u/ThatPlant5429

2.5 yıldır tek çıkış kapısı olarak gördüğüm ve bunun için somut adımlar attığım her gün hayalini kurduğum şey bu gün suya düştü ama ardından hemen tipimi zekami ve cinsel organımı ( erkeğim) düşünüp " zaten genetik olarak iyi durumdayım bir şekilde yolunu bulurum " a dönüştü ve bunu her büyük ve küçük olayda yaşıyorum bunu buraya yazma sebebim çevremde kimsem yok ( aile dahil) merak ediyorum bu nasil bir durumdur sizde yaşıyormusunuz basit bir narsisizm mi yoksa

En dibteyken ( yanlızlık,2.5 yıllık umudun çökmesi,gelecek kaygısı vs.) beynimin somut bir şeyler araması mi sizce?