u/TowelOk5402

Hür bir avazla aldım kalemi,

Kulağımda hâlâ redif sesleri.

Uyaklandım da bir gün insan içine,

Garip geldi söz diye inlemeleri.

---

Kaldırımda bir taşa küsmüştüm o gün,

Taş durdu inadından ben gittim yine.

Gittim de duracak yer bulamadım.

Her aralık kapı -bana- açık değilmiş.

---

Her aralık kapıdan bir göz bakıyor,

Bir puştluk akıyor bu nazarlardan.

Ufarak adımlarım yolu taşıyor.

Nazarlar diken diken.

---

Girmek ne zor şeymiş insan içine,

Gölgesi de yoktu kavak gibiydi.

Küsünce taşa gitmemeliymiş,

Acı geçene kadar beklemeliymiş.

---

Kol gezer jandarma ismim bağırır.

Yoldan öbek öbek insan çağırır.

Soteden girip kahveye, bekledim biraz,

Kahveci kesti beni, baş eğdim biraz.

ölçüsüz uyaksız döker içini,

yazdığı da sanki kütahya çini.

kavgada pusatsız seçer birini,

döşenir derdini de kime dinletir.

tespihi cebinde on bir taneli,

gönlü yare kesik dünden yareli,

aşığın gönlü hep pare pare mi?

döşenir de derdini kime dinletir.

uslanmaz mı maşuk ettiği nazdan,

sanır ki bizdeki aşk evvelki yazdan.

bir haber gelir de sanki hicazdan,

döşenir derdini de kime dinletir.

ok yaydan çıktı da menzili yok mu,

kalem kağıt var da ölçüsü yok mu,

dilden düşen sözde bir ölçü yok mu,

neden herkes serbest ölçüyle yazıyor?