Sakal bırakmalı insan,
tütün içmeli,
yere tükürmeli.
Esnafa “Kolay gelsin.”
bile dememeli.
Burada nefes aldığı her ana
patır kütür sövmeli.
Bohçasını alıp çekip gitmeli
küf kokulu sokaklardan.
Buraları anlatan bir şiir yazmalı.
Şiiri okuyan da merak etmeli:
“Yahu, buralar da neresi?”
Buralar,
mutluluk ormanlarını
dostlarının kanlarıyla
sulayanların memleketi.
ölçüsüz uyaksız döker içini,
yazdığı da sanki kütahya çini.
kavgada pusatsız seçer birini,
döşenir derdini de kime dinletir.
tespihi cebinde on bir taneli,
gönlü yare kesik dünden yareli,
aşığın gönlü hep pare pare mi?
döşenir de derdini kime dinletir.
uslanmaz mı maşuk ettiği nazdan,
sanır ki bizdeki aşk evvelki yazdan.
bir haber gelir de sanki hicazdan,
döşenir derdini de kime dinletir.
ok yaydan çıktı da menzili yok mu,
kalem kağıt var da ölçüsü yok mu,
dilden düşen sözde bir ölçü yok mu,
neden herkes serbest ölçüyle yazıyor?
apo piçtir piç kalacak
(Küfürden bablarsanız size de yazıklar olsun)
Bu arada berbat olmamışmı 😅
Gelmez denilen gemi gelir belki bir gün
Göçmez denilen kuşlar uçar
Güvenme hep kaldığıma
Bir gün gitmeye ferman çıkar.
Tutmazsan devrilecek ağaç
Dalları gür ya da değil köklerinde yara var
Ve şimdi eskisi gibi değil
Güz gelmeden sararmış yapraklar.
Ben gururlu biriydim
Sınanmadığım zamanlar bazı şeyler için asla dedim
Kolumdan tutmadın giderken
Bir kere daha durdurmazsan gideceğim.