u/UnexpectedFuture

Γεια σας παιδιά. Είμαι στα 32 και δουλεύω ότι εξυπηρέτηση πελατών με καλά λεφτά. Αποφάσισα λοιπόν εφόσον κάποια στιγμή θα φτάσω 37 ετών, να έχω φτάσει έχοντας τελειώσει και πανεπιστήμιο. Αποφάσισα λοιπόν να γραφτώ φροντιστήριο και να δώσω εξετάσεις για πρώτη φορά. Είμαι ανθρωπιστικών σπουδών, στην αρχή πίστευα πως θα μου φανεί βουνό και δεν θα καταλαβαίνω τίποτα. Σας το ορκίζομαι πως με έχει μαγέψει η διαδικασία. Διαβάζω 3 με 4 ώρες τη μέρα και προσπαθώ να γυμνάζομαι στο σπίτι 4 φορές την εβδομάδα. Νιώθω υπέροχα πνευματικά και δεν νιώθω την κούραση (ακόμα τουλάχιστον). Είναι το καλύτερο δώρο που έχω κάνει στον εαυτό μου αυτή η απόφαση, συλλογίζομαι πολλές φορές όλα αυτά τα προηγούμενα χρόνια που πήγαν χαμένα με χαζοπαρεες, μπάφους και ξενύχτια. Δεν λέω... Καλά πέρασα όμως σαν το ταξιδι της μάθησης και της γνώσης δεν είναι τιποτα. Προτείνω σε όλους ανεπιφύλακτα να αφιερώσουν χρόνο σε κάτι τέτοιο.

Όλοι μας αξίζουμε μια ευκαιρία και ας μην βρούμε ποτέ καλύτερη δουλειά. Η γνώση είναι δύναμη.

Είμαι με μια κοπέλα σε σχέση εδώ και 1.5 χρόνο. Εκείνη είναι τακτοποιημένη πολύ καλά εργασιακά. Εγώ είμαι από δω κι από κει και ανειδίκευτος. Τον πρώτο καιρό ένιωθα πολύ ωραία και σεξουαλικα. Τώρα μου έχει φύγει τελείως το σεξουαλικο κομμάτι, την βλέπω πιο πλατωνικά. Την αγαπάω και θέλω να την στηρίζω και με στηρίζει κι εκείνη αλλά δεν μπορώ κάτι παραπάνω πλέον. Έχει μείνει ο έρωτας αλλά μου έφυγε ο ενθουσιασμός. Τι λέτε να κάνω;