r/greece

Αυτό που λέτε ότι ψιλό κάνει μπαμ δηλαδή ότι ο άλλος σε γουστάρει

Θέλω να αλλάξω σπίτι και λέω να κοιτάξω στον Σπιτόγατο. Βάζω Αιγάλεω για να είμαι κοντά στους δικούς μου και βλέπω στο Αιγάλεω να προσθέσω από 800-1000 € για ένα στούντιο 50 τ.μ. Τι τιμές είναι αυτές; Με βασικό μισθό 920€ πάμε καλά; Τι την έχετε δει εσείς;

Όπως καταλαβαίνετε δεν μπορώ να κουβαλήσω πολλά και βαριά πράγματα στο σακίδιο πλάτης. Σκέφτηκα να πάρω πχ πουρέ σε σκόνη. Επίσης δεν μπορώ παξιμάδια κλπ γιατί έχω θέμα με τα δόντια μου και θέλω τροφή που να λιώνει εύκολα. Αυτά.

Για το εβδομαδιαίο ευτραπελακι της κυβερνησαρας μας, όπως όλοι ξέρετε το ΣτΕ ακύρωσε τις άδειες λειτουργίας τριών ιδιωτικών πανεπιστημίων. Η επικοινωνιακή προσέγγιση που επέλεξε λοιπόν η ΝΔ είναι αυτή του τίτλου, ο,τι δηλαδή όλα θα λειτουργήσουν ως είχαν προγραμματιστεί.

Και ρωτάω τώρα εγώ, αυτό το λένε για καλό; Δηλαδή σοβαρά πιστεύουν ότι αυτή η προσέγγιση είναι η σωστή; Γιατί πρακτικά αυτό που μας λένε είναι "χεστηκαμε τι λέει το ΣτΕ, εμείς μια χαρά θα τα τρέξουμε τα ιδιωτικά". Δηλαδή έχουμε πια φτάσει σε αυτό το σημείο που ανοιχτά και χωρίς καμία ντροπή μας λένε ότι γράφουν μέχρι και το ΣτΕ εκεί που δεν πιάνει μελάνι;

Εντωμεταξυ, δεν έχει βρεθεί και κανένας δημοσιογράφος (σιγά που) να ρωτήσει αυτούς τους κυβερνητικούς φωστήρες πως ακριβώς θα γίνει αυτό. Και άδεια δεν έχουμε και μαθήματα θα κάνουμε και πτυχία θα βγάλουμε και άντε γαμηθειτε που μας τα πρήζετε φάση.

Ο γιος μου είναι 14 ετών πλέον, και νιώθει λες και είναι ενήλικας και ότι μπορεί να κάνει ότι θέλει. Παρατήρησα ότι αυτό έχει ξεκινήσει από τους τελευταίους μήνες του σχολείου φέτος και έχει εντείνει πάρα πολύ τώρα το καλοκαίρι. Η συμπεριφορά του από 0-100, νεύρα, και όλα αυτά, που αυτά τα θεωρώ φυσιολογικά της εφηβείας. Και εγώ και η γυναίκα μου το κατανοούμε και έχουμε κάνει θεωρώ γαϊδούρισια υπομονή.

Ξαφνικά προς το τέλος της χρονιάς, αυτό έγινε χειρότερο, όταν ήταν έξω, δε απαντάγε στα τηλέφωνα, η μίλαγε πολύ απότομα σε εμένα και την μητέρα του.

Εμένα μου ανοίγεται πιο εύκολα γενικά, αλλά τώρα νιώθω ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει κατά πολύ. Του έχω προτείνει και ιδανικά να τον πάμε σε κάποιο σύμβουλο ψυχικής υγείας, αν δε θέλει να πει κάτι σε εμάς, να το πει εκεί. Αλλά αρνείται

Δε είναι ότι είναι θλιμμένος, η ότι δυσκολεύεται, και δόξα το θεό τα έχει όλα και πάντα ελεύθερος είναι, είμαστε ανεκτικοί αρκετά σαν γονείς ( ίσως εκεί είναι το πρόβλημα;)

Τώρα τις προάλλες, είχαμε γυρίσει από διακοπές μόλις την προηγούμενη μέρα, και ο κολλητός του τον παίρνει να πάνε μια βόλτα στο κέντρο απογευματάκι. Εντάξει; Εντάξει! Τι ώρα σκέφτεσαι να γυρίσεις μικρέ ; Κατά της 10 θα είμαστε πίσω μου λεει, είχαν βγει και νωρίς. Οκ του λέω αν θες να σας πάρω πάρε με τηλέφωνο.

9:30 τον παίρνω για να δω αν χρειάζεται να πάω να τον μαζέψω, δε το σηκώνει, λέω οκ θα είναι σε κανά μετρό η δε θα το άκουσε, παίρνω ξανά σε 20 λεπτά, πάλι τίποτα. Αρχίζω να ανησυχώ, παίρνω τρίτη φορά το σηκώνει "έλα τι θες;" Που είσαι του λέω; Έχω γυρίσει από κέντρο με τα παιδιά μου λέει είμαστε στη πλατεία εδώ (κοντά στο σπίτι μας) οκαυ του λέω, γιατί δε σήκωσες το τηλέφωνο η δε πήρες να μου το πεις ; " Έλα ρε μπαμπά τώρα χεσε μας" και μου το κλείνει

Ανατριχιασα ολόκληρος μιλάμε. Παίρνω πίσω. Δε το σηκώνει. Το λέω στη γυναίκα μου, τον παίρνει και εκείνη τίποτα. Σκέφτομαι να ντυθώ να πάω να τον μαζέψω, λέω ας στείλω ένα μήνυμα πρώτα μην πάω και τον κάνω ρεζίλι. Του στέλνω ένα μήνυμα που του λέω να έρθει σπίτι γιατί δε θέλω να κατέβω εγώ και να τσακωθούμε μπροστά στους φίλους του

Ε κάνα 10 λεπτό αργότερα γύρισε, χαλαρός, αραχτός, σαν μην είχε συμβεί τίποτα. Και μάλιστα μου την είπε ότι του χάλασα και την βραδιά, και ότι θα μπορούσα να είμαι πιο ευγενικός.

Ε έχασα την ψυχραιμία μου εκείνη την στιγμή και τσακώθηκαμε αρκετά.

Τώρα κάνα διήμερο μετά ακόμα μου κρατάει μούτρα, αλλά και εγώ δε πειράζομαι τόσο από αυτό.

Με προβληματίζει το ότι δε ξέρω τι συμβαίνει, με προβληματίζει πολύ ο τρόπος που μου μιλάει και σκέφτομαι ότι αν εγώ είχα μιλήσει έτσι στον πατέρα μου ποτέ θα μου είδε κόψει τον κωλο.

Δε ξέρω αλήθεια τι να κάνω σε αυτό το σημείο. Τα νευρα μου, και το άγχος μου έχουν χτυπήσει κόκκινο!

Καλησπέρα, θέλω να ρωτήσω κάτι σχετικά με τη θητεία.

Από ό,τι έχω καταλάβει, Έλληνας που έχει υπηρετήσει τουλάχιστον 3 μήνες ενόπλως, με στρατιωτική ιδιότητα, στις τακτικές Ένοπλες Δυνάμεις κράτους-μέλους της ΕΕ ή συμμαχικού κράτους, μπορεί να αναγνωρίσει αυτή την υπηρεσία και στη συνέχεια να εξαγοράσει το υπόλοιπο της ελληνικής θητείας, με €200/μήνα. (άρθρο 222 του Ν. 5265/2026)

Έχω βρει ότι στο Βέλγιο πολίτες ΕΟΧ μπορούν να καταταγούν ως reservists, και υπάρχουν δυνατότητες full-time υπηρεσίας για έναν χρόνο, ακόμη και σε τεχνικές/ICT θέσεις, που έχουν και καλό μισθό. Έχω πτυχίο πληροφορικής, οπότε κάτι τέτοιο θα με ενδιέφερε. Μιλάω επίσης γαλλικά, οπότε δεν θα είχα θέμα με γαλλόφωνη μονάδα.

Αυτό που δεν μπορώ να ξεκαθαρίσω είναι αν ένας Βέλγος full-time reservist θεωρείται από την ελληνική νομοθεσία ότι υπηρετεί στις «τακτικές Ένοπλες Δυνάμεις» και αν η υπηρεσία του αναγνωρίζεται κανονικά.

Δηλαδή, θεωρητικά, θα μπορούσε κάποιος να υπηρετήσει π.χ. 6 μήνες στο Βέλγιο, να αναγνωρίσει τους 6 μήνες στην Ελλάδα και να εξαγοράσει το υπόλοιπο;

Έχει κάποιος γνώση πάνω στο θέμα ή ξέρει ποια υπηρεσία/φορέα θα μπορούσα να επικοινωνήσω για επίσημη απάντηση;

Ευχαριστώ.

Καλησπέρα παιδιά είμαι στρατιώτης αυτή τη στιγμή οπότε καταλαβαίνετε ότι θέλω να κάνω ένα δώρο στη κοπέλα μου
25 εγώ εκείνη 24 …ελπίζω να έχουν κ άλλες κοπέλες ρεντιτ να με βοηθήσουν σε ποιο κατάστημα να πάω για να βρω τέλειο φόρεμα για εκείνη καθώς δε θα θελα κάτι basic πχ Zara κτλπ αλλά διαμαντακια μαγαζιά …στη συγκεκριμένη φάση ελπίζω να βρω κάτι καλό…όλες οι συμβουλές καλοδεχούμενες

Μου κόλλησε η ιδέα πριν κάτι βδομάδες σε μια κουβέντα με φίλους για το "παλιά με 1000 δρχ έβγαινε η βραδιά" και είπα να το κοιτάξω σοβαρά αντί να μαλώνουμε στο περίπου.

Πήρα λοιπόν τον καθαρό κατώτατο μισθό ανά έτος (1985–2026) και τη μέση τιμή πιτόγυρου, και έβγαλα έναν δείκτη: πόσα πιτόγυρα αγοράζει ο μισθός σου σε έναν μήνα.

Το αποτέλεσμα με χάλασε λίγο: από ~737 πιτόγυρα/μήνα το 1985 πέφτουμε στα ~165 το 2026. Η μεγάλη βουτιά είναι 2010–2012 όπως περιμένεις, αλλά το ενδιαφέρον είναι ότι μετά το 2021 ο μισθός ανεβαίνει και ο δείκτης πάλι δεν παίρνει μπρος, γιατί το πιτόγυρο τρέχει πιο γρήγορα.

Επειδή ξέρω ότι το πρώτο σχόλιο θα είναι "από πού τα βρήκες αυτά", έβαλα μέσα: – πηγή ανά έτος για μισθό και τιμή (ΕΓΣΣΕ, Eurostat/WSI, άρθρα και ρεπορτάζ για τιμές) – εύρος τιμής min–max, όχι ξερό νούμερο – badge αν το έτος είναι τεκμηριωμένο ή αναγωγή με ΔΤΚ – διακόπτη για ΔΤΚ εστίασης vs γενικό ΔΤΚ, να βλέπεις πόσο αλλάζει – αυτόματους ελέγχους συνέπειας και export σε CSV αν θες να το τσεκάρεις μόνος σου

Δεν είναι επιστημονική εργασία, είναι ένα εργαλείο για να δούμε την τάση. Αν κάποιος έχει καλύτερα στοιχεία για τιμές πιτόγυρου σε συγκεκριμένα έτη (ειδικά 1985–1997 που είναι ο πονοκέφαλος), πείτε μου και τα διορθώνω.

Είμαστε 3 αδέρφια που έχουμε πρόσφατα χάσει τους γονείς μας. Από οικονομική ανάγκη μετακόμισαμε σε ένα πάρα πολύ μικρό σπίτι. 3 αδέρφια με ένα υπνοδωμάτιο και ένα σαλόνι. Εγώ 24, η μικρή 20 και η μεγάλη 34.

Τη μεγάλη μου αδερφή δεν την συμπαθώ καθόλου. Πάντα τσακωνομασταν κλπ αλλά είναι ένα πολύ τοξικο άτομο που το θέλω στη ζωή μου, και αυτό το κατάλαβα τώρα. Δεν αντέχω άλλο το πως μου μιλάει και πως μου φέρεται. Συνέχεια την συγχωρώ αλλά είπα ότι δεν θα το ξανά κάνω και τωρα δεν της μιλάω καν.

Δεν θέλω καμία σχέση μαζί της. Έχω τα προβλήματα μου έχω κι αυτή να μου φέρεται σαν σκουπίδι. Και ει αι όλο η ίδια ιστορία καταλαβαίνει ότι τα έκανε σκατα, κανει γλυκεςκαι μετά πάλι από την αρχή.

Κλασσική ερώτηση που δεν βγαίνει ποτέ εκτός μόδας. Αγοράζω πρώτη φορά αμάξι του κουτιού. Θέλω να βάλω ασφάλεια μεικτή αν και οδηγός 14 χρόνια. Δεν θέλω να δώσω άνω των 450€ το χρόνο και ας είναι λίγο πιο μεγάλη η απαλλαγή μου. Βρήκα το Flexi pay της Hellas κάτι (ας μην κάνω διαφήμιση) που σου κάνει κυλιόμενα μηνιαία συμβόλαια. Το έχει κανείς; Αξίζει;

Το αυτοκίνητο μου είναι μεταχειρισμένο και κοστίζει αυτή τη στιγμή 7.000€

(Subaru Trezia, 2013, 1.3l, 120.000km)

Η ασφαλιστικές το κοστολογούν με 2.500€.

Με πολλά πέρα δώθε κατάφερα να το ασφαλίσω για 5.000€ φυσικά με αντίστοιχη αύξηση ασφαλίστρου.

Εάν με τρακάρουν, και το κόστος επισκευής είναι τεράστιο, θα μου δώσουν 5k€ στο χέρι για να βγεί ολική? Η 2.500€ οπότε τζάμπα πληρώνω επιπλέον ασφάλιστρα τόσο καιρό?

Πότε αποζημιώνουν αντί να επισκευάζουν? Όταν το κόστος υπερβαίνει την αξία του αυτοκινήτου?

Γιος ξεκίνησε να τρώει κανονικό φαγητό.

Γιος δεν τρώει εννοείται όλο το φαγητό.

Μαμά δε θέλει να το πετάξει.

Μπαμπάς τρώει όλα όσα έχουν μείνει γιατί κρίμα είναι.

Μπαμπάς θα γίνει χοντρός σε λίγο καιρό.

Τι φάση ρε μάγκες; Εσείς οι πατεράδες εδώ μέσα με μεγαλύτερη πείρα, πώς το διαχειρίζεστε αυτό;

EDIT:

Wow... Δεν περίμενα τέτοια απήχηση... Διάβασα όλα τα μηνύματα και θέλω να ξεδιαλύνω μερικές απορίες.

Το μήνυμα ήταν κάτι ανάμεσα σοβαρού και αστείου. Προς Θεού δε θα γίνω τοφαλος επειδή τρώω το αυγό που περίσσεψε ή το φρούτο ή το μπρόκολο.

Δε μαγειρεύουμε για 5 άτομα. Και ναι τα βάζουμε και στο ψυγείο και τα χρησιμοποιούμε και μετά.

Η απορία μου περισσότερο ήταν στο γεγονός ότι θυμάμαι και τον πατέρα μου να τρώει για να μην πάνε χαμένα, και στο ότι πχ ενώ έχουμε κανονικό πρωινό, μερικές φορές με την γυναίκα μου, τρώμε ό,τι έχει μείνει από του μικρού το μαγειρεμένο γιατί δε θα το ξαναφάει πχ την επόμενη. Και μας βρίσκει σε φάση πχ χθες να έχουμε φάει μισό μπολ κοτόσουπα, μισό μακαρονακι με κιμά.

Πάντως γέλασα πολύ, ευχαριστώ για τα σχόλια. Χαχα!

Καλησπέρα 😊,

Βγαίνω με έναν άντρα περίπου 8 μήνες. Στην αρχή εκείνος με προσέγγισε και με διεκδίκησε αρκετά, λέγοντάς μου ότι είναι ερωτευμένος, δεν θέλει κάτι περιστασιακό και θέλει να το δούμε σοβαρά. Εγώ ήμουν πιο επιφυλακτική, γιατί κάνω δεύτερο πτυχίο, ήξερα ότι θα φύγω σεζόν το καλοκαίρι και γενικά δεν ήμουν σίγουρη ότι ήθελα σοβαρή σχέση. Τελικά, επειδή περνούσαμε πολύ καλά και εκείνος επέμενε ότι θέλει κάτι ουσιαστικό, αποφάσισα να του δώσω μια ευκαιρία.

Τους τελευταίους δύο μήνες είμαστε από απόσταση. Εγώ δουλεύω σεζόν 12ωρα σχεδόν χωρίς ρεπό και δεν έχω κάνει καθόλου διακοπές. Εκείνος είναι ελεύθερος επαγγελματίας, πήρε περίπου έναν μήνα άδεια και έχει περάσει σχεδόν όλο αυτό το διάστημα κάνοντας ταξίδια και διακοπές με διαφορετικές παρέες: εξωτερικό, παραθαλάσσιο πατρικό, εκδρομές κ.λπ. Οι περισσότεροι είναι φίλοι που δεν έχω γνωρίσει ποτέ.

Τώρα βρίσκεται πάλι διακοπές με παρέα έξι ατόμων, ανάμεσά τους και δύο κοπέλες, και μένουν όλοι μαζί σε Airbnb. Αρχικά είχα καταλάβει ότι θα έμενε μόνο με έναν φίλο του και το ότι έμαθα αργότερα πως μένουν όλοι μαζί με ενόχλησε. Δεν έχω στοιχεία ότι συμβαίνει κάτι με άλλη και το βασικό μου πρόβλημα δεν είναι καν αυτό.

Αυτό που με έχει ξενερώσει είναι ότι βλέπω τόσο χρόνο, χρήματα και διάθεση για συνεχόμενα ταξίδια με άλλους, αλλά δεν ένιωσα την ίδια πρωτοβουλία για κάτι δικό μας όταν τελειώσω τη σεζόν. Μάλιστα εγώ ήμουν αυτή που τον ρώτησα τι θα κάνει προς το τέλος Αυγούστου, επειδή σκεφτόμουν ακόμη και να φύγω νωρίτερα από τη δουλειά για να τον δω. Εκείνος μου πρότεινε να πάω δύο μέρες στο πατρικό του. Άρα δεν λέω ότι δεν θέλει να με δει.

Τώρα που του είπα ότι θα ήθελα να πάμε κάπου μαζί, μου λέει ότι μπορούμε να πάμε και να προτείνω εγώ πού. Καταλαβαίνω ότι εκείνος έχει ήδη κάνει πολλές διακοπές και λογικά δεν θέλει να ξοδέψει κι άλλο χρόνο και χρήματα. Εγώ όμως, μετά από δύο μήνες 12ωρα, δεν θέλω να αισθάνομαι ότι πρέπει να ζητήσω από τον σύντροφό μου να κάνουμε κάτι μαζί. Θα ήθελα να είχε υπάρξει και από εκείνον η αυθόρμητη επιθυμία να οργανώσει κάτι για εμάς.

Όλο αυτό έχει δημιουργήσει πολλή ένταση. Έχω γίνει πιο ζηλιάρα και έχω αντιδράσει κάποιες φορές άσχημα, για πράγματα που μετά ζήτησα συγγνώμη. Εκείνος μου λέει ότι τον κουράζουν αυτές οι αντιδράσεις. Κι εγώ όμως νιώθω ότι αυτή η σχέση δεν μου δημιουργεί ασφάλεια και δεν μου αρέσει καθόλου ο εαυτός μου έτσι — ζηλιάρα, στεναχωρημένη και συνεχώς σε σύγκριση με τη ζωή του.

Πλέον μάλιστα νιώθω περισσότερο ξενέρωμα παρά ζήλια. Πριν ήθελα να φύγω νωρίτερα από τη δουλειά για να τον δω, ενώ τώρα δεν έχω ιδιαίτερη διάθεση ούτε να πάω.

Δεν θέλω να του στερήσω φίλους, ταξίδια ή την ανεξαρτησία του. Αλλά θέλω να αισθάνομαι ότι υπάρχει και ένα ουσιαστικό «εμείς».

Είμαι υπερβολική που έχω ξενερώσει ή όντως λείπει κάτι από αυτή τη σχέση;