Nεοι γονείς, ποτε μπηκατε ξανα στους ρυθμους της ζωης σας?
Πριν γίνουμε γονείς ήμασταν αρκετά δραστήριοι και περιπετειώδεις. Έξοδοι, γυμναστήριο, hobbies, εκδρομές, αυθόρμητες δραστηριότητες κτλ. Πλέον, όμως, ολόκληρη η καθημερινότητά μας περιστρέφεται γύρω από έναν ατελείωτο κύκλο ταΐσματος, ρεψίματος, αλλαγής πάνας και ύπνου.
Ακόμα και όταν το μωρό κοιμάται, συνήθως για δύο με τρεις ώρες το πολύ μετα απο αρκετο κοπο κοιμισματος, δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά, αφού ξυπνάει με τον παραμικρό σχετικά δυνατό θόρυβο. Οπότε καταλήγουμε είτε να κάνουμε δουλειές του σπιτιού είτε να προσπαθούμε να ξεκουραστούμε λίγο πριν ξεκινήσει ο επόμενος κύκλος.
Τελευταία αρχίσαμε να βγαίνουμε για βόλτες σε πάρκα και γενικά να προσπαθούμε να αποκτήσουμε ξανά κάποια επαφή με τον έξω κόσμο, αλλά προφανώς δεν έχει καμία σχέση με την προηγούμενη καθημερινότητά μας.
Και για να το πάω λίγο πιο βαθιά, κάτι που θεωρώ ότι είναι κάπως ταμπού στην Ελλάδα, όπου τουλάχιστον προς τα έξω όλοι οι νέοι γονείς παρουσιάζονται τρισευτυχισμένοι και η γέννηση ενός παιδιού περιγράφεται αποκλειστικά ως η ομορφότερη περίοδος της ζωής τους.
Έχετε νιώσει ποτέ ότι ίσως τελικά δεν ήσασταν φτιαγμένοι για να γίνετε γονείς;
Eπειδή η αλλαγή στην καθημερινότητα, η απώλεια της προσωπικής ελευθερίας και η αίσθηση ότι δεν υπάρχει πλέον χώρος για τον εαυτό σας είναι πολύ μεγαλύτερες από όσο περιμένατε.
Ξέρω ότι είμαστε ακόμα στην αρχή και ότι τα πράγματα σταδιακά θα αλλάξουν, αλλά αναρωτιέμαι πόσοι έχουν περάσει από αυτή τη φάση και πόσο καιρό χρειάστηκε μέχρι να νιώσουν ξανά ότι έχουν μια προσωπική ζωή πέρα από τον ρόλο του γονέα.
