17 yaşındayım bu yaşıma kadar en az 6 kere karabasan gelidi hatta bi keresinde salonda yatıyordum kıştı soba yanıyordu uyandım ve karşımda bir silüet oturduğunu gördüm battaniyenin altından çıkamadım bildiğim bütün duaları okudım ve uyuya kaldım sabah uyandığımda o karanlıkta gördüğüm silüet babamın sandalyeye astığı mont çıktı aw
İzmir'e gidicem ama pide yemek istiyorum ve Google şefika usta'nın yeri diye bir yer var önerir misiniz gidilir mi? (Acil cevap çok açım)
Pazar günü rums internet kafeye gelecek çıkarmı varsa yazsın yoksa bu gidişle yalnızlıktan ölecem
So zamanlarda karşıma çok çıktı bende başlama kararı aldım sizce izlenir mi?
Bugün fırıncılık dalı üzerinden kalfalık belgemi aldım ama sadece bir belge tezgaha geçip pide ve lahmacunda atabiliyorum.
6-7 yaşlarımda babamın annemi aldattığını öğrendik annemin bu dönemde babamın telefonunu incelemesinde yani telefon şifresini her bulduğumuzda değiştiriyordu annem bir gün cebinde bir kolye buldu ama birşey söylemedi. Bir kaç ay sonra anlaşmalı boşanma kararına vardılar ben annemle büyüdüm boşandıktan sonrada toplasan 2 elin parmaklarını geçmeyecek sefer öz babamı görebildim ben babamdan sevgi görmeden büyümek zorunda kaldım.
12 yaşlarımda annem 2. Bir evlilik yaptı buna karşı değildim üvey babam bana öz oğluymuşum gibi davrandı haytın gerçeklerini ve baba sevgisini öz babam yerine üvey babamdan görmek biraz kalbimi kırsada onu seviyordum. Bu süreçte sanayide ve pidecilerde çalışma şansı buldum kendiside pideciydi benim ilk sıfır telefonumu üvey babam almıştı hep annemin eski telefonlarını kullanmıştım 15 yaşımdayken okuldan sonra çalıştığım pideci beni yanına çağırdı yardım etmem için o gün akşam üstü babam beni aradı. "Gelirken bir şey istiyormusun oğlum" Dedi. Bende "canının sağlığı baba gelirken dikkat et" Dedim.
Bu konuşmadan 1 veya 2 saat sonra sanayideki ustalarım beni aramaya başladı ben iş için aradıklarını zannettim ve açmadım çok fazla aramaya başlayınca telefonu kapattım ve bir süre sonra açtığımda evimize gelen misafir beni aradı ve çağırdılar işlerimi bitirdikten sonra eve gittiğimde misafir tanıdıktı zaten annem çalışırken beni büyüten kişiydi ve kocasıyla kavga ettiğini söyledi ve annemle ben gelirsem birşey demez sizde gelin dedi annem kabul etti misafir bana annenin telefonunu kapat açmasına izin verme dedi ben sadece yaptım. Evden çıkıp taksiyle giderken pideci deki ustam beni aradı ve dedıkı "oğlum baban kaza yapmış haberin varmı"
O sırada misafir olan kişi kolumu sıktı ve sus dedi anneme söylemememi istedi çünkü annem o zaman 6-7 aylık hamileydi eve vardıktan sonra annem bana harçlık için para verdi bunu bozdur dedi ben bakkala gittim dönerken misafir , kocası ve babamın arkadaşı beni bekliyordu aşağıda bana oturmamı ve babamın trafik kazasında øld7ğünü söylediler ben o an hiç hissetmediğim kadar çaresiz hissettim
Eve geçtiğimizde ağlamamak için kendini zor tutuyordum ve anneme erken uyuyacağımı yarın okula gitmem gerek dedim ve yatağa geçtiğimde battaniyenin altında ağlamaya başladım sonra halam geldi annemle biraz konuştu ve vefat ettiğini söylemediler sadece kaza yaptı dediler ve ben, annem, halam ve halamın eşi hastaneye gittik ve annemi sakın tutmaya çalıştık karnındaki bebeği korumalıydık o bize son bir anıydı kontrol sırasında
ben hastane girişinde artık kendimi tutamadım ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım akrabalar sakinleşme mi istedi şu verdiler sonra sanayideki ustalarım geldi ve benimle kısa bir konuşma yaptılar ağlamamak gerektiğini annene destek olmalısın ağlama dediler ben o günden sonra ağlayamadım sadece babamın vefat ettiği gün aklıma geldiğinde biraz göz yaşı döküyordum sadece.
o akşam babamın babasının evine gittik annem bana dedenlere haber ver dedi ben dışarı çıktımsaat 01.00 trabzondaki dedemleri arıyorum açtıklarında ben istemesende olsa ağlayarak babamın vefat ettiğini söyledim dedemler dayımlara haber vermiş dayım larda uçağa binip antalya'ya geliyorlar cenaze defin yapılacağı günün sabahına
o gece bizim ev doluydu hiç olmadığı kadar annem akşama kadar cenaze aracı gelesiye kadar ağladıannemi evde bırakıp cenaze namazı için camiye gittik camide hekes ağlarken ben sanki tüm duygularım bedenimi terk etmiş gibi insanlara ve tabuta bakıyordum babamın ilk evliliğinden bir kızı vardı o bana sarıldı ağlıyordu ama ben ne diyeceğimi veya be yapacağımı bilmiyordum sadece bir heykel gibi durdum cenaze namazı kılındı
defin işlemleri için mezarlığa gittik bizim bindiğimiz araç trafikte sıkıştığı için geç kaldık biraz ama dayımlar toprak atmak için küreği kullanabildi bense hala duruyordum ne yapacağımı bundan sonra nasıl evi geç indireceğimiz annem hamileydi çalışamazdı ben gözümde en çok para kazandıran işleri düşünüyordum bu günlerin üstünden
2 yıl geçti artık 17 yaşındayım ve 2 yaşında bir kız kardeşim var halam bir pideci ustasıyda babamla beraber dükkan açma hayalleri vardı ama babam vefat ettiği için ben onunla çalışıyorum bazen sadece babamın yerine ben ølmek istiyorum bazen yarın sabaha sağ çıkmak bile istemiyorum ama hayat devam ediyor devam etmeliyim devam etmezsem geride kalan tek kişi ben olacağım...
Oluduysanız teşekkürler ne düşündüğünüzü lütfen söyleyin?