u/fluesel17

5-6 senedir özgür iradenin var olmadığını düşünüyorum. Aksi argümanlarınızı çok merak ediyorum.

Ben yok diyorum çünkü her davranışımız nedenler zincirinin bir gereği olarak ortaya çıkıyor. Sebepsiz şeyler de vardır diyemiyoruz çünkü her giz sebebini öğrenene kadar sürüyor. Biliyoruz ki ne davranışlarımızı ortaya çıkaran sebeplerle karşılaşmak, ne onlardan etkilenip etkilenmemek ne de bu doğrultuda dönüşüp dönüşmemek elimizde... Çevremizden sürekli etkileniyoruz ve bu etkilerle karşılaşmayı biz seçmiyoruz. İki kapı sunuyorum. Biri cafeye açılıypr öbürü de bir bahçeye... Seç birini diyorum. Karşımdaki o anda kendini özgür hissediyor. Cafeyi de seçebilirim bahçeyi de diyor. Hem cafe hem de bahöenin onun hayatında bir yeri, bir anlamı, bir çağrışımı var. Benimle buluşmaya gelirken önğnden geçtiği çay bahçesinde birbirine sürtünen çalıkuşlarının görüntüsünden tutun, çocukken annesiyle gittiği cafede üzerine dökülen ılık türk kahvesinin imgesine kadar çok zengin ve kompleks bir nedenler zinciri var her iki seçeneğin de arkasında. Bu soruyu sorduğum yerdeki havanın kasveti bile bu nedenler zincirine dahil. Dün akşam eve geç gittiği için babasından yediği azar da öyle. Hepsi o anda orda. Bu denler zinciri adamımın ağzını oynatacak birazdan. Bir karar doğuracak. Ve adamım sanki hiçbir şeye dayanmıyormuş gibi, etkilenişlerinin patronuymuş gibi, girdisi çıktısı olan otomatik bir sistem değilmiş gibi "bu kararı ben veriyorum" diyecek. Yanıtını söylemeden önce aslında bahçeyi arzuladığını (arzularımızı biz seçmiyoruz) ama sırf beni yanıltmak için hür iradesiyle cafeyi seçtiğini söylüyor. Ona özgür irade konusunu açmış olmamı, aramız bu aralar limoni olduğu için beni yanıltma gayretine girme eğilimini, üç gün önce benim hiçbir meziyetim yok bir baltaya sap olamadım diyerek kitaplara sarılışını ve bununla bir persona yaratmaya muhtaç olduğunu, bugün evden çıkarken düşündüğü "ulan 30 yaşımdayım hala ailemle yaşıylrum sıkıldım bu kahırdan ama hayatımın dizginlerini elime alacağım" diyerek bir şeyleri değiştirebilme gücünğn salt kemdi ellerinde olduğuna inanmak istemesinin vs tğm bunlardam hareketle cafeyi seçmek suretiyle beni yanıltmak istemesinin bu nedenler zincirine dahil olduğunu gözardı ederek.

Biraz eski postlara baktım ve yorumlarda truscumların çoğunlukla sertçe eleştirildiğini gördüm. İnsanlar genel olarak onlara ezici çoğunlukla karşıymış ve zaten soluk aldırmıyorlarmış. Şimdi bakıyorumda artık saklanmadan rahat rahat benim truscum'ım diyip argümanlarını sıralıyorlar (haklarıdır bir şey demiyorum) ama aklıselim çoğunluk genel olarak onları (truscumları/transmedikalistleri) engellemiş sanırım. Merak ettiğimden soruyorum. Engelledikleri için mi onlara karşı o düzeltici -bilgilendirici-bilimsel dönütler verilmiyor eskisi gibi diye. Ben ilk defa dün böyle bir tartışmaya girdim ve insanlar sanki truscumların baskısı altındaymış gibi bana "konuş be, susma lütfen" gibi dönütler verdiler. Dünyada da Türkiyede de bu kadar azınlık ve ayrılıkçı görülüp de bu subta böyle aktif olmaları garip geldi. Aklıma ilk gelen, çoğunluk tarafından engellendikleri oldu.

● Baba eksikliğinin insanların cinsiyet kimliğini ya da yönelimini belirlediği iddiası...

Açıklama: Modern psikoloji ve psikiyatri tarafından tamamen reddedilmiştir. Eski teorilere dayansa da (Freud'un psikanalizmi) şu anda hiçbir bilimsel geçerliliği yoktur. Psikolojinin babası kabul edilen Freudun psikanalizminin (çok eski) böyle bir şeyden söz etmiş olması insanlarda bunun doğru olduğuna yönelik bir kabul geliştirmiş ancak sadece bu konuda değil başka bir soru konuda da modern psikoloji ve psikiyatri'de Freud'un esamesi okunmuyor artık. Ne yazık ki kendini güncelleme erdeminden uzak olan bazı ihtiyar muhafazakar psikiyatristler son 30 yıllık psikiyatri literatürünü okumadan dinozor bilgileriyle youtube'da yanlış bilgiler verebiliyor.

● Cinsiyet Disforisi Trans olmanın şartıdır iddiası...

Açıklama: Bazı insanlar hiç cinsiyet disforisi yaşamadan da trans olduklarını fark edebilirler. Nitekim APA (American Psychiatric Association) bu iki durum arasındaki ayrımın belirgin tutulmasını bilhassa vurgulamıştır. Dünya Sağlık Örgütünün yanı sıra Medikal kaynaklar da "disfori"nin (sıkıntı ve stres hissinin), bir kişinin trans olarak tanımlanması için hiçbir şekilde ön koşul veya gereklilik olmadığının kesin bir şekilde altını çizmektedir.

● Her trans bşrey, daha çocuk yaşta (4-5 yaşlarındayken) trans olduğunu bilir ve belli eder iddiası...

Açıklama: Medyada öne çıkan hikayelerde hep bu var biliyorum ama bu durum tek denaryo değil. Gerçekte birçok insan ergenlikte, 20'li yaşlarda, 30'lu yaşlarda hatta 40 ve 50'li yaşkarda trans olduklarını fark edebilirler. Sosyokültirel iklim, bilgi eksikliği, disfori dğzeyi gibi sebepler bundan etkili olsa da gayet yaygın bir durumdur. Geçen bçr arkadaş APA'da cinsiyet disforisi tanısı koymak için belirlenen tanı kriterlerini trans olma kriterleri diye tanıtıyordu sırf tartışmada haklı görünmek, üste çıkmak için. Bunu yaparken translığı psikiyatrik bir hastalık gibi gösterdiğinden bihaber olan arkadaşıma buradan selamlar olsun. Lütfen bilimle kalın -o arkadaşlara söylüylrum-

● Sürekli 'Acaba kendimi mi kandırıyorum?' diye şüphe duymak, aslında trans olmadığının kanıtıdır iddiası...

Açıklama: Bilakis İmposter (Sahtekar) Sendromu, trans bireylerin kendini keşfetme sürecinde neredeyse evrensel bir deneyimdir. Bütün bir toplum, doğduğundan beri sana belirli bir cinsiyette olduğunu dikte ettiği için, zihninin bu yeni ve özgürleşen gerçeği hemen kabul edemeyip şüphe yaratması bir "rol yapma" belirtisi değil; zihinsel bir savunma ve alışma mekanizmasıdır.

İyi akşamlar ve sevgiler...

İyi akşamlar arkadaşlarım. Daha önce birçok paylaşım yaptım ama ilk defa biraz kendimden bahsetmek istiyorum. Öncelikle ne olduğu konusunda bir tanımlama getiremeyen kuirlerin nasıl süreçlerden geçtiklerini, neler hissettiklerini ve bu konuyla ilgili ne düşündüklerini merak ediyorum. Ben kafası karışık biriyim. Kadın mıyım erkek miyim bilmiyorum. (Atanmış cinsiyetim erkek ve 25 yaşındayım) Biseksüel miyim homoseksüel miyim bilmiyorum. Deneyimlerim hep homoseksüel ilişkiler yönünde oldu. (Cinsiyet kimliğimi açıkça vermediğim için homoseksğel ilişkiyi açayım "cinsel deneyimlerim erkeklerde oldu hep") Tabii romantik bağ kurarak değil, cinsel haz odaklı birlikteliklerden söz ediyorum. Bazen de cis-heteromuyum diye düşünüp duruyorum (ama bu hiç istemediğim bir şey) tüm bu sorgulamalardan hareketle bazen kendime non-binary dediğim de oldu. Hatta dönem dönem değiştirdiğim için kendime Genderfluid diyordum, yönelimim de dönem dönem değiştiği için geçen haftadan itibaren abroseksüel de demeye başladım. Kendimi bir yere sabitlemek için zorlama yönelimlerde ısrar ettiğim de oluyor. Gerçekten bir duman kadar belirsizim, köşelerim yok. Benim gibi olan insanların bu belirsizlikle nasıl baş ettiklerini merak ediyorum.

Haftaya yine tüm yurtta sıcak hava dalgası🤦‍♂️

Allah Genderfluidlere sabır versin

Cemre Demirel adında sözümona felsefe videoları çeken bir youtuberın LGBTİ bireyler hakkındaki bir videosuna denk geldim. Bayağı izlenme alan bu videoda aynen şöyle diyor:

SİZİN ÖYLE BATILI DERTLERİNİZ OLAMAZ. ONLAR ŞIMARIK BATILI DERTLERİ YA! ADAMLAR ZATEN WELFARE ÜLKESİNDE A*K NE DERT EDİNSEK HEH G*TÜMÜZÜ DELDİRELİM DEMİŞLER. SİZE NE OLUYOR YA? SEN SULTANGAZİDE OTURUYORSUN A*MKODUM SENİN BEN PANSEKSÜEL MİYİM ACABA DİYE SORGULAMALARIN OLAMAZ. SENİN BANYONA KAZMA VURSAK DENİZ KABUĞU ÇIKACAK ÖLECEN YARIN ÖBİR GÜN DERPREMDE YA!

şeklinde, LGBTİ mücadelesi veren insanların önceliklerini bilmediğini ifade etmeye çalışan ancak zırvalamaktan ibaret olan bir klişeyi böyle özgüvenli tonlarda cilalayarak anlatıyor. Tabii bu düşüncesiz sözlere doğal olarak aranızdan sert tepki verecekler de olacaktır. Bana kalırsa en büyük yanılgısı bu konuyu can sıkıntısından giriştikleri ve cılız bir ilgiyle sürdürkleri kısa süreli, geçici, kontrol edilebilir bir keyif arama hali olarak görmesidir. Cinsiyet kimliğinin hayata baktığımız en temel pencerelerden biri olduğu düşüncesini bilerek mi zihninden uzaklaştırıyor bilemiyorum. Ben daha cinsiyet kimliğim ile ilgili sorun yaşıyorsam, yani daha kendi öz varlığımla bile yaşama uyum sağlamakta zorluk yaşıyorsam ve yaşamla bütünleşemiyorsam, toplumu ilgilendiren sorunlar (depreme uygun kentleşme, şehir idaresine yönetici seçme, yurdun akıbeti üzerine düşünme vs) benim için doğal olarak ikinci planda olur. Önce hem kendim hem de ilişkilerim bakımından bir birey olduğumu hissedeceğim ki sonra çevremi dönüştürebilme gayretine girişebileyim. Takdir edersiniz ki temel olan 'birey'dir. Bunu basit bir keyif arama süreci olarak gördüğünü kullandığı kelimelerden anlayabilirsiniz. Yani insanlar önceliklerini bilmiyor derken aslında kendisi yanlış bir öncelik sıralaması salık veriyor. Sözkonusu konuyla ilgili alanyazı taraması yapmadan bu konun bilimsel temelleriyle ters düşecek şekilde insanlara "bilgi odaklı bir youtube kanalından" aktararak ve bunu kıraathane tonlarında özgüvenle sunarak, öncelik tayin etme konusunda aslında sorun yaşayanın kendisi olduğunu da gösterdiği için daha fazla yazmayacağım. Ayrıca kendisi birçol lgbti bireyi intihara sürükleyen bazılarını depresyon ya da başka tür ağır rahatsızlıklarla yaşatan bu türden bir parçalanmayı, yalıtılmışlığı, uyumsuzluğu ve yabancılığı kendisi de çekseydi acaba bu kadar rahat ahkam kesebilecek miydi merak ediyorum. Söz konusu bilgiyle ilgili güncel bilimsel literatüre göz bile gezdirmeden konuşmasını hadi bir tarafa alalım, olur diyelim youtube sonuçta mikrofonu alan vaiz oluyor. Başkasının imtihanından geçmeden böyle bol keseden konuşmak ne kadar ayıp, sorumsuzca bir davranış.

Dünyada bu kadar yaygın ve kalabalık olmasına rağmen bu kadar örselenen başka bir topluluk daha bilmiyorum. Lgbtiq+ topluluğu tarihin her döneminde ve her yerinde var olmalarına rağmen her seferinde yeni, marjinal ve şeytani görülmesindeki en büyük sebep bence kuir kimliğini ya da yönelimini gizli bir günah, kusur, sapkınlık olarak görüp kendini zorla heteronormatif yaşama adapte eden huzursuz ve çatışmalı kişilerin psikolojik savunma mekanşzmalarından kaynaklanan travmatik tepkisel davranışlarıdır. Taşra toplumlarının özellikle bu konuda daha tepkisel olmalarının bir sebebini de buna bağlıyorum çünkü bu kapalı ve küçük toplumların önemli bir kesimi bu sözümona gizli günahın içsel inkarıyla yaşamaya çalışan travmatize olmuş kimselerden oluşuyor. Elbette bunların dışında erkek gücüne duydukları ihtiyaç, doğum oranlarına verdikleri önem vs gibi unsurlar da onları bu konuda kentlilerden ayırıyor ama bence bu vahşi fobikliğin önemli bir kısmı hem kentliler hem de köylüler için yukarıda söz ettiğim gibi bastırılmış, düğüm haline gelmiş, gizli bir günah olarak görülüp saklanmış kimliklerin bu özel durumlarına duydukları öfkeyi karşısındaki insanlara yansıtmalarıdır. Yazımı Erich Fromm'un "Yaşanmamış güzel yaşamlar dünyadaki bütün kötülüklerin ve savaşların temelidir" sözüyle tamamlamak istiyorum. Bu konudaki düşüncelerinizi merak ediyorum.

Bu gece bir sihirli değnek tüm dünyayı kuir yapacak. Heteronormatif yaşamı sürdürmek isteyenler buna devam edebilecek ancak geriye kalanı (lgbtiq+ çatısı altındaki tüm insanlık) sihir sayesinde hiç garipsenmeyecek şekilde (daha önce de hiç örselenmemiş garipsenmemiş olacak. Yani anlayacağınız insanlığın homofobik tarihi ve belleği yok olacak) varlığı normalleşecek ve bu sonsuza kadar böyle olacak. Herhangi bir iş için gittiğiniz devlet dairesinde bile size resmi evrakı uzatan memurun trans erkek olduğunu fark edip şaşıracak formu doldururken cinsiyet kimliği kısmında onlarca seçenek olduğunu göreceksiniz. Yani bu denli kuir bir dünya hayal etmenizi istiyorum. Hatta siz formu doldururken sizi izleyen bu memura amirinin seslendiğini duyup sese doğru bakınca amirinin hrt'ye ve ameliyatlara gerek duymamış bir trans kadın olduğunu da görüyorsunuz. Ütopyam iyice pekişsin diye veriyorum bu örnekleri. Her şey tamamsa sorumu soruyorum. İşte bu sihirli dünyanın ilk sabahına uyandınız, her zamanki gibi güne başlayacaksınız. O andan itibaren şu anki hayatınızla kıyasladığınızda o gün ve sonraki günler neleri farklı yapardanız?

​

Cinsiyet kimliği, cinsel yönelim ve cinsiyet ifadesi başlıkları bilimsel olarak birbirinden tamamen ayrı ele alınmasına rağmen -yeniyim ve böyle öğrendim yanlışsam doğrusunu öğrenmek isterim- trans bireylerin 'passlenmek' adı altında birbirlerine yaptıkları pasif agresif dayatmayı -hepsi için demiyorum- cinsiyet disforisini besleyen ve bu başlıklar arasındaki arasındaki sınırları bulanıklaştıran zararlı bir eğilim olarak görüyorum. Elbette trans kadınların feminen görünmek istemesi ya da trans erkeklerin maskülen görünmek istemesi çok doğal ve anlaşılır. Ben bir de bir trans kadının maskülen görünmeyi sürdürmesi ya da trans erkeğin feminen ifadeyi muhafaza etmek istemesi hakkında da fikirlerinizi merak ediyorum.