uzun süredir aileme sinirliyim. noodle date
Geçen seneden beri bir alışkanlığım var: Piercing delme alışkanlığı. Bu alışkanlık sadece kulak piercingleri için geçerli ve ben, tek kullanımlık piercing iğneleriyle kulağımı kendim deliyorum.
Bu sene ocak ayının başlarında annem, elimdeki eczane poşetinin içinde ne olduğunu sordu. Ben de içerisinde piercing iğnesi olduğunu söyledim, "Tamam," dedi. Bundan iki üç hafta kadar sonra annemle bir konudan ötürü kavga ettik ve annem kitaplığımdaki her şeyi çöpe attı. Tabii bunları atarken, kitaplığımın üstüne koyduğum iğneleri de görmüş. Bu iğneleri görme olayı ben okuldayken yaşanıyor. Zaten ikinci dersin başlarında veli isteği üzerine okuldan çıkıp eve gittim.
Annem evde beni bekliyordu ama bana attığı bakışlar hiç normal değildi. İlk önce telefonumda bir şey görmüş olabilme ihtimalini düşündüm fakat gizli klasörün kapalı olduğuna emindim. Ardından bana çalışma masamı işaret edip, "Sen ne kullanıyorsun, bunları nereden aldın?" dedi. Anneme piercing delmek dışında hiçbir şey kullanmadığımı söylesem bile bana inanmadı. İğneleri nereden aldığımı göstermemi istedi. Onu, iğneleri aldığım eczaneye götürdüm ve eczacıyla tartışmaya başladı: "Siz reşit olmayan birine, ne için kullanıldığı belli olmayan iğneleri nasıl satabilirsiniz?" dedi. En sonunda, "Bunlarla uyuşturucu madde enjekte ediliyor mu?" diye sordu. Eczacı kadın da "Çok zor hanımefendi, bununla öyle bir şey yapamaz," dedi.
Orada bile annemi kulağımı deldiğime dair ikna etmeye çalışsam da bana inanmadı. Zaten eve gidince bir güzel dayak da yedim. Sonra içinde sadece bir yatak ve bir çalışma masası kalmış olan odama gidip akşama kadar uyudum. Akşam uyandığımda annem bana gülerek, "Şimdi hatırladım, sen bana bunların ne olduğunu söylemiştin, unutmuşum, pardon," dedi sadece.
Ama benim elimde; bana güvenmediğini daha net anladığım bir aile ve maddi zarardan başka hiçbir şey kalmadı.