Niet/nooit zijn waar je wil zijn
Ik ben inmiddels al bijna 4 jaar afgestudeerd. Heb knetterhard mijn best gedaan om een onderzoeksmaster te halen. En het voelt allemaal voor niks, het voelt alsof ik faal.
Ik zie oud-klasgenoten lesgeven op universiteiten, onderzoek doen en ik strand steeds in functies onder mijn niveau. Daarmee bedoel ik niet dat ik mij te goed ergens voor voel maar dat ik niet een baan kan vinden die mij voldoende uitdaagt en waar het leertempo hoog genoeg ligt. Ik zou deze banen ook prima kunnen doen met de HBO studie die ik voor mijn WO heb gedaan. Ik heb qua salaris niks te klagen, dus ik zou willen dat ik staande kon blijven in een baan die mij misschien niet zo prikkelt, maar dit kost mij zó veel energie. Daar baal ik van want mijn vorige werkgever was wel leuk maar ik trok het gebrek aan leermogelijkheden niet meer. En toch lukt het me niet om te komen waar anderen komen. Het voelt alsof ik voor saus heb gestreden voor mijn diploma’s. Ik heb een traject met een loopbaancoach gehad maar eerlijk gezegd heeft dit alleen maar mijn gevoel van wanhoop versterkt, ik kan er helaas vrij weinig mee….
Daarnaast ben ik sinds mijn werkende leven ook veel ziek, mogelijk een chronische ziekte. Dit kan ik moeilijk accepteren. Ik wil zo graag iets kunnen betekenen in de wereld maar nu ben ik niet eens zeker of ik ooit nog op de plek kan komen waar ik wil komen. Ik heb in het verleden full-time gewerkt maar dat kan ik niet meer. Ik werk nu al een aantal maanden helemaal niet en elke dag wordt het zwaarder. Ik voel me nutteloos en mis zingeving ondanks dat ik wel een aantal hobbies heb. Ik ben ook gewoon heel erg bang dat ik mijn zelfstandigheid kwijt raak en alles wat ik in de toekomst voor me zag.
Een hoop gezeik maar het moest er even uit. Mocht iemand tips of adviezen hebben dan is dat uiteraard welkom.