u/hallomimi

When I was pregnant, I was so scared of becoming a parent. I had read so much negativity online about parenthood in all the subreddits and on mom forums.
My little boy is now 4 months old and THIS IS THE MOST BEAUTIFUL THING I HAVE EVER EXPERIENCED. ALL THE CLICHÉS ARE TRUE!!!
I genuinely want to shout it from the rooftops and give a little counterbalance to all the negativity out there.
Yes, it’s hard. But life is hard anyway. And somehow, with a baby, life just makes so much more sense to me..
I wake up, put on my favourite music, dance above his crib, and he looks up at me with the biggest smile. What a way to start the day!!!
And to everyone who says, “Just wait until they’re this age…” or “Just wait until they start doing this or that…”
Fuck offff. I’m enjoying my life right now👀👀
Enjoy this day and enjoy parenthood lovely people 🎉🥳🥰

Mijn partner traint voor de marathon van New York. Dit stond al op de planning voordat we wisten dat ik zwanger was. Reis is geboekt, met nog een ander stel zonder kinderen. Als we zullen vertrekken is onze baby 5 maanden oud.
Oppeens voel ik een enorm onderbuik gevoel om niet te gaan.
Wij waren afgelopen weekend op een klein dorpsfeest, en na 15 min was hij compleet ontroostbaar. Dit heeft mij aan het denken gezet..
NY marathon is een van de grootste events ter wereld..
ik vind dat ook gewoon gevaarlijk, zulke drukte met een newborn. En dan ook nog die hele reis ernaartoe..
Ik vind het onnodig risico nemen.
Had ik me dit eerder kunnen bedenken? Misschien wel. Maar deze sterke ‘moeder gevoelens’ en de drang hem te moeten beschermen kicken nu pas echt in lijkt het..
Mijn partner is enorm teleurgesteld en in paniek bijna, we hebben er constant discussie over. Ook voel ik me schuldig tegenover het andere stel.
Overdrijf ik? Of is het verstandig om niet te gaan? We zullen niet het volledige bedrag terugkrijgen maar goed dat is dan maar zo..