u/mahapisi

the mad capsule markets tarzı bir şey önerebilir misiniz? yeni giriş yaptım japonca metale. hanabie tarzındakiler çok hoşuma gitmedi.

başlıktaki gibi. mdb var yıllardır, yaşamak gittikçe anlamsızlaşıyor. "hayal kur, yaşamak için motive olursun" tarzı cümleler duymak da bir şey ifade etmiyor yaşamaktan bu kadar nefret ederken. sosyal biri değilim insanlarla konuşmayı çok beceremem (ve sevmem). insanlar depresyondayken nasıl devam edebiliyor anlamıyorum. ben de son bir yıldır bir sürü şey yaptım ama hiçbiri psikolojime iyi gelmedi, aksine kendimi zorladığım için daha kötü oldu. stresten dolayı aylarca yemek yiyemedim ve çok zayıfladım. artık kendimden geriye bir şey kalmamış gibi hissediyorum.

duyduğum öneriler veya aldığım tavsiyeler benim için bir şey ifade etmiyor çoğu zaman, kafamın dikine giden biriyim. yalnız hissediyorum arkadaş diyebileceğim biri var mı bilmiyorum, yeni insanlarla tanışmak da çok geriyor beni. değer vermekten güvenmekten korkuyorum. dışarı çıkmıyorum, çıkarsam sigara almaya markete veya hastaneye oluyor. düşündükçe kafayı yiyecek gibi oluyorum neredeyse hiçbir şey etki etmiyor. eskiden olan zararlı alışkanlıklarımın çoğunu geride bıraktım, intihara kalkıştığım da oldu ama yine de kat ettiğim yol yeterli gelmiyor.

artı olarak insanları sevmekten korkuyorum biraz daha geçmişteki şeylerden ötürü. yeterince sevemeyince insanlar da benden uzaklaşıyor, bu gidişle zaten az olan kimsem de gidecekmiş gibi hissediyorum. insanların birbiriyle ciddi veya uzun vadeli düşünmemesine rağmen sevgili/arkadaş/flört olmaları midemi kaldırıyor. bu yüzden bana kendisine verdiğimden açık ara az değer veren veya kendisini gördüğüm gibi görmeyen insanlardan direkt uzaklaşıyorum, kendi kendime verdiğim değeri azaltıyorum. bu da beni kötü bir insan mı yapıyor bilmiyorum ama sadece kendimi diğer insanlardan korumak istiyorum.

bunları anlatacak çok kişim yok, anlattığım kişi ben anlattıkça soğuyor/kızıyor gibi hissettiğimden ona anlatmayı da çok istemiyorum. benzer şeyler yaşayanlar var mı? varsa nasıl bir yol izlediler? paylaşırlarsa sevinirim.

en önemli kısmı söylememişim ölmeyi çok düşünüyorum ama intihara girişmek veya kendime zarar vermek gibi bir niyetim yok, geçmişte bu hatayı çok yaptığım için ve öz saygımı artırmak istediğim için yapmıyorum. her ne kadar yapmasam da hemen hemen her gün ölmeyi düşünerek yaşamaya devam etmek zorunda olmak çok yıpratıcı.