Bu kez lineartı siyah değil de renklerle uyumlu yaptım

Bildiğimiz Güllaç ama Shoujo stili🫶

Evet, dili katlettim... 🥺 👉👈

Ne yaptığımı bilmiyorumdur ama denedim

Eski karakterim.

Kırk kez düzeltmeye çalıştım, umarım kötü değildir...

Hırpani Kılıklı Bir Adam

Karanlık bir günde nereye tünediği belirsiz kuşlar şiddetle ötüyordu. Gündüz birbirine yaslanmış görünen evler, yağmur altında belirsizliğini koruyordu. Mahalleli bu vakitler evlerinde olurdu. Tekmili anlaşmış gibi uyur, bazıları pencere kenarında dikilirdi. Sokak kedileri için durum başka olurdu ya da kör saatte dışarıda olan bir adam için. Hırpani kılıklı o adam, şimdi saçakların altında ağır aksak ilerliyordu. Üzerindeki yapış yapış kumaşa tutunmuştu. Saçları uzun, yanağında derin bir kesik izi vardı. Eli böğründe kalmıştı. Zayıf bedeni her adımda sarsılıyordu. Yüzü acılarla doluydu. Gözlerini çevirdi. Arkasında dikilen çocuğa baktı. Sonra, “Koş” diye emretti. Sesi insanlıktan çıktı. Az sonra dişleri uzamaya başladı. Gözleri kanadı. Canavar acıkmıştı.

(Deneysel yazdığım bir öyküyü kısaltmıştım.)

Hiii, buradaki ilk postum 🙈

Watercolor, watercolor pencils & a little acrylic

Jack London'dan ne okuduysam bugüne dek pişmanlık duymadım. Bu hikaye de öyle oldu. Yazarın en çok yabani hayatı, doğayı ve doğayla insan ilişkisini anlatmasına hayranlık duyuyorum.

Bir Kuzey Macerasında, bir kabile reisinin oğlu ve kendi de reis olan bir adamın başından geçenleri dinleriz. Düğün gecesi kaçırılan karısını yılmadan arayışını anlatır. Türlü maceralar ve zorluklarla dolu geçen senelerde, karısını ve onu kaçıran adamı bulursa ne olacaktır? Okuyup kendiniz görebilirsiniz.

Beğendim. Çok akıcı ve sürükleyiciydi.

​

Bu resimde, nihai varış yerlerine ulaşmadan önce Charon’un teknesinden geçmeleri gereken, yer altı dünyası nehrinin kıyısında, yeni ölüleri görüyoruz.

Hermes, ölülerin ruhlarını yukarıdan aşağı dünyaya iletmek gibi önemli görevini burada yerine getiriyor. Bu ruhların çok azı güneşli dünyayı arkalarında bırakmaktan memnun. Sevinçleri ve çekicilikleri onları hala büyülemiş durumda. Sadece birkaçı, çoğunlukla küçük çocuklar ve yaşlılar, ölümlü kaderlerine boyun eğmişler.

Memnun olmayan ruhlar, Hermes’in etrafında toplanıyor ve adımlarını gevşetmesi, kıyamet yürüyüşünü durdurması için ona yalvarıyor. Ama Hermes, bir tanrının dingin amansızlığıyla her şeye rağmen yürür, can çekişen kalabalığın yanından geçer.

Hermes onların yalvarışlarına karşı amansız olsa da burada sağır ve acılarına duyarsız olarak tasvir edilmemiştir. Figürlerine sempatik bir ihtişam veren de budur.

Orta mesafede, Charon’un bu ruhları son meskenlerine kürek çekecek teknede yaklaşmakta olduğu görülüyor. Kalabalığı böylesine dehşete düşüren, Acheron’un kara sularında yaptığı teknenin görüntüsüdür. Korkunç geçiş bir kez yapıldığında, tüm umutlar sona erer.

(Alıntıdır, Kayıp Rıhtım. Yıllar önce kendi yaptığım bir derleme metin diyebilirim)

Sulu boya + sulu boya kalem + biraz da akrilik

Eski çizimi referans aldım, görmek için kaydırabilirsiniz.

Kitabın başlarını okurken epey rahatsız oldum. Anlatıcı Coci, karısı olan Naomi ile tanışma hikayesinden bahseder. Bundan 8 sene öncesidir. O zamanlar Coci 28, Naomi ise 15 yaşlarındadır. Coci, onun batılılara benzeyen yüzünü çok beğenir. Sırf bu yüzden onu yanına alıp eğitimini karşılamaya ve ileride onunla evlenmeye karar verir. Müzik ve İngilizce dersleri aldırır. Batılılarınkini andıran özel giyim kuşamla onu kendisi için adeta bir süs bebekmiş gibi yetiştirmek ister. Ama beklemediği şey, bu kızın yıllar geçtikçe sandığından çok daha farklı biri olup çıkması olacaktır.

İki karakter de birbirinden suçludur ama en çok suç Coci'dedir. Sadece Naomi'nin güzelliğine vurulan ve onu zihnen veya ahlaken hiç umursamayan, bencilin tekidir.

Naomi zaten en baştan iyi bir aile ortamında bulunmamıştır. Coci'nin etkisiyle manipülatif, yalancı ve çıkarcı biri olur. İkisinin de ahlaki yargıları fazlasıyla sorunludur.

Aşk ve nefret midir anlatılan yoksa aşk ismiyle süslendirilen şehvetin dışavurumu mudur? Okumak isterseniz eğer, kendiniz de bir cevap bulabilirsiniz. Kitapta aptal olan sadece anlatıcı da değil, Naomi de aptaldır.

Kitaptan nefret mi ettim emin değilim, sinirim bozuldu. 😅 Anlatıma başlarda takıldım ama ilerleyince gayet akıcı oldu.