u/nJoyTheWWW

Mag ik ff zeiken? Ik weet niet wat ik verkeerd doe. Maar na jarenlang op een wachtlijst te staan, al via diverse kanalen verder geholpen te zijn, komt het maar niet op gang om een GRS te doen.

Lange wachtrijen, trage afspraken, gedoe hier, gezeik daar. Sinds nov 2020 bezig en op 1 of andere manier is er altijd wel een probleem, uitdaging, wijziging, vertraging... Verzin t.

En nu jawel, weer vertrekt een behandelaar en sta ik met lege handen, waar de vorige het al niet voor elkaar kreeg mij het MDO in te krijgen, is dit weer een tik.

Afspraken eruit, geen scope.

Dus ook geen genderteam, ik sta nu letterlijk met niks.

Ik vind dit absoluut schandalig en zwaar deprimerend, voor mezelf en anderen.

Nu heb ik zelf even geen idee wat te doen...

Ik heb een uitdaging voor mijzelf en zoek advies en reflectie

Wat context;

Mn ex en ik hebben co ouderschap.

Toen we gingen scheiden, augustus '24, waren we nog OK en ik had echt wel wen romantisch idee dat we dit konden doen.

Mn ex heeft 1.5 jaar in mijn huis gezeten om haar deel co ouderschap te voldoen, want geen eigen woning. In januari was in er klaar mee en kondigde ik aan dat het af moest zijn. Begin maart is de deur gewezen. Opvallend genoeg konden de kinderen toe wel ineens mee naar haar adres... En was er een nieuwe partner in dat huis.

Mn ex heeft afgelopen jaar als een parasiet geleefd, niet ander werk zoeken, niet actief woning zoeken etc. En ik hield het in stand vanwege de jonkies. Geen gedoe.

Nu is ze dus weg en krijgt ze heerlijk huurtoeslag en zorgtoeslag, zonder een uur meer te werken.

En nu eist ze ook de kindgebonden budget op, zoals we dat 1.5 jaar geleden hebben besproken.

Ook was besproken, werken aan zelfredzaamheid, niet samenwonen met nieuwe partner en kinderen eerste jaar, en opzouten in september.

T valt me op dat als zij haar zin niet krijgt dan slaat ze met haar vuistje op tafel, spreekwoordelijk gezien dan, want ik krijg laffe appjes omdat ze al sinds oktober overleg weigert

Casus

Ik moet papieren ondertekenen van de SVB, voor inschrijving kinderen en de toeslagen. In weiger.

Mn ex eist t op, want ze kan niet rondkomen (let wel ze leeft grotendeels van staats subsidie) en werkt maar 24 uur. Ik kan haar niet dwingen meer te werken. Ze heeft ook nog een vriend in huis ...

Mijn deel;

Ik vind dat in co ouderschap er niet alleen gelijkwaardige plichten maar ook rechten moeten zijn. Ik moet nu vrij nemen om met de kinderen te zijn en kwalitatief ouder te zijn voor ze.

Dit houdt geen stand.

Ik wil 8 uur ouderschapsverlof opnemen per week.

Dit kost mij echter netto heel veel salaris. En ik wil dus middelen.

Ik krijg alleen maar verwijten. "Dankzij" haar woon ik waar ik woon bladibla, ik ben gemeen, oneeelijk.Zij heeft, vind ze, heel veel consessies gedaan (eentje maar, ik nam de schulden over en daarmee lagere uitkoop zodat ik kon blijven wonen), ik heb haar al die tijd niet in de weg gezeten, zelfs een jaar al alimentatie betaald terwijl iedereen hier za.

Maar ik wil ook een beetje rust ondertussen.

Ik merk ook dat ze dingen doet die niet afgesproken zijn en waar ik echt moeite mee heb, los van t samenwonen. Zoals n kind van 5 in de auto mee laten rijden met haar nieuwe vriend, naar zijn vrienden, 100km van huis. Terwijl zij thuis blijft.. ik krijg er jeuk van

Onze oudste heeft een medisch voedingsschema, maar alleen als hij bij mij is blijkbaar.

Etc

En ik mag daar niks over zeggen maar vind dit echt super weird... Dus t werkt allemaal niet mee.

Mn ex wilt niet in overleg

Mn ex wilt niet met een mediator

Ik heb geen geld over voor een advocaat om dit te doen.

Sta ik in mn recht te weigeren?

Hoe kan ik dit gesprek alsnog aan gaan zonder geirriteerd te worden?

Ik twijfel of ik het misschien los moet gaan laten, het hele co ouderschap, want ik kom niet aan tafel en t werkt niet.