u/numix90

fuck around ✅
find out ✅

Ok þetta er ekki beint tengt islenskri umræðu eða eitthvað sem tengist fréttum liðandi stundar, og eflaust upplysingar sem engin bað um en eg var í dag gamall þegar ég lærði að stjórnmálahugtökin hægri og vinstri, sem við notum á hverjum degi og rifumst um daglega og skiptum okkur upp í fylkingar með, eiga uppruna sinn að rekja til sætaskipunar á franska þjoðþinginu árið 1789 i upphafi frönsku byltingarinnar.
ss, vinstra megin við forseta þingsins sátu þau sem vildu róttækari breytingar, meira lýðræði, meiri borgarleg rettindi, takmarka valdið til konungsins og kirkjunar. En hægra meginn sátu þau sem vildu vernda hefðirnar, óbreytt ástand og styðja við vald konungs og kirkju. Þannig voru hægri og vinstri í upphafi bókstaflega bara heiti yfir það hvorum megin í þingsalnum þingmenn sátu, þar sem þau völdu ser sæti vegna sinnar politiskra skoðana
og svo er lika ahugavert að pæla í því að þetta snerist í upphafi ekkert um hagfræði eða skatta eins og fólk tengir oft við hægri og vinstri í dag, heldur bara hversu mikið veldi kóngurinn ætti að hafa. En ofc hafa hugtökin breyst gríðarlega á síðustu rúmum 200 árum

Þegar ég var krakki lenti maður stundum í þannig týpum, þið vitið, manneskjan sem var alltaf á móti öllu sem maður sagði, bara af því að maður var með því. En í dag finnst mér þetta komið á eitthvað allt annað level með samfélagsmiðlunum. Manni finnst eins og stór hópur af fólki í dag byggi sjálfsmynd sína nánast eingöngu á andstöðu og mótþróa og anægjan þeirra virðist ekki einu sinni liggja í málefninu sjálfu, heldur bara í viðbrögðunum sem þau fá,
maður er að sjá þetta markvisst i commentakerfunum td ef hópur A elskar eitthvað, þá mun hópur B hata það og dásama andstæðuna, ekki af því að þeim þyki hún endilega góð, heldur vegna þess að það pirrar hóp A.

Það er eins og sumt fólk sé með þannig persónueinkenni að verða að stunda mótþróa.
Það er eins og það sé eitthver innri þörf til að vera alltaf á móti straumnum eða mótmæla ríkjandi skoðunum í herberginu, eða samfélagsmiðlum eða samfélaginu, alveg óháð staðreyndum málsins. Og algrímið á samfelagsmiðlum virðist bókstaflega vera hannað til að verðlauna og kynda undir þessu. Fattið þið hvað ég er að meina, eða er ég bara að ofhugsa þetta? Hafa aðrir tekið eftir þessari breytingu? Kannski hefur alltaf verið mikið af þessum týpum, en núna er sér maður þær bara miklu meira út af samfélagsmiðlunum og commentakerfunum.

p.s eg veit alveg að þetta er kjarninn í því sem einkennir internet tröllinn, enda eru þau bokstaflega oft bara drifin áfram af hreinum sadisma og fá kick út úr því að koma fólki í uppnám og valda vanliðan og þau elska að að finna þorfina fyrir stjórnun og vald
en mér finnst mótþróafólkið ekki endilega alltaf vera þar, kannski heldur sumt af þessu fólki örugglega í alvörunni að það sé að "hugsa sjalfstætt"

Btw ég er ekki að ranta af því að fólk sé ósammála mér. Ég er að tala um fólk sem er bara í mótþróa og er á móti hlutunum bara af því bara, jafnvel þótt það sem sagt er sé hrein staðreynd

Ok buinn að deila með ykkur mánudagshugleiðingum Numix þetta kvöldið, algjörlega óáhugaverð pæling

Veit einhver hver mætti fyrir hönd islands?

Ég hef svolítið verið að spá í þessu. Ég veit að í heilbrigðum og raunverulegum kapítalisma á frjáls markaður að sjá um sig sjálfur. til dæmis ef þér gengur vel áttu skilið hagnaðinn, en ef þú tekur slæmar ákvarðanir átt þú sjálfur að bera tapið og fara á hausinn.
En í pilsfaldakapítalisma gilda önnur lögmál. Þar vilja fyrirtæki og fjárfestar fá að halda öllum gróðanum sjálf þegar vel árar og kvarta gjarnan yfir sköttum og afskiptum ríkisins, en um leið og illa árar eða kreppa skellur á, hlaupa sömu aðilar hins vegar undir "pilsfaldinn“ hjá ríkinu og grátbiðja um ríkisstyrki, afskriftir eða björgunarpakka á kostnað skattgreiðenda.
Mer finnst einmitt þversögnin í hugtakinu ogeðslega áhugverð, því heitið dregur nafn sitt af því þegar hrædd börn hlaupa til mömmu sinnar og fela sig undir pilsfaldinum hennar þegar eitthvað bjátar á og i þessu samhengi er ríkissjóður "mamman“ sem á að bjarga málunum. Á ensku er þetta oft kallað "Socialism for the rich, capitalism for the poor“ eða á islensku sósíalismi fyrir hina ríku, kapítalismi fyrir hina fátæku.

mer finnst hugtakið pilsfaldakapítalismi eiga gríðarlega sterka tilvísun í íslenska efnahagssögu og pólitíkinni, bara vegna þess hve island er lítið samfélag, þar sem stjórnmál og viðskiptalíf hafa sögulega verið mjög samofin, þá eru mörg skýr dæmi um þetta fyrirbæri her á íslandi.
Til dæmis á tíunda áratugnum þegar íslenskt atvinnulíf var mjög stýrt af stjórnmálaflokkum, sem við köllum helmingaskiptakerfið þar sem Sjálfstæðisflokkurinn og Framsóknarflokkurinn skiptu áhrifasvæðum og fyrirgreiðslum á milli sín. Ef þú varst í "rétta“ flokknum fékkst þú fyrirgreiðslu í ríkisbönkunum, leyfi til innflutnings og svo framvegis,
samband fákeppni, valdablokka og pilsfaldakapítalisma er einmitt kjarninn í því hvernig íslenskt atvinnu- og stjórnmálalíf hefur virkað áratugum saman. Á Íslandi er markaðurinn lítill, sem býður heim hættunni á að örfá stórfyrirtæki stundi hér fákeppni og nái að drottna yfir heilum atvinnugreinum, sem er bara mjög ósanngjart fyrir meðalstór fyrirtæki. Þegar þessi fáu fyrirtæki tengjast stjórnmálalífinu eða valdablokkunum verður til hinn fullkomni jarðvegur fyrir pilsfaldakapítalisma.
Nú er ég svona einhvers staðar mitt á milli í pólitíkinni, ýmist miðja, vinstri, eða frjálslyndur.
Í eðlilegum kapítalisma á samkeppni að tryggja að ný og betri fyrirtæki geti komið inn og fellt þau gömlu sem standa sig illa eða eru ekki að stunda alvöru samkeppni, en það er bara ekki raunin hér á klakanum því miður.
Á Íslandi er gríðarlega mikil fákeppni á mörgum mikilvægum mörkuðum, td. í dagvöru, eldsneyti, tryggingum, samgöngum, almenningssamgöngum, flutningum, flugi, og bankaþjónustu. Pilsfaldurinn virkar þannig að valdablokkirnar, ákveðnir stjórnmálamenn og hagsmunasamtök, búa oft til flókið reglugerðafargan, tolla eða leyfiskerfi sem gera nýjum eða erlendum keppinautum nánast ómögulegt að komast inn á markaðinn. Þannig verndar ríkið fákeppnina gegn samkeppni :(

Ég hef rætt um þetta áður hér, en mörgum finnst það hljóma eins og samsæriskenning þegar rætt er um hagsmunaaðila og samgöngur, en við þurfum ekki að leita langt aftur í söguna til að sjá hvernig þetta virkar í raun og veru. Olíusamráðið er fullkomið dæmi um það. Árið 2001 afhjúpaði Samkeppnisstofnun stærsta og grófasta samráðssvndl í sögu landsins. Olíufélögin höfðu árum saman hist á leynifundum, skipt markaðnum á milli sín og ákveðið eldsneytisverð til að tryggja sér ofurgróða á kostnað almennings. Þessi félög höfðu gríðarlegan pólitískan þrýstikraft til að tryggja að ríkið héldi áfram að leggja áherslu á malbik og olíunotkun. Mer finnst þetta vera sýnir okkur að þegar hagsmunirnir eru svona rosalegir, vinnur kerfið nánast sjálfkrafa að því að halda samfélaginu háðu malbiki og olíu, frekar en að horfa til hagkvæmari og sameiginlegra samgöngulausna
nu hefur Samkeppniseftirlitið afhjúpa það sem ég kalla nútíma olíusamráð, eða "samráð 2.0“

Eins og fram kemur í fréttunum frá SKE, þá hækkuðu olíufyrirtækin verðið korteri fyrir breytinguna 1. maí. Sum olíufélög hækkuðu verðið rétt áður en skattalækkunin tók gildi. Þegar skatturinn lækkaði svo, leit út fyrir að verðið hefði lækkað, en í raun fór afslátturinn bara í að jafna út hækkunina sem þau voru nýbúin að setja á. Mer finnst ríkið vera alltof meðvirkt þessum fyrirtækjum. Hélt ríkið virkilega að olíufélögin myndu bara sýna ábyrgð? Rétt eins og þau héldu að matvörurverslarnir myndu sýna ábyrgð? Þessi fyrirtæki svífast einskis og hafa alltaf gert. Það er með ólíkindum að við séum ekkert búin að læra af olíusamráðinu sem var uppljóstrað um aldamótin. Ríkið gefur eftir milljarða í skatttekjum sem áttu að létta undir með heimilunum, en vegna fákeppni og þess sem Samkeppniseftirlitið kallar "þegjandi samhæfingu“ (sem er bara fínna orðið yfir nútíma samráð), þá enda peningarnir að stórum hluta í vösum olíufélaganna.

En hugsið ykkur ef þessum milljörðum hefði frekar verið dælt í að flýta Borgarlínunni, og stór efla strætó meðan á meðan við bíðum eftir hágæða almenningsamgöngum og stórbæta almenningssamgöngur um allt land (sem alltaf er verið að skerða), jafnvel undirbúa lestarkerfi frá Keflavíkurflugvelli til Reykjavíkur. En það má víst ekki styggja einkabílinn og þessa risa hagsmuni í kringum hann, jafnvel þótt olíufélögin hirði ríkisstyrkina.

Mer finnst við eigum að hætta þessari meðvirkni! Það er verið að spila með okkur. Mesta ógnin við viðskiptamódel olíufyrirtækjanna og bílaumboðanna eru hágæða almenningssamgöngur og alvöru valkostur við einkabílinn. Þetta vita óliufyrirtækin og tengdir hagsmunir. Olíufélög og bílaumboð byggja afkomu sína á því að fólk þurfi að eiga og reka bíla. Ef almenningssamgöngur verða það góðar, þægilegar og áreiðanlegar að fólk getur selt bíl númer tvö eða sleppt því alveg að eiga bíl, þá minnkar markaðurinn þeirra beint. Með öðrum orðum bara ef fólk hefði raunverulegt valfrelsi í samgöngum? Eins og staðan er í dag ríkir nefnilega algjör nauðungareinokun einkabílsins á Íslandi a ensku kallast þetta automobile dependency

En allt kerfið okkar er hannað fyrir einkabílinn (ath. það er ekkert náttúrulögmál, heldur mannaverk). Allt frá Aðalskipulagu Reykjavikur 1962-1983 hefur Í áratugi hefur skipulag borga og bæja á Íslandi gengið út á að dreifa byggðinni og byggja stóra vegi, fleiri akreinar og mislæg gatnamót. Þetta skipulag spilar beint upp í hendurnar á þessum fyrirtækjum. Það gerir það að verkum að vegalengdir eru miklar og það er hreinlega erfitt eða nánast ómögulegt að sjá lífið ganga upp án bíls fyrir flesta. Þessi fyrirtæki og hagsmunahópar þeirra nýta sér þetta ástand markvisst og berjast gegn breytingum til að halda skipulaginu í óbreyttu ástandi (status quo).
Þau sumse bokstaflega nýta sér það að fólk hefur oftast nær engan annan valkost og er í raun fast. Og þegar fólk hefur engan annan raunhæfan valkost, þá er það bokstaflega fast.
Þess vegna geta olíufélögin hækkað álagninguna sína, leikið sér lauflétt að fólki og afsakað sig svo í fjölmiðlum, jafnvel þegar ríkið reynir að lækka skatta, eins og nýlega dæmið sýnir, vegna þess að þau vita að fólk verður samt að kaupa bensín og eiga bil. Þess vegna finnst mer að hágæða alvöru almenningssamgöngur er ekki bara umhverfismál eða skipulagsmál, þær eru hagsmunamál, hrein og bein ógn við þessar valdablokkir, og frelsisbót fyrir budduna á venjulegum heimilum. En þið vitið, það má víst ekki styggja eða "þrengja að" einkabílnum. Þessi fyrirtæki verða jú að græða, græða á daginn, grilla á kvöldin og allt það

Og viti menn, her hagsmunina mæta i kvöldfréttum í gær, þegar varla er blekið þornað á skýrslu Samkeppniseftirlitsins, þegar samtök atvinnulífsins og samtök verslunar og þjónustu mæta strax í fjölmiðla til að verja olíufélögin og stórmarkaðina. Þau auðvitað segja skýrsluna sýna "órökstuddar ályktanir" og skella skuldinni á "smæð markaðarins" og "flutningskostnað", þið vitið, typiskt gaslysingar. Nákvæmlega eins og ég sagði áðan um leið og það er stungið á kýlinu mæta talsmenn þessara valdablokka í fjölmiðla til að verja status quo, Þeirra hlutverk er einfalt, að láta okkur trúa því að þessi kerfisbundna rányrkja á veskjum almennings sé bara eðlilegur flutningskostnaður eða "þetta er ykkur almenning að kenna"

Allvega ef þú ert en að lesa þá, kemur samantekt,
Sterkasta vopnið í nútíma olíusamráði er að þú átt engan annan valkost. Vegna þess að almenningssamgöngur hafa ekki verið byggðar upp sem raunverulegur valkostur, vita olíufélögin að eftirspurnin er tryggð. Þú verður að kaupa vöruna þeirra, sama hvað hún kostar. Þannig að jú, þetta er nákvæmlega nútíma útgáfan af samráði. Það er lúmskara, tæknilegra og innbyggt í fákeppniskerfið sjálft, sem gerir það miklu erfiðara fyrir Samkeppniseftirlitið að sanna að það sé ólöglegt þótt allir sjái hvað er í gangi.

Nú þegar Samkeppniseftirlitið hefur flett ofan af þessu, þá er spurning hvaða dægurmál eða stormur í vatnsglasi eða menningastríð mun taka yfir umræðuna á næstu dögum. Það bregst ekki að um leið og stungið er á svona kerfislægri spillingu, þá dreifist athygli almennings yfir í tilgangslaus rifrildi um önnur mál á samfélagsmiðlum, menningastríð, osfv.
Við gleymdum olíusamráðinu á sínum tíma og hættan er sú að við látum afvegaleiða okkur aftur núna. Fylgjumst með og höldum athyglinni á réttum stað

Þið þurfið ekkert að vera sammála mér í öllu, en við getum vafalaust verið sammála um að það er eitthvað mikið að. Það eru gríðarlegir hagsmunir sem halda kerfinu okkar í þessu fari. Í hvert sinn sem reynt er að bjóða upp á alvöru valkost við einkabílinn, eða gert þá tilraun til þess, mætir heill her af hagsmunahópum og lobbyistum til að tryggja að ekkert breytist. Og það sama gildir um svo margt annað í þessu samfélagi

Hmm... Samþykkt frumvarp um fangabúðir (sorry ég meina "brottfararbúðirnar“) TÉKK!
Búið að leggja niður Mannréttindaráð og mannréttindaskrifstofu borgarinnar TÉKK!

Búið að skera niður um 7% í menntakerfinu, og heilbrigðiskerfið er en í lamasessi TÉKK!

Búið að leggja niður heilbrigðiseftirlitið TÉKK!

Borgarlínan verður sennilega enn meira niðurnjörðuð og vanfjármögnuð, eða verkefnið mun líklega verða einhver temu borgarlína sem fær ekki sérakreinar og forgang, til þess að viljandi láta hana ekki virka og, því jú, það má alls ekki stiggja einkabílinn TÉKK!

Nýtt húsnæði Kaffistofu Samhjálpar á Grensásvegi fær ekki samþykki TÉKK!

Ný fánalög hafa verið sett í borginni og öðrum sveitarfélögum sem útiloka alla aðra fána nema þjóðfánann, sem er nákvæmlega sama og nasistarnir gerðu fyrst þegar þeir komust til valda 1933 TÉKK!

Löggan má núna vera með rafbyssur TÉKK

Stórútgerðin er að hola lýðræðið okkar að innan og hefur keypt upp nánast allt íslenskt samfélag TÉKK! Og þetta er ALLS ekki tæmandi listi og ég er er að gleyma fullt af hlutum

En bíddu, ha? Það er ennþá gróðaverðbólga, við erum orðin dýrasta land í heimi, heilbrigðiskerfið og innviðir okkar eru en að grottna, á meðan fyrirtækin skila methagnaði og metgróða, stórútgerðin að hola lyðræðið okkar að innan og þú ert enn að borga himinháa leigu og himinhá fasteignalán og himinhá matarkörfu.

Var þetta ekki örugglega "vondu" útlendingunum að kenna sumsé? Var það ekki út af hinseginfræðslu í grunnskólum, eða var það ekki vegna þess að fánar stríðshrjáðra landa voru flaggaðir fyrir framan ráðhúsið að kenna? Eða var það ekki trans fólkinu að kenna?

Klassísk pólitísk brella, láta fólk rífast um menningarmál svo það sameinist aldrei gegn þér. Sama gamla trikk valdsins, bread and circuses og við föllum alltaf fyrir því.

Jæja, rantið búið. Ég ætla að halda áfram að gráta og horfa á fólk rífast í kommentakerfunum. Horfa á það taka ómeðvitað þátt í þessum sálfræðihernaði með því að gleypa við og dreifa falsfréttum og samsæriskenningum á Facebook og öðrum samfélagsmiðlum inn á kommentakerfunum, á meðan valdhafarnir og elítan stelast ofan í vasana á því.

Ég var að klára áfanga í sagnfræði í vor og vorum að lesa um hvað nasistarnir gerðu þegar þeir komust til valda. Nasistarnir byrjuðu á því að koma með ný fánalög sem utilokuðu alla aðra fána nema þjóðfanánan. Nasistarnir breyttu fánasögu Þýskalands í nokkrum skrefum eftir valdatökuna árið 1933. Þeir byrjuðu á því að banna fána andstæðinga sinna og enduðu á því að setja ný fánalög árið 1935 sem útilokuðu alla aðra fána en hakakrossfánann, sem var gerður að eina þjóðfánanum, lögin útilokuðu ekki aðeins eldri ríkisfána, heldur lika lögðu nasistar ríka áherslu á að banna fána allra annarra stjórnmálaflokka og verkalýðsfélaga. Allir fánar sem tengdust sosialistum, kommuistum eða öðrum sem studdu lýðræði voru gerðir tæknilega ólöglegir og fólk sem flaggaði þeim var handtekið, eeinungis fanar nasistaflokksins og tengdra samtaka hans, eins og SS eða hitleræskunnar, voru leyfðir, sem þýddi að ríkið og flokkurinn runnu alveg saman í eitt

Nasistar notuðu einnig skipulega afvegaleiðingu og skálduð hugtök til að fela raunverulegan tilgang útrýmingarbúðanna, bæði fyrir almenningi og umheiminum. Útrýmingarbúðir nasista voru sem sagt kallaðar "brottfararbúðir“ til að afvegaleiða fólk og fela raunverulegt ætlunarverk þeirra.

Svo gerðist það líka, að svokallaðir meginstraumsflokkar þess tíma, eins og miðhægri og íhaldsflokkar, færðust fjær miðjunni og meira til hægri, i þeirri tilraun að "temja nasistana“ og sefa kjósendur þeirra, þar sem þeir höfðu misst fylgi til þeirra eða voru hræddir við að missa fylgi til nasistana, tóku þeir upp harðari þjóðernisstefnu og innleiddu hluta af málflutningi nasistanna inn í sín eigin stefnumál.

En já, eins gott að við séum ekkert að sjá ný fánalög í borg og sveitarfélögum, takmarkanir á réttindum, fínorð yfirvalda yfir "brottfarabúðir“, eða hefðbundna flokka sem taka upp stefnu fjarhægriflokka til þess að "temja“ fjarhægrið á Íslandi í dag eða annars staðar í heiminum

,,Miðflokkurinn er genginn í ECR-flokkinn, Evrópuflokk íhaldsflokka, sem að hluta til er fjármagnaður af Evrópusambandinu. Flokkurinn tilkynnti í dag um aðild Miðflokksins ásamt Sönnum Finnum í Finnlandi og Danmarksdemokraterne í Danmörku. "

Ásamt eru repúbli­kana­flokkur Don­alds Trump og Likud, flokkur Benjam­ins Net­anya­hu í Ísra­el í ECR flokknum

Það er stutt á milli öfga vinstri og öfga hægri.

Þetta eitt og sér sannar skeifukenninguna (e Horseshoe theory)

Okay, ég get ekki verið sá eini sem hugsa um vísindaskáldsöguna They Live frá 1988, eftir John Carpenter þegar hugsa um moggab eða Spursmál með Stefáni Einari? Ég sé alltaf Stefán Einar fyrir mér sem They Live karecter i sjonvarpinu þegar maður setur á sig gleraugun.

Fyrir þá sem ekki vita í They live afhjúpa sérstök sólgleraugun að hluti mannkynsins eru í raun andstyggilegar, hauskúpulíkar geimverur í dulargervi. Þessar geimverur hafa laumað sér inn í áhrifastöður í samfélaginu, þær eiga bankana, stjórna fjölmiðlum og lögreglunni og nota stöðu sína til að græða á mannkyninu og auðlindum jarðarinnar sér til framdráttar. Sumir menn eru meira að segja farnir að vinna með geimverunum í skiptum fyrir völd og auð. Mogginn hefur jú í gegnum tíðina verið þekktur fyrir að vera ekki bara fréttamiðill, heldur öflugt tæki til að móta skoðanir, halda uppi ákveðinni hugmyndafræði og stýra narratíunni í samfélaginu, mogginn er varðstaða og málgagn um hagsmuni íslensku valdaelítunnar, Sjálfstæðisflokksins, stórútgerðarinnar og fjármagnsafla, Staksteinar og leiðarar blaðsins virka stundum nákvæmlega eins og dulin skilaboðin í myndinni, nema hvað þau eru ekkert sérstaklega dulin lengur, ekkert ósvipað og í They live.

Eins og í They live þarftu líka ákveðin gleraugu eða samhengi til að lesa á milli línanna í mogganum, eins og í ESB umræðunni og fleiru. Ef þú lest blaðið án gleraugna, sérðu bara venjulegar fréttir og afmælisgreinar (ok reyndar hafa þeir orðið mun augljoslari nuna seinustu mánuðina). Ef þú setur upp pólitísku gleraugun, þá attarðu þig strax á því af hverju ákveðnum fréttum er slegið upp (t.d. neikvæðum fréttum af ESB, innflytjendum flottafolk eða ríkisstjórnum eða meirihlutum i borginni sem Mogginn styður ekki og af hverju öðrum er sleppt. Þott við sjáum ekki dulin skilaboð eins og OBEY, CONSUME, STAY ASLEEP og MARRY AND REPRODUCE eins i they live.

They Live var gagnrýni leikstjorans carpenter á samfélagsástandið í Bandaríkjunum á 9. áratugnum, á tímum Reagans), á hvernig fjölmiðlar gætu stjórnað fólki án þess að það tæki eftir því

Hér kemur smá framhald af pósti mínum í vikunni. Kveikjan að því að ég vildi skrifa meira um þetta í framhaldi var vegna athugasemdar sem var skrifuð undir fyrri póstinn minn sjá hér sem fékk mig til að grúska meira. ýmislegt sem ég fann, út frá þessu commenti, eins og bara hvernig sjálfstæðisflokkurinn hafi beinlínis verið stofnaður utan um kjarnann úr þeim gömlu valda og embættismannaættum sem áður stýrðu Heimastjórnarflokknum sögulega séð er bein lína þarna á milli. Svo er lika mjööög ahugavert að ef maður skoðar söguna þá sér maður að sömu ættirnar og einstaklingarnir sem studdu eða leiddu Heimastjórnarflokkinn áttu síðar Sjálfstæðisflokkinn. En þessi pistill er ekki um það, heldur símahlerunarmálið.

á tímum kalda stríðsins frá tæplega 1950 og alveg fram til 1968, og jafnvel lengur, fengu dómsmálaráðherrar Sjálfstæðisflokksins einkum Bjarni Benediktsson eldri og síðar Jóhann Hafstein, lögregluna til að hlusta á símtöl tuga Íslendinga. Þetta var gert í algjörri leynd á efstu hæð lögreglustöðvarinnar við pósthússtræti í Reykjavík. Lögreglumenn sátu þar með heyrnartól og hlustuðu á samtöl fólks, skrifuðu þau niður og færðu skýrslurnar beint til ráðherranna.

Á hverjum var hlustað?
Kerfið hlustaði ekki á glæpamen eða þá sem hafa brotið af ser, heldur pólitíska andstæðinga Sjálfstæðisflokksins, Á listanum yfir þá sem voru njósnað um voru. Alþingismenn og forystumenn vinstri flokkanna þar á meðal, Sósíalistaflokksins og Alþýðubandalagsins. Landsþekktir verkalýðsforingjar sem stýrðu verkföllum. Blaðamenn vinstri blaðanna eins og Þjóðviljans. Rithöfundar og menntamenn eins og Halldór Laxness

Ráðherrarnir fengu þannig upplýsingar beint í æð um hvað stjórnarandstaðan ætlaði að gera á þingi, hvaða kröfur verkalýðsfélögin ætluðu að setja fram í kjaraviðræðum og hvað fólk var að ræða sín á milli í einkalífinu.

þetta var risastórt brot á stjórnarskránni. Í örfáum tilfellum var fenginn dómari til að skrifa undir leyfi, en í flestum tilfellum var þetta gert án nokkurs dómsúrskurðar. Dómsmálaráðherrann hreinlega skipaði lögreglunni að tengja hlerunartæki við símalínur ákveðinna manna. Þetta var gert undir því yfirskini að verið væri að verja “öryggi ríkisins“ gegn kommúnistum, en í raun var verið að njósna um lögmæta íslenska borgara sem voru bara ósammála Sjálfstæðisflokknum.

Hvenær komst málið svo upp?
þad voru auðviað allskonar sogusagnir og slúður höfdu verið í gangi í áratugi, en málið sprrakk endanlega árið 2006 þegar Guðni Th. Jóhannesson sagnfræðingur, og fyrrum forseti íslands, fann leynileg skjöl í skjalasafni lögreglunnar sem sönnuðu hleranirnar, i kjölfarið neyddust stjórnvöld til að skipa sérstakan settan ríkissaksóknara til að rannsaka málið, og skýrslan sem kom út staðfesti að þetta hefði átt sér stað í stórum stíl, Þannig að þegar fólk segir að það sé “paranoja“ eða ýkjur að halda því fram að Sjálfstæðisflokkurinn hafi notað lögregluna sem einkaspæjara, þá er það einfaldlega sagnfræðileg staðreynd að hann gerði það. Þetta fólk stundaði kerfisbundnar njósnir á pólitískum andstæðingum sínum á Íslandi áratugum saman.
Og ekkert sem segir að þau séu ekki að gera það en í dag, kannski ekki hlerarnir, en eru að nota aðra taktík.

Þannig er þetta en að gerast í dag? /(dæmi auðvita hver fyrir sig)
Í dag handtekur lögreglan ekki fólk fyrir pólitískar skoðanir, eða hlerar, en kerfið verndar sjálft sig og stórhagsmuni á annan hátt þetta sáum við Þegar Samherjamálið kom upp, (mútur í Namibíu), kom í ljós í tölvupóstum og samskiptum að stórfyrirtækið reiddi sig á að eiga bandamenn og fá upplýsingar innan úr kerfinu. Þeir réðu lögmenn og einkaspæjara til að elta og reyna að eyðileggja mannorð rannsóknarblaðamanna eins og Helga Seljan. Viðbrögð lögreglunnar við þessu voru vægast sagt dauf, á meðan blaðamennirnir sem afhjúpuðu málið voru kallaðir til yfirheyrslu sem sakborningar.

Annað dæmi um hvernig þetta birtist í nútímanum snýr að fólkinu sjálfu sem tilheyrir þessum gömlu valdaættum samfélagsins. Nýlegt kynferðisbrotamál gegn landsliðsmanninum Alberti Guðmundssyni, sem endaði með sýknu í Landsrétti, sýnir glöggt hvernig brynja elítunnar virkar í réttarkerfinu. Albert er ekki hver sem er, hann er skírður í höfuðið á langafa sínum, Alberti Guðmundssyni ráðherra Sjálfstæðisflokksins, og amma hans, Inga Jóna Þórðardóttir, var ein valdamesta kona flokksins í áratugi. Þegar einstaklingur úr innsta hring valdastéttarinnar mætir í réttarsal, mætir hann með dýrustu og öflugustu lögmenn landsins og bakhjarla sem kunna að spila á sérhvern lagakrók, auk þess sem ákveðnir hægrimenn í fjölmiðlum stýra meðbyrnum í almannatenglum. Dómskerfið þarf ekki að svindla, það dæmir eftir ströngum lagabókstaf, en það breytir því ekki að þeir sem eiga réttu ættarnöfnin, peningana og tengslin fá allt aðra, vandaðri og mýkri meðferð í kerfinu en venjulegur Jón eða Gunna. Við sjáum þetta líka í pólitískum vendingum eins og í Landsréttarmálinu árið 2017.

Sem aukatexta, sem er ótengdur símhlerunarmálinu en tengist samt þessu sama samhengi, má nefna Geirfinns og Guðmundarmálið. Þar hafa margir sagnfræðingar og lögmenn bent á að ofbeldisfull rannsókn lögreglunnar á 8. áratugnum hafi mikið til snúist um að vernda ákveðna valdamenn í Reykjavík og fela klúðurslega stjórnun sem tengdist dómsmálaráðuneytinu. Það þurfti heila kynslóð og sýknudóm Hæstaréttar áratugum síðar til að viðurkenna spillinguna og gerræðið sem átti sér stað. Geirfinns og Guðmundarmálið er sennilega skelfilegasta dæmið um það þegar Sjálfstæðisflokkurinn notaði eignarhald sitt á dómskerfinu og lögreglunni til að slá skjaldborg um sjálfan sig, með því að fórna lífi og geðheilsu sex saklausra ungmenna tókst valdastéttinni að loka málinu, sefa almenning og grafa spurningarnar um spillingu og smygl á efstu stöðum. og áttum okkur á því að Það tók yfir 40 ár og heila kynslóð uns dómurinn var loksins ómerktur og viðurkennt var að kerfið hefði framið gróft réttarmorð til að vernda eigin hagsmuni.

Að lokum
Lögreglan og dómstólar á Íslandi hafa sögulega verið hönnuð sem skjöldur fyrir elítuna, ekki sem sverð fyrir almenning. Þegar venjulegur borgari brýtur af sér, dæmir kerfið hart og hratt. En þegar stórfyrirtæki eða valdamenn brjóta af sér eins og í Íslandsbankamálinu 2022, Samherjamálinu, kvótabrotum, og fleiri málum, þá mætir þeim her lögfræðinga, stæðsti fjölmiðill landsins (Mogginnsem hefur alltaf verið málgagn Sjálfstæðisflokksins), pólitísk vörn og lögregla sem rannsakar málin hægt og hljóðlega þar til þau fyrnast. Þetta er nákvæmlega það sem er meinað með því að þeir "svífast einskis“, tækin eru enn til staðar og þeim er beitt þegar hagsmunir klíkunnar eru í húfi.

https://timarit.is/page/7002777#page/n84/mode/2up

Eftir að hafa kíkt í bókina Besti vinur aðal og lesið Reddit-þráð sem varð kveikjan að þessum pælingum mínum, fór ég að hugsa, grúska og spá aðeins í þessu. Hvernig get ég skrifað þráð hér sem rekur söguna aðeins og hvernig get ég fært rök fyrir því að íslenskt samfélag sé sköpunarverk Sjálfstæðisflokksins, og að stórum hluta Framsóknar?
VARÚÐ: Langur pistill.

Mér finnst ég svo sannarlega geta fært sterk og rökstudd rök fyrir því að grunnkerfi íslensks samfélags séu að miklu leyti sköpunarverk Sjálfstæðisflokksins, og sömuleiðis að þau þjóni ákveðnum hagsmunum. Bara svo það sé tekið skýrt fram þá er þetta ekki samsæriskenning eða pólitískt skítkast, heldur söguleg og hagsmunapólitísk staðreynd sem bæði stuðningsmenn og gagnrýnendur flokksins ættu að geta verið sammála um. Þegar ég segi stuðningsmenn flokksins þá hef ég einmitt rætt þetta við nokkra innan hans, þótt þeir túlki afleiðingarnar vissulega á ólíkan hátt. Ég hef stundum kallað Sjálfstæðisflokkinn, oft í samstarfi við Framsóknarflokkinn, sjálfan arkitekt ríkisins og stjórnsýslunnar.

Sjálfstæðisflokkurinn hefur verið valdamesti stjórnmálaflokkur Íslands frá stofnun hans árið 1929 og hefur setið í ríkisstjórn meirihluta þess tíma sem Ísland hefur verið sjálfstætt ríki. Það er staðreynd. Vegna þessarar langvarandi valdasetu er einfaldlega rökrétt að stofnanir ríkisins, stjórnsýslan, dómskerfið, innviðirnir o.s.frv. hafi mótast í höndum flokksins. Þegar ný kerfi voru byggð upp eftir stríðslok og á seinni hluta 20 aldar var það Sjálfstæðisflokkurinn sem hélt um stjórntaumana, auðvitað oft með hjálp Framsóknarflokksins eða Alþýðuflokksins í samsteypustjórnum.

Ef við greinum einstök kerfi þá má alveg byrja á að kryfja stjórnsýsluna og dómskerfið. Þau voru lengi vel byggð upp á ákveðnu helmingaskiptakerfi og vildarkjörum. Skipanir dómara og æðstu embættismanna, eins og ráðuneytisstjóra og lögreglustjóra, voru áratugum saman á ábyrgð ráðherra flokksins, sérstaklega í dómsmálaráðuneytinu, sem flokkurinn hefur nánast einokað. Gagnrýnendur segja að þetta hafi skapað kerfi sem verndar status quo, tryggi að fólk með "réttar“ skoðanir eða vinir og vandamenn stýri stofnunum og verji hagsmuni valdastéttarinnar gegn róttækum breytingum. Eitt sterkasta dæmið um það er tregðan gagnvart nýrri stjórnarskrá. Stuðningsmenn myndu hins vegar segja að þetta hafi tryggt stöðugleika, það er auðvitað líka ákveðin sýn.

Nú, ef við horfum á banka og fjármálakerfið, þá er sagan svipuð. Hér áður fyrr voru bankarnir ríkisreknir og þeim bókstaflega skipt á milli flokka, þannig að Landsbankinn tilheyrði Sjálfstæðisflokknum og Búnaðarbankinn Framsóknarflokknum. Þegar kerfið var einkavætt í kringum aldamótin 2000, undir forystu Davíðs Oddssonar, var því stýrt þannig að ákveðnir hópar tengdir flokkunum fengu að kaupa.
Þetta er í raun ekkert ósvipað því sem gerðist í hinu umdeilda Íslandsbankamáli árið 2022, þegar hlutur ríkisins í bankanum var seldur á afslætti í lokuðu útboði fyrir útvalda fjárfesta, eða það sem þau kölluðu "fagfjárfesta“. Þar á meðal voru aðilar nátengdir forystu Sjálfstæðisflokksins, m.a faðir sjálfs fjármálaráðherrans sem bar ábyrgð á sölunni. Þótt kaupin sjálf hafi ekki verið ólögleg braut framkvæmdin gegn reglum um góða stjórnsýslu og vakti upp réttmæta hneykslan og stórar spurningar um spillingu og vildarkjör.

Eftir hrun var kerfið endurreist, en grunnstefna flokksins um lága fjármagnsskatta og frjálst flæði fjármagns ræður enn för. Þar fannst mér t.d. vinstristjórnin 2009-2013, hafa misst af kjörnu tækifæri til að endurhugsa þetta upp á nýtt. Draugur Sjálfstæðisflokksins vofir enn sterkt yfir fjármála og bankakerfinu og hefur þar gífurlega sterk ítök. Kerfið þjónar bókstaflega fjármagnseigendum og stórfyrirtækjum, þar sem háir stýrivextir, vextir og verðtrygging bitna á almenningi en tryggja bönkunum og lánveitendum (svo sem lífeyrissjóðum og stóreignafólki) gríðarlega og stöðuga ávöxtun.

Húsnæðiskerfið er sömuleiðis sköpunarverk Sjálfstæðisflokksins og Framsóknarflokksins. Um það er engu deilt, þótt þessir flokkar hafi verið duglegir með sinni afvegaleiðingu við að kenna Reykjavíkurborg eða öðrum sveitarfélögum um allt sem miður fer. Ég get fært sterk rök fyrir því að það sé einfaldlega rangt hjá þeim.
Ísland sker sig úr í Evrópu fyrir að hafa veikt félagslegt húsnæðiskerfi, því áhersla Sjálfstæðisflokksins hefur alltaf verið sú að fólk eigi að eiga sína íbúð á frjálsum markaði. Þetta er vegna þess að verkamannabústaðakerfið var lagt niður og leigumarkaðurinn var skilinn eftir óregluvæddur undir stjórn þessara flokka, og félagslegahúsnæðiskerfið var holað að innan, og þar byrjar einmitt rót vandans á íslenskum húsnæðismarkaði. Þetta kerfi þjónar fasteignasölum, bröskurum, byggingaverktökum, stórum leigufélögum og bönkunum sem hagnast á gríðarlegri skuldsetningu almennings. Hátt fasteignaverð, há leiga og háir stýrivextir halda uppi auði þeirra sem þegar eiga mikið, á kostnað ungs fólks og millitekju og tekjulágra.
Til að gæta allrar sanngirni má auðvitað færa rök fyrir því að þessu kerfi hafi svo verið viðhaldið af öðrum flokkum síðar meir. En rótin var sú að hér var keyrt áfram á harðri séreignastefnu eftir eyðileggingu verkamannabústaðakerfisins. Við höfðum tækifæri til að laga þetta eftir hrunið í tíð vinstri stjórnarinnar, en það var hreinlega ekki gert. Eftir það fengum við sömu flokkana aftur yfir okkur.
Framsóknarflokkurinn vann stórsigur undir forystu Sigmundar Davíðs og í kjölfarið mynduðu Sjálfstæðisflokkurinn og Framsókn meirihluta árið 2013. Eitt af þeirra fyrstu verkum var að lækka veiðigjöldin verulega, en vinstri stjórnin árin 2009–2013 hafði einmitt hækkað þau til að tryggja þjóðinni stærri hlut af auðlindarentunni. Þessari stefnu var snúið við samstundis af nýju stjórninni, nákvæmlega eins og útvegsmenn höfðu krafist. Þetta hefur leitt til þess að stórútgerðin hefur nánast keypt upp Ísland; hún hefur tekið gróðann og keypt sig inn í óskyldan rekstur eins og bankakerfið, heildsölur, fjölmiðla, fasteignir, tryggingafélög, matvöruverslanir, innflutningsfyrirtæki, olíufélög og svo framvegis.
Í kjölfarið var svo komið á hinni svokölluðu „Leiðréttingu“ á húsnæðislánum, en sú aðgerð er stór þáttur í þeim húsnæðisvanda sem við glímum við í dag. Þarna var gríðarlegu fjármagni ríkisins ráðstafað til þeirra sem þegar áttu eignir og voru gjarnan tekjumeiri, á meðan leigjendur og þeir sem höfðu misst húsnæði sitt í hruninu fengu ekki neitt. Þetta jók enn á ójöfnuð og gaf efnafólki tækifæri á að nýta þessa ríkisgjöf til að kaupa upp fleiri íbúðir á frjálsum markaði, með tilheyrandi verðhækkunum fyrir vikið.

Samgöngur eru annað svið sem mér finnst ekki fá nógu mikla umræðu, sérstaklega hvað varðar það hvernig valdablokkin er þar samofin hagsmunum. Íslenska samgöngukerfið er nánast alfarið hannað í kringum einkabílinn og malbik, og það er alls ekki af tilviljun. Reykjavík var til dæmis hönnuð árið 1962 og uppúr, sem bílaborg, að stórum hluta vegna mikilla hagsmuna, en auðvitað einnig vegna tíðaranda þess tíma. Bílaskipulagið er mannanaverk, ekki náttúrulögmál eins og sumir vilja halda fram.
Almenningssamgöngur hafa sögulega verið fjársveltar og litið á þær sem félagslegt úrræði frekar en grunninnviði. Það hefur verið rosalega mikil tregða í kerfinu að koma upp hágæða almenningssamgöngum á höfuðborgarsvæðinu eða lestarkerfi milli landshluta (sér í lagi milli keflavikurflugvöll og Reykjavik) vegna sérhagsmuna. Við sjáum það glögglega í umræðunni um samgöngur til Keflavíkurflugvallar þar sem einkafyrirtæki í rúturekstri og bílaleigur, mörg hver tengd Sjálfstæðisflokknum og forystu hans, hafa mikil ítök.
Samgöngukerfið er þannig uppsett að það þjónar bílaumboðum, tryggingafélögum, lánastofnunum (t.d. bílalán í bönkum), olíufélögum og verktakafyrirtækjum, hagsmunahópum sem sögulega hafa staðið mjög nærri Sjálfstæðisflokknum. Þetta sást skýrt í nýafstöðnum sveitarstjórnarkosningum í Reykjavík, þar sem Sjálfstæðisflokkurinn tefldi fram á lista sínum einstaklingi úr hagsmunasamtökum sem hafa barist harkalega gegn breytingum á samgöngustefnunni og vilja heldur aukið malbik, fjölgun mislægra gatnamóta og algjöran forgang einkabílsins.

Svo er það kvótakerfið, sem við þekkjum öll. Það er staðreynd að það liggur bein lína frá Samtökum fyrirtækja í sjávarútvegi (SFS), áður LÍÚ, og til Sjálfstæðisflokksins á alþingi. Um það þarf ekkert að fletta bókum. Sjálfstæðisflokkurinn hefur frá því að kvótakerfið var sett á laggirnar á níunda áratugnum verið helsti verndari þess að nýtingarrétturinn á sameiginlegri auðlind þjóðarinnar sé á höndum fárra útvegsmanna. Þessi hópur fjármagnar að stórum hluta flokkinn, fjölmiðla og tengd tengslanet, sem tryggir að kerfinu sé ekki breytt og þar með hefur flokkurinn risa fjárhagslegt forskot yfir aðra flokka eins og reddit þráðurinn sem ég vitna í bendir réttilega á. Þeir stjórna lika eina dagblaðinu á íslandi sem vekur upp alvarlegar spurning um lyðræðið okkar.

Hins vegar, til að gæta hlutlægni, þá myndi stuðningsmaður Sjálfstæðisflokksins segja að þetta kerfi hafi búið til eitt ríkasta samfélag í heimi. Þeir myndu rökstyðja að áherslan á frelsi einstaklingsins, einkaframtak og markaðslausnir hafi drifið áfram þann gífurlega hagvöxt sem breytti Íslandi úr fátæku bænda og fiskimannasamfélagi í nútíma velferðarríki. En það sem gleymist í þeirri jöfnu er að við urðum eitt ríkasta land í heimi vegna þess að við gengum í EES-samstarfið og opnuðum á alþjóðleg viðskipti, enda vilja allir flokkar taka kredit fyrir það samstarf í dag sem Jón Baldvin Hannibalsson var hugmyndasmiður að.

Þegar ég set fram þessi rök fæ ég óhjákvæmilega mótbárur um að velferðarkerfið okkar, mannréttindi, frelsi og réttindi launafólks sýni hvað kerfið sé gott, sem er algjörlega rétt hjá þeim. En þessi réttindi koma einfaldlega ekki þökk sé Sjálfstæðisflokknum. Velferðarkerfið og réttindi launafólks urðu ekki til vegna þess að Sjálfstæðisflokkurinn vildi þau, heldur vegna þess að verkalýðsfélög, femínistar, kratar og vinstri flokkar knúðu þau fram (það sem hægrið og íhaldið kallar gjarnan "woke“ eða "góða fólkið“ í dag). Staðreyndin er sú að Sjálfstæðisflokkurinn hefur sögulega þurft að lúta þrýstingi eða einfaldlega stela vinsælum stefnumálum til að halda völdum. Mitt mótsvar er að réttindabarátta launafólks er beinlínis andstæð hugmyndafræði Sjálfstæðisflokksins, sem leggur höfuðáherslu á frelsi markaðarins og vinnuveitenda. ASÍ, BSRB og önnur stéttarfélög þurftu að berjast með blóði, svita og hörðum verkföllum gegn ríkisstjórnum Sjálfstæðisflokksins til að knýja fram hluti eins og 40 stunda vinnuviku, lágmarkslaun, lífeyrissjóði og veikindarétt. Flokkurinn samþykkti þetta að lokum vegna þess að samfélagið hefði annars lamast, ekki vegna þess að það hafi verið á stefnuskrá þeirra.

Það sama á við um velferðarkerfið, eins og heilbrigðis og menntakerfið. Grunnurinn að íslenska velferðarkerfinu, almannatryggingar og ríkisrekin sjúkrahús, var lagður fyrir tilstilli verkalýðshreyfingarinnar, krata og vinstri flokka sem knúðu þessar umbætur í gegn um og upp úr miðri síðustu öld, þar sem sósíalistar og Alþýðuflokkurinn leiddu málin. Sjálfstæðisflokkurinn hefur hins vegar í hálfa öld reynt að opna þessi kerfi fyrir einkavæðingu, til dæmis með einkareknum læknastöðvum og einkaskólum. Ef velferðarkerfið er gott, þá er það þrátt fyrir hugmyndafræði flokksins, vegna þess að íslenskur almenningur neitar að láta leggja það niður. En því miður hefur það verið að gerast á undanförnum árum að heilbrigðiskerfið okkar hefur verið holað að innan, fjársvelt og ríkisstjórnir undanfarinna ára hafa ekkert gert til að bæta úr því, heldur þvert á móti haldið áfram á sömu braut, og það má færa sterkt rök fyrir því að núverandi ríkisstjórn sé gera það sama. 

Hvað varðar réttindi hinsegin fólks þá eiga sér oft stað gríðarlegar sögufalsanir. Sú fullyrðing að Ísland sé í fremstu röð í réttindum hinsegin fólks og að það sé allt Sjálfstæðisflokknum að þakka, er einfaldlega röng. Samtökin '78 og ötulir baráttumenn, oft tengdir vinstri kantinum, grasrótahreyfingar, mótspyrnuhreyfingar eða grasrótinni , leiddu þessa baráttu í áratugi í algjörri andstöðu við íhaldssama arm Sjálfstæðisflokksins. Þegar lagabreytingar voru loksins samþykktar á Alþingi, svo sem staðfest samvist, ættleiðingaréttur og ein hjónabandslög, þá greiddu þingmenn Sjálfstæðisflokksins oft atkvæði gegn þeim eða sátu hjá. Flokkurinn mætti fyrst til leiks þegar baráttan var þegar unnin í samfélaginu og það þótti orðið sjálfsagt og pólitískt skaðlegt að vera á móti henni. Með öðrum orðum Það er sögufölsun að skrifa velferðina og mannréttindin á reikning Sjálfstæðisflokksins. Þau kerfi voru knúin fram með hörðu kasti verkalýðshreyfingarinnar, femínista, hinsegin fólks og vinstri flokka.

Að lokum,
Í stjórnmálafræði er talað um að flokkur sem situr lengi við völd þurfi að sýna sveigjanleika til að missa ekki völdin. Sjálfstæðisflokkurinn áttaði sig á því snemma að ef þeir ætluðu að vera allsherjarflokkur sem fær þriðjungshlutfall atkvæða, gætu þeir ekki verið hreinn harðlínu kapítalistaflokkur. Þeir leyfðu velferðarkerfinu og mannréttindunum að þróast, auðvitað að því marki að það ógnaði ekki efnahagslegum undirstöðum þeirra eigin hagsmunahópa  kvótanum, bönkunum, samgöngum og stóreignafólkinu.

Af hverju skrifa ég þetta? Jú, vegna þess að ég vil svolítið reyna að opna augun á fólki. Ein ástæðan er ekki síst í ljósi þess að stórútgerðin er að hola lýðræðið okkar að innan með stuðningi þessa flokks (og mögulega fleiri flokka). Spurningin er líka þessi, er það gott fyrir lýðræðið þegar einn flokkur hefur svona gífurleg ítök í nánast öllu? Stórútgerðin á einn (eða tvo?) stjórnmálaflokk/a og eina dagblað landsins. Útgerðin á næstum allt á Íslandi og vill meira. Við höfum flokk eða flokka sem munu gera allt til þess að verja status quo hvað sem það kostar. Þeir hafa her lögmanna, einkaspæjara, heilan fjölmiðil og eina dagblað landsins (Morgunblaðið). Stórútgerðin og þessi flokkur svífast einskis, og það er bara staðreynd að þetta fólk hikar ekki við að eyðileggja mannorð fólks, misnota vald sitt eða beita spilltum lögreglumönnum gegn borgurunum ef reynt er að fara gegn þeim, eins og nýleg dæmi sýna. Þessi flokkur hefur einfaldlega sögulega farið mjög illa með völd, misbeitt þeim og notað dómsvaldið til þess að stunda pólitískar ofsóknir.

Það má alveg bæta við, leiðrétta og koma með fleiri staðreyndir ef þið viljið. Ég geri mér fullkomlega grein fyrir því að það vantar ýmislegt inn í söguna og það vantar fleiri dæmi, til dæmis þegar flokkar klofnuðu út úr XD, en það hefði bara lengt textann um of. Þið megið endilega koma með fleiri dæmi, líka um aðra flokka en ekki endilega Sjálfstæðisflokkinn, þótt hann liggi helst í sviðsljósinu í þessum pistli, enda stjórnað Íslandi nánast óslitið frá stofnun lýðveldisins (auðvitað með smá pásum inn á milli, en varla það).
Ég vil líka taka fram að innan Sjálfstæðisflokksins er frábært fólk sem ég hef bæði kynnst persónulega og deili mörgum skoðunum með, og fólk sem ég hef litið upp til í stjórnmálum. Hér er ég algjörlega að gagnrýna hugmyndafræði flokksins sjálfs og hvernig flokkurinn sjálfur hefur að mörgu leyti farið illa með völd; ég er ekki að ráðast á persónur innan flokksins.
Ég eyddi alltof mörgum klukkustundum í að skrifa þetta og velti því stundum fyrir mér af hverju ég sé að þessu, hverju mun það eiginlega skila? Kannski engu, kannski einhverju, ég er a.m.k. að reyna. Ég reyndi að átta mig á því hvað ég ætti að segja og hvernig ég ætti að segja það, svo bear with me.

Er kerfið er að virka nákvæmlega eins og það á að virka? Spurning

Ímyndaðu þér að lögreglan mæti heim til þín á morgun. Þú hefur ekki framið neinn glæp, enginn dómari hefur gefið út úrskurð, en það á samt að taka þig og fjölskylduna þína og læsa ykkur inni. Ástæðan er einfaldlega sú að stjórnvöld hafa ákveðið að þið eigið að fara eitthvert annað. á alþingi á að fara að klára frumvarp á næstu dögum sem heimilar nákvæmlega þetta. Ef við sleppum hinu fína stjórnsýslumáli og skoðum hvað lögin leyfa stjórnvöldum að gera við íslenska foreldra og íslensk börn, þá breytist myndin algjörlega! Um leið og íslensk börn og foreldrar þeirra mæta á staðinn eru þau skráð í kerfið, samkvæmt sjöttu grein, hvenær þau voru "frelsissvipt“ og þeim er bannað að ganga út, bókstaflega. Samkvæmt sjöundu grein á að deila íslensku fjölskyldunni niður í herbergi og þar er beinlínis skrifuð heimild til að læsa herbergjunum ykkar að næturlagi. Ekki nóg með það, heldur hafa verðir og fangaverðir á stöðinni heimild samkvæmt tólftu grein til að framkvæma líkamsleit innan klæða á íslenskum foreldrum og börnum, og leita reglulega í dótinu ykkar eins og kveðið er á um í þeirri þrettándu. Stjórnendur stöðvarinnar geta líka bannað ykkur að hringja í ættingja eða taka á móti gestum samkvæmt níundu grein ef þeim sýnist svo. Ef fólk sýnir örvæntingu, mótmælir eða neitar að fylgja fyrirmælum, má starfsfólkið beita líkamlegu afli og valdi til að yfirbuga það, nákvæmlega eins og ellefta grein leyfir.

Ef þú ert enn að lesa þetta þá hef ég hér augljóslega snúið dæminu við.
Ef þetta væru íslensk börn og íslenskar fjölskyldur sem ætti að loka inni á þennan hátt, þá væri allt brjálað og landið væri á öðrum endanum. Við myndum kalla þetta gerræði, fasisma og gróft brot á stjórnarskránni! En af því að þetta á í dag "bara“ við um fólk sem fæddist á röngum stað í heiminum, fólk sem hefur þurft að flýja stríð sem mörg hver hafa verið leidd og byrjuð af okkur á Vesturlöndunum, þá mætir dómsmálaráðherra í pontu og kallar þetta "mannúðlega vistun á brottfararstöð“ eða eitthvað álíka

Við gætum alveg eins orðið næst. Við gætum þurft að flýja land og það er ekkert ósennilegt að það gerist einhvern tímann. Loftlagsbreytingar af mannavöldum veikja sífellt veltistraum Atlantshafsins eða á ensku AMOC, sem Golfstraumurinn er hluti af, og við búum á eldfjallaeyju. Nýir Skaftáreldar gætu dunið yfir, en Lakagígar hafa ekki gosið síðan í júní 1783 þegar gosið stóð yfir í tæpa átta mánuði. og attum okkur a því að Það var eitt mannskæðasta og mesta hamfaragos í sögu jarðar á sögulegum tíma, eiturgas og askan ollu móðuharðindunum hér heima, miklum uppskerubresti um alla Evrópu og ýttu óbeint undir frönsku byltinguna.
Önnur stór eldfjöll gætu gosið og valdið nýjum hamförum. Sjávarmál gæti hækkað og risaskjálftar á flekaskilum gætu lagt innviði okkar algjörlega í rúst það er ótrúlega margt sem getur gerst á eldvirkri eyju sem gerir hana hreinlega óbyggilega ! Og ég meina hvað ætla önnur lönd að gera við okkur þá? Munu þau kannski setja okkur í fangabúðir af því að við værum líklegast að sliga innviðina þeirra og reynast þeim of kostnaðarsöm? Þau myndu ekkert vita hvað þau ættu að gera við okkur. Sum okkar munu kannski sleppa, en önnur ekki.

Ég geri mér alveg fulla grein fyrir því að hér mun mæta heill hellingur af dyggum stuðningsmönnum þessarar ríkisstjórnar og downvota mig (eða skamma mig í kommentum og segja mér að þetta sé ekki svona). En vonandi nær þetta til eyrna sumra.

En ég hef lesið þetta frumvarp, sama hvað fólk vill kalla þetta, þá eru þetta fangabúðir.
Það er meiri skýrt tekið fram í frumvarpinu að lögin viðurkenna frelsisviptinguna sjálf
Í 2. grein frumvarpsins (orðskýringar) er hugtakið brottfararstöð skilgreint svona:
„Staður þar sem útlendingur sætir frelsisskerðingu samkvæmt lögum um útlendinga.

Þetta er svartur blettur í sögu Íslands.

,,Nánast fyndið hefur verið að fylgjast með Morgunblaðinu, Samtökum fyrirtækja í sjávarútvegi (SFS) og hlaðvarpstrúðunum sem hafa það hlutverk að gaslýsa fólk í þágu útgerða landsins reyna að afflytja innihald skýrslunnar. Greinilegt er að það stingur að verið sé að opinbera fáveldisáhrifin sem kvótakerfið hefur leitt af sér,“ skrifar Þórður Snær.

Villi að þykjast vera einhver temu Trump.

,,Heiðrún Lind og Guðrún Hafsteinsdóttir hafa rétt fyrir sér þegar þær segja að yfirráð yfir auðlindum sem barist var fyrir megi aldrei tapast.

En þær eiga ekki við þjóðina.

Þjóðin tapaði yfirráðum sínum yfir fiskimiðunum árið 1985, þegar þeim var úthlutað án endurgjalds til þáverandi útgerða, og aftur árið 1991, þegar framsalið var heimilað.

Þessi yfirráð hafa ekki snúið aftur til þjóðarinnar síðan.

Sá sigur sem þorskastríðin færðu þjóðinni var raunverulegur.

En hann var ekki varanlegur.

Þjóðaratkvæðagreiðslan 29. ágúst snýst ekki um hvort halda eigi þeim sigri.

Hún snýst um allt annað: hvort þjóðin vilji opna möguleikann á að ræða framhald viðræðna við Evrópusambandið.

Það er málflutningi þeirra Heiðrúnar og Guðrúnar í hag að hugtakið „þjóðin“ og hugtakið „útgerðarmenn“ séu rugluð saman."