Driehoeksrelatie doen of niet?
Mijn vrouw (v35) en ik (m40) zijn al 14 jaar dolgelukkig samen en tien jaar getrouwd. Mijn vrouw weet al sinds haar pubertijd dat ze ook op vrouwen valt en de afgelopen jaren ging ze wel eens stappen met een leuke groep (les)bi-meiden die ze kenden van het voetbal. Ik vond het altijd prima dat ze dit deed, ze kwam meestal heel vrolijk thuis en echt heel serieus was het nooit (soms wat zoenen, voelen en een beetje appen).
In februari heeft ze een vrouw leren kennen (v38). Deze vrouw is een concu-lega van mijn vrouw (advocatuur). Ze leerde haar kennen op een training, ging een hapje eten, en vertelde die avond "ik ben verliefd, ik wil dat je haar leert kennen, ik wil dit met je delen en niet alleen doen".
Met een koop in mijn maag zijn we drie dagen later samen naar een indoor festival gegaan zodat ik haar kon ontmoeten (zij was die avond DJ). Ik begreep meteen wat mijn vrouw in haar zag, en zag ook meteen dat deze vrouw haar ook zag zitten.
Daarna overleg hoe nu verder? Er was op dat moment nog niks gebeurd, behalve dat mijn vrouw had uitgesproken dat ze verliefd was en die vrouw toegaf ook gevoelens te hebben. Toen we thuis kwamen vroeg in de ochtend had ik best wel paniekgevoelens. Basically, ik wilde haar dit niet ontzeggen maar was ook bang wat er komen ging.
Toen we aan het ontbijt zaten een paar uur later appte die vrouw dat zij mij graag beter wilde leren kennen en het heel leuk vond om ons ook samen te zien.
Dat is gebeurd. De afgelopen vijf maanden zijn we samen wekelijks op pad zijn geweest. En sinds drie maanden brengen wij ook wekelijks samen de (halve) nacht door. Ik ben soort van verliefd (soort van: rustig gevoel van veel liefde, opwinding en bewondering) en zij ook op mij lijkt het.
We plannen het nu zo dat de kinderen om de week bij opa en oma logeren en de andere week hebben wij oppas (en zijn we meestal rond 02:00 thuis). Vorige week zijn wij met z'n drieën een week op vakantie geweest naar Spanje terwijl onze kinderen bij opa en oma logeerden. Zij geeft aan graag met ons een stap verder te willen en heeft ons gevraagd een echte driehoeksrelatie te beginnen.
Ze heeft zelf geen kinderen (en wel die wens gehad maar nooit van gekomen, haar ex-man kon niet verwekken) maar zorgt wel al zes jaar twee dagen per week voor haar nichtje om haar oudere zus te ontlasten (die een zoontje heeft met een meervoudige beperking).
Mijn vrouw is voor een gelijkwaardige driehoeksrelatie, ik twijfel. Het lijkt mij allemaal heel idyllisch en fijn, maar wat gaan anderen zeggen? Vinden? Wat betekent dit voor onze kinderen (5 en 8 jaar oud)? Tegelijkertijd wil ik mij ook niet door angst laten leiden. Ik neem graag beslissingen op basis van kennis, ervaringen, etc. Maar dit is voor mij zo ontzettend nieuw.
Heeft iemand hier ervaring mee? Zelf of in zijn of haar omgeving?