r/WajongUWV

Hoi allemaal,

Ik ben een 19-jarige vrouw en ik bereid me momenteel voor op een mogelijke Wajong-aanvraag. Omdat de regels voor de Wajong 2015 ontzettend streng zijn en het UWV bij jonge mensen vaak moeilijk doet over het punt duurzaamheid, hoor ik heel graag jullie advies over mijn situatie en de juiste strategie.

Mijn situatie bestaat uit een zware combinatie van somatiek en vastgestelde psychiatrische diagnoses. Lichamelijk is er sprake van diep infiltrerende endometriose stadium 4 met verklevingen in mijn bekken (en chronische pijn in mijn bekken, benen en rug), waarvoor ik ben doorverwezen naar het Amsterdam UMC voor een operatietraject, aangezien ik slecht reageer op anticonceptie (1x in 2024, 1x recent) en ook allergisch ben voor alle NSAIDS. Ik word bij het Bovenij Ziekenhuis ook onderzocht bij een internist voor mogelijke MCAS, perifeer HSD & spierpantsering, POTS, ME/CVS en andere aandoeningen.
Waarom specifiek deze aandoeningen? Omdat ik te maken heb gehad met veel willekeurige allergische reacties (urticaria, uitslag, rode plekken met jeuk), ik jarenlang al extreem vermoeid ben, ik sinds de kindertijd last heb van heftige gewrichtspijn in mijn polsen en hielen en ook keiharde trapezius spieren (heel stijf), ik wanneer ik opsta het gevoel krijg alsof ik ga flauwvallen en ook jaren last heb van hartkloppingen, en verder ook willekeurige onstekingen krijg die eerder de sterkste variant van antibiotica eisde.
Psychiatrisch gezien zijn bij mij chronische depressie, een ongespecificeerde persoonlijkheidsstoornis, C-PTSS, ADHD gecombineerd beeld en een eetstoornis vastgesteld. Korte toelichting: Ik slik sinds vorig jaar medicatie voor mijn depressie en ADHD.

Door deze stapeling aan klachten is mijn zelfredzaamheid zowat ingestort, waardoor ik vaak hulp nodig heb van mijn vriend om simpele taken uit te voeren. Ik lig ook de meeste tijd in bed. Ik ben de afgelopen jaren al herhaaldelijk in behandeling geweest bij verschillende (S-)GGZ-instellingen en zorgtrajecten. Deze behandelingen zijn helaas telkens vastgelopen of vroegtijdig beëindigd, puur doordat de complexe meervoudige problematiek en de fysieke uitputting normale therapie onmogelijk maakten, waardoor ik nu ook verwezen ben naar FACT-jeugd.
Ook in de praktijk leiden werk en stages (na maximaal 2-3 maanden met ziekmeldingen en wekenlange afwezigheid) telkens tot instortingen. Mijn voormalige stagebegeleider bij de Gemeente Amsterdam schrijft momenteel een officieel verslag waarin zij aangeeft dat participatie zelfs met alle aanpassingen niet haalbaar was en waarin zij een Wajong adviseert. Mijn vermoeidheid is sinds mijn 8e al een probleem, dit staat ook in mijn dossier. Mijn andere beperkingen en uitval zijn al vanaf mijn veertiende vastgelegd in school- en zorgdossiers, dus de wettelijke eis van belemmeringen/beperkingen voor mijn 18e is goed onderbouwd.

Daarnaast begin ik aankomende donderdag samen met mijn Permens begeleider aan een aanvraag voor begeleid wonen en start er binnen 1-2 maanden een FACT-traject voor flexibele zorg aan huis. Verder heb ik vrijdag bij en psycholoog een afspraak staan om nog wat andere diagnostische vermoedens (vanuit hun) te bespreken (Borderline/HPD, OCD en ASS).
Tot slot heb ik volgende week een belangrijk overleg met mijn cliëntondersteuner van MEE en mijn begeleider van Permens om regelingen en uitkeringen te bespreken. Zij weten nog niet zeker of de Wajong wel passend en haalbaar is voor mij, puur omdat ze twijfels hebben over hoe het UWV zal oordelen over mijn jonge leeftijd en het feit dat behandeling bij het FACT en het onderzoek bij de internist en operatie bij het Amsterdam UMC nog moet plaatsvinden. Ik wil het wel een bespreekbaar optie maken gezien mijn situatie, maar ik weet niet precies hoe ik dit moet doen.

Mijn vragen aan jullie zijn vooral: Wat is volgens jullie ervaring de beste timing voor de aanvraag, nu al indienen met dit dossier en het stageadvies, of eerst wachten tot het ziekenhuistraject en FACT lopen? Hoe kijkt het UWV naar een combinatie van zware lichamelijke aandoeningen zoals stadium 4 endometriose samen met complexe psychiatrie zoals chronische depressie, een persoonlijkheidsstoornis, C-PTSS, een eetstoornis en ADHD? En is Wajong wel de juiste en best passende route voor mij?

Alvast heel erg bedankt voor jullie reacties en het meedenken!

De afgelopen dagen zijn er een paar posts best viraal gegaan. Ik heb de meesten gesloten om onze doelgroep te beschermen. Normaliter zou ik de meeste van deze reacties hebben verwijderd en de meeste mensen permanent hebben geband - zoals wij altijd handelen. Dat sla ik in dit geval even over, omdat ik er van uit ga dat de meesten eenmalige bezoekers waren en omdat het mij best wel heeft overweldigd. Normaal krijgen we zo nu en dan mensen die hier niets te zoeken hebben en een stomme opmerking maken, dat is prima te handhaven. Nu was het echt een behoorlijke storm, ik schrok mij kapot toen ik het zag.

Ik zal de pagina de komende tijd wat beter in de gaten houden, en alles wat ongewenst is en tegen de regels in gaat, wordt vanaf nu volgens het standaard protocol afgehandeld. Dan kan ik rustig even alles bijwerken.

Schroom niet om te blijven vragen wat je wil vragen, schroom niet om adviezen te blijven geven. Fouten maken mag. Iemand anders op z’n fouten aanspreken is ook prima, maar dit is alleen voor en door mensen die oprecht onderdeel zijn van onze community. En tot nu toe zijn we met een grote groep fijne mensen die hun best doen en hun weg door het leven proberen te vinden met een Wajong, een andere uitkering, en nog veel meer soorten omstandigheden en mensen die geholpen zijn met deze sub. Ik dank jullie voor jullie aanwezigheid en het delen van jullie kennis, steun en compassie.

UWV heeft in mijn zaak 6 weken om in hoger beroep te gaan tegen de beslissing van de rechter die mij in het gelijk heeft gesteld.

Ik heb nu eindelijk de Wajong toegekend gekregen na 2 jaar. Maar wellicht herken je het wel dat die angst blijvend is. Zeker een tijdje erna en ook omdat in de brief van de rechtbank staat dat ze nog 6 weken hebben om zelf nog in hoger beroep te gaan.

Is er iemand die hier ervaring in heeft? Iemand wellicht die mee heeft gemaakt dat het UWV zelf in hoger beroep gaat na de beslissing van de rechter?

Ik ben op dit moment in de afwachting en hoop dat ik snel post krijg van het UWV.

Ik zit met een probleem dat misschien een luxeprobleem is, maar ik kan er geen weg mee vinden.

Door zuinig te leven en een tijd beschermd te hebben gewoond (met een lage eigen bijdrage), heb ik een spaarpotje opgebouwd. De verwachting is dat ik binnen een jaar of twee uitstroom naar een sociale huurwoning. Dat is denk ik de enige realistische optie met een Wajong-uitkering (29 jaar, alleenstaand).

Het probleem: mijn spaargeld zit ruim boven de vermogensgrens voor huurtoeslag (2026: €38.479). Zonder huurtoeslag is de huur een groot beslag op mijn maandinkomen. Ik zie het al gebeuren: ik moet maandelijks van mijn spaargeld gaan bijbetalen, tot ik onder de grens kom, en dan pas krijg ik toeslag. Dan is mijn buffer opgegeten aan huur, precies wat ik niet wil. Een koopwoning kan ik me tegelijkertijd ook niet veroorloven. En als ik al een hypotheek zou krijgen, krijg ik ook dan geen huurtoeslag.

Ik snap dat dit het systeem waarschijnlijk eerlijker maakt, maar ik wilde mijn spaargeld juist gebruiken als buffer voor de lange termijn: voor onverwachte kosten, een klein beetje levenskwaliteit boven het bestaansminimum, en als aanvulling op mijn later pensioen. Ik ben pas 29, dus dat gaat over tientallen jaren. Dit systeem voelt voor mij niet echt gemaakt voor Wajongers voor wie vermogen een levenslange buffer is. Ik dacht er laatst nog aan om een spaarrekening te openen of een deel van mijn geld te gaan beleggen, maar dat gaat dan mogelijk een beetje "voor niets" zijn.

Ik heb online tot nu toe alleen iets over een gemeentelijke tegemoetkoming gelezen, maar die lijkt alleen voor partners.

Ik vroeg me af of er meer Wajongers (of andere uitkeringsgerechtigden) zijn die tegen deze situatie aanlopen? Heeft iemand een (legale) manier gevonden om je vermogen te beschermen en niet te laten opeten aan huur? Of is het toch het beste en het meest rustgevend om me over te geven aan een onvermijdelijke daling van mijn opgebouwde vermogen?

Alvast bedankt voor het meedenken.

"Post op slot gezet om discussies te stoppen (zie de regels, wij zijn geen discussie platform).. OP, prima vraag voor deze sub daar gaat het dus niet om, het is helaas wat geëscaleerd in de comments - ik ga er vanuit dat je antwoord hebt :) ik zag er een paar goede tussen staan. Anders ben je welkom om opnieuw een post te maken mocht je nog meer vragen hebben over dit onderwerp."

Wat een ONZIN. Dit is WEL een discussieplatform. Hier mag je discussieren over de wajong.

Ik ben 22 en ik vraag me af of het zinvol is om Wajong aan te vragen.

Ik heb autisme en PTSS. Mijn autisme is pas in juni officieel gediagnosticeerd, maar de kenmerken waren er al vanaf mijn vroege jeugd. De klachten van mijn PTSS zijn inmiddels ook al bijna 10 jaar aanwezig.

Waar ik vooral tegenaan loop bij werk en opleiding:

* overprikkeling

* stress

* extreme uitputting

* concentratieproblemen

* sociale situaties

* moeite met structuur waar ik geen volledige controle ovwr heb

* aanwezigheid volhouden

* heel veel hersteltijd nodig hebben na een werk- of schooldag

De laatste opleiding die ik daadwerkelijk heb volgehouden was de mavo die heb ik in 2020 afgerond. Sindsdien heb ik meerdere opleidingen en bijbaantjes geprobeerd. Meestal merkte ik al na ongeveer twee weken dat het eigenlijk niet ging, maar ik pushte daarna vaak nog veel langer door omdat ik dacht: "het moet gewoon" en omdat ik veel maskeerde.

Uiteindelijk liep ik steeds vast.

Op dit moment is het eigenlijk zo dat het enige wat ik redelijk kan volhouden korte afspraken zijn, waarbij ik daarna hersteltijd nodig heb, en boodschappen doen. Werk of een opleiding lukt momenteel niet.

Morgen begin ik met EMDR. Daarna krijg ik psycho-educatie. Op 31 augustus word ik gebeld door een zorgconsulent van het Werkbedrijf voor activering, zodat ik wel iets te doen heb in mijn week.

Ik snap dat een diagnose op zichzelf natuurlijk geen recht op Wajong geeft en dat het gaat om arbeidsvermogen en vooral of het ontbreken daarvan duurzaam is. Maar ik vraag me af of mijn situatie herkenbaar is voor mensen die Wajong hebben gekregen, want ik heb totaal geen verstand van het proces.

Denken jullie dat het zinvol is om een Wajong aan te vragen? En hoe verliep dat bij jullie?

Zoals de titel zegt: het is gelukt. Het gesprek duurde max 30 m en ze boden een luisterend oor. Er is dus nog hoop! Een uitkering is niet iets om uitbundig te vieren, maar gerechtigheid in onze situatie is meer dan terecht.

Mocht je nog vragen hebben, stuur een dm!

ps: Neem altijd een sociaal zekerheidsrecht in de hand.

Deze week ontving ik het bericht dat mijn Wajong gaat stoppen.

Er komen nieuwe regels voor de Wajong. Deze zal 1 januari 2027 stoppen als:

De werknemer werkt minimaal 5 jaar achter elkaar. Met ‘achter elkaar’ bedoelen wij: zonder pauze van 3 maanden of langer. Zo'n pauze is bijvoorbeeld: ziekte of geen werk hebben. 

De werknemer verdient meer dan 75% van het maatmanloon. Het maatmanloon is het loon dat de werknemer zou kunnen verdienen zonder een ziekte of handicap. Meestal is dit het minimumloon. 

De werknemer werkt met alleen een meeneembare voorziening van UWV. Of heeft helemaal geen voorziening of ondersteuning van UWV.

Ik werk inmiddels al 17 jaar part time, omdat ik met mijn beperking niet fulltime kan werken. Ik verdien al geruime tijd meer dan 75% van het maatmanloon, dus mijn uitkering staat al jaren op €0,- wel krijg ik een jaarlijkse tegemoetkoming en heb ik een belastingvoordeel als tegemoetkoming. Bij elkaar is dit €1200 per jaar.

Ik voldoe dus aan de eerste twee eisen (straks meer over de voorzieningen). Het UWV gaf aan: omdat je je in de afgelopen 5 jaar niet langer dan drie maanden hebt ziekengeld, vervalt je uitkering. Wat zij niet ziet, is dat ik en chronische ziekte heb en dat ik hele periodes op mijn tandvlees moet werken omdat ik ‘alles volgens de regels wil doen en niet mijn hand op wil houden’.

Qua voorzieningen, heb ik een aangepaste auto. Deze zou onder regel 3 vallen, wil het niet zo zijn dat ik elke 7 jaar nieuwe aanpassingen aan mag vragen, maar omdat ze het nog prima doen, ze inmiddels 10 jaar in mijn auto zitten. Ook hier zei het UWV: je aanpassingen zijn verjaard, dan had je 3 jaar geleden maar nieuwe aan moeten vragen.

Hoewel ik het financieel ga redden, voelt het toch alsof er een vangnet wegvalt. Een stukje zekerheid. Waar ik boos om ben, is dat het UWV zelf aangeeft dat ik te netjes ben geweest en mij gewoon ziek had moeten melden en aanpassingen die het nog prima doen had moeten laten vervangen.

Als klap op de vuurpijl lees ik net een ouder bericht op de website van UEV werkgevers. Hier roepen zij op de werknemer te helpen om de uitkering te behouden door voor 31 december 2025 bijvoorbeeld een aangepaste stoel aan te vragen. Ze riepen dus letterlijk op om maar wat aan te vragen, zodat de uitkering niet zou stoppen.

Is het mogelijk om hier bezwaar tegen te maken en welke grondslag moet ik dan gebruiken? Ik kan niet aankomen met een emotioneel verhaal dat ik het niet eerlijk vind omdat ik te netjes ben geweest. Maar juridisch gezien staat het wel een vinkje bij de voorwaarden.

Bedankt.

Het leven is duur met een kind en geen uitzicht op een sociale huurwoning, en aangezien echtgenoot zich een slag in de rondte werkt wil hij graag dat ik ook ga bijdragen (financieel). Ik heb een irrelevante wo-opleiding gedaan en pas afgerond, ben al in de 40 met amper ervaring.

Ik vraag me af wat jullie ervaringen zijn? Wordt je als Wajonger überhaupt op het minimumloon gezet? Verlies je met toeslagen erg veel inkomen? Zit je altijd vast aan dagbesteding achtig werk?

Echtgenoot vind dat ik als ik niks vind maar bij de supermarkt of kruidvat moet werken, ookal denk ik dat ik het niet vol houdt en zij mij niet willen.

Goedemorgen allemaal,
Ik heb een jaar geleden de Wajong aangevraagd en momenteel zit ik in de bezwaar fase. Ik zou graag van jullie wat ervaringen willen horen want ik ervaar heel veel stress over dit proces en hoe nu verder.

Ik heb op mijn 26e de Wajong aangevraagd voor autisme, chronische depressie, angstoornis en derealisatie. Ik ben vanaf mijn 19e tot 25e behandeld binnen de gespecialiseerde ggz voor een persoonlijkheidsstoornis maar uiteindelijk was dit autisme.

Ik heb 2 studies afgerond met veel aanpassingen en een zware impact op mijn gezondheid: psychotische ontregeling, migraine, derealisatie. Momenteel heb ik mijn autisme diagnose een jaar en ben ik afgelopen paar weken onder behandeling geweest bij de crisisdienst. Ik krijg straks 8/10 uur WMO begeleiding. Ik ga 2.5 uur per week naar dagbesteding.

Het bezwaar proces is heel slopend voor mij en ik begrijp niet hoe ik nu verder moet. Er is een jaar na mijn diagnose nog niks beter geworden. Zijn er mensen hier met vergelijkbare ervaringen? Ik woon trouwens thuis en kan niet zelfstandig wonen.

Bedankt