r/aptalSoruYok

Sonsuz cehennem azabı çekeceksiniz ancak son anda şöyle bir teklif geliyor.

Senin bugüne kadar ettiğin bütün boklar bütün günahlar ortaya çıkacak her santimine kadar, ve bütün 8 milyar insan da bunları duyacak ve bütün günahlar bitince cennete gideceksin.

Kabul eder misin?

"aktif dinleme" ve "aktif dinleyenler"in kurduğu cümleler hiç içten gelmiyor ve ben denediğimde psikolog gibi konuşmaya başlıyorum veya anında mansplaining oluyor.

örneğin kız arkadaşımın problemlerini dinlerken ``bu senin için zor olmalı``, ``nasıl hissettiğini anlıyorum`` minvalinde cümleler çok yetersiz ve samimiyetsiz geliyor ama başka nasıl dile getiririm onu da bilmiyorum. siz bu gibi durumlarda ne yapıyorsunuz?

View Poll

https://preview.redd.it/njzgc7nyjakh1.png?width=1280&format=png&auto=webp&s=d84e5631a6136f0f66b6965f7e38f1955b4a1582

Reddit’te gezinirken bir arkadaşın 6 aydır sosyal medyadan tanışıp konuştuğu ve hiç canlı canlı görüşmediği bir kıza karşı ‘Birbirimize aşığız’ yazdığını gördüm. Ve benim şu ana kadar hep savunduğum bir şey vardı: Aşk için zaman lazım ve yakın mesafe lazım. 6 ay çok kısa bir süre. Benim birine aşık olmam en az 2 yıla yakın zaman alıyor. Ve bu kimse de hep etrafımda, sık zaman geçirdiğim biri oluyor. Sadece kendi üzerimden değerlendirmek doğru değil, evet; ama genel olarak da aşkın böyle çalışan bir mekanizma olduğunu zannetmiyorum. Aşk garip bir duygu. Daha derin, daha farklı. Yani hoşlanmak, etkilenmek gibi bir şey değil. Sık sık biriyle vakit geçirdikten sonra bir insan onun —işte— konuşmasından, hareketlerinden, şivesinden, düşüncelerinden, kaşından gözünden, yüzünden hoşlanır ve bu şekilde olay aşka evrilir. Sosyal medyada bu nasıl olacak ki? Peki, siz hiç sosyal medyadan tanıştığınız, hiç canlı canlı vakit geçirmediğiniz veya çok daha kısa sürede birine aşık oldunuz mu? Ama sadece aşktan bahsediyorum, hoşlantıdan değil.

Merhaba arkadaşlar. Bu sene üniversiteye başlayacam ama ilk kez gideceğim için içimde bu yalnız kalma korkusu ile beraber gelen bir heyecan var 😅. Çok yüksek beklentim yok tabiki ama öyle bütün yıllarını inekleyip geçiren insanlardan olmak istemiyorum, baya milletle tanışmak, samimiyet kurmak istiyorum.

Problem ise bu yks döneminde, hatta mezuna kaldım, kendimi izole etmiş olmam. Otistik değilim ama kendimi böyle izole ettikten sonra açılabilir miyim ya da daha ileriye taşıyabilir miyim bilmiyorum.

Sizin önerileriniz neler? Ne yaptınız bu konuda siz? Teşekkürler.