r/thaithai

บริบท: Kenning คือลักษณะอย่างหนึ่งของกลอนภาษานอร์สโบราณ มันคือเวลาที่กลอนมันสั้นเกินไปหรือหาคำมาคล้องจองไม่ได้ เขาก็จะหาคำใหม่โดยการคิดวลีอุปมาอุปไมยมาแทนคำนาม อย่างเช่นถ้าเขาอยากจะบอกว่า "นักรบ" แต่มันไม่มีอะไรคล้องจองกับคำว่านักรบ แถมกลอนยังมีที่เหลืออีกเยอะ เขาก็จะใช้คำว่า "คนที่ทำให้หมาป่าร่าเริง" แทน (เพราะนักรบฆ่าคนตายบนสนามรบ หลังรบจบหมาป่าก็จะมากินซาก) หรือใช้คำว่า "ถนนวาฬ" แทน "ทะเล" (เพราะปลาวาฬใช้ทะเลเป็นที่สัญจร) หรือ "ม้าทะเล" แทน "เรือ" (เพราะม้าใช้เดินทางบนบกยังไง เรือก็ใช้เดินทางในน้ำแบบนั้น)

แล้วผมเนี่ยโคดจะมี autism obsession กับ kenning

ทีนี้ พวกพี่ที่ทำงานผมเขาเรียก "ปลาเซลมอน" ว่า "ปลาทูคนรวย - Rich man's mackerel" และผมก็สังเกตุว่านั่นมันก็คือ Kenning ในภาษาไทย (คนรวยกินปลาเซลมอนเหมือนคนจนกินปลาทู) แล้ววันนี้ผมก็เพิ่งอ่านข่าวที่เขาเรียกรถไฟฟ้าคันเล็กๆ ว่า รถไฟฟ้ารุ่น "เร่งมรดก - Quickener of inheritance's arrival" (เพราะมันฆ่าคนแก่ไปเยอะมากในอุบัติเหตุ ซึ่งทำให้ลูกหลานได้มรดกเร็วขึ้น) และพบว่ามันเป็น kenning ที่ครีเอทีฟมากๆ อีกอันที่ผมเคยได้ยินมาคือตอนไปเที่ยว ตจว. แล้วเพื่อนห้ามไม่ให้ผิวปากตอนกลางคืน เพราะ "เดี๋ยว.... มันมา... ไอ้นั่นน่ะ... ไอ้พวกที่กินอาหารผ่านสายธูป (Ones who devour through incense's smoke) น่ะ..." แล้วนั่นก็เป็น kenning เหมือนกัน! นอกจากนั้นผมยังพบว่าการเซ้นเซอร์คำต่างๆ ของอัลกอรึทึ่มบนเอป Tiktok (ซึ่งผมไม่ได้ใช้ ผมเลยเพิ่งรู้เรื่องนี้เนี่ย) ทำให้คนสร้าง Kenning ขึ้นมาเพื่อเรียกเอปอื่นๆ เพื่อเลี่ยงการโดนปิดการมองเห็น เช่น "บ้านทุ่งหญ้า" แทน "ไลน์"

อยากลองมาถามดูว่า มันมีคำนามเชิงอุปมาอุปไมยอะไรแบบนี้ในภาษาไทยอีกมั่งไหมครับเนี่ย

ผมขอพื้นที่ระบายความอัดอั้นตันใจหน่อยนะครับ อย่างน้อยผมได้ระบายออกไป บางทีอะไรๆอาจจะดีขึ้น...

ตอนนี้ผมอายุ 24 ผมเป็นลูกคนเดียว โตมากับแม่เลี้ยงเดี่ยว พ่อแท้ๆกับแม่หย่ากันตั้งแต่ผมยังเด็ก คุณยายเสียไปตอนผมอายุ 20 บ้านผมไม่ได้มีฐานะอะไร พอมีพอกิน ผมเรียนจบแล้ว ผ่านการบวชแล้ว ผ่านการเป็นทหารเกณฑ์มาแล้ว ตอนนี้ผมมีอาชีพฟรีแลนซ์ ซึ่งก็มีรายได้ระดับเลี้ยงตัวเองได้โดยไม่ต้องเดือดร้อนแม่ ผมทำงานอยู่บ้านกับโน๊ตบุ๊คหนึ่งเครื่องที่ซื้อมาตั้งแต่เรียนมหาลัย บ้านหลังนี้เป็นบ้านที่ผมอยู่มาตั้งแต่เกิด ผมเลยไม่มีภาระค่าใช้จ่ายเรื่องที่อยู่ ผมไม่ต้องผ่อนรถด้วยเพราะยังไม่คิดจะมี ทั้งชีวิตผมที่ผ่านมา ผมมีเป้าหมายเดียวคืออยากให้แม่สบาย ผมอยากสร้างเนื้อสร้างตัว อยากรวย เงินที่ผมได้มาจากการทำงานผมก็แทบไม่เอามาใช้อะไรถ้าไม่จำเป็น ส่วนใหญ่เก็บและลงทุน โดยที่ผมแทบไม่คิดถึงตัวเองเลย ไม่เคยคิดจะมีแฟนด้วย เป้าหมายเดียวในชีวิตที่ผ่านมาคือ แม่ผมต้องอยู่ดีกินดี ไม่เครียด มีเงินให้แม่ใช้ได้ตลอดเวลา

แต่ว่าตอนนี้ผม... ไม่มีความสุขเลย ทั้งที่เป้าหมายของผมสำเร็จไปแล้ว และมันสำเร็จจากคนที่ไม่ใช่ผม...

แม่ผมมีแฟนใหม่ เป็นคนมีฐานะเลยแหละ เขาดูแลแม่ผมดีทุกอย่าง ซัพพอร์ตเรื่องเงิน และช่วยทำบ้านให้ดีขึ้น เขาดูแลแม้กระทั่งตัวผมเอง เขาช่วยออกเงินซื้อโทรศัพท์ให้ผมด้วยซ้ำ ตัวเขามีลูกติด ลูกสาวเขาเรียนอยู่กรุงเทพ แฟนแม่แทบไม่ได้มาอยู่บ้านนี้หรอกครับ เขาทำงาน บางทีก็หายไปหลายเดือนเพราะไปต่างประเทศ แต่เขาก็โทรหาแม่ผมแทบจะตลอดเวลาที่เขาว่าง เขาเป็นคนนิสัยดีนะ ใจดีด้วย แต่มีข้อเสียใหญ่ๆคือ... เขาเป็นคนเจ้าอารมณ์ คุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ เวลาดีก็ดีมาก แต่เวลาหงุดหงิดหรือโมโห เขาโคตรจะน่ากลัว เป็นคนอารมณ์รุนแรงว่าง่ายๆ แล้วเขาเป็นคนเข้มงวดมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แบบนั้นไม่ได้ แบบนี้ไม่ได้ ทุกอย่างต้องเป็นไปตามแผนที่เขาวางไว้ และต้องมีแผนสำรองเสมอ เขาเข้มงวดทุกอย่างแม้กระทั่งเรื่องเล็กๆน้อยๆ สิ่งที่ผมเคยทำมาตลอดชีวิตก็ต้องเปลี่ยนถ้าเขาบอกให้เปลี่ยน เช่น เรื่องการตากผ้า เขาไม่เคยดุอะไรผมตรงๆหรอก แต่กับแม่ผมนี่บางทีเขาก็โมโหจนคุมสติไม่อยู่ ตะโกนด่าเสียงดังลั่นจนชาวบ้านได้ยิน ดีหน่อยตรงที่ไม่ทำร้ายร่างกายกัน ผมที่ทั้งชีวิตอยู่แต่กับแม่ แล้วอยู่ๆก็มีคนใหม่เข้ามาในครอบครัว พูดตามตรงว่าผมรับมือไม่ทัน... เขากับแม่เริ่มคบกันช่วงที่ผมยังเป็นพลทหารอยู่ เพราะงั้นผมไม่ได้รู้จักเขาดีขนาดนั้น รู้ตัวอีกที ผมปลดประจำการออกมาทำงานอยู่บ้าน เขาก็เข้ามาในชีวิตผมแล้ว ผมกับแม่อยู่กันมาตั้งหลายปี ชีวิตเราก็สงบสุขดี แต่พอมีเขาเข้ามา บ้านเรามีฐานะขึ้นเยอะก็จริง แต่ผมกลับรู้สึกเหมือนผมถูกทิ้งไว้ข้างหลังคนเดียว... แม่แคร์เขาทุกอย่าง ซึ่งก็เข้าใจได้ เพราะเขาเลี้ยงแม่ได้ แต่ผมเป็นลูกที่อยู่กับเขามาทั้งชีวิตนะ...

ยังไม่พอนะ แฟนแม่ยังเอาหมามาเลี้ยงเพิ่ม 2 ตัว เป็นบางแก้วด้วย ทั้งที่บ้านผมก็มีหมาอยู่แล้ว เขาบอกว่าอยากให้มันมาเฝ้าบ้าน แต่หารู้ไม่ว่า ตอนนี้มันเป็นภาระสุดๆ มันดื้อมาก บางทีก็ชอบเห่าตอนดึกๆ จนเพื่อนบ้านรำคาญ บางทีมันก็หลุดออกจากบ้านจนเพื่อนบ้านกลัวแล้วไปฟ้องผู้ใหญ่บ้าน แล้วหมามันดื้อมาก ชอบกัดข้าวของจนพังไปหลายอย่าง ล่าสุดมันทำหูฟังที่ผมใช้ทำงานพัง แว่นผมมันก็กัดพัง แฟนแม่เขาก็ของพังไปหลายอย่างจากหมาสองตัวนี้ เขาก็โมโหจนตีมันแรงๆ แม่ผมต้องห้ามไว้ แต่พอเป็นของผมพัง เขากลับบอกว่าผมไปวางไว้ไม่ดีเอง... โอเค ผมซื้อใหม่เองก็ได้ แล้วก็เป็นผมเองที่ต้องหาข้าวมาให้พวกมันกินทุกวัน ยังไม่พอนะ เขาปลูกต้นไม้เต็มบ้านไปหมด โดยเฉพาะกล้วยไม้ ซึ่งผมเองก็ไม่ได้เก่งเรื่องการดูแลต้นไม้ขนาดนั้น เวลาที่เขาไม่อยู่บ้าน ผมเองก็ต้องคอยรดน้ำให้เขา ผมไม่อะไรอยู่แล้ว ทำให้ได้ แต่ผมทำเท่าไหร่เขาก็ไม่พอใจสักที บางทีต้นไม่เหี่ยวนิดหน่อยเขาก็ทำให้เป็นเรื่องใหญ่เรื่องโต ทั้งที่ผมก็รดน้ำให้ตามที่เขาบอก บางทีมันเหี่ยวเพราะแดดแรง

ผมกล้าพูดเลย ว่าผมอาจจะไม่ใช่ลูกที่ดีอะไรมากมาย แต่ผมก็ไม่เคยทำให้แม่ต้องเดือดร้อน ผมไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เคยทำผิดกฎหมาย ไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับอะไรที่ไม่ดี ทั้งชีวิตผมเอาแต่เรียน ผลการเรียนผมอาจจะไม่ได้ดีที่สุด แต่ผมก็เอาตัวรอดมาได้ตลอด ผมมีงานอดิเรกคืออ่านหนังสือกับดูหนัง เป็นอินโทรเวิร์ดมากๆ ชอบอยู่ในห้อง ตรงกันข้ามกับแม่ผมเลย แม่ผมมีเพื่อนเยอะ ชอบออกไปสังสรรค์ ดื่มเหล้า ไม่ถึงกับขี้เมา แต่ก็ดื่มตลอด ซึ่งผมไม่เคยว่าอะไร ผมเป็นคนขี่รถไปซื้อเหล้าให้เขาตลอดด้วยซ้ำ แต่เพื่อนแม่กลับชอบนินทาผม ซึ่งก้เป็นแม่เองที่เอามาเล่าให้ผมฟัง ไม่รู้ว่าแม่ต้องการอะไร เพื่อนแม่มักจะนินทาว่าผมคงเอาตัวไม่รอด แม่ตามใจเกินไป บลาๆๆๆ แต่คนที่นินทานั้น บางคนลูกติดยา บางคนลูกไม่มีรายได้ เกาะแม่กิน แต่แปลก ผมพูดอะไรแม่ไม่ค่อยฟัง แม่แทบไม่สนใจความรู้สึกผม แต่เพื่อนแม่แต่ละคนพูดอะไร แม่ฟังหมด แม่แคร์สังคมมากกว่าผมด้วยซ้ำมั้ง แล้วก็เก็บเอามาว่าผม ทั้งที่แม่น่าจะเป็นคนที่รู้จักผมดีแท้ๆ พอผมแสดงท่าทีว่าไม่โอเค แม่ก็โวยวาย บางทีก็จับมีดขึ้นมาประชด... ช่วงนี้ผมกับแม่ทะเลาะกันบ่อยผิดปกติ แบบมากๆ เรื่องเล็กๆน้อยๆเขาก็ด่าผมแรงๆ แม่ผมเป็นคนอารมณ์ร้อนเหมือนกัน ไม่เท่าแฟนเขาหรอก แต่ก็ถือว่าร้อน ผมซึ่งเป็นคนใจเย็นมากๆคงขัดใจเขาแหละ

แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็ทำหน้าที่ในบ้านได้ครบถ้วนครับ ผมรดน้ำต้นไม้ให้เขา ดูแลหมา ซักผ้า ตากผ้า ล้างจาน ออกไปซื้อของเข้าบ้าน บางวันก็ทำอาหารเองด้วย กวาดบ้านถูบ้านผมทำหมด แต่ผมรู้สึกเหมือนตัวเองไม่ได้ถูกให้ความสำคัญอะไรเลย พวกเขาทำเหมือนว่าไม่ต้องมีผมก็ได้...

พูดตามตรง ตอนนี้ผมโคตรอึดอัด ชีวิตไม่มีความสุข บางวันเครียดจนอ้วกออกมา ความจริงที่ผมเล่ามายังไม่ถึงครึ่งเลยด้วยซ้ำ ยังมีอีกหลายเรื่องในบ้านที่ผมไม่โอเค บ้านที่เคยสงบสุข ตอนนี้กลายเป็นต้องลุ้นทุกวันว่าจะดีหรือไม่ดี แต่ผมก็ทิ้งแม่ไม่ได้ แฟนแม่เขาไม่ได้อยู่ด้วยตลอด ผมไม่กล้าปล่อยแม่ไว้คนเดียว ทั้งที่ในใจอยากจะหนีออกไปจากตรงนี้ใจจะขาด งานประจำผมก็หาได้ถ้าผมอยากจะทำ ผมเลือกทำฟรีแลนซ์อยู่บ้านเพราะอยากอยู่กับแม่ แล้วเงินมันก็ดีอยู่แล้ว ผมไม่เคยขออะไรแม่เลยตั้งแต่เรียนจบมา แฟนแม่ก็ไม่เคยขออะไร มีแต่เขาให้ผมเอง ผมจะคืนเงินให้เขาก็ได้ แต่เขาไม่รับ ที่ผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังหลงทาง เพราะอย่างที่บอกไปทีแรกครับ เป้าหมายชีวิตของผมที่ผ่านมาคืออยากให้แม่สบาย แต่ตอนนี้แม่สบายแล้ว... แม่มีคนดูแลซัพพอร์ตเรื่องการเงินทุกอย่าง แม่ไม่ต้องมีผมแม่ก็อยู่ได้ แล้วผมจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร... นี่แหละคือสิ่งที่ผมตั้งคำถามกับตัวเองอยู่ตอนนี้ ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนตัวเองไม่เหลือใครแล้ว ว่างเปล่า เดียวดาย แต่ผมยังไม่อยากตายนะ แค่รู้สึกว่าตัวเองไม่สมควรเกิดมาตั้งแต่แรก...

ที่สำคัญคือผมมีปัญหาเรื่องสุขภาพด้วยตอนนี้ ล่าสุดที่ผมตรวจสุขภาพ หมอบอกว่าผมหัวใจเต้นเร็วผิดปกติ แล้วผมก็เจ็บหน้าอกบ่อย ให้ระวังเป็นโรคหัวใจ ผมพยายามจะมีความสุขแล้วนะ พยายามปล่อยวาง พยายามจะไม่คิดมาก พยายามปล่อยใจให้สงบ ทำหน้าที่ของตัวเองไป ถ้าใจไม่ไหวก็อ่านหนังสือดูหนังแบบที่ตัวเองชอบทำ ซึ่งจากที่ผมเล่ามาทั้งหมด จะให้ผมทำยังไงได้ล่ะ ถ้าหัวใจผมจะเต้นแรง บางวันก็ได้ยินเสียงแฟนแม่โมโหตะคอกเสียงดัง บางวันเพื่อนบ้านทะเลาะกัน แล้วต้องคอยลุ้นตลอดเวลาว่าแม่จะเรียกใช้งานตอนไหน แล้วต้องคอยรองรับอารมณ์ทั้งแม่ทั้งแฟนแม่ด้วย ตอนดึกๆถ้าหมามันเห่าก็ต้องออกมาจัดการ เพราะไม่งั้นชาวบ้านร้องเรียนอีก บางคืนผมเครียดจนนอนไม่หลับ เพื่อนบอกว่า ผมอาจจะเป็นโรคซึมเศร้า ถ้าเป็นไปได้ให้ไปพบจิตแพทย์ แต่ผมก็ไม่รู้ว่าจะแอบไปยังไง... ตอนนี้ผมคิดว่าผมจะออกไปหางานประจำทำ อย่างน้อยก็ไม่ต้องอยู่บ้านทั้งวัน ซึ่งผมก็ยื่นใบสมัครไปแล้วครับ

ขอบคุณที่ให้พื้นที่ให้ผมได้ระบายนะครับ คุณอาจจะมองว่าเรื่องเล็กน้อย ไร้สาระ หรืออาจจะมองว่าผมเป็นตัวปัญหาก็ได้ ยังไงผมก็ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้ครับ ขอบคุณครับ 🙏🏻

หวัดดีเพื่อนๆ r/thaithai ครับ

ผมเองก็ใช้ภาษาอังกฤษบ่อย เรียน summer ต่างประเทศทุกปี พยายามหาเพื่อนต่างชาติ แต่ระดับภาษาตอนนี้แค่พอใช้ (IELTS speakin 6.5) พอพูดสิ่งที่อยากพูดได้เกือบทุกเรื่อง ถ้าเป็น topic ที่วิชาการหน่อย อาจจะเริ่มไปไม่เป็นแล้ว อยากจะทำงานต่างประเทศ ใช้อังกฤษทำงานด้วย ประเมินตัวเองแล้ว แค่นี้คงยาก

ผมสงสัย คนที่เค้าพูดภาษาอังกฤษได้คล่อง, ออกเสียง, เน้นคำ ถูกต้องชัดเจน เค้าฝึกกันอย่างไร เรียนกันที่ไหน เวลาผมหาที่เรียนเองจะเจอแต่สอนไว้ไปสอบวัดระดับ

เพื่อนๆคนไหนที่เก่ง หรือกำลังพัฒนาทักษะภาษาอยู่ ลองมาแชร์ๆกันหน่อยนะ

แก้ไข 1) เพิ่มเรื่องทำงาน

เห็นเดี่ยวนี้คนเริ่มหาตลับกันมาฟังมากขึ้นแล้ว นึกถึงตอนเด็กๆที่ฟังเพลงดิจิม่อนเลย

*แก้ไขคำ tape cassette

มันไปถึงขนาดนี้ได้ยังไง

บางทีถ้าอ่านแล้วไม่ตอบ ลืมตอบนี้ยังพอเข้าใจได้ อาจจะยุ่ง ละข้อความเราก็คงไม่ได้สำคัญ แต่พวกไม่อ่านเลย ท้้งๆ ที่เราก็ไม่ได้ตอบแชทเชาไปช้าขนาดนั้น แบบซัก 10 นาทีไรแบบนี้ นี่แอบเซ็ง เพราะปกติเป็นคนตอบแชทเร็ว เค้าปิดแจ้งเตือนแอปแชท หรือว่าเราแค่ไม่สนิทกับเขากันนะ

ใครเคยไปเจอกลุ่มเพื่อนในเน็ตบ้างไหม ?

ล่าสุดเราเพิ่งเคยไปมีตติ้งของเพจ mbti

ได้เจอคนคุยเรื่องเดียวกัน สนุกดี

(คุยความรู้ ประสบการณ์ชีวิต นิสัยคน) โดยที่เราไม่รู้จักเขาเลย คุยที่ร้านกาแฟชั้น 2

======

เลยอยากถามว่า แต่ละคนเคยไปเจอเพื่อนในเน็ตไหม กลุ่มอะไรก็ได้

ใครมีก็แนะนำได้

======

แล้วควรไปเจอกลุ่มที่สนใจตรงกัน หรือกลุ่มแบบสุ่ม

ตอนนี้สนใจแนวนี้ ว่าจะไปดูกลุ่มอื่นๆ ว่าเขามีจัดมีตติ้งไหม ?

หรือเราอาจจะจัดเอง

แล้วถ้าจัด จะไปที่ไหน ทำอะไรดี ?

​

แค่อยากระบายเผื่ออาจจะมีใครแนะนำผมได้ผมชื่อต้นน้ำอายุ16ตอนนี้ออกมาทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเองแล้วผมออกจากบ้านมาหาเงินตั้งแต่อานุ15ผมก็ทำงานจนผมสามารถซื้อทองได้ในน้ำหนัก1บาทตอนนั้นราคาประมาณ80,000บาทซึ่งผมดีใจมากและแม่ของผมก็ขอให้ผมกลับบ้านไปช่วยทำงานซึ่งเขาเป็นคนไล่ผมออกจากบ้านตั้งแต่ผมอายุ15ผมก็ได้กลับไปด้วยความเชื่อว่าเขาเป็นแม่ผม(ว่าทุกเดือนที่ผมทำงานตอนอายุ15ผมได้นอนแค่วันละ2-4ชัวโมงต่อวันหรือแทบไม่ได้นอนเลยเงินผมก็ต้องค่อยโอนให้แม่ใช่เดือนละเกือบ10,000บาทถ้าไม่โอนให้แม่ก็ด่าผม)และหลังจากที่ผมได้ไปกลับบ้านและทิ้งงานสรุปคือหลังจากถึงบ้านเขาก็ได้ให้ผมทำงานที่บ้านแบบหนักมากและผมก็อดทนพอถึงวันที่10ที่ผมอยู่บ้านเขาและผัวใหม่ของเขาได้ไล่ผมออกจากบ้านพร้อมกับขโมยทองผมไปขายและใช่กัน2คนและรอบนี้ที่ผมโดนไล่ออกจากบ้านเรียกว่าไม่มีอะไรเลยก็ได้ไม่มีแม้แต่เงินผมต้องขอยืมเงินเพื่อนบ้านเผื่อเป็นเงินค่ารถมาต่างจังหวัดเผื่อหางานทำและผมก็โดนที่ทำงานโกงค่าแรงหรือไม่จ่ายค่าแรงมาหลายครั้งมากจนครั้งน้เป็นครั้งที่2กับที่ทำงานใหม่เขาไม่ให้ค่าแรงผมและให้ผมออกเลยผมก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลยเพราะผมไม่มีเอกสารอะไรเลยและตอนนี้ผมก็ได้ว่างงานเงินก็ไม่มีใช่อายุก็แค่16ไม่รู้ว่าผมควรทำอย่างไรกับชีวิตต่อรอบตัวผมก็ไม่มีใครที่จะช่วยผมได้เลยแม่ผมเขาก็ได้ไปอยู่ต่างประเทศกับผัวใหม่เขาแล้วเงินก็ไม่มีงานผมก็พยายามหาทุกวิถีทางแล้วแต่ว่ามันก็ไม่มีที่ว่างสำหรับคนอายุน้อยอย่างผมเลยผมรู้สึกเหนื่อยมากผมไม่รู้ผมควรทำอย่างไรในชีวิตต่อไปหรือผมควรจบชีวิตตัวเองดีผมรู้เหนื่อยเหลือเกิน

อายุ 28 ตอนนี้รู้สึกเคว้งมากเลยค่ะ สมัครงานไปแล้วยังไม่ได้รับการตอบกลับเลย ชีวิตช่วงนี้รู้สึกไร้สาระมากเพราะเอาแต่นอนกับไถโซเชียลไปวันๆ อยากให้ชาวไทยไทยช่วยแนะนำกิจกรรมที่มีความหมายให้หน่อยค่ะ

ผมอายุ 19 เรียนมหาลัยมาได้จะ 1 ปีแล้ว ผมเติบโตมาในบ้านฐานะกลางๆที่มี lifestyle ค่อนข้าง frugal แถมผมโตมาในจังหวัดเล็กๆที่ไม่ค่อยจะมีอะไรด้วย

จนตอนนี้ผมได้ขึ้นมหาลัยมา ผมแม่งแทบไม่มีเพื่อนเลย ในคลาสส่วนใหญ่มีแต่คนฐานะดีๆ (ผมเรียนมหาลัยนานาชาติแห่งนึงแถวศาลายา)

แล้วพอผมได้เห็นชีวิตเพื่อนๆเค้า ก็ทำให้ผมมานั่ง reflect ชีวิตตัวเอง แล้วก็ทำให้ผมรู้ว่าผมไม่ได้มีประสบการณ์ ไม่ได้ออกไปท่องเที่ยว ไปลองทำอะไรใหม่ๆเหมือนคนอื่นเค้าเลย ผมเสียดายชีวิตผมมากๆ ผมแม่งโคตรน้อยใจในโชคชะตาตัวเองเลย ผมอายุเท่านี้แล้ว ตทป. ยังไม่เคยเที่ยว ในไทยยังแทบไม่ได้ไปเที่ยวเลย รถยนต์ก็เพิ่งจะมาหัดขับ fine dining ยังไม่เคยกิน ไม่เคยออกทริปกับเพื่อน (เพราะผมไม่มีเพื่อนครับ) social life ก็ไม่ค่อยมี

ที่ผมพูดมานี่แค่ยกตัวอย่างคร่าวๆเฉยๆครับ จริงๆแล้วผมรู้สึกว่าตัวเองค่อนข้างไร้ค่า น่าเบื่อมาก แล้วผมรู้สึกว่านับวันเข้า มันยิ่งกระทบการเรียนผมครับ

มีใครเคยรู้สึกแบบนี้บ้างมั้ยครับ

ภาษาอังกฤษของผมอ่อนมาก ที่พออ่านได้เข้าใจก็มี คอมมิคสำหรับเด็กเล็ก แต่พอขยับไปสูงกว่านี้แทบไม่ได้เลยครับ สมองมันติดขัด เหมือนแปลไม่ได้ ไม่รู้ปัญหาอยู่ตรงไหน

ผมเคยถามพี่คนหนึ่ง นานแล้ว เขาบอก Grammar ผมอ่อนให้ไปฝึกกับหนังสือเล่ม English Grammar in Use และแน่นอน ผมไม่ผ่าน ไปไม่ถูก.. เป็นไปได้ผมก็อยากลองเริ่มจากอะไรง่ายก่อนครับ ตอนนี้ก็พยายามหาคอมมิคเรื่องโปรด หรือหนังสือสอนสำหรับผู้เริ่มต้น คำไหนไม่เข้าใจ ไม่รู้ก็เปิด Dict เอา แต่ก็ไม่แน่ใจตัวเองมาถูกทางไหมนะครับ

ตอนแรกก็กะจะข้าม Grammar ไป เพราะไม่รู้สำคัญอย่างไร

เหมือนผมเคยตั้งถามไปแล้ว แต่หาไม่เจอแล้ว ลืมที่มีคนเคยแนะนำ ผมเลยต้องมาถามซ้ำอีกรอบครับ ขออภัยด้วย และขอบคุณครับ

เป็นความคิดเห็นส่วนตัวอยากบ่นเฉยๆ ประเทศเราเดี๋ยวนี้มีฝรั่งเข้ามาทำตัวไม่น่ารักเยอะมาก objectify ผญไทย เล่นมุข ladyboy ต่างๆนาๆ จำได้ว่าเคยเห็นคลิป white guy คนนึงไปเต้น grinding on ผญไทยในร้านเสื้อผ้ามั้ง แล้วผญในคลิปก็หัวเราะกัน ในเม้นก็มีแต่อวย บอกอยากได้บ้างไรงี้ ถ้าไม่ใช่คนขาวอยากรู้ว่าจะ react แบบนี้มั้ย ตัวฝรั่งเองเห็นแบบนี้ก็จะstereotype ว่าผญไทยง่ายเข้าไปใหญ่ ไหนจะเรื่องอยากได้ผัวฝรั่งที่ถูก normalized กันเยอะๆอีก เห้อ