u/19885656_27776

Hallo,

Het klinkt misschien gek maar mijn ouder doet nog altijd mijn geldzaken regelen.

Dit is voornamelijk omdat ik hier nooit als tiener interesse in had toen ik het (bijna geforceerd) aangeboden kreeg, en daarom zit ik nu in deze situatie. Er is nooit wat veranderd, ik heb zelf ook geen inkomen en heb geen idee wat er nou eigenlijk gebeurd.

De ouder die controle heeft over waar mijn geld naar toe gaat is niet de beste leerzame bron en hij geeft me alleen maar stress, is moeilijk te volgen en scheld uiteindelijk alleen maar op me als ik te veel vragen over zijn manier van doen stel.

Het helpt ook niet dat ik werkloos ben, en een oude diagnose van adhd en autisme heb - dat veel stigma heeft dat zo'n mensen "het intimiderend vinden" om financiele zaken te regelen.

In mijn geval vindt ik dat niet intimiderend, ik weet gewoon niks, ik ken geen termen en wat ze betekenen, waar ik naartoe kan gaan en waar ik mijn geld naartoe moet sturen, etc...

Dus in zijn ogen ben ik hoogstwaarschijnlijk ongeschikt om controle hierover te hebben, maar liefst vermijdt ik het onderwerp helemaal met hem en inplaats daarvan laat ik langzamerhand gewoon zien dat ik meer weet dan hij denkt.

Het probleem is dus nu, waar kan ik deze dingen leren, welke veelvoorkomende termen er bestaan? Met duidelijke antwoorden zonder het hele internet af te zoeken en alleen maar een vaag AI antwoord uiteindelijk te krijgen.

Je zou denken dat er een site voor zou moeten bestaan, maar ik heb geen idee, nog niks gevonden.

Ik weet dat ik dit gemakkelijk kan leren als ik het allemaal opschrijf, maar momenteel is 't hetzelfde als hopen dat je jiu jitsu kan leren zonder informatie bron of leraar.

En voor de duidelijkheid: nee, ik ga mijn ouder niet vragen, dan schiet je jezelf al in de voet. Dan gaat hij inplaats daarvan alleen mij ondervragen wat ik al weet en dan wordt het weer een argument. Ik kan beter gewoon rustig bij mezelf leren en dan kan ik uiteindelijk die taal begrijpen en hem fatsoenlijk ondervragen.

Alvast bedankt voor de tips 🙏

__________

EDIT: Hartelijk dank voor alle informatieve reacties, ik zal hier mee in onderzoek gaan nu ik wat meer hints heb! 🤍

Sinds ik 9 was heb ik een diagnose en certificaat van autisme en adhdPDDNOS, dit was voornamelijk een probleem in die jongere jaren dat ik nog op de basisschool/middelbare en een gedeelte van college zat. Dingen zoals concentratie problemen in klas met dingen die mij niet interesseerde, overgevoellige sensoren en weinig dwang om te socialiseren omdat ik me niet kon relateren (periode met 9, andere volwassen of jaloerse gedachtes).

Ik heb nooit echt een goede band met mijn vader gehad, altijd tegen mij argumenteren, schelden of dreigen het moment dat ik een andere mening of mentaliteit over iets heb, of wanneer ik niet iets doe dat hij wilt, of dat ik om meer respect en tijd vraag ongeacht mijn leeftijd en "rangorde", etc. Ik voel me er zelfs niet fijn bij om hem "pap" te noemen door al mijn respect dat ik sinds jongsafaan voor hem verloren had. Ik heb altijd bij hem gewoond, en dat hij niet goed relaties met vrouwen kan houden heeft mij ook niet echt veel bescherming of tweede meningen kunnen geven op lange termijn. Naast mijn grootouders soms, maar die zijn ook een beetje ouderwets en heeft zijn limieten.

In die school jaren had ik een digitale verslaving gevormd van ongeveer 8-9 jaar, als ik mijn connectie niet in het echt kon vinden, vond ik het daar maar. Zoals je kunt gokken was dit een verschrikkelijke val om in te vallen en alles wat je op het internet kunt vinden is waar ik aan blootgestelt was.

Maar het grootste probleem in het echt was, in combinatie met mijn ander brein type, ergerde ik mij heftig aan hoe luid en ongevoellig mijn vader deed wanneer ik mij op games probeerde te concentreren. Iedere keer als ik vroeg of hij stiller kon zijn, kreeg ik geschelds en dacht hij dat hij de alfa of weet ik wat was. Omdat communicatie niet meer werkte, gebruikte ik geluid zelf en stampte ik op de vloer totdat hij stil was. Ik gebruikte "typisch gestoord gedrag" zodat hij maar aan nam dat het door mijn AuAdhd kwam. Hierdoor was ik minder in gevaar voor zijn uitbarstingen, omdat ik toch een "lost cause ben".

Uiteindelijk werdt mijn pc naar mijn slaapkamer verplaatst, maar psychologische schade was al aangericht. Ik kon hem nog steeds horen door de dunne wanden en je kunt al raden waar dit naartoe gaat.

Naast stampen en muren slaan, vormde ik over de jaren heen een vorm van OCD. Iedere keer als ik iets neerlegde of gebruikte, en ik mij stoorde aan hem en mij afleidde, deed ik het 2 keer zo hard opnieuw zodat hij het bericht begreep. Uiteindelijk was ik hier vanaf gekomen met wat schaduw werk, maar ik blijf zelfs tot deze dag nog altijd objecten opnieuw verplaatsen totdat ik tevreden ben.

___

Nu naar het meer recente, sinds 2023 had ik mijn digitale verslaving afgekapt omdat ik er klaar mee (en voor) was, en een hele wereld ging voor mij open. Ik kreeg nieuwe kennis, ervaringen, hobbies en interesses. Long story short, ik werdt een totaal nieuw persoon. De natuur roepte me en ik kon haar eindelijk horen tussen alle digitale chaos door met een open hart.

Interessant genoeg waren daarna al mijn problem ook weg. Geen stampen, ocd, in feite ik was zo stil van binnen, ik bleef alleen maar buiten in de tuin of parken. Ik was letterlijk voor de langste tijd schuw van mijn kamer, en ging alleen mijn kamer in voor te slapen. En dat was voornamelijk ook de reden voor innerlijke stilte, door niet meer in de bron van mijn traumas te zitten en echt te focussen om te helen, was ik onverslaanbaar geworden. Dit duurde wel maar 6 maanden totdat er iets ergs gebeurde en ik ging een stapje terug omdat ik mij klote voelde.

Alsnog het was een stuk minder dan in vergelijking met mijn online jaren, en zelf in het heden ben ik weer aan het werken om hier van af te komen. (Ik ben nu 23).

Ik heb gerealiseerd recent geleden, door wat meer schaduw werk te doen en spiritualiteit te implementeren, dat ik weer stap voor stap een stuk rustiger wordt. Voornamelijk gemotiveerd omdat ik van een zielsmaat hou en ik die oude traumas niet naar hem wil brengen of naar mijn mogelijke toekomstige kinderen.

Mijn vader is ook maar een persoon met duidelijke mentale problemen, en ook al vind ik het niet kunnen hoe hij vroeger en zelfs nu nog tegen me doet, door het energie te geven haal ik alleen maar mijzelf nu naar onder. Het "gevaar" is al lang weg, vroeger had ik weinig zeggen en werdt alles op me geforceerd, maar ik breng alleen nu mijzelf in gevaar door me als idioot te gedragen en dalijk echt als gek veroordeelt wordt als ik het niet stop.

__

Het probleem is... hij heeft duidelijk geen verlangen om mee te werken. Ik heb de conversatie al meerdere keren met hem gehad wanneer hij over mij klaagde. Alles wat ik hier geschreven heb, heb ik hem sowieso al 2 keer verteld. En iedere keer veranderde het in een lang argument over "dat ik altijd zo was en het niet door hem komt", of "dat het altijd aan hem ligt" en soms lijkt het gewoon alsof hij tegen een ex zit te schelden. Hij heeft een heftig kort lontje terwijl ik rustig probeer uit te leggen, maar niks werkt, en uiteindelijk moet ik huilen want hij blijft zijn stem te verheffen en dreigen met verschillende dingen, puur omdat ik meningsverschil heb. Hij denkt mij en mijn AuAdhd beter te kennen, terwijl ik letterlijk in mijn eigen lichaam zit en ik nooit mijn diepste persoonlijke gedachtes met hem deel. Want als ik dat trouwens doe, gebruikt hij dat tegen me in de toekomst als hij slechte zin heeft of het hem van pas komt. Ook al is hij daar misschien niet bewust van, ik heb het vaker ervaren.

Dit is een van de meerdere voorbeelden waar ik mee zit en de laatste tijd realiseer ik me dat dit gewoon niet helpt om mezelf te helen. Hij kijkt naar mij als een dom autistisch kind en andere keren doet hij alsof hij het nooit gezegd of bedoeld heeft en scheldt weer tegen me.

Ik ben al trots dat ik nooit medicatie heb genomen, want mijn geloof is dat niks onnatuurlijks genomen hoeft worden als je het potentieel van je eigen lichaam, natuur en ziel nog niet gebruikt hebt. En is ook gewoon beter voor de gezondheid (maar ben niet hier om een debate te starten, het is gewoon mijn keuze en daar houdt ik het bij).

Ik weet gewoon dat ik het kan, ik voel het iedere keer vebeteren, en dan komt hij met zijn gedrag en soms zit hij me zelfs te testen of "na doen" om me te treiteren, dat laat mijn bloed soms koken. En dan is mijn progressie weer terug gezet. Het stomme is dat ik hier geen probleem mee heb buiten zijn huis of het huis van mijn grootouders. Het is alleen bij hem, en die gebouwen, de rest van de wereld voel ik mij zo vredevol en is mijn stress aan het verminderen.

Ik heb geen werk en heb last om in dit gelimiteerde systeem te leven op lange termijn. Het is mijn droom om zelfvoorziendend te leven en een stuk land te kopen, zo minimaal geld te gebruiken, want ik zie er geen waarde aan en leef al best minimalistisch. Ik moet alleen nog zo veel leren en ontleren om mijn droom waar te maken. In mijn ogen is mijn AuAdhd geen stoornis, maar gewoon een andere type brein, mens, dat in andere omstandigheden hoort te leven en niet gevangen in dit slavernij systeem. Vooral niet omdat wij wilder zijn van nature en andere stimuli nodig hebben om tevreden te voelen. Net zoals je een wilde kat in huis houdt en het behandeld als een normale kat, zal het alles kapot maken en een andere manier van communicatie hebben, en vaak zelf secundaire psychologische problem krijgen. Zo kijk ik naar mijzelf en vele andere neurodivergent mensen die ik ken en het met me eens zijn. Natuurlijk weer opnieuw, probeer geen debate te creeëren, je mag denken wat je wilt.

Maar hierdoor lukt het niet om te werken, ik wordt letterlijk depressief als ik tegen mijn waarden en normen in werk en geef op na week 1 of 2. Ook al is wajong een optie, mijn vader zegt iedere keer dat hij het wilt aanvragen maar uiteindelijk hoor ik niets meer. Daarnaast ben ik bang hoe dat gesprek gaat. Mijn vader zal hier bij zijn en hij zit me iedere keer uit te leggen dat ik me stom voor moet doen om meer kans te krijgen. Maar ik ben bang dat ik aan het handje wordt vastgehouden hierdoor en geen vrijheid meer krijg, ik hoor vreemde dingen over mensen die in die woningcomplexen wonen en geforceerd worden pillen te nemen als ze zich niet meteen gedragen.

Ik wil gewoon met rust gelaten worden, en alles op mijn eigen tijd nemen. Leren hoe financien werken, betere werk opties vinden dat niet mijn ziel uit zuigt zoals online werk, of retail, horeca, etc, maar het is moeilijk met een vader die alles op me dwingt. Daar bovenop mij stress geeft, en ik wil gewoon vrij zijn van deze hel limbo en mezelf kunnen helen en inkomst maken.

Enige tips of informatie? 😂🥲

So basically a paper wasp suddenly had decided to build a nest in my room behind my dream catcher.

It was still wet and only the size of a pea, so once she flew out again, i locked her outside and cleaned off the nest.

It is sweltering hot and i want to open my window again.

How long will it take for her to move on and not try again?