Ay Sonu Resmen Bitiyor; Belki de İlk Defa Başlıyorum. Yaban mersini, muz, çilek ve badem sütlü yulaf.
En başta her şey çok güzeldi ama mutluluğumuzun önünde hep bir şeyler vardı. Kavgalar bazen haftada 3-4 kez, bazen ayda bir olurdu ama 10 dakika geçmeden barışırdık. Zamanla kıskançlıklar, takıntılar ve baskılar yüzünden ikimiz de özgürlüğümüzü kaybettik. Ne ben arkadaşlarımla rahat görüşebiliyordum ne de o.
12 yıllık eşimle artık aynı frekansta olmadığımızı fark ettik. Ben doğayı seven, kamp, trekking, bushcraft ve sporla yaşayan biriyim. O ise tamamen farklı bir hayat istiyordu. Bunları yapmak zorunda değildi ama benim yapmama da tahammül edemiyordu. Bir süre sonra ikimiz de bunaldık.
Tekrar denesek bile aynı şeyleri belki daha ağır yaşayacağımızı biliyorum ve artık bunu kaldıracak gücüm kalmadı. Kafam bomboş olmuş durumda. Bu yüzden yolları ayırmanın ikimiz için de en doğru karar olduğuna inanıyorum.
Bundan sonra kendi hayatımı yaşayacağım. Gezmek, doğada olmak, benim kafamda insanlarla tanışmak ve sporla iç içe olmak istiyorum. Dağ, kamp ve spor topluluklarıyla daha fazla vakit geçirip kendi yolumu çizeceğim.
Kimsenin mutluluğunda gözüm olmadı. Herkes mutlu olsun isterim. Sanırım evlilik bana göre değilmiş.