u/Affectionate-Dutchie

Hoi Reddit, ik word zo waarschijnlijk voor gek verklaard, en wellicht krijg ik een hoop downvotes, maar ik ga het risico toch nemen! ;)

Er zijn al wel meer posts gemaakt over mensen die geen geluk hebben in de (dating)wereld, en dat ze ongelukkig zijn, vanochtend zag ik er weer eentje voorbij komen, en dat ze geen idee hebben waardoor het komt. (Ik heb hem niet eens helemaal uitgelezen, sorry).

En ondertussen komen er ook steeds meer draadjes tevoorschijn, over deze draadjes, dat r/nederlands wel een mislukte levens/dating rant/uitlaatklep wordt.

Ik zal er vandaag ook even aan mee doen.

Voor mijn gevoel is het elke keer weer een bericht dat het leven niet goed gaat, en dat ze geen vriendin kunnen vinden, wat ze ook doen. Of dat ze boos zijn op de wereld. Of iets uit het verleden. En de top comment is bijna altijd dat ze hun gedrag misschien moeten aanpassen, of dat ze eerst aan zichzelf moeten werken, voordat je een relatie kan krijgen, ofzo.

Je weet denk ik wel wat ik bedoel.

Ik ben hier een goed voorbeeld, vroeger was ik depressief, vond ik het moeilijk om vrienden te maken, en was ik sociaal ongemakkelijk. Ik vond het echt super raar dat mensen niet op mij afstapte, en waarom ik zo lang single was. Oja, en ik dronk mega veel tijdens het uitgaan. Alle problemen in mijn leven kwamen ook echt niet door mij. /s

Uiteindelijk hoorde ik van mensen om mij heen dat ze wel geïnteresseerd in mij waren, maar dat ik een hele gesloten houding had, en altijd chagrijnig over kwam. mensen kunnen niet ruiken dat jij sociaal ongemakkelijk bent, of dat je er liever niet wil zijn.

Na veel zelfreflectie, therapie, en door uit mijn depressie te komen, heb ik nu een leuke relatie, goede vrienden, en een redelijk voldaan leven als je er een klap op geeft.

Ik wil niet zeggen dat dit voor iedereen geldt. Maar de meeste aanpassing komt vanuit jezelf, en niet door vingers te wijzen naar anderen.

TLDR: onderin de post.

Ik heb een heerlijk, ongemakkelijk verhaal te delen over recruiters. Voor de duidelijkheid, ik heb al wat ervaring met recruiters, dus ik voelde mij niet heel ongemakkelijk, de recruiter daarentegen wel.

Om tot het punt te komen: Het gesprek ging goed, de dingen die gezegd moesten worden werden gezegd, ik merkte wel dat ik zelf minder aan het woord was dan de recruiter. Alles verliep soepel, totdat we bij het onderwerp van salaris kwamen. De recruiter vroeg wat mijn salarisindicatie was, op Indeed stond een salarisindicatie van een bedrag tussen (noem aantal) xx en xx, per maand. We kennen het spelletje allemaal, dus ik vertelde dat mijn salarisindicatie paste binnen de salarisindicatie op de vacaturesite.

Toen kreeg ik een: "ja, nee, dat is meer voor een seniorfunctie, dit past niet in jouw rol". (Lekker misleidend als de vacaturetekst gebaseerd is op iemand met junior/medior ervaring). Ik reageerde er nogal verbaasd op, en ik ben ook niet van gisteren. Uiteindelijk vroeg de beste man bijna dwingend wat ik verdiende, want het bedrijf die aan het werven is, heeft een indicatie NODIG, om verder te kunnen. Ik had het verder uit kunnen spelen, maar ik was ondertussen best verbaasd, dus ik heb een xx bedrag genoemd.

Toen was het heel lang stil, ik was verder best rustig, en ik merkte dat de houding van de recruiter omsloeg, hij vroeg zelfs of ik een moment had, en ik zag hem zijn telefoon pakken, iets opschrijven, en daarna iets typen ofzo. Ik heb echt nog nooit zoiets mee gemaakt. Grappig om te zien dat een recruiter ook nerveus kan worden.

Daarna vroeg hij of ik ervoor open stond om voor minder te werken, en was weer aan het vissen hoeveel ik wilde zakken. Ik vertelde dat ik best die onderhandeling in wil gaan, maar dat het echt ligt aan de werksfeer, en of ik veel voldoening uit mijn werk kan halen. Dit vond hij volgens mij weer niet zo leuk. Uiteindelijk heeft deze meneer zelf een bedrag genoemd tussen xx en xx per maand, en of dat binnen mijn onderhandeling past, ik heb hem weer verteld dat ik ervoor open stond als het bedrijf bij mij past. Het gesprek was daarna snel klaar, en er werd verteld dat ik binnen een half uur een mailtje zou komen met informatie, over eventueel vervolg, en contactgegevens. Deze heb ik tot aan vandaag nog niet gehad. Weer een ervaring rijker, en grappig om te zien hoe je opeens niet meer een geschikte kandidaat bent nadat je hun eigen trucjes tegen ze gebruikt.

TLDR: Redelijk goed gesprek gehad met een vrolijke recruiter, totdat het op het onderwerp salarisindicatie kwam. Na mijn indicatie te hebben gegeven, die binnen hun eigen salarisindicatie viel op de vacaturesite. (Dit was niet realistisch voor de functie). Waren ze niet heel vrolijk meer.

Hoi Reddit,

Ik wil even mijn hart luchten, en advies vragen.

Voor context: Ik zit nog in mijn proeftijd, dus ik kan elk moment stoppen. Maar wat moet ik doen?

Minder dan een maand geleden ben ik bij een veilige, betrouwbare werkplek gestopt, omdat het werk niet meer uitdagend was, en het salaris kon ook beter, maar ik ging niet met tegenzin naar werk.

Toen kwam er een leuke kans op mijn pad, en ik hou wel van een risico nemen. Mijn salaris is erop vooruit gegaan, en er werden mij veel leuke dingen beloofd, en de werksfeer leek prettig.

Maarja, de titel zegt het al, ik werk er nu minder dan een maand, en ik voel mij er echt ongelukkig, de werkcultuur past absoluut niet bij mij, er is een hoge werkdruk, en door de wandelgangen hoorde ik al dat er een hoge doorloop bij het bedrijf is.

Het gaat om een klein team, en er zijn ook en paar op vakantie, dus als ik weg ga, zijn ze extreem onderbezet. (Eigenlijk ook niet mijn probleem, maar ik ben empathisch ingesteld.)

Bij mijn vorige werkgever heb ik geen bruggen verbrand, en ik was/ben welkom om terug te komen, ik zit te twijfelen om maandag te bellen. Alleen zit mijn ego wel in de weg, omdat ik op handen en knietjes terug moet krabbelen. Ik lever dan natuurlijk ook weer salaris in, maar ik weet wel wat ik daar kan verwachten.

Hoe, en wat zouden jullie het doen? Ik zit te twijfelen om tot eind deze maand door te gaan, en het nog een kans te geven, als het dan niet verbeterd is, ga ik verder zoeken, of mijn oude baas bellen. Ik wil ook niet werkloos thuis zitten, al doe ik dat nu (bijna) liever dan bij mijn huidige baas blijven zitten.

TLDR: Zeer ontevreden met nieuwe werkgever, binnen proeftijd. Ik zit te twijfelen om naar mijn oude werkgever te gaan, omdat ik daar wel weer welkom ben. Ik lever er dan wel groei, en salaris op in. Maar in mijn huidige positie ben ik ongelukkig, en mijn ego zit in de weg om mijn oude werkgever te bellen.

Hoi Reddit Offertes,

Ik hoop dat het hier mag, maar ik hoop advies te kunnen krijgen voor een goede, betrouwbare, bouwkundige lekdetectie.

Wij hebben vochtproblemen bij het dak, en wat muren. We hebben al eerder een lekdetectie laten uitvoeren, maar helaas was dit geen betrouwbaar bedrijf, lekkage is nogsteeds aanwezig, en bijna duizend euro lichter.

Na meer onderzoek te hebben gedaan, zijn er blijkbaar heel veel louche bedrijven op het gebied van lekinspecties.

Ik zoek nu echt een specialist/bouwkundige, die een bouwkundige lekinspectie kan uitvoeren. Het gaat om het dak, de muren, de gevel, en wellicht het dak, en muren van de buren.

Het is zoeken naar een naald in een hooiberg, maar ik hoop dat iemand mij kan adviseren op dit gebied.

Hoi Reddit, hopelijk hebben jullie een leuk weekend!

Voor hoe "anoniem" het hier is, ben ik wel benieuwd of jullie wel eens wat gestolen hebben op de werkvloer, of ergens anders. Ben je een echte kleptomaan, of heb je per ongelijk wel eens een pen in je jas gestopt? ;)

Misschien ben je wel het type mens die per ongelijk iets niet heeft gescant bij de zelfscan, en dan 10 minuten terug fietst om het product alsnog te betalen, puur uit schuldgevoel naar een miljoenenbedrijf.

Je hoort wel eens in de wandelgangen dat mensen op de werkvloer meer stelen dan dat je verwacht, zelfs managers. Ook ik moet toegeven dat ik uit protest wel eens wat onbelangrijks heb gestolen.

Of ben je er volkomen op tegen? Waarom wel, waarom niet?

Hoi allemaal,

Ik hoop dat dit mag op de Nederlandse katten subreddit. Je hebt natuurlijk ook r/cathelp, maar ik heb liever direct advies uit Nederland.

Wij hebben een kruising Europese korthaar/Main-Coon.

Als kitten hebben we veel problemen met ons lieve beestje gehad, en zijn we iets te vaak dan ons lief is naar het dierenziekenhuis gegaan. (In het weekend, en in de nachten).

Voor de rest is hij altijd gezond geweest.

Sinds een paar dagen maakt onze kat, kleine kokhals geluiden, en bewegingen bij de keel, gewoon terwijl hij ligt of staat, om de zoveel tijd hoor je dan een soort "kokhals/slik" geluid.

De eerste nacht dat het gebeurde moest hij ook echt even opstaan, en een paar keer braken, zonder dat er wat uit kwam. Alleen het af en toe kokhalzen stopt niet.

Mijn vriend zegt dat ik mij geen zorgen moet maken, en dat hij verder niet ziek oogt, maar ik maak mij wel zorgen, omdat mijn kat mijn alles is.

Kan iemand mij meer vertellen, en adviseren?

EDIT: elke keer als hij kokhalst heeft hij er ook wel even moeite mee, en zie je het aan zijn koppie, en komt er niks uit, en dan gaat hij weer liggen.

Iedereen is klaar met iedereen, iedereen denkt alleen maar aan zichzelf, we haten elkaar allemaal, na de corona tijd is iedereen alleen maar aan het nemen, en niet meer aan het geven.

Ik word ook af en toe moe (dagelijks) van bepaalde mensen in onze samenleving.

Maar toch ben hopelijk niet de enige die niet klaar is met de samenleving.

Ik heb lieve vrienden, een fantastische partner, aardige collega's, en familie. Zien we als typische Nederlanders weer alleen wat we niet hebben, en niet wat we wél hebben?

Hey dames,

Koningsdag is weer voorbij, en na jaren niet meer uit te zijn gegaan, was Koningsnacht, en dag weer even een momentje om lekker te gaan stappen met vrienden, en mijn partner.

Ik ben iemand die liever niet tegen hele grote groepen gaat staan, dus ik hou altijd een beetje afstand.

Toch is het weer zover dat er mensen ongepast aan mij gaan zitten, en ik draag gewoon een losse broek, met een T-shirt erboven. Ik voelde gisteren weer een hand over mijn kont glijden. Ik vind dit zo'n zwakke manier van grensoverschrijdend gedrag vertonen. Want je ziet niet wie het doet, en je kan het makkelijk afschuiven op: "het is druk, ik liep tegen je aan."

Jaren geleden ging ik erg veel uit, en toen had ik er elke keer als ik ging veel last van, meerdere keren over mijn kont, soms zelfs mijn borsten. Ik haat het dat ze hier allemaal zo makkelijk mee weg komen, ik WIL NIET ongepast, en ongevraagd aan mij gezeten worden, en ik kan er niks aan doen. En ik HAAT dat deze mensen zich niet kunnen beheersen. Ik grijp toch ook niet iedereen bij hun kont, of geslachtsdeel als ik mij een beetje opgewonden voel.

Het heeft weer een oude woeden bij mij opgewakkers, ik ben boos, en ik voel mij vies. Laat ons met rust.