u/Beginning-Dot4484

24 yaşındayım. Üniversiteden mezun olduktan sonra aile evine, küçük bir şehre döndüm. O zamandan beri çeşitli işlerde çalıştım ve şimdi savunma sanayiinde şartları iyi olan bir işe giriyorum. Maaşım fena değil, aile evinde yaşadığım için de neredeyse hiç giderim yok ve para biriktirebiliyorum.

Ancak bu hayat beni mutlu etmiyor. Üniversiteyi okuduğum büyükşehirde arkadaşlarım, sosyal çevrem ve sevdiğim yaşam tarzı kaldı. Ben ise küçük bir şehirde, işten eve evden işe giden, hafta sonlarını çoğunlukla evde geçiren birine dönüştüm. Kendimi giderek daha içe kapanık, özgüvensiz ve hayattan kopmuş hissediyorum.

Aslında sosyal, hareketli ve insanlarla iç içe olmayı seven biriyim. Yeni insanlarla tanışmak, gezmek, etkinliklere katılmak ve kendi hayatımı kurmak istiyorum. Fakat şu anki düzenimde bunların neredeyse hiçbiri yok. Sırf daha fazla para biriktirebilmek için sevmediğim bir çevrede ve bana ait hissettirmeyen bir hayatın içinde kalmış gibiyim.

Bir yandan uzun vadede birikim yapmanın mantıklı olduğunu düşünüyorum, diğer yandan da gençliğimi ve yaşamak istediğim hayatı kaçırdığımı hissediyorum. Büyükşehirde yaşasam daha az para biriktireceğim belki ama daha mutlu, daha sosyal ve kendim gibi olabileceğim bir hayatım olacağını düşünüyorum.

Bu yüzden şu sıralar kendime şu soruyu soruyorum: Birkaç yıl daha para biriktirmek uğruna istemediğim bir hayatı yaşamaya devam mı etmeliyim, yoksa daha az maddi rahatlığa rağmen, kazancımın büyük ölçüde azalıp giderlerimin büyük ölçüde artacağı bir senaryoda istediğim şehirde, istediğim hayatı kurmaya mı çalışmalıyım? Acaba gençliğimi ve hayatımı birikim uğruna kaçırıyor muyum?

24 yaşındayım. Üniversiteden mezun olduktan sonra aile evine, küçük bir şehre döndüm. O zamandan beri çeşitli işlerde çalıştım ve şimdi savunma sanayiinde şartları iyi olan bir işe giriyorum. Maaşım fena değil, aile evinde yaşadığım için de neredeyse hiç giderim yok ve para biriktirebiliyorum.

Ancak bu hayat beni mutlu etmiyor. Üniversiteyi okuduğum büyükşehirde arkadaşlarım, sosyal çevrem ve sevdiğim yaşam tarzı kaldı. Ben ise küçük bir şehirde, işten eve evden işe giden, hafta sonlarını çoğunlukla evde geçiren birine dönüştüm. Kendimi giderek daha içe kapanık, özgüvensiz ve hayattan kopmuş hissediyorum.

Aslında sosyal, hareketli ve insanlarla iç içe olmayı seven biriyim. Yeni insanlarla tanışmak, gezmek, etkinliklere katılmak ve kendi hayatımı kurmak istiyorum. Fakat şu anki düzenimde bunların neredeyse hiçbiri yok. Sırf daha fazla para biriktirebilmek için sevmediğim bir çevrede ve bana ait hissettirmeyen bir hayatın içinde kalmış gibiyim.

Bir yandan uzun vadede birikim yapmanın mantıklı olduğunu düşünüyorum, diğer yandan da gençliğimi ve yaşamak istediğim hayatı kaçırdığımı hissediyorum. Büyükşehirde yaşasam daha az para biriktireceğim belki ama daha mutlu, daha sosyal ve kendim gibi olabileceğim bir hayatım olacağını düşünüyorum.

Bu yüzden şu sıralar kendime şu soruyu soruyorum: Birkaç yıl daha para biriktirmek uğruna istemediğim bir hayatı yaşamaya devam mı etmeliyim, yoksa daha az maddi rahatlığa rağmen, kazancımın büyük ölçüde azalıp giderlerimin büyük ölçüde artacağı bir senaryoda istediğim şehirde, istediğim hayatı kurmaya mı çalışmalıyım? Acaba gençliğimi ve hayatımı birikim uğruna kaçırıyor muyum?

24 yaşındayım. Üniversiteden mezun olduktan sonra aile evine, küçük bir şehre döndüm. O zamandan beri çeşitli işlerde çalıştım ve şimdi savunma sanayiinde şartları iyi olan bir işe giriyorum. Maaşım fena değil, aile evinde yaşadığım için de neredeyse hiç giderim yok ve para biriktirebiliyorum.

Ancak bu hayat beni mutlu etmiyor. Üniversiteyi okuduğum büyükşehirde arkadaşlarım, sosyal çevrem ve sevdiğim yaşam tarzı kaldı. Ben ise küçük bir şehirde, işten eve evden işe giden, hafta sonlarını çoğunlukla evde geçiren birine dönüştüm. Kendimi giderek daha içe kapanık, özgüvensiz ve hayattan kopmuş hissediyorum.

Aslında sosyal, hareketli ve insanlarla iç içe olmayı seven biriyim. Yeni insanlarla tanışmak, gezmek, etkinliklere katılmak ve kendi hayatımı kurmak istiyorum. Fakat şu anki düzenimde bunların neredeyse hiçbiri yok. Sırf daha fazla para biriktirebilmek için sevmediğim bir çevrede ve bana ait hissettirmeyen bir hayatın içinde kalmış gibiyim.

Bir yandan uzun vadede birikim yapmanın mantıklı olduğunu düşünüyorum, diğer yandan da gençliğimi ve yaşamak istediğim hayatı kaçırdığımı hissediyorum. Büyükşehirde yaşasam daha az para biriktireceğim belki ama daha mutlu, daha sosyal ve kendim gibi olabileceğim bir hayatım olacağını düşünüyorum.

Bu yüzden şu sıralar kendime şu soruyu soruyorum: Birkaç yıl daha para biriktirmek uğruna istemediğim bir hayatı yaşamaya devam mı etmeliyim, yoksa daha az maddi rahatlığa rağmen, kazancımın büyük ölçüde azalıp giderlerimin büyük ölçüde artacağı bir senaryoda istediğim şehirde, istediğim hayatı kurmaya mı çalışmalıyım? Acaba gençliğimi ve hayatımı birikim uğruna kaçırıyor muyum?

24 yaşındayım. Üniversiteden mezun olduktan sonra aile evine, küçük bir şehre döndüm. O zamandan beri çeşitli işlerde çalıştım ve şimdi savunma sanayiinde şartları iyi olan bir işe giriyorum. Maaşım fena değil, aile evinde yaşadığım için de neredeyse hiç giderim yok ve para biriktirebiliyorum.

Ancak bu hayat beni mutlu etmiyor. Üniversiteyi okuduğum büyükşehirde arkadaşlarım, sosyal çevrem ve sevdiğim yaşam tarzı kaldı. Ben ise küçük bir şehirde, işten eve evden işe giden, hafta sonlarını çoğunlukla evde geçiren birine dönüştüm. Kendimi giderek daha içe kapanık, özgüvensiz ve hayattan kopmuş hissediyorum.

Aslında sosyal, hareketli ve insanlarla iç içe olmayı seven biriyim. Yeni insanlarla tanışmak, gezmek, etkinliklere katılmak ve kendi hayatımı kurmak istiyorum. Fakat şu anki düzenimde bunların neredeyse hiçbiri yok. Sırf daha fazla para biriktirebilmek için sevmediğim bir çevrede ve bana ait hissettirmeyen bir hayatın içinde kalmış gibiyim.

Bir yandan uzun vadede birikim yapmanın mantıklı olduğunu düşünüyorum, diğer yandan da gençliğimi ve yaşamak istediğim hayatı kaçırdığımı hissediyorum. Büyükşehirde yaşasam daha az para biriktireceğim belki ama daha mutlu, daha sosyal ve kendim gibi olabileceğim bir hayatım olacağını düşünüyorum.

Bu yüzden şu sıralar kendime şu soruyu soruyorum: Birkaç yıl daha para biriktirmek uğruna istemediğim bir hayatı yaşamaya devam mı etmeliyim, yoksa daha az maddi rahatlığa rağmen istediğim şehirde, istediğim hayatı kurmaya mı çalışmalıyım? Acaba gençliğimi ve hayatımı birikim uğruna kaçırıyor muyum?

mezun olduktan sonra kucuk bır sehırde aıle evıne dustum ve direkt olarak buralarda iş bakmaya basladım mezun oldugum alanla alakalı/alakasız birkaç işte calıstım ve bu ıslerde tutunamadım bir şekilde (işten çıkarmalar, patronla anlasamamak vs)

Şimdi ise uzun zamandır bekledıgım savunma sanayiide bir işe giriyorum (mühendis değilim) kendi alanımla ilgili bir iş değil fakat şartları falan iyi diye girdim aklımın hep bir ucunda aıle evınden, bu küçük kasabadan kaçıp özgür bir hayat yasamak vardı fakat ben parayı, birikimi seçtim uzun dönemde bunun daha faydalı olacağını düşünüyorum.

Biraz daha kapalı yasıyorum burada çok nadır sosyal hayatım var neredeyse hıc yok ısten gucten pek kalmıyor zaten aile evi ve kucuk bir sehırde yasamak cok ıcıme kapadı beni buyuksehırde olsaydım daha canlı, daha sosyal biri olurdum, öyleydim de zaten (arkadaslarım vs orada diye) fakat orada tıkı tıkına yasayıp hayattan keyif almak mı burada sosyal hayatı minimize edip aile evinde 0 giderle iyi paralar kazanmak mi daha faydalı hala düşünüyorum daha çok ben olabildiğim, olduğum bir hayatı mı seçmeliydim acaba diye..

mezun olduktan sonra kucuk bır sehırde aıle evıne dustum ve direkt olarak buralarda iş bakmaya basladım mezun oldugum alanla alakalı/alakasız birkaç işte calıstım ve bu ıslerde tutunamadım bir şekilde (işten çıkarmalar, patronla anlasamamak vs)

Şimdi ise uzun zamandır bekledıgım savunma sanayiide bir işe giriyorum (mühendis değilim) kendi alanımla ilgili bir iş değil fakat şartları falan iyi diye girdim aklımın hep bir ucunda aıle evınden, bu küçük kasabadan kaçıp özgür bir hayat yasamak vardı fakat ben parayı, birikimi seçtim uzun dönemde bunun daha faydalı olacağını düşünüyorum.

Biraz daha kapalı yasıyorum burada çok nadır sosyal hayatım var neredeyse hıc yok ısten gucten pek kalmıyor zaten aile evi ve kucuk bir sehırde yasamak cok ıcıme kapadı beni buyuksehırde olsaydım daha canlı, daha sosyal biri olurdum, öyleydim de zaten (arkadaslarım vs orada diye) fakat orada tıkı tıkına yasayıp hayattan keyif almak mı burada sosyal hayatı minimize edip aile evinde 0 giderle iyi paralar kazanmak mi daha faydalı hala düşünüyorum daha çok ben olabildiğim, olduğum bir hayatı mı seçmeliydim acaba diye..

(Biraz uzun olabilir) üniversitedeyken onu ılk goruste asık olmustum bir şekilde yollarımızı kesiştirdim tanıstım hayatıma aldım her şeyi çok hızlı yasadık, 2.5 yıllık bir ilişki yaşadık bıkac bulusma sonrası beraber olduk her gun bana gelıyordu sabahtan aksama kadar beraberdık gun ıcerısıdne ılk bas ınstagramımdakı tum kızları sıldırmıstı (sımdıkı aklıma bunu sorgulayınca nıye yaptıgımı ben de bılmıyorum) evlılık meraklısı gıbı gelıyordu bana daha once 16 yasında bır kekoyla bırlıktelık yasamıs 2 sene beraber kalmıs mentalı de pek saglam degıldı geçmiş ılıskısınden kalma travmalar yuzunden beni çok sıkıyordu bu da bıraz acıkcası benım uzak durmamı saglamıstı ılk zamanlar.. 2. aydan falan dümenden de olsa yuzuk aldırmak ıstıyordu evlılık ıstıyordu yanı acaba kendını bana yamamaya mı calısıyor dıye demeden yapamıyordum.

Her seyi cok hızlı tukettık onluk sorun yoktu tam 2 yıl bır sekılde kavga gurultu gecındık  ilişkimiz toxiğe bağlamıştı zaten tartısıyorduk sureklı ve kötü bir donemden gecıyor kariyer/iş durumları açısından gelgitli donemler yasıyordum,asırı ustume gelıyordu ondan sadece kısa bır sure/zaman ıstemıstım ama o bu sureyı bana vermedı ve bu surecte baska kızlarla konustugumu dusundu daha sonrasında yıne tartısırken telefonda ani bir sinirle ve ayların yılların getirmiş oldugu dolulukla ''git'' dedim ve 10-15 gun sonra ona gerı dondugumde o ınsan tamamen ben senı unuttum artık vs kafalarına gırmıstı sonradan ogrendım kı iş yerinde ondan hoslanan yenı bırını almıs,ve bız onunla konusuyorken o cocuktan bahsetmıstı bana üstelik (sanırım o cocugu daha o zamanlardan bır koseye alıp yedeklemiş).

İnstadan herhangı bır kızı vs takıp etmeme karısıyor annem gıbı davranıyordu arkadaslarımla konsere gıtmemı falan ıstemıyordu bana degıl de guya baskalarına guvenmıyormus neyse uzun zaman sorna aslında kafa yapısı olarak hıc te bana gore bırı olmadıgına karar verdım ve yıne klasık kavgalarımızdan ederken git dedim anıden ve gitti o da sonra cok pısman oldum ve bırkac gun sonra ona gerı dondugumde hesabımda baska kızları gormus ve tamamen bıtırdıgını soylemıstı.

Bizim ilişkimiz içerisindeyken bız ayrıldıgımızda o baska bırıne gıtmıstı yıne ben sebep olmustum bu ayrılıga 15 gun ıcınde baska bırını bulup 1 ay içinde yıne onunla da cınsellık yasamıs ve guya bizim ilişkinizde 3.bulusmada bıseyler yasamamızın bana ozel oldugun soyluyordu bırkac bulusma sonra cınsellık yasadıgını fakat onunla da 1 ay ıcınde bır seyler yasamıs sımdıkı keko ile de öyle oldugunu dusunuyorum hıcbır sekılde yerinde duramıyor ve güya benım onu aldattıgımı soyluyordu fakat kendısı de hıc bosta kalmıyordu.

Düne kadar bana sırılsıklam asık olan kadın ne olursa olsun benı kabul eden kadın beni 10 günde silmişti, yoktu baska bırı oldugundan kesınlıkle emındım yani daha sonradan calıstıgı yere kadar gıttım ve baska bırı oldugunu soyledı tabıı kı hayatında sonra gordum kı o da kekoymus o kekoya benı arattı numaramı vermıs guya onu rahatsız etmısım evet rahatsız etmıstım onu fakat o da bana hayatında kımsenın olmadıgını soylemıstı zaten daha sonra tek bır sey bıle yazmadım cızmedım ona.

Sımdı sorun su kı Onsuzken onu üzüyorum kafamız hıc uyusmuyor bana kalırsa fakat kendısı cok tatlı her dedıgıme gelen biraz pasif bir karakterdi ve bu bana hıc cekıcı gelmıyordu veya kafalarımız uyusmuyordu sadece tatlı güzel bi kızdı bugun beraber olsak yıne anlasamayız gibi veya bılmıyorum da anlassak veya ben cok sevsem olsak olurduk bence gibi 1 seneye yakın olmasına ragmen nıye hala onu unutamıyorum hayatıma ondan sonra bıkac bırılerını daha soktum ama obsesyon gıbı bır sey olustu sureklı stalklıyorum yedıremıyorum hala o kekoya gıtmesıne ne yapmalıyım bu durumda ona sırılsıklam asık oldugumu da soyleyemem fakat nıye hala onu delı gıbı staklıyıp onu arıyorum..

(Biraz uzun olabilir) üniversitedeyken onu ılk goruste asık olmustum bir şekilde yollarımızı kesiştirdim tanıstım hayatıma aldım her şeyi çok hızlı yasadık, 2.5 yıllık bir ilişki yaşadık bıkac bulusma sonrası beraber olduk her gun bana gelıyordu sabahtan aksama kadar beraberdık gun ıcerısıdne ılk bas ınstagramımdakı tum kızları sıldırmıstı (sımdıkı aklıma bunu sorgulayınca nıye yaptıgımı ben de bılmıyorum) evlılık meraklısı gıbı gelıyordu bana daha once 16 yasında bır kekoyla bırlıktelık yasamıs 2 sene beraber kalmıs mentalı de pek saglam degıldı geçmiş ılıskısınden kalma travmalar yuzunden beni çok sıkıyordu bu da bıraz acıkcası benım uzak durmamı saglamıstı ılk zamanlar.. 2. aydan falan dümenden de olsa yuzuk aldırmak ıstıyordu evlılık ıstıyordu yanı acaba kendını bana yamamaya mı calısıyor dıye demeden yapamıyordum.

Her seyi cok hızlı tukettık onluk sorun yoktu tam 2 yıl bır sekılde kavga gurultu gecındık  ilişkimiz toxiğe bağlamıştı zaten tartısıyorduk sureklı ve kötü bir donemden gecıyor kariyer/iş durumları açısından gelgitli donemler yasıyordum,asırı ustume gelıyordu ondan sadece kısa bır sure/zaman ıstemıstım ama o bu sureyı bana vermedı ve bu surecte baska kızlarla konustugumu dusundu daha sonrasında yıne tartısırken telefonda ani bir sinirle ve ayların yılların getirmiş oldugu dolulukla ''git'' dedim ve 10-15 gun sonra ona gerı dondugumde o ınsan tamamen ben senı unuttum artık vs kafalarına gırmıstı sonradan ogrendım kı iş yerinde ondan hoslanan yenı bırını almıs,ve bız onunla konusuyorken o cocuktan bahsetmıstı bana üstelik (sanırım o cocugu daha o zamanlardan bır koseye alıp yedeklemiş).

İnstadan herhangı bır kızı vs takıp etmeme karısıyor annem gıbı davranıyordu arkadaslarımla konsere gıtmemı falan ıstemıyordu bana degıl de guya baskalarına guvenmıyormus neyse uzun zaman sorna aslında kafa yapısı olarak hıc te bana gore bırı olmadıgına karar verdım ve yıne klasık kavgalarımızdan ederken git dedim anıden ve gitti o da sonra cok pısman oldum ve bırkac gun sonra ona gerı dondugumde hesabımda baska kızları gormus ve tamamen bıtırdıgını soylemıstı.

Bizim ilişkimiz içerisindeyken bız ayrıldıgımızda o baska bırıne gıtmıstı yıne ben sebep olmustum bu ayrılıga 15 gun ıcınde baska bırını bulup 1 ay içinde yıne onunla da cınsellık yasamıs ve guya bizim ilişkinizde 3.bulusmada bıseyler yasamamızın bana ozel oldugun soyluyordu bırkac bulusma sonra cınsellık yasadıgını fakat onunla da 1 ay ıcınde bır seyler yasamıs sımdıkı keko ile de öyle oldugunu dusunuyorum hıcbır sekılde yerinde duramıyor ve güya benım onu aldattıgımı soyluyordu fakat kendısı de hıc bosta kalmıyordu.

Düne kadar bana sırılsıklam asık olan kadın ne olursa olsun benı kabul eden kadın beni 10 günde silmişti, yoktu baska bırı oldugundan kesınlıkle emındım yani daha sonradan calıstıgı yere kadar gıttım ve baska bırı oldugunu soyledı tabıı kı hayatında sonra gordum kı o da kekoymus o kekoya benı arattı numaramı vermıs guya onu rahatsız etmısım evet rahatsız etmıstım onu fakat o da bana hayatında kımsenın olmadıgını soylemıstı zaten daha sonra tek bır sey bıle yazmadım cızmedım ona.

Sımdı sorun su kı Onsuzken onu üzüyorum kafamız hıc uyusmuyor bana kalırsa fakat kendısı cok tatlı her dedıgıme gelen biraz pasif bir karakterdi ve bu bana hıc cekıcı gelmıyordu veya kafalarımız uyusmuyordu sadece tatlı güzel bi kızdı bugun beraber olsak yıne anlasamayız gibi veya bılmıyorum da anlassak veya ben cok sevsem olsak olurduk bence gibi 1 seneye yakın olmasına ragmen nıye hala onu unutamıyorum hayatıma ondan sonra bıkac bırılerını daha soktum ama obsesyon gıbı bır sey olustu sureklı stalklıyorum yedıremıyorum hala o kekoya gıtmesıne ne yapmalıyım bu durumda ona sırılsıklam asık oldugumu da soyleyemem fakat nıye hala onu delı gıbı staklıyıp onu arıyorum..

geçen ay raporluydum 30 nisanda raporum bitti ve bu ayın birinde calısmaya basladım bayram oncesı sirket avans vermıs fakat bana hiçbir avans yatmamıs gerekçe olarak ta geçen ay raporlu oldugumu soyluyorlar boyle bır sey mumkun mu sonucta bu ay full calıstım eksiksiz ve de calısıyorum yardımcı olur musunuz?

bira için en az 4-5 tane ıcmem gerekiyor çakır olmak için şarap ise 1 şişe içsem bile sadece uykumu getiriyormus gibi geliyor başka bir işe yaramıyor bunlar dışında kafası iyi olan en iyi içki, bunlara alternatif ne olabilir?

Üniyi okuduğum büyükşehirde tüm ortamım ve sevdiğim tüm arkadaslarım orada kaldı ben orada kira vs derdi cart curt var diye kucuk bir kasabaya aıle evıne dondum ve su an burada sırf aıle evınde giderim yok cebıme 3-5 kurus atacagım dıye 0 sosyallık, sevmedıgım bir sürü akbaba insanlarla aynı iş ortamında calısıyorum ve ıstemedıgım bır hayatı yasıyorum.

Belkı kenara 3-5 kurus para atıyorum fakat her günüm söverek geçiyor veya hafta sonları büyüksehırdekı arkadaslarımı kız arkadaslarıyla gezerken, tozarken görüyorum onları gerçekten kıskanıyorum gerek içerisinde bulundugum ıs ortamı gerek kucuk bır sehırde yasamanın verdıgı mutsuzluk gereği kendıme hiç bakmıyorum veya kimseyle tanısamıyorum hafta sonlarım ya evde bi şeyler içerken ya da evde geçiyor.

kendim cok sıkılgan ve de sosyal bır ınsanım sürekli insna ıcınde olmak veya gezmek, görmek isteyen biriyim ve bu ıcerısınde bulundugum hayat özellikle oldukca sosyal özgür üniversite hayatından sonra benı oldukca kısıtlıyor ve kendımı kesfedemedıgımı dusunuyorum sizce psikolojim adına askerlıgı aradan cıkardıktan sonra daha buyuk bır sehre (istanbul değil) geçmeli miyim bu yasadıgım ortamın benı korelttıgını, özgüvenimi mahvettiğini bu hayatı hak etmedıgımı bu ınsanlarla aynı ortamda, buraya aıt olmadıgımı dusunuyorum benle alakası olmayan da bır ısı yapıyorum sırf birikim için sizce aldıgım bu karar dogru mu nasıl bır adım ızlemelıyım bundan sonra?

2.5 senelik bir ilişkimiz vardı sonlara doğru toksiğe sarmıştı ilişki içerisinde artık annelik yapıyordu sürekli ve artık yıldığım, bıktığım bir konunun yenıden ve yenıden acılmasıyla ve ondan sure, zaman istememe ragmen bana düşünmek için zaman tanımaması, daha çok üzerime geliyordu. Yine normal ettıgımız kavgalarımızdan olan bir kavganın içerisindeyken anlık bir sinirle kavga ortasında git diyip 10-15 gün sonra biraz daha ıyı bır sekılde karsısına cıkmak ısterken hayatında baska bırı oldugunu ogrendım ve bunu bana cok sonra soylemıs ılk baslarda gizlemişti.. Kısa surede beni silip yerıme hemen baska bırını koyup benım ona attıgım mesajları ona gosterıp ona benı aratması falan bana cok koymustu acıkcası yediremedim buna uzun bir süre.

Aylar oldu neredeyse 1 sene olucak ve sureklı stalklıyorum onu bir şeyler yapmıs mı ayrılmıslar mı vs diye ayrıldıklarında hypelanıyorum kendımce biraz sankı artık onların ılıskısıne 3. ortak oldum gibi bir şey bu durum gerçekten de oldukça yıkıcı bunun da farkındayım ondan sonra birçok kadınla birlikte oldum fakat bir türlü onlara da bağlanamadım bir şekilde başarısız oldum o ilişkilerde de onun gibi karsıma cıkan ılk ınsanla bu kadar uzun, ciddi bir ilişkim olamadı, şanslı çıkamadım ilişki konusunda..

Fakat onu da o kadar çok sevmiyordum onunla ayrılmıs yenıden barıstıgımızda yıne aynı seyler yasanmıstı baskalarına yonelmıstım ayrılmak ıstıyordum sonra bır sekılde barısmıstık yıne ben ayrılma kararı aldım sımdı o yıne bana gelse yıne bana yaptıklarını kafaya takacagım benden sonra yaptıklarını... Yani bu durumda benim sorunum tam olarak ne olabilir su an o mutlu, bir baskasıyla mutlu ve sanırım bunu yedıremıyorum fakat dedıgım gıbı bugun benle olsaydı yıne aynı sorunları yasar yıne onunla o kadar da uyumlu olmadıgımızı dusunurdum fakat nıye ona bu kadar uzakken onu bu kadar cok istiyip düşlüyor onsuzken de onu bu kadar isteyip kıskanıyorum bir başkasıyla mutlu oldugu fıkrı beynimi kemiriyor ve de unutamıyorum bir şekilde onu..

2.5 senelik bir ilişkimiz vardı sonlara doğru toksiğe sarmıştı ilişki içerisinde artık annelik yapıyordu sürekli ve artık yıldığım, bıktığım bir konunun yenıden ve yenıden acılmasıyla ve ondan sure, zaman istememe ragmen bana düşünmek için zaman tanımaması, daha çok üzerime geliyordu. Yine normal ettıgımız kavgalarımızdan olan bir kavganın içerisindeyken anlık bir sinirle kavga ortasında git diyip 10-15 gün sonra biraz daha ıyı bır sekılde karsısına cıkmak ısterken hayatında baska bırı oldugunu ogrendım ve bunu bana cok sonra soylemıs ılk baslarda gizlemişti.. Kısa surede beni silip yerıme hemen baska bırını koyup benım ona attıgım mesajları ona gosterıp ona benı aratması falan bana cok koymustu acıkcası yediremedim buna uzun bir süre.

Aylar oldu neredeyse 1 sene olucak ve sureklı stalklıyorum onu bir şeyler yapmıs mı ayrılmıslar mı vs diye ayrıldıklarında hypelanıyorum kendımce biraz sankı artık onların ılıskısıne 3. ortak oldum gibi bir şey bu durum gerçekten de oldukça yıkıcı bunun da farkındayım ondan sonra birçok kadınla birlikte oldum fakat bir türlü onlara da bağlanamadım bir şekilde başarısız oldum o ilişkilerde de onun gibi karsıma cıkan ılk ınsanla bu kadar uzun, ciddi bir ilişkim olamadı, şanslı çıkamadım ilişki konusunda..

Fakat onu da o kadar çok sevmiyordum onunla ayrılmıs yenıden barıstıgımızda yıne aynı seyler yasanmıstı baskalarına yonelmıstım ayrılmak ıstıyordum sonra bır sekılde barısmıstık yıne ben ayrılma kararı aldım sımdı o yıne bana gelse yıne bana yaptıklarını kafaya takacagım benden sonra yaptıklarını... Yani bu durumda benim sorunum tam olarak ne olabilir su an o mutlu, bir baskasıyla mutlu ve sanırım bunu yedıremıyorum fakat dedıgım gıbı bugun benle olsaydı yıne aynı sorunları yasar yıne onunla o kadar da uyumlu olmadıgımızı dusunurdum fakat nıye ona bu kadar uzakken onu bu kadar cok istiyip düşlüyor onsuzken de onu bu kadar isteyip kıskanıyorum bir başkasıyla mutlu oldugu fıkrı beynimi kemiriyor ve de unutamıyorum bir şekilde onu..

2.5 senelik bir ilişkimiz vardı sonlara doğru toksiğe sarmıştı ilişki içerisinde artık annelik yapıyordu sürekli ve artık yıldığım, bıktığım bir konunun yenıden ve yenıden acılmasıyla ve ondan sure, zaman istememe ragmen bana düşünmek için zaman tanımaması, daha çok üzerime geliyordu. Yine normal ettıgımız kavgalarımızdan olan bir kavganın içerisindeyken anlık bir sinirle kavga ortasında git diyip 10-15 gün sonra biraz daha ıyı bır sekılde karsısına cıkmak ısterken hayatında baska bırı oldugunu ogrendım ve bunu bana cok sonra soylemıs ılk baslarda gizlemişti.. Kısa surede beni silip yerıme hemen baska bırını koyup benım ona attıgım mesajları ona gosterıp ona benı aratması falan bana cok koymustu acıkcası yediremedim buna uzun bir süre.

Aylar oldu neredeyse 1 sene olucak ve sureklı stalklıyorum onu bir şeyler yapmıs mı ayrılmıslar mı vs diye ayrıldıklarında hypelanıyorum kendımce biraz sankı artık onların ılıskısıne 3. ortak oldum gibi bir şey bu durum gerçekten de oldukça yıkıcı bunun da farkındayım ondan sonra birçok kadınla birlikte oldum fakat bir türlü onlara da bağlanamadım bir şekilde başarısız oldum o ilişkilerde de onun gibi karsıma cıkan ılk ınsanla bu kadar uzun, ciddi bir ilişkim olamadı, şanslı çıkamadım ilişki konusunda..

Fakat onu da o kadar çok sevmiyordum onunla ayrılmıs yenıden barıstıgımızda yıne aynı seyler yasanmıstı baskalarına yonelmıstım ayrılmak ıstıyordum sonra bır sekılde barısmıstık yıne ben ayrılma kararı aldım sımdı o yıne bana gelse yıne bana yaptıklarını kafaya takacagım benden sonra yaptıklarını... Yani bu durumda benim sorunum tam olarak ne olabilir su an o mutlu, bir baskasıyla mutlu ve sanırım bunu yedıremıyorum fakat dedıgım gıbı bugun benle olsaydı yıne aynı sorunları yasar yıne onunla o kadar da uyumlu olmadıgımızı dusunurdum fakat nıye ona bu kadar uzakken onu bu kadar cok istiyip düşlüyor onsuzken de onu bu kadar isteyip kıskanıyorum bir başkasıyla mutlu oldugu fıkrı beynimi kemiriyor ve de unutamıyorum bir şekilde onu..

yaşım 24 su an bır yerde calısıyorum maası fena degıl kucuk bır sehır aıle evındeyım giderim 0 oldugu ıcın maası dırekt cepliyorum fakat calıstıgım ıs arkadasları, calıstıgım ıs ve yasadıgım sehır maalesef bir cogu vızyonsuz ve dedıkoducu yasadıgım sehır desen kafama uyan tek bir insan yok hepsi maalesef çok düz insanlar kendimi buraya ait hissetmiyorum bir işten çıksam veya bir şey yaşasam köyde veya şirkette dedikodu oluyor cogu bana göre alt insanlar dedikoducular bir içki alsam sokakta tanıdık biri görüyor veya cok tanıdık yüz var herkes birbirini tanıyor ve bu hiç bana göre değil..

bırakın karşı cinsi sosyallesebileceğim bir alan da yok hafta sonlarını genelde pc basında odamda geçiriyorum fakat büyükşehire gitsem arkadasdlarım orada kız ortamım orada her günüm daha farklı geçicek tamam yine işten ebemiz aglayacak fakat mesai saati dısında en azından sosyal ortamım kafa dengi insanlarla aynı ortamda bulunacagım bunu biliyorum özgüvenim yerine gelicek fakat sırf 3-5 kurus birikim için hala aile evinde küçük bir şehirde kalmaya değer mi?

yaşım 24 su an bır yerde calısıyorum maası fena degıl kucuk bır sehır aıle evındeyım giderim 0 oldugu ıcın maası dırekt cepliyorum fakat calıstıgım ıs arkadasları, calıstıgım ıs ve yasadıgım sehır maalesef bir cogu vızyonsuz ve dedıkoducu yasadıgım sehır desen kafama uyan tek bir insan yok hepsi maalesef çok düz insanlar kendimi buraya ait hissetmiyorum bir işten çıksam veya bir şey yaşasam köyde veya şirkette dedikodu oluyor cogu bana göre alt insanlar dedikoducular bir içki alsam sokakta tanıdık biri görüyor veya cok tanıdık yüz var herkes birbirini tanıyor ve bu hiç bana göre değil..

bırakın karşı cinsi sosyallesebileceğim bir alan da yok hafta sonlarını genelde pc basında odamda geçiriyorum fakat büyükşehire gitsem arkadasdlarım orada kız ortamım orada her günüm daha farklı geçicek tamam yine işten ebemiz aglayacak fakat mesai saati dısında en azından sosyal ortamım kafa dengi insanlarla aynı ortamda bulunacagım bunu biliyorum özgüvenim yerine gelicek fakat sırf 3-5 kurus birikim için hala aile evinde küçük bir şehirde kalmaya değer mi?

Yarın saat 1 de mülakatım olucak ne önerirsiniz mülakat esnasında ekstra olarak nelere dikkat etmeli, nasıl davranırsam daha etkileyici olurum?

ikinciye çagırıyorlar ve bu artık son mulakat oldu olmadı belli olucak..

Yarın saat 1 de mülakatım olucak ne önerirsiniz mülakat esnasında ekstra olarak nelere dikkat etmeli, nasıl davranırsam daha etkileyici olurum?

ikinciye çagırıyorlar ve bu artık son mulakat oldu olmadı belli olucak..

selamlar, iş çıkışı falan genelde 1-2 bira atıyorum veya aksamları yapıyorum bunu fakat artık hem bosa gıden para gıbı gelıyor hem de su niyetine içiyorum hiçbir olayı da yok bagımlı derecesınde de içmiyorum kararını hiç geçmedim fakat bunun yerine ne koyabilirim her gece veya iş çıkışı 1-2 kadeh atıp rahatlamamı sağlayacak f/p bir içki tavsiyesinde bulunabilir misiniz?

24 yaşındayım ve kucuk bır kasabada aıle evınde 3 5 kurus para ıcın sıfır sosyallık hiç kız arkadas olaylarına gırememek (üniversitede bolca bu duruma gırdıkten sonra) sadece işten eve evden işe ve hafta sonları da evde pc oynamak veya bişeyler yapmak sosyallesememek sizce hayat bu mudur bır dıger senaryoda ucu ucuna yasayacagım belki fakat en azından ıstedıgım yerde olup ıstedıgım seylerı yapacagım kız arkadasım olucak arkadas ortamı vs fakat bu kadar para bırıktıremeyecegım bu kadar vızyonsuz ınsanların ıcınde olmayacagım, aile evinde olmayacağım daha aktif daha özgüvenli olacağım ve ait olduğum işi yapacagım belki daha az para kazanacagım ama.. Sizce hayatı mı kacırıyorum 2 3 kurus, birikim ayağına?