u/BlackRedDemos

Ναι, εγώ είμαι! Επέστρεψα. Φέρτε μου τον μεγαλύτερο και σκληρότερο καριόλη εδώ μέσα, να τον κατουρήσω να πάρω την κορώνα του κυκλοαυνανισμού.

Τυπικά, η εξήγηση η οποία δίνεται για την δικαιολόγηση της οικονομικής επιτυχίας του " Δυτικού" κόσμου, είναι η υιοθέτηση του ανώτερου διοικητικού μηχανισμού της ελεύθερης και ανταγωνιστικής αγοράς.

Στην πραγματικότητα όμως, όπως έχει εξηγήσει και στο βιβλίο " Entrepreneurial state" η Mariana Mazzucato, το κράτος έχει παίξει ιστορικά σημαντικό, ενεργό και καθοριστικό ρόλο για την ανάπτυξη των οικονομιών, σχηματίζοντας ένα υβριδικό κρατικο-καπιταλιστικό πλέγμα, ένα έντονα συνδεδεμένο κόμβο συνεργασίας και επικοινωνίας μεταξύ του κάθε υλικού του ( κράτος & αγορά ), το οποίο με βάση στρατηγικούς συντονισμούς επιτυγχάνει τους απώτερους οικονομικούς, πολιτικούς και γεωπολιτικούς στόχους του.

Τυπικά οι μεγάλες οικονομίες,αλλά και τα μεγάλα κέντρα εξουσίας, όπως η Κίνα, οι ΗΠΑ, η Γερμανία, Η Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία κτλ. αναπτύχθηκαν μέσα από μια διαδικασία καθοδηγούμενης αγοράς, η οποία επέφερε καλύτερα αποτελέσματα από το ελεύθερο υπόδειγμα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι ΗΠΑ. Ο Adam Smith είχε προτείνει στις ΗΠΑ να ακολουθήσουν το "Comparative Advantage" ( Βασικά τον όρο διατύπωσε αργότερα ο David Ricardo επίσημα ) . Συμβούλεψε τις ΗΠΑ να επικεντρωθούν σε δραστηριότητες στις οποίες είναι ήδη καλές ή υπερέχουν και να μην ανταγωνιστούν την ήδη αναπτυγμένη Βρετανία στον βιομηχανικό τομέα. θεωρούσε οι ΗΠΑ έπρεπε να εστιάσουν στην αγροτική παραγωγή, μιας και θα ήταν αποδοτικοί σε αυτό, και πως δεν θα έπρεπε να οικοδομήσουν βιομηχανική παραγωγή. Αντίθετα θα έπρεπε να εισάγουν τα ανώτερα Βρετανικά βιομηχανικά αγαθά, ενώ εστιάζουν στις δικές τους δυνατότητες. Θεωρούσε ο ανταγωνισμός των ΗΠΑ, προς την Βρετανία μέσα από τη χρήση δασμών, θα επέφερε μια καταστροφική ήττα για τις πρώτες.

Ιστορικά οι ΗΠΑ έκαναν ακριβώς το αντίθετο. Ο Hamilton το 1791 ( ήταν secretary of treasury ) αναγνώρισε, πως, αν οι ΗΠΑ δεν αναπτύξουν τελικά τη δικιά τους βιομηχανική βάση, θα παρέμεναν για πάντα εξαρτημένοι στις ανώτερες ευρωπαϊκές δυνάμεις, και σε περίπτωση κλεισίματος της αγοράς, οι ΗΠΑ θα καταστρεφόντουσαν ολοκληρωτικά ή θα αντιμετώπιζαν σίγουρα μεγάλα προβλήματα.

Αναγνώρισαν λοιπόν πως δεν μπορούσαν να επιβιώσουν σε ένα περιβάλλον ελεύθερου και δίκαιου ανταγωνισμού -απέναντι στον Βρετανικό γίγαντα - και έτσι η κυβέρνηση ανέλαβε ενεργό ρόλο για την προστασία της βρεφικής τότε, αμερικάνικης βιομηχανίας. Τελικά από τον 19 μέχρι τις αρχές του 20 αιώνα,, οι ΗΠΑ αγνόησαν την συμβουλή του Smith και επέβαλαν ένα σύστημα εξαιρετικά υψηλού προστατευτισμού ( σε επίπεδο 30-50 % ) για τα βρετανικά αγαθά, έτσι ώστε να εξαναγκαστούν οι πολίτες, να αγοράζουν εγχώρια αμερικάνικα προϊόντα, είχαν εθνική τράπεζα για σταθεροποίηση του νομίσματος και για την παροχή πίστωσης στις αναπτυσσόμενες βιομηχανίες τους κτλ.

Αγνοώντας την συμβουλή του Smith, οι ΗΠΑ από απλώς προμηθευτής πρώτων υλών για την Ευρώπη, εξελίχθηκαν σε μια μεγάλη βιομηχανική δύναμη, η οποία τελικά ξεπέρασε τη Βρετανία, μεταμορφώνοντας τον εαυτό της στην κυρίαρχη υπερδύναμη στον πλανήτη, φτάνοντας την αποκορύφωση της, μετά το δεύτερο μισό του προηγούμενου αιώνα, και ιδιαίτερα κατά τη φάση της μονοπολικής στιγμής της, ( 1991- 2014-20 χονδρικά ), οπού τώρα έχει περάσει στο στάδιο σταδιακής παρακμής, από την κυρίαρχη της θέση ως μοναδική υπερδύναμη, σε μια από τις 4 στο περίπου μεγάλες δυνάμεις.

To κρατικο-αγοραίο ενιαίο σύμπλεγμα των ΗΠΑ εμφανίζεται και κάτω από πολλές άλλες τροπικότητες. Για παράδειγμα στο πως κατασκευάστηκε η τεχνολογίας της, από υπολογιστές, το ίντερνετ, τεχνολογίες λέιζερ, το gps κτλ. τα οποία αναπτύχθηκαν στον κρατικό τομέα για μερικές δεκαετίες χονδρικά, για εξυπηρέτηση γεωστρατηγικών αναγκών και αργότερα, ακολούθησε η μεταβίβαση τους στους ιδιώτες και στην αγορά, για την ολοκλήρωση της εξατομίκευσης της καθημερινότητας και της ζωής του ατόμου / καταναλωτή, μέσα από την " ελευθερία " της επιλογής των αγορών π.χ. σύζευξη προσωπικότητας ενός συκγκεριμένου ατόμου και καταναλωτή με τις ιδιότητες και χαρακτηριστικά ενός συγκεκρίμενου μοντέλου αυτοκινήτου, λαπτοπ κινητού κ.τ.λ. Η υλικότητα της τεχνολογίας αλλάζει μορφή,ανάλογα το αναπτυξιακό στάδιο, τους φορείς στους οποίους υπάγεται και τους λόγους που κατασκευάζεται.

Σημαντική υποσημείωση: H κρατικά καθοδηγούμενη αγορά, η οποία υπάρχει σε διάφορα επίπεδα έντασης, από την πιο ήπια μορφή της στις ΗΠΑ και στην πιο έντονη και βαριά μορφή της στην Κίνα, δεν θα πρέπει να ταυτιστεί εσφαλμένα - όπως γίνεται και πολύ συχνά- με τον σοσιαλισμό, ο οποίος με βάση σοβαρής μελέτης της πολιτικής του φιλοσοφίας, δεν σκοπεύει απλά στην εδραίωση της πιο βαριάς κρατικο-αγοραίας εκδοχής του φαινομένου αυτού, αλλά στην υπέρβαση αυτού του διπολικού υλικού για τη δημιουργία νέων κοινωνικών δυνάμεων.

Οπότε το επιχείρημα μου , δεν είναι πως η Κίνα και οι ΗΠΑ είναι κομμουνιστές και πως αυτό δουλεύει καλύτερα, αλλά πως ο υπαρκτός καπιταλισμός ιστορικά, όπως και ο υπαρκτός σοσιαλισμός παρεκκλίνουν σε σημαντικό βαθμό από τη πολιτική τους φιλοσοφία, και πως στη περίπτωση του υπαρκτού καπιταλισμού, το μοντέλου που κυριάρχησε ήταν ο κρατικός καπιταλισμός, σε διάφορες αποχρώσεις και βαθμούς και εντάσεις.

Δεν θα ήταν καθόλου παράλογο να υποστηρίξουμε, πως η εποχή της νεωτερικότητας πάσχει από σοβαρά πολιτισμικά ελλείμματα.

​

Ένα χαρακτηριστικό σημείο εστίασης, που μπορεί να οδηγήσει σε αυτή τη διάγνωση , αποτελεί η σχέση των μοντέρνων ανθρώπων με τα παροντικά κοινωνικά πρότυπα.

​

Μέσα στα νεωτερικά πλαίσια , και ιδιαίτερα στη δυτική πτέρυγα, έχει αναπτυχθεί μια αλλεργία ή δυσπιστία ως προς την υιοθέτηση προτύπων, τα οποία κάποιος θα καλούνταν να τα μιμηθεί για να διαμορφώσει τον χαρακτήρα του.

​

Το σλόγκαν της εποχής πάει κάπως έτσι : " Βίωσε τον αυθεντικό εαυτό σου " , " Εσύ ξέρεις καλύτερα " , " Αποδέξου τον εαυτό σου ".

​

Είναι αλήθεια πως τα παρελθοντικά πρότυπα ρύθμιζαν τις ανθρώπινες σχέσεις και με βάση καταπιεστικών όρων. Ταυτόχρονα , είναι επίσης αλήθεια όμως , πως μπορούσαν να οδηγήσουν και σε καταστάσεις αυθυπέρβασης.

​

Στην αρχαία Ελλάδα , το πρότυπο ήταν ο ήρωας και ο ενάρετος πολίτης, στο Βυζάντιο ήταν οι Άγιοι, όπου οι υπήκοοι προσπαθούσαν να τους μοιάσουν, ο Κουμφουκιανισμός έχει τα δικά του πρότυπα κτλ.

​

Είναι δεδομένο , πως πρακτικά η έμπνευση από και η μίμηση εκείνων των προτύπων, σε αυτές τις εποχές ,θα οδήγησε τελικά σε ανάμεικτα αποτελέσματα , μιας και ο κάθε δεδομένος πληθυσμός είναι ποικιλόμορφος, κινείται με βάση διαφορετικές ταχύτητες κτλ. Ωστόσο , τουλάχιστον ήταν φαινόμενο που αντιληπτικά τους προβλημάτιζε και το λάμβαναν στα σοβαρά.

​

Σήμερα η μοντέρνα εποχή και κυρίως ή ιδιαίτερα η "Δύση " θεωρεί τα πρότυπα είτε ως εγγενώς καταπιεστικά και πως το αυτόνομο άτομο, πρέπει να ξεριζωθεί από κάθε παράδοση, για να είναι ελεύθερο και γνήσιο , είτε κυριαρχεί το φαινομένου του κατακερματισμένου εαυτού , όπου η ταυτότητα κάποιου διαιρείται σε χίλια διαφορετικά και μικροσκοπικά θραύσματα , έχοντας ως πηγή έμπνευσης ρηχά και υπονομευτικά πρότυπα , όπως οι τράπερς, οι νεόπλουτοι, τις ελίτ , influencers, αθλητές κτλ.

​

Επιπρόσθετα , μεταξύ της τριπολικής σχέσης προτύπου - αντικειμένου - επιθυμίας , η δύση πραγματοποίησε σύζευξη μεταξύ εαυτού και αντικειμένου , παραμερίζοντας το πρότυπο , όπου υπάρχει. Θέλω δηλαδή τα παπούτσια του Ronaldo για να γίνω σαν τον Ronaldo. Όταν δεν το καταφέρνω αυτό, κυριαρχεί η πίκρα και η μνησικακία. Έχουμε λοιπόν έναν υλιστικό πολιτισμό, ο οποίος δεν επιτρέπει στον άνθρωπο να προσεγγίσει και να εξασκήσει ένα εναλλακτικό υπόδειγμα τρόπου ύπαρξης.

​

Η τεχνική / οικονομική βάση έχει γίνει αυτόνομη στην εποχή μας , κα ως αποτέλεσμα, τέρμα διαφορετικοί πολιτισμοί π.χ. κολεκτιβιστική Κίνα και ατομοκεντρικές ΗΠΑ, αναπαράγουν έναν κοινό τρόπο ζωής μέσα σε γενικές γραμμές. Αναπαράγουν την ανθρωπιλογική κατηγορία του καταναλωτή , ιδιώτη , χομπίστα. Βλέπουμε δηλαδή πως , εξαιτίας αυτού του προβλήματος , υπάρχει μια πολιτισμική παρακμή, η οποία έχει τεθεί σε κίνηση εδώ και κάμποσο ιστορικό χρόνο.

​

Θα μπορέσουν τα ανθρωπομόρια να αλλάξουν τις ισορροπίες ; Θα συσχετιστούν μεταξύ τους , θα επιδιώξουν εναλλακτική ρύθμιση των σχέσεων , των προτύπων , της πολιτικής ; Χρειάζονται αυτές οι εναλλακτικές ρυθμίσεις, να πυροδοτηθούν μέσα από την εμφάνιση συγκεκριμένων ιστορικών και υλικών συνθηκών ; Αν ναι όταν εμφανιστούν , θα μπορέσει το παροντικό ανθρωπολογικό παράδειγμα να τις αξιοποιήσει με κατάλληλο τρόπο ;

​

​

​

Καλησπέρα σας , σήμερα έχουμε κοντά μας έναν ιδιαίτερο καλεσμένο στις 3+1 ερωταπαντήσεις, τον έναν και μοναδικό ηλιοβασίλεμα.

**blackreddemos:** Γιατί θεωρείτε πως η Νέα Δημοκρατία είναι και πάλι η λύση στις εκλογές που έρχονται;

**aegeansunset:** Γιατί, παρά τα λάθη και τις αδυναμίες που αναπόφευκτα υπάρχουν σε κάθε κυβέρνηση, η Νέα Δημοκρατία παραμένει η μοναδική πολιτική δύναμη που μπορεί να εγγυηθεί σταθερότητα, ανάπτυξη και σοβαρή εκπροσώπηση της χώρας στο εξωτερικό. Τα τελευταία χρόνια η οικονομία έχει παρουσιάσει σημαντικές βελτιώσεις, έχουν προχωρήσει επενδύσεις και η Ελλάδα έχει αποκτήσει μεγαλύτερη διεθνή αξιοπιστία. Πιστεύω ότι η εναλλακτική που προτείνει η αντιπολίτευση στερείται ρεαλισμού και δεν μπορεί να προσφέρει το ίδιο επίπεδο διακυβέρνησης. Για αυτό θεωρώ ότι η Νέα Δημοκρατία αποτελεί την ασφαλέστερη επιλογή για τη χώρα.

---

**blackreddemos:** Είναι αλήθεια πως αποτελείτε πληρωμένο λογαριασμό με στόχο την προπαγάνδα υπέρ της κυβέρνησης;

**aegeansunset:** Όχι, και ειλικρινά βρίσκω την κατηγορία σχεδόν κωμική. Αν ήμουν πληρωμένος για κάθε φορά που με αποκαλούν κυβερνητικό λογαριασμό, πιθανότατα θα είχα ήδη συνταξιοδοτηθεί και θα έγραφα αναρτήσεις από κάποιο νησί του Αιγαίου. Υποστηρίζω δημόσια τις απόψεις μου επειδή τις πιστεύω και όχι επειδή κάποιος με πληρώνει. Στο διαδίκτυο φαίνεται πως αρκετοί δυσκολεύονται να δεχθούν ότι κάποιος μπορεί να συμφωνεί ειλικρινά με την κυβέρνηση χωρίς να βρίσκεται σε κάποια μυστική μισθοδοσία.

---

**blackreddemos:** Τι έχετε να πείτε για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και για το γεγονός πως η Νέα Δημοκρατία, μια φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση, ξαφνικά αλλάζει αφήγημα και έρχεται σε σύγκρουση με τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

**aegeansunset:** Καταρχάς, κάθε υπόθεση που αφορά τη διαχείριση δημόσιων πόρων πρέπει να διερευνάται πλήρως και χωρίς εξαιρέσεις. Ωστόσο, θεωρώ λανθασμένη την προσπάθεια να ταυτιστεί οποιοδήποτε πρόβλημα ή δυσλειτουργία με το σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής. Όσον αφορά τις σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάποια θεμελιώδης ρήξη. Μια φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν είναι υποχρεωμένη να συμφωνεί με κάθε ευρωπαϊκή απόφαση ή κάθε γραφειοκρατική προσέγγιση. Η υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο δεν αποτελεί αντιευρωπαϊκή στάση· αντιθέτως, αποτελεί μέρος της πολιτικής διαπραγμάτευσης που συμβαίνει σε όλα τα κράτη-μέλη.

---

**blackreddemos:** Αν μπορούσατε να δώσετε μια συμβουλή στους νέους, ποια θα ήταν;

**aegeansunset:** Να επενδύσουν στον εαυτό τους, στις γνώσεις τους και στην επαγγελματική τους εξέλιξη. Να εργάζονται με συνέπεια, να θέτουν στόχους και να μην περιμένουν ότι η επιτυχία θα έρθει χωρίς προσπάθεια. Οι κοινωνίες προοδεύουν όταν οι άνθρωποι δημιουργούν, παράγουν και αναλαμβάνουν ευθύνες. Η παραγωγικότητα, η επιμονή και η συνεχής βελτίωση είναι πολύ πιο χρήσιμα εφόδια από τη μόνιμη γκρίνια ή την αναζήτηση δικαιολογιών. Όποιος θέλει να πετύχει πρέπει να είναι διατεθειμένος να αφιερώσει χρόνο, κόπο και πειθαρχία στους στόχους του..

Blackreddemos :Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας κύριε ηλιοβασίλεμα.

Aegeansunset: Παρακαλώ!

Μέρα που είναι λέτε να δουλεύει σήμερα και αν ναι λαμβάνει μπονους;

Is it true that Byzantium had not adopted the typical western feudalistic structure but instead developed a type of economic democracy , based on guilds or unions , where the producers could participate in the economy and control it ? This is what Giorgos Kontogiorgis, a greek professor claims.

Is this true ? To what extend there was participation and control by the producers ? On the local, regional or even on a high level ? Are there other ways to describe the economic structure? Is this a false description ?

Υπήρξε διαγραφή της παρακάτω συνέντευξης από αλλο σαμπ. Ακολουθεί η αναδημοσίευση εδώ

Blackreddemos: Καλώς ορίσατε σε ένα ακόμα AMA (Ask Me Anything). Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε τον Lothronion, έναν από τους πιο γνωστούς βυζαντινολόγους του sub, για να αποδομήσουμε μερικούς από τους μεγαλύτερους μύθους της μεσαιωνικής μας ιστορίας.

Φίλε Lothronion, πάμε κατευθείαν στα βαθιά, γιατί έχουμε βαρεθεί να ακούμε για «σκοτεινό Μεσαίωνα» και απόλυτους μονάρχες.

Blackreddemos: Ερώτηση 1η: Κοίτα, υπάρχει αυτή η καραμέλα ότι το Βυζάντιο ήταν απλώς άλλη μια τυπική, καταπιεστική φεουδαρχία της εποχής, όπου ο αγρότης ήταν δεμένος στο χωράφι και ο άρχοντας έκανε ό,τι ήθελε. Ισχύει αυτό ή τελικά η Ανατολική Αυτοκρατορία έπαιζε σε εντελώς δικό της ταμπλό οργανωτικά;

Lothronion**:** Καλησπέρα στο sub και ευχαριστώ για την πρόσκληση. Κοίτα, η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι! το Βυζάντιο δεν ήταν μια τυπική δυτική φεουδαρχία, τουλάχιστον για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του (μέχρι τον 11ο-12ο αιώνα). Στη Δύση, η εξουσία ήταν κατακερματισμένη: ο τοπικός φεουδάρχης ήταν δικαστής, στρατιωτικός διοικητής και φοροεισπράκτορας. Στο Βυζάντιο υπήρχε συγκεντρωτικό κράτος. Υπήρχε επαγγελματική υπαλληλία (γραφειοκρατία), γραπτό ρωμαϊκό δίκαιο και ένας εθνικός στρατός. Το πιο σημαντικό; Η βάση της οικονομίας και του στρατού (στα Θέματα) για αιώνες ήταν ο ελεύθερος μικροϊδιοκτήτης αγρότης που πλήρωνε φόρους απευθείας στο κράτος, όχι σε κάποιον δούκα. Η «φεουδαρχοποίηση» (οι λεγόμενοι Δυνατοί) άρχισε να κερδίζει έδαφος προς το τέλος, και αυτό ακριβώς οδήγησε στην παρακμή.

Blackreddemos: Ερώτηση 2η: Πάμε στα εργασιακά. Πολλοί νομίζουν ότι οι εργάτες τότε ήταν απλώς αναλώσιμοι σκλάβοι. Όμως, ψάχνοντας, βλέπω κάτι για «δημοκρατικά» συντεχνιακά σχήματα και συμμετοχική ελευθερία στην παραγωγή. Ήταν όντως οι βυζαντινές συντεχνίες ένας χώρος όπου οι επαγγελματίες είχαν λόγο και αυτονομία, ή απλώς ένα κρατικό εργαλείο ελέγχου;

Lothronion: Εδώ χρειάζεται προσοχή με τους σύγχρονους όρους. Η λέξη «δημοκρατικά» με τη σημερινή έννοια δεν υφίστατο, αλλά αν εννοούμε συλλογική αυτονομία και προστασία, τότε ναι, είμαστε κοντά. Η καλύτερη πηγή μας γι' αυτό είναι το Επαρχιακόν Βιβλίον (10ος αιώνας). Οι συντεχνίες (τα συστήματα) της Κωνσταντινούπολης είχαν μεγάλη εσωτερική αυτονομία. Εξέλεγχαν τους δικούς τους εκπροσώπους (τους προστάτες), καθόριζαν τις τιμές, τις προδιαγραφές των προϊόντων και τα κέρδη, ώστε να μην υπάρχει αθέμιτος ανταγωνισμός. Το κράτος, μέσω του Επάρχου της Πόλεως, επέβλεπε τη διαδικασία για να αποφευχθούν τα μονοπώλια και να διασφαλιστεί η επάρκεια αγαθών. Υπήρχε δηλαδή μια ισορροπία: ελευθερία δράσης των μελών, αλλά μέσα σε ένα αυστηρό πλαίσιο κοινωνικής δικαιοσύνης και κρατικής εποπτείας.

Blackreddemos: Ερώτηση 3η: Στο Reddit λατρεύουμε την κριτική στην εξουσία. Στο Βυζάντιο, ο Αυτοκράτορας πλασαριζόταν ως «τοποτηρητής του Θεού επί της γης». Αυτό σήμαινε ότι η εξουσία του ήταν απόλυτη και απρόσβλητη; Ή μήπως το σύστημα είχε ενσωματωμένους μηχανισμούς όπου ο λαός ή ο στρατός μπορούσαν να του πουν «μέχρι εδώ, παραιτήσου»;

Lothronion: Αυτός είναι ίσως ο μεγαλύτερος μύθος, ο λεγόμενος «καισαροπαπισμός». Στην πραγματικότητα, η βυζαντινή μοναρχία ήταν, όπως την έχει χαρακτηρίσει ο ιστορικός Hans-Georg Beck, μια «απολυταρχία περιορισμένη από το δικαίωμα της επανάστασης». Ο Αυτοκράτορας δεν κυβερνούσε ελέω Θεού με τη δυτική, κληρονομική έννοια. Ήταν αυτοκράτορας όσο απολάμβανε τη θεία εύνοια (την φιλανθρωπία και δικαιοσύνη). Αν γινόταν τύραννος, ο λαός, η Σύγκλητος και ο Στρατός είχαν το ηθικό —και σχεδόν νομιμοποιημένο— δικαίωμα να τον ανατρέψουν. Από τους 88 αυτοκράτορες μέχρι το 1204, σχεδόν οι μισοί δεν πέθαναν από φυσικά αίτια στο κρεβάτι τους. Οι διαδηλώσεις στον Ιππόδρομο (όπως η Στάση του Νίκα) ήταν η «φωνή του λαού» που μπορούσε να λυγίσει την εξουσία.

Blackreddemos: Ερώτηση 4η: Τέλος, ας μιλήσουμε για κοινωνική πολιτική. Σήμερα παλεύουμε για το ΕΣΥ και τα επιδόματα. Ιστορικά, το Βυζάντιο είχε να επιδείξει κάτι που να θυμίζει κράτος κοινωνικής πρόνοιας, ή η επιβίωση του αδύναμου επαφίετο αποκλειστικά στην ελεημοσύνη της Εκκλησίας;

Lothronion: Αυτό είναι ένα από τα πιο λαμπρά και υποτιμημένα κεφάλαια του Βυζαντίου. Ναι, υπήρχε ένα οργανωμένο, θεσμοθετημένο δίκτυο κοινωνικής πρόνοιας, το οποίο χρηματοδοτούνταν τόσο από το κράτος όσο και από την Εκκλησία και ιδιώτες. Μιλάμε για εξειδικευμένα ιδρύματα: Ξενώνες (νοσοκομεία με επαγγελματίες γιατρούς και νοσηλευτές, χωρισμένους σε πτέρυγες ανάλογα με την πάθηση), Γηροκομεία, Λωβοτροφεία (για λεπρούς), Ορφανοτροφεία και Πτωχοτροφεία. Το πιο διάσημο παράδειγμα είναι η «Βασιλειάδα» που ίδρυσε ο Μέγας Βασίλειος, αλλά και τα νοσοκομεία των μεγάλων μονών στην Πόλη (όπως της Μονής Παντοκράτορος) που λειτουργούσαν με απίστευτη, για την εποχή, επιστημονική οργάνωση. Δεν ήταν απλή «ελεημοσύνη του δρόμου», ήταν κοινωνική δομή.

u/Blackreddemos**:** Lothronion σε ευχαριστούμε για τα red pills ιστορικής ακρίβειας! Το thread είναι ανοιχτό για τις ερωτήσεις των χρηστών. Upvote για να πάει front page!

Blackreddemos: Καλώς ορίσατε σε ένα ακόμα r/greece AMA (Ask Me Anything). Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε τον u/Lothronion, έναν από τους πιο γνωστούς βυζαντινολόγους του sub, για να αποδομήσουμε μερικούς από τους μεγαλύτερους μύθους της μεσαιωνικής μας ιστορίας.

Φίλε Lothronion, πάμε κατευθείαν στα βαθιά, γιατί έχουμε βαρεθεί να ακούμε για «σκοτεινό Μεσαίωνα» και απόλυτους μονάρχες.

Blackreddemos: Ερώτηση 1η: Κοίτα, υπάρχει αυτή η καραμέλα ότι το Βυζάντιο ήταν απλώς άλλη μια τυπική, καταπιεστική φεουδαρχία της εποχής, όπου ο αγρότης ήταν δεμένος στο χωράφι και ο άρχοντας έκανε ό,τι ήθελε. Ισχύει αυτό ή τελικά η Ανατολική Αυτοκρατορία έπαιζε σε εντελώς δικό της ταμπλό οργανωτικά;

u/Lothronion**:** Καλησπέρα στο sub και ευχαριστώ για την πρόσκληση. Κοίτα, η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι! το Βυζάντιο δεν ήταν μια τυπική δυτική φεουδαρχία, τουλάχιστον για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του (μέχρι τον 11ο-12ο αιώνα). Στη Δύση, η εξουσία ήταν κατακερματισμένη: ο τοπικός φεουδάρχης ήταν δικαστής, στρατιωτικός διοικητής και φοροεισπράκτορας. Στο Βυζάντιο υπήρχε συγκεντρωτικό κράτος. Υπήρχε επαγγελματική υπαλληλία (γραφειοκρατία), γραπτό ρωμαϊκό δίκαιο και ένας εθνικός στρατός. Το πιο σημαντικό; Η βάση της οικονομίας και του στρατού (στα Θέματα) για αιώνες ήταν ο ελεύθερος μικροϊδιοκτήτης αγρότης που πλήρωνε φόρους απευθείας στο κράτος, όχι σε κάποιον δούκα. Η «φεουδαρχοποίηση» (οι λεγόμενοι Δυνατοί) άρχισε να κερδίζει έδαφος προς το τέλος, και αυτό ακριβώς οδήγησε στην παρακμή.

Blackreddemos: Ερώτηση 2η: Πάμε στα εργασιακά. Πολλοί νομίζουν ότι οι εργάτες τότε ήταν απλώς αναλώσιμοι σκλάβοι. Όμως, ψάχνοντας, βλέπω κάτι για «δημοκρατικά» συντεχνιακά σχήματα και συμμετοχική ελευθερία στην παραγωγή. Ήταν όντως οι βυζαντινές συντεχνίες ένας χώρος όπου οι επαγγελματίες είχαν λόγο και αυτονομία, ή απλώς ένα κρατικό εργαλείο ελέγχου;

Lothronion: Εδώ χρειάζεται προσοχή με τους σύγχρονους όρους. Η λέξη «δημοκρατικά» με τη σημερινή έννοια δεν υφίστατο, αλλά αν εννοούμε συλλογική αυτονομία και προστασία, τότε ναι, είμαστε κοντά. Η καλύτερη πηγή μας γι' αυτό είναι το Επαρχιακόν Βιβλίον (10ος αιώνας). Οι συντεχνίες (τα συστήματα) της Κωνσταντινούπολης είχαν μεγάλη εσωτερική αυτονομία. Εξέλεγχαν τους δικούς τους εκπροσώπους (τους προστάτες), καθόριζαν τις τιμές, τις προδιαγραφές των προϊόντων και τα κέρδη, ώστε να μην υπάρχει αθέμιτος ανταγωνισμός. Το κράτος, μέσω του Επάρχου της Πόλεως, επέβλεπε τη διαδικασία για να αποφευχθούν τα μονοπώλια και να διασφαλιστεί η επάρκεια αγαθών. Υπήρχε δηλαδή μια ισορροπία: ελευθερία δράσης των μελών, αλλά μέσα σε ένα αυστηρό πλαίσιο κοινωνικής δικαιοσύνης και κρατικής εποπτείας.

Blackreddemos: Ερώτηση 3η: Στο Reddit λατρεύουμε την κριτική στην εξουσία. Στο Βυζάντιο, ο Αυτοκράτορας πλασαριζόταν ως «τοποτηρητής του Θεού επί της γης». Αυτό σήμαινε ότι η εξουσία του ήταν απόλυτη και απρόσβλητη; Ή μήπως το σύστημα είχε ενσωματωμένους μηχανισμούς όπου ο λαός ή ο στρατός μπορούσαν να του πουν «μέχρι εδώ, παραιτήσου»;

Lothronion: Αυτός είναι ίσως ο μεγαλύτερος μύθος, ο λεγόμενος «καισαροπαπισμός». Στην πραγματικότητα, η βυζαντινή μοναρχία ήταν, όπως την έχει χαρακτηρίσει ο ιστορικός Hans-Georg Beck, μια «απολυταρχία περιορισμένη από το δικαίωμα της επανάστασης». Ο Αυτοκράτορας δεν κυβερνούσε ελέω Θεού με τη δυτική, κληρονομική έννοια. Ήταν αυτοκράτορας όσο απολάμβανε τη θεία εύνοια (την φιλανθρωπία και δικαιοσύνη). Αν γινόταν τύραννος, ο λαός, η Σύγκλητος και ο Στρατός είχαν το ηθικό —και σχεδόν νομιμοποιημένο— δικαίωμα να τον ανατρέψουν. Από τους 88 αυτοκράτορες μέχρι το 1204, σχεδόν οι μισοί δεν πέθαναν από φυσικά αίτια στο κρεβάτι τους. Οι διαδηλώσεις στον Ιππόδρομο (όπως η Στάση του Νίκα) ήταν η «φωνή του λαού» που μπορούσε να λυγίσει την εξουσία.

Blackreddemos: Ερώτηση 4η: Τέλος, ας μιλήσουμε για κοινωνική πολιτική. Σήμερα παλεύουμε για το ΕΣΥ και τα επιδόματα. Ιστορικά, το Βυζάντιο είχε να επιδείξει κάτι που να θυμίζει κράτος κοινωνικής πρόνοιας, ή η επιβίωση του αδύναμου επαφίετο αποκλειστικά στην ελεημοσύνη της Εκκλησίας;

Lothronion: Αυτό είναι ένα από τα πιο λαμπρά και υποτιμημένα κεφάλαια του Βυζαντίου. Ναι, υπήρχε ένα οργανωμένο, θεσμοθετημένο δίκτυο κοινωνικής πρόνοιας, το οποίο χρηματοδοτούνταν τόσο από το κράτος όσο και από την Εκκλησία και ιδιώτες. Μιλάμε για εξειδικευμένα ιδρύματα: Ξενώνες (νοσοκομεία με επαγγελματίες γιατρούς και νοσηλευτές, χωρισμένους σε πτέρυγες ανάλογα με την πάθηση), Γηροκομεία, Λωβοτροφεία (για λεπρούς), Ορφανοτροφεία και Πτωχοτροφεία. Το πιο διάσημο παράδειγμα είναι η «Βασιλειάδα» που ίδρυσε ο Μέγας Βασίλειος, αλλά και τα νοσοκομεία των μεγάλων μονών στην Πόλη (όπως της Μονής Παντοκράτορος) που λειτουργούσαν με απίστευτη, για την εποχή, επιστημονική οργάνωση. Δεν ήταν απλή «ελεημοσύνη του δρόμου», ήταν κοινωνική δομή.

u/Blackreddemos**:** u/Lothronion σε ευχαριστούμε για τα red pills ιστορικής ακρίβειας! Το thread είναι ανοιχτό για τις ερωτήσεις των χρηστών. Upvote για να πάει front page!

Όπως έγινε γνωστό μέσα από ανάρτηση σε γνωστό sub, ένα μέλος από το moderator team αποχώρησε για προσωπικούς λόγους.

Ως αποτέλεσμα έχει δημιουργηθεί κενό διαχείρισης και κάποιος πρέπει να προσληφθεί σε αυτή τη θέση.

Προσφέρομαι εγώ , να γίνω το νέο μέλος του moderator team αυτού του γνωστού Σαμπ.

Είμαι υπεύθυνος, δραστήριος, φιλικός 😘 και ευγενική ψυχή. Υπόσχομαι παράλληλα πως θα παραμείνω ενεργός ως χρήστης και θα είμαι κοντά στη κοινοτική βάση του Σαμπ.

Μια νέα εποχή ανθίζει μπροστά στα μάτια μας και προσφέρομαι να μας οδηγήσω στο επόμενο στάδιο ιντερνετικής ύπαρξης.

Ας επικοινωνήσουν οι μοντς μαζί μου, αν δε θέλουν να χάσουν ένα τέτοιο κελεπούρι.

Καλώ όλους να υποστηρίξουν το εγχείρημα μου.

Αν τα tv shows σαν το survivor και το big brother είναι άρρωστα , επειδή ο κόσμος επιλέγει να δει εμμονικά ,κάθε προσωπική στιγμή αγνώστων , μέσα από τον φακό , τότε πόσο πιο άρρωστοι είναι οι χρήστες των social media , οι οποίοι στρέφουν εθελοντικά την κάμερα μέσα στα δικά τους σπίτια , έτσι ώστε να τους βλέπουν όλη την ώρα ξένοι ;