u/BoomBoomLinssen

Anis Hadj Moussa wees deze zomer miljoenen uit Saoedi-Arabië af om bij Feyenoord te blijven. Trainer Giovanni van Bronckhorst koestert zijn ‘liefhebber pur sang’, die na een onrustig jaar meer dan ooit een bepalende rol moet gaan spelen in Rotterdam-Zuid. Of vertrekt hij nog?

Na een uur op Het Kasteel tegen Sparta afgelopen zondag werd duidelijk dat Anis Hadj Moussa nog wel een paar stappen moet zetten om 90 minuten messcherp voor de dag te komen. De Algerijn zakte ver weg, moegestreden in een warm Rotterdam.

„Hij heeft in de voorbereiding minder minuten gemaakt dan de meeste spelers, dat zie je dan terug’’, zegt trainer Giovanni van Bronckhorst. „Maar je ziet bij veel clubs dat de spelers die op het WK actief waren nu pas instromen.’’

Als het aan de rechterspits zelf had gelegen, was dat eerder gebeurd. Nog ruim voor de eerste oefenwedstrijd tegen FC Dordrecht, het WK was nog niet eens afgelopen, meldde hij zich onverwacht alweer op het trainingscomplex. Wat hij kwam doen, was de vraag. Nou, dat wat hij het liefste deed: voetballen.

Maar de vakantie na een lang seizoen inclusief het WK in de Verenigde Staten dan? Hadj Moussa haalde zijn schouders op, voetballen vóélt als vakantie. De medische staf en trainer Van Bronckhorst moesten streng zijn: de speler moest toch echt nog even rust pakken en nee, de oefenwedstrijd tegen FC Dordrecht was ook geen optie.
 
Liefhebber pur sang
Zo kennen ze hem wel in Rotterdam-Zuid, de liefhebber pur sang. De man die zelden minuten miste in een seizoen waarin bij Feyenoord eigenlijk iedereen wel een periode ziek, zwak of misselijk was. Je kunt de aanvaller vooral gelukkig maken door hem op het veld te zetten.

Na zijn debuutseizoen twee jaar terug, een jaar waarin Brian Priske als trainer sneuvelde en Robin van Persie het stokje overnam, stak hij zijn hand al op om met Jong Feyenoord via een dubbele finale tegen Sparta in te stromen in de voetbalpiramide.

Waarom niet nog even lekker voetballen? „Hadj Moussa is een bepalende speler hier’’, zegt Van Bronckhorst, die deze zomer voor het eerst met de aanvaller werkt. Maar in Liverpool hoorde hij van de man die intern hemel en aarde moest bewegen om hem naar Feyenoord te kunnen krijgen, vast al positieve verhalen over de aanvaller.

Arne Slot was groot fan van de speler die destijds bij Vitesse al voldoende liet zien om hem een stap hogerop te laten maken. Hij was ook de drijvende kracht achter zijn komst naar Feyenoord.

Had Van Bronckhorst er eigenlijk nog op gerekend dat Hadj Moussa (24) nog bij Feyenoord zou spelen op het moment dat hij startte als trainer? Al Ahli bood miljoenen, maar de aanvaller wilde niet naar Saoedi-Arabië verkassen. Hij wil naar de Premier League als de juiste club met het juiste bod voorbijkomt.

Maar als dat niet zo is, dan voetbalt hij lekker in de Kuip. En dus ook in de Champions League. „Een transfer was niet onlogisch geweest’’, zegt Van Bronckhorst. „Er liggen een paar spelers van ons goed in de markt en daar is Anis er eentje van. Net als Ueda en Read. Of hij nog een transfer maakt, is afwachten. Ik heb geen glazen bol.’’ ‌ Als Hadj Moussa nog gaat, dan moet Feyenoord ‘actie ondernemen’, zegt Van Bronckhorst. Daarmee bedoelt de trainer dat er een speler van vergelijkbaar niveau moet worden vastgelegd.

Dat Feyenoord een oogje heeft op Sami Ouaissa van NEC is algemeen bekend. Maar de Limburger is geblesseerd en NEC zal in de jacht op de Champions League ook waken voor het vertrek van nog meer kwaliteit.

Maar waarom zou Feyenoord Hadj Moussa niet nog wat langer in Rotterdam houden? De aanvaller ligt tot de zomer van 2030 vast.
 
Givairo Read
Natuurlijk kan de nieuwe technisch directeur Dévy Rigaux pas echt weer handelen als er nieuwe miljoenen zijn opgehaald op de transfermarkt, maar de Belg liet bij de interesse van Nottingham Forest en AS Roma in Givairo Read al zien niet zomaar ja te zeggen tegen forse biedingen op sterkhouders.

Van Bronckhorst hoopt tegen Go Ahead Eagles dat Hadj Moussa zich in de eigen Kuip meteen weer zal willen laten zien. Kort voor het WK velde hij Oranje nog met Algerije in het stadion in Rotterdam met zijn handelsmerk: kappen en draaien tot de ruimte er is om de verre hoek te zoeken. ‌ Ondertussen verscheen de naam van de speler ook op de lijst met aanvoerders. Dat kan een last zijn, zo bleek vorig seizoen toen de band voor het gevoel als een soort doorgeefitem door de selectie ging. Maar nu er de duidelijkheid is dat Luciano Valente de vaste aanvoerder van Feyenoord is, heeft Van Bronckhorst ook de andere namen op zijn lijst vrijgegeven.

Hadj Moussa, Read en Tsuyoshi Watanabe. Eigenlijk allemaal spelers van wie het leek dat ze getransfereerd zouden worden in de zomer. Maar ze zijn er nog. ,,De selectie is groot’’, zegt Van Bronckhorst. ,,Daarom spelen we maandag nog een oefenwedstrijd. Om spelers minuten te laten maken.’’

Die partij, een dag na Go Ahead Eagles-thuis, is uiteraard niet bedoeld voor Hadj Moussa. Maar als de Parijzenaar echt zelf had mogen beslissen, had hij ongetwijfeld ook daar lekker op het veld gestaan. „Voetballen, mon frère’’, was zijn antwoord deze zomer toen hem werd gevraagd wat voor hem als vakantie voelt.

Om Feyenoord nog meer te kunnen versterken, moeten er eerst spelers verdwijnen uit de Kuip. In Rotterdam hebben ze een heel helder beeld van hoe de selectie er begin september uit zou moeten zien. Wie kunnen zich opmaken voor een vertrek?
 
De volle buit tegen Sparta (0-1) en een uur lang fris en aanvallend voetbal zorgden voor tevredenheid bij Feyenoord. Toch moet er deze maand nog veel gebeuren bij de Rotterdammers. De selectie moet worden afgeslankt tot ongeveer 25 spelers en drie keepers.

Jordan Bos is er nog maanden uit, de rentree van Thomas Beelen laat ook nog even op zich wachten. Ondertussen zoekt technisch directeur Devy Rigaux nog een extra buitenspeler, een linksback en eventueel een extra keeper. Om nog echt toe te kunnen slaan op de markt, moeten er echter eerst nog spelers uit de Kuip verdwijnen.
 
Casper Tengstedt
De Deense spits weet na de derby genoeg. Giovanni van Bronckhorst liet hem tegen Sparta buiten de wedstrijdselectie; Tengstedt (26) is spits nummer vier in de pikorde. Achter Ayase Ueda, Nacho Ferri en Shaqueel van Persie is er nauwelijks tot geen perspectief meer voor de spits, die een jaar geleden voor ruim zes miljoen euro overkwam van Benfica.

Dat betekent overigens niet dat de Deen eerdaags al weg is. Feyenoord hoopt nog een deel van de betaalde transfersom terug te verdienen. Er is belangstelling voor Tengstedt, maar in de Kuip hoorden ze nog geen transferbedragen voorbij komen die interessant waren. ‌ Dat kan ook lastig worden, want niemand zal diep in de buidel tasten voor een speler die weg mag en die het afgelopen seizoen weinig heeft laten zien.
 
Luka Ivanusec
Feyenoord wachtte in de zomer van 2023 heel lang op de komst van Luka Ivanusec, maar dat is nog niets vergeleken met het geduld dat de club nu moet opbrengen voor zijn definitieve vertrek. De 27-jarige Kroaat ligt nog tot medio 2028 vast in de Kuip.

Bij PAOK Saloniki, dat de aanvaller afgelopen seizoen huurde maar zelden opstelde, vond niemand het een goed idee om de koopoptie van vijf miljoen euro te lichten. En dus maakt Feyenoord nog altijd maandelijks zijn riante salaris over. De Rotterdammers moeten de Kroaat, die ook al ruim twee jaar geen interlands meer speelde, deze maand kwijt zien te raken.

Luka Ivanusec kwam met een hoop verwachtingen naar de Kuip, maar deze verwachtingen werden niet waargemaakt door de Kroatische buitenspeler.
 
Stéphano Carillo
De Mexicaan leek al snel niet goed genoeg voor Feyenoord en was dat eigenlijk ook niet voor FC Dordrecht, een niveau lager. In Rotterdam is er geen toekomst meer voor de 20-jarige spits, die nog een contract heeft tot de zomer van 2029. Maar wie haalt hem op uit de Kuip? Het salaris dat hij in Rotterdam opstrijkt, zal hij elders niet snel krijgen.
 
Bart Nieuwkoop
Union Sint-Gillis verdiende in de zomer van 2023 een kleine drie miljoen aan de transfer van de Zeeuw naar Feyenoord. Nieuwkoop gaat zijn laatste contractjaar in, maar de verdediger is op dit moment geblesseerd. Dat was hij de afgelopen jaren overigens wel vaker.

Feyenoord is met Givairo Read en Mats Deijl voorzien op de rechtsbackpositie, waardoor een vertrek bespreekbaar is. Maar ook hier geldt: het salaris zal een struikelblok vormen.
 
Jordan Lotomba
Wat voor Nieuwkoop geldt, is ook van toepassing op Lotomba. Hij strijkt een behoorlijk salaris op in de Kuip, gaat ook zijn laatste contractjaar in en clubs zullen niet direct voor hem in de rij staan.

De Zwitser liet afgelopen seizoen, toen Feyenoord geteisterd werd door blessureleed, nog wel zien dat de club op hem kon rekenen, al is hij niet van het niveau dat Feyenoord nastreeft in de jacht op de titel. Bovendien hebben ze het in de Kuip heel helder voor ogen: er moet ruimte worden geboden aan jeugdspelers. Zeker op de posities van spelers over wie twijfel bestaat.
 
Anel Ahmedhodzic
Het is niet zo dat Feyenoord dagelijks aan de zaakwaarnemers van Ahmedhodzic duidelijk maakt dat hij beter kan vertrekken uit de Kuip. Maar het is op dit moment wel zo dat Ahmedhodzic niet in beeld is als basisspeler in Rotterdam. In die rol is de speler qua salaris eigenlijk te duur.

Ook hier geldt: zo’n positie kan beter worden ingenomen door een talentvolle jonge speler, denk bijvoorbeeld aan Tijme Wessels en Thijs Kraaijeveld. Bovendien komt ook Thomas Beelen, die de laatste fase van zijn herstel is ingegaan na zijn zware beenbreuk van meer dan een jaar geleden, er straks weer aan.  

>Feyenoord wil Zechiel langer binden
Feyenoord wil het tot medio 2028 lopende contract van Gjivai Zechiël openbreken en verlengen. De clubleiding is zeer content met de ontwikkeling van de speler, voor wie Lille eerder deze zomer tien miljoen euro wilde neerleggen. De Rotterdammers willen in de nabije toekomst weer volop ruimte gaan bieden aan zelf opgeleide spelers.
>
>De invalbeurten van verdediger Tijme Wessels (19) en aanvaller Jivayno Zinhagel (17) zondag tegen Sparta zijn dan ook geen toeval. Ook Jerayno Schaken (17) dient zich langzaam maar zeker aan. De zoon van Ruben Schaken mag van de clubleiding niet vertrekken naar FC Twente. Feyenoord wil zijn contract, dat tot 2028 loopt, juist verlengen.

De Rotterdamse middenvelder Gjivai Zechiël (22) deed zondag op Het Kasteel bij de opening van het seizoen waar hij al zo lang van droomde: Feyenoord bij de hand nemen. Aanvoerder Luciano Valente denkt dat er nog veel meer in zit. „Gjivai is een fantastische speler, de klik is er en wij moeten bepalend gaan zijn voor Feyenoord.”

Celtic Park ontploft. Manager Brendan Rodgers rent juichend richting het veld en doelpuntenmaker Gustaf Lagerbielke wordt bedolven onder zijn medespelers. Op de tribune kijkt Gjivai Zechiël zijn ogen uit. Het is december 2023 en de jeugdspeler is door Arne Slot toegevoegd aan de selectie van Feyenoord voor de laatste wedstrijd in de Champions League.

Maar daar zit wel een verhaal aan vast. Dat hij van Slot mee mag, zij het met de wetenschap dat hij louter op de tribune zal zitten, heeft een oorzaak.
 
Van Persie ergert zich
Twee weken eerder kijken de spelers van het hoogste jeugdelftal van Atlético Madrid elkaar aan. In de kleedkamer van hun leeftijdsgenoten op Varkenoord dondert het. Robin van Persie heeft zich geërgerd aan het spel van Zechiël voor rust en dat krijgt hij in de kleedkamer in duidelijke bewoordingen te horen.

De speler kan gaan douchen, Ayoub Ouarghi is zijn vervanger. Van Persie heeft het gehad met het grote talent, de trip naar Glasgow twee weken later gaat ook aan zijn neus voorbij. Het is dat Slot hem dan maar meeneemt, anders had Zechiël in december in zijn eentje moeten trainen op Varkenoord.

Het is allemaal terug te voeren op één woord: geduld. Zechiël wilde zo snel mogelijk naar het eerste elftal, het ging hem allemaal niet snel genoeg. „Ik wilde zo graag al bij het eerste meedoen’’, vertelde de middenvelder vorig jaar bij de NOS. „Ik wist niet goed hoe daarop te reageren en was een dwarsligger in de groep.’’

Een paar maanden later wijst Brian Priske in zijn trainerskamer op trainingscomplex 1908 naar een bord met namen. De Deen geeft liever nog geen interviews, maar heeft deze ochtend wel broodjes laten aanrukken om wat inzicht te geven in zijn plannen. „Zechiël’’, zegt hij, „dat is echt een groot talent. Hij heeft leiderschapskwaliteiten, nu al.’’

Maar de jongeling grijpt zijn kans maar niet. ,,Ik zag hem weleens als jeugdspeler’’, zegt Willem van Hanegem. ,,Een leuke speler. Maar als hij dan eens mocht spelen bij het eerste elftal, overdreef hij altijd zo. In alles. Aan de bal, maar ook als iemand scoorde. Dan leek het wel of hij hem had gemaakt, zo zat hij op het veld met zijn handen naar de hemel.’’
 
Dennis te Kloese
In de Kuip herkennen ze de woorden van de clubicoon wel. Zechiël wil zo graag. In januari 2025 is directeur Dennis te Kloese bezig met het vastleggen van Jakub Moder en Oussama Targhalline, twee nieuwe middenvelders die niet voor de bank komen.

Zechiël laat de directeur weten dat hij daar toch ook kan spelen. Waarom telkens maar weer middenvelders halen? In de Bollenstreek, halverwege januari, begint Zechiël tegen Rijnsburgse Boys in het bekertoernooi in de basiself. Het wordt, net als een maand eerder tegen MVV in Maastricht, geen succes. In de catacomben bij de amateurclub knikt Te Kloese als hij vragen krijgt over Zechiël. „Hij wil graag, maar het viel niet mee’’, zegt hij. „En hij had ook weer kramp.’’

De speler heeft een andere omgeving en een iets lager niveau nodig. Het wordt Sparta, de club waar hij ooit als jeugdspeler werd weggeplukt door scouts van Feyenoord.

„In de selectie bij Feyenoord had ik acht concurrenten op mijn positie’’, zegt hij kort na zijn entree op het Kasteel over de periode onder Priske. Oftewel: nu gaan jullie het zien.

Op een vrijdagavond in februari 2025 is daar dan zijn basisdebuut voor Sparta, het moment waarop hij zijn statement wil maken. Maar het valt wederom tegen. Een foutieve inspeelpass tegen Go Ahead Eagles leidt die avond de fatale tegentreffer in.

De 1-0 nederlaag is deels op het conto van de huurling te schrijven. Maar trainer Maurice Steijn is geduldig en onder hem zet Zechiël stappen.
 
Naar FC Utrecht
FC Utrecht hengelt hem vervolgens binnen. Ze verhogen zelfs zijn salaris – Zechiël heeft bij Feyenoord nog een bescheiden contract – om hem naar de Galgenwaard te kunnen halen. In Utrecht ontwikkelt hij zich stormachtig. Feyenoord gaat hem terughalen, zeggen Te Kloese en Van Persie. „Ik weet ook zeker dat hij bij Feyenoord echt kan doorbreken’’, zegt trainer Ron Jans in mei. „Gjivai ziet dingen snel, hij kan snel onder druk uit voetballen. Hij heeft ook diepgang, een eindpass, scorend vermogen. Hij verdient echt een kans.’’ ‌ Maar ja, Van Persie is dan nog de trainer in Rotterdam. De man met wie Zechiël in de jeugd zo botste. „Hij krijgt na de zomer een kans’’, laat Van Persie in Rotterdam op een persconferentie weten. Een paar weken later stuurt Feyenoord de trainer weg.

Maar Zechiël wil meer dan een kans. Hij wil Feyenoord bij de hand gaan nemen. Als Lille 10 miljoen euro neerlegt en hem al min of meer een basisplaats belooft, denkt hij aan de stap naar Frankrijk. Technisch directeur Devy Rigaux is echter resoluut: Lille is kansloos.

Giovanni van Bronckhorst heeft drie oefenwedstrijden nodig om te zien dat Zechiël naast Luciano Valente een betere optie is dan Oussama Targhalline achter Valente. Feyenoord wordt gevaarlijker, minder voorspelbaar. ‌ De trainer zegt zondag nog maar eens ‘heel blij te zijn met de ontwikkeling van Gjivai’. Het zijn de woorden en de status waar Zechiël al zo lang naar op zoek was. Natuurlijk, Van Bronckhorst ziet ook nog wel dat zijn middenvelder af en toe gokt.

Dan stapt hij zomaar opeens uit. Of hij laat zijn mannetje even lopen in de hoop meteen vrij te komen als Feyenoord de bal verovert. „Maar Gjivai is echt een geweldige speler’’, zegt Valente. „Kijk bij mijn 0-1. Veel spelers geven de bal gewoon voorlangs, hij trekt hem daar terug. Ja, er is een klik tussen ons in het veld. Wij moeten bepalend gaan zijn. Dat komt wel goed, denk ik.’’

Als Zechiël op Het Kasteel naar de bus loopt, roepen supporters zijn naam. De jongen uit de Rotterdamse wijk Zevenkamp glimlacht. De voormalig jeugdspeler van Swift Boys en XerxesDZB, die nog vijf jongere zusjes en twee jongere broertjes heeft, hoort even later Karim El Ahmadi bij ESPN zeggen dat hij de beste speler op het veld was. „Misschien ook wel de man van het voetbalweekend’’, zegt El Ahmadi.

In het stadion van de club waar hij in de jeugd speelde, waar hij later op huurbasis terugkeerde en waar zijn vader Rowan tevergeefs knokte voor een doorbraak als profvoetballer, viel eindelijk alles samen.

„Ik ben blij dat ik hier ben’’, zegt hij over zijn prima wedstrijd tegen Sparta. „Ik zie bij dit Feyenoord veel dingen terug uit de tijd van Arne Slot, toen ik een beetje doorbrak.’’

Uit de tijd dat een plekje op de tribune van Celtic Park al een overwinning op zich was.

Van Georginio Wijnaldum tot Stefan de Vrij. En van Robin van Persie tot Mario Been. Ze kwamen allemaal van Varkenoord. De jeugdopleiding van Feyenoord is al vaker een goudmijn gebleken. Ook nu kloppen er een hoop talenten op de deur. Deze elf namen zouden in de nabije toekomst zomaar eens hun grote doorbraak kunnen beleven.
 
Tijme Wessels (19, centrale verdediger)
Het grootste talent van de opleiding? Nee, zo werd Tijme Wessels binnen Feyenoord nooit bestempeld. Maar deze zomer is hij dé verrassing bij het eerste elftal. Deze linksbenige centrale verdediger groeide op bij HVC’10, verdiende een stap naar Sparta en speelt vanaf 2018 bij Feyenoord in de jeugd. Gaat hij Thijs Kraaijeveld en Tobias van den Elshout achterna en verdient hij ook een vaste plek bij de selectie? Hij liet in ieder geval een ijzersterke indruk achter in oefenduels met Club Brugge, Charleroi en Rayo Vallocano. Grappig feitje: zijn zusje Jette voetbalt ook bij Feyenoord in de jeugd.
 
Arman Nahany (18, aanvallend middenvelder)
Vorig seizoen zat Arman Nahany al op de bank bij het eerste elftal van Feyenoord, maar zijn officiële debuut moet hij nog maken. Tijdens de eerste oefenwedstrijd van Feyenoord deze voorbereiding, tegen Dordrecht, viel hij kort in. Nahany geldt als een groot talent. Insiders vergelijken hem met Orkun Kokçu. Net als de voormalig smaakmaker in de Kuip heeft Nahany een goede vrije trap en een weet hij met zijn passes vaak de juiste oplossing te vinden.
 
Jerayno Schaken (17, rechtsbuiten)
Zijn vader Ruben Schaken groeide na een moeizaam debuutseizoen uit tot een publiekslieveling in de Kuip. Híj haalde Oranje, maar dicht zijn zoon véél meer talent toe dan hij op die leeftijd had. Jerayno Schaken is misschien wel het grootste talent van de jeugdopleiding. Bij Oranje is hij jeugdinternational en FC Twente klopte vorige week al aan om hem voor een miljoenenbedrag over te nemen. Feyenoord heeft andere plannen met de rappe buitenspeler. De club leidde de afgelopen jaren weinig aanvallers op, maar kan die negatieve tendens met Schaken doorbreken.

Hakeem Agboluaje (19, centrale verdediger)
Centraal in de verdediging, op het middenveld of op linksback; Hakeem Agboluaje draait nergens zijn hand voor om. De linkspoot is het neefje van Bobby Adekanye, die in Nederland voor onder meer ADO Den Haag en Go Ahead Eagles speelde. Agbolouaje wekte in de jeugdopleding indruk met zijn sterke fysiek en zat het afgelopen seizoen al meerdere keren op de bank van het eerste. Zijn officiële debuut maakte hij nog niet. „Ik weet niet waar de toekomst me brengt, maar natuurlijk hoop ik op het eerste van Feyenoord. Dat is altijd mijn droom geweest en ik zal daar keihard voor werken”, zei hij eerder al in gesprek met het AD.
 
Ibrahim Faik (17, centrale middenvelder)
Gaat er een lichtje branden bij de naam Hicham Faik? De inmiddels 34-jarige voetballer die bij Heerenveen en Excelsior speelde, zit momenteel in de herfst van zijn carrière en speelt op het tweede niveau van Saoudi-Arabië. Zijn 17-jaar jongere broertje Ibrahim staat echter pas in de startblokken van zijn carrière, die hij de komende jaren hoopt te lanceren. Wie z’n oor te luister legt op Varkenoord, hoort louter positieve geluiden over deze ‘moderne 6’. De inmiddels Marokkaanse jeugdinternational leerde voetballen op een Haagse pleintje, maar combineert zijn techniek inmiddels met een portie fysiek. Dat maakt hem mogelijk een complete middenvelder voor de toekomst.
 
Ilai Grootfaam (16, aanvallend middenvelder)
Hij brak het record van Georginio Wijnaldum als jongste debutant van Feyenoord in de clubgeschiedenis. Had de piepjonge Ilai Grootfaam dat een maand of 9 eerder - toen hij de overstap van de Ajax-jeugd naar Rotterdam maakte - kunnen bevroeden? Waarschijnlijk niet. Hij begon in de onder 17, voetbalde al snel bij de onder 19 en maakte dus al binnen het jaar zijn debuut in het eerste. Ook maakte hij kennis met Willem van Hanegem, die hem een ‘geinig ventje’ noemde. Waarschijnlijk gaan we snel meer van Grootfaam zien, want als de geluiden kloppen, sluit hij deze week aan bij het elftal van Giovanni van Bronckhorst.

Tim (17, middenvelder) en Nick (19, middenvelder) de Koning
Twee broers in Feyenoord 1? Begin jaren 90 waren Arnar en Bjarki Gunnlaugsson de laatste broers die samen in Feyenoord 1 speelden. Met Tim en Nick de Koning bezit Feyenoord twee talenten die wellicht in hun voetsporen kunnen treden. Het tweetal speelde eerst bij Ajax, maar liet zich twee jaar geleden verleiden voor een overstap naar Feyenoord. Beide spelers maakten al hun officieuze debuut in het eerste elftal. Maar of Feyenoord nu hun eigen Willy en René van den Kerkhof krijgt? Dat is nog maar de vraag.
 
Dani Slory (17, linksback)
Zijn vader Andwélé en zijn broer Jaden speelden al in de Kuip, maar het lijkt een kwestie van tijd voordat ook Dani in hun voetsporen treedt. De jeugdinternational van Oranje kwam enkele jaren terug over van NAC en is een van de grote talenten in de lichting. Opvallend: waar zijn vader en oudere broer op de vleugels uitblink(t)en, is Dani juist een stuk verdedigender ingesteld: hij speelt namelijk op de linksbackpositie. Op die plek is in de jeugdopleiding moordende concurrentie: ook Wessels, Matthew Mparaganda (18), Agboluaje en Finn Baks (17) staan op die positie hoog aangeschreven.
 
Jivayno Zinhagel (17, linksbuiten)
Van de Kuip mocht hij al een paar keer proeven en met zijn frivole spel kreeg hij op 16-jarige leeftijd al het publiek op de banken. Een jaar terug mocht hij zich als invaller laten zien tegen Union St. Gillis en gaf hij direct een assist. De piepjonge buitenspeler maakte enkele jaren terug een transfer van Sparta naar Ajax, maar speelt dus inmiddels voor Feyenoord. Met zijn snelheid en zijn technische vaardigheden heeft hij een paar interessante ingrediënten om de komende jaren de Feyenoord-supporters om z’n vinger te winden.
 
Ilian Hadidi (17, aanvallend middenvelder)
Ook Ajax en PSV wilden hem vastleggen, maar Feyenoord slaagde er begin deze transferzomer in de 17-jarige Hadidi vast te leggen. Na tien jaar in de jeugd van Standaard Luik, werd de frivole jeugdinternational van Marokko de eerste transfer onder de nieuwe technisch directeur Devy Rigaux. Hij moet dit seizoen trainer Adrie Poldervaart helpen in de promotiemissie van het belofteteam van Feyenoord.

Blessures blijven bij Feyenoord een terugkerend thema. Tegen Atalanta Bergamo raakte Tsuyoshi Watanabe geblesseerd aan zijn ribben. De verdediger moest voor controle naar het ziekenhuis. Hoe wil Giovanni van Bronckhorst voorkomen dat de selectie opnieuw wordt geplaagd door blessures?

De wedstrijd tegen Atalanta Bergamo was nog geen drie minuten oud toen Watanabe van achteren een beuk kreeg van spits Nikola Krstovic. Hij hield hier een pijnlijke ribbenkast aan over. Al snel volgde het wisselgebaar voor de verdediger die net als Ayase Ueda en Anis Hadj Moussa zijn rentree maakte na een vakantie.

Watanabe strompelde van het veld af, ging direct ter controle naar het ziekenhuis en kreeg pijnstilling mee naar huis. Trainer Giovanni van Bronckhorst kon na afloop nog weinig kwijt over de ribblessure van Watanabe. „We zullen de komende dagen moeten bekijken hoe hij hiervan herstelt. Gelukkig is het geen breuk”, zei hij na de gewonnen Kuip Cup (2-1).

Watanabe was niet de enige met klachten. Zijn vervanger Thijs Kraaijeveld werd ook het slachtoffer van Krstovic, die een elleboogstoot uitdeelde. Zijn wenkbrauw moest worden gehecht, maar hij kon verder. Gassoussou Diarra verstapte zich in de eerste helft en sloeg vanwege de pijn met zijn handen op het gras. De schade bij hem viel ook mee.
 
Hardnekkig probleem
Het nieuwe eredivisieseizoen is nog niet begonnen of het ging bij Feyenoord weer over blessures. Dat is geen toeval. Bij Brian Priske was dit al een thema. Zijn opvolger Robin van Persie kreeg het hardnekkige probleem niet opgelost, terwijl Feyenoord in de jaren daarvoor juist werd geroemd om zijn uitgekiende medische aanpak.

Van Persie zei kort na zijn aanstelling dat hij ‘de rode draad’ in de blessureproblematiek had gevonden. „De oorzaak houd ik voor me; die hebben we gevonden en we kijken met elkaar vooruit.” Hij roemde vervolgens de medische én performancestaf. „Die is de beste die denkbaar is. Datzelfde geldt voor de medische staf. Ik word zo blij van het niveau om mij heen, dagelijks.”

Toch groeide de lijst met geblesseerden alleen maar. Vier van hen zijn er onder Van Bronckhorst nog altijd niet bij: Gijs Smal, die volgens de hoofdtrainer als eerste van die groep mee zou kunnen trainen, Jakub Moder, Bart Nieuwkoop en Thomas Beelen. Jordan Bos raakte geblesseerd op het WK.

Hoe wil Van Bronckhorst de blessures zoveel mogelijk beperken? „Onze manier van trainen is vrij intensief. Daar zijn we vanaf de eerste dag mee begonnen. Soms kort, soms langer. Uiteindelijk wil je de intensiteit nabootsen die je in de wedstrijden hebt. Tot nu toe reageert het team daar goed op.”

Hij noemde de communicatie als bepalende factor in blessurepreventie. „We vinden het belangrijk om te vragen hoe spelers zich voelen. Het speelt ook mee hoe je mentaal op het veld staat.”

Uit zijn eigen carrière als speler weet Van Bronckhorst dat een voetballer die goed in zijn vel zit eerder zal zeggen dat hij wél inzetbaar is, terwijl data misschien iets anders zouden laten zien. Overigens waren data destijds minder leidend dan nu.

Voor Van Bronckhorst zijn ze nog altijd niet allesbepalend. Hij kijkt wel voortdurend naar welke spelers volledig kunnen meetrainen en bij wie rekening moet worden gehouden. „Met de ervaring die ik heb, niet als dokter maar als speler, en met behulp van de data kan dat soms wel een gevoel geven van wat er kan worden gedaan”, zei hij.

„We steken daar veel tijd in om uiteindelijk met een groep te trainen, op een manier die daarbij past. Deze voorbereiding zijn we er redelijk doorheen gefietst.”
 
St. Juste
Een van de spelers die afgelopen seizoen door blessures aan de kant stond, was Jeremiah St. Juste. Hij keerde in januari terug bij Feyenoord, nadat hij bij Sporting amper had gespeeld. De blessure waarvoor werd gevreesd bij een speler zonder wedstrijdritme, diende zich inderdaad aan.

Deze voorbereiding draait hij volledig mee en speelt hij elke wedstrijd. Wat is er voor zijn gevoel veranderd in de aanpak? „Er zal hier en daar een kleine aanpassing zitten, maar het is niet dat we erover hebben gesproken met elkaar”, antwoordde St. Juste, die aanhaalde dat blessures ook onderdeel zijn van het spel.

„Soms ontstaan blessures door een ongeluk of je krijgt een beuk. Je kunt er nooit helemaal de vinger opleggen. De mensen die daarover gaan, evalueren dat om te kijken hoe het beter moet. Wij voeren dan uit. We hebben een positief gevoel over hoe we werken en tot nu toe gaat dat heel goed.”

Na twee jaar vol blessureleed wil Van Bronckhorst voorkomen dat de ziekenboeg volstroomt en de medische staf opnieuw overuren moet draaien. Het is nu vooral te hopen dat de ribblessure van Watanabe meevalt.

Nog één oefenwedstrijd tegen Atalanta en dan begint voor Feyenoord de eredivisie. Met Giovanni van Bronckhorst op de bank moet niet alleen het prijzenvoetbal, maar ook een herkenbare speelstijl terugkeren in de Kuip. Hoe staat Feyenoord ervoor?
 
17 juni 2026: Feyenoord kondigt de terugkeer van Giovanni van Bronckhorst aan, zeven jaar nadat hij de Kuip met vijf prijzen had verlaten. „We hebben het geloof en het gevoel dat we als team, met elkaar en met de supporters, de club weer een stap kunnen laten zetten”, zegt hij op de sociale media van de club.

Met een nieuwe algemeen directeur, technisch directeur én technische staf waait er een frisse wind door de Kuip. Dat stemt mensen hoopvol. Van Bronckhorst is bovendien een ideaal uithangbord als hoofdtrainer: altijd beschaafd, sprekend in volzinnen, met soms een vleugje ironie.

„Ze hebben het op een mooie datum gepland en konden de bruiloft natuurlijk niet afzeggen”, zei Van Bronckhorst afgelopen weekend over de afwezige Luka Ivanusec, wat gegrinnik in de perszaal opleverde. „Maar dit is een mooi moment voor hem en zijn vrouw.”

Wat valt nog meer op in de eerste weken onder de teruggekeerde clubman?
 
Herkenbare speelstijl
Samen met Sipke Hulshoff moet Van Bronckhorst zorgen voor een herkenbare, aantrekkelijke speelstijl die het publiek op de banken krijgt. Dat lukt met vlagen in de voorbereiding, al oogt Feyenoord in het drukzetten nog kwetsbaar.

Karim El Ahmadi, die onder Van Bronckhorst kampioen werd in 2017, gelooft dat de nieuwe technische staf dat weer voor elkaar kan krijgen. „In de thuiswedstrijden was onze grootste kracht dat we verzorgd voetbal van achteruit speelden en de tegenstander geen kans gaven om op adem te komen. Dat is hoe ik Gio ken en hoe ik hem heb meegemaakt”, zegt hij.

„Afgelopen seizoen heb ik gezien dat de tegenstanders soms makkelijk konden voetballen in de Kuip. Dit jaar gaat dat echt een ander verhaal zijn.’’
 
Grote schoonmaak
Ondertussen schoont technisch directeur Dévy Rigaux de selectie op. Die bevatte meer dan veertig spelers, van wie er vijftien voor zo’n 25 miljoen euro zijn vertrokken. Daar zal het niet bij blijven, want nog altijd telt de selectie 29 man.

Maar aan uitverkoop doet Rigaux niet, ziet ESPN-analyticus Mario Been. „Feyenoord verkoopt alleen nog maar voor de prijs die het zelf wil. Dat vind ik goed. Voorheen had ik weleens het idee: die had best voor meer geld kunnen vertrekken.”
 
Hadj Moussa, Ueda en Read
„We hebben heel veel spelers die goed in de markt liggen. Als je die allemaal verkoopt, heb je veel geld, maar te weinig kwaliteit in de selectie”, zei Van Bronckhorst op het trainingskamp in Tubeke.

Daarom zijn de komende weken cruciaal, want Anis Hadj Moussa, Ayase Ueda en Givairo Read vallen in die categorie. Read staat in de belangstelling van Nottingham Forest, AS Roma en diverse Franse clubs.

Het spel rond Hadj Moussa en Ueda moet nog beginnen. De vervanger van Ueda staat al klaar: Nacho Ferri, die voor een kleine 10 miljoen euro overkwam van Westerlo.

Been denkt dat het ‘nerveuze weken’ voor Feyenoord kunnen worden. „Wat als Read en Hadj Moussa pas op het allerlaatste moment weggaan? Ik hoop dat ze daar goed over nadenken en dat de vervangers klaar staan.”
 
De linkerflank
Op de linkerflank ligt de prioriteit voor versterkingen. Aanvallers Gonçalo Borges, Aymen Sliti en Gaoussou Diarra overtuigden nog niet, terwijl Ivanusec nog helemaal niet speelde.Leo Sauer is deze week voor minimaal 15 miljoen euro aan VfB Stuttgart verkocht.

Jordan Bos raakte op het WK geblesseerd, waardoor Mika Mármol nu noodgedwongen als linksback speelt. „In feite is Mika nu de enige linksback die we hebben, maar we hebben hem gehaald als centrale verdediger”, zei Van Bronckhorst.
 
Shaqueel van Persie
Shaqueel van Persie vulde de plek van Hadj Moussa in. Hij deed dat op een andere manier, meer naar binnen spelend, maar toonde flair én maakte twee doelpunten in de minuten die hij kreeg. Zelf droomt hij ervan om eerste spits te worden van Feyenoord, maar hij biedt Van Bronckhorst ook een extra optie op rechts.

„Shaqueel heeft alle voorwaarden van een geweldige speler. Er gebeurt altijd wat en als je als club dit soort talentvolle spelers hebt, moet je ze altijd brengen”, meent Been.
 
Titelaspiraties
„Uiteindelijk moeten we een selectie hebben die mee kan doen om het kampioenschap”, zei Van Bronckhorst. Maar wat is daar nu precies voor nodig? Doelpunten, meent ESPN-analyticus El Ahmadi. „Vorig seizoen moesten de goals vooral van Ueda komen, terwijl bij PSV de backs, de buitenspelers én de middenvelders bij doelpunten betrokken waren.”

Terwijl Rigaux de selectie de komende weken verder op orde zal brengen, gebruikt Van Bronckhorst de laatste voorbereidingsweek om zijn spelprincipes verder in te slijpen en een nieuwe aanvoerder te kiezen. Vanaf 9 augustus in de derby bij Sparta moet blijken of Van Bronckhorst Feyenoord niet alleen herkenbaar laat voetballen, maar de club ook terugbrengt in de titelstrijd.

Van alle veldspelers van Feyenoord kwam Luciano Valente (22) afgelopen seizoen het meest in actie. De publiekslieveling van de Kuip over het belang van rust en vakantie, zijn bomvolle eerste Feyenoord-seizoen en nieuwe doelen.
 
Oude liefde roest niet. Dus trok Luciano Valente afgelopen zomer twee keer naar Ibiza. Eerst met zijn oud-ploeggenoten van FC Groningen Jorg Schreuders, Tika de Jonge, David van der Werff, Thijmen Blokzijl en Marvin Peersman.

Daarna met een handvol Feyenoord-spelers onder wie Thijs Kraaijeveld, Jan Plug en Tobias van den Elshout. Vervolgens nog een korte vakantie met zijn vriendin Kim naar het Griekse eiland Mykonos. Het was nodig, zegt Valente. Om op te laden na een turbulent en volgepakt eerste seizoen bij Feyenoord.

„Het was een seizoen met veel verschillende pieken en dalen. Dat moet je allemaal even kunnen verwerken. Ik denk dat vakantie heel belangrijk is voor een topsporter en dat het soms wordt onderschat. Voetballen is meer dan alleen maar trainen en spelen. Er komt meer bij kijken. Concentratie, druk, mentale belasting. Bij Feyenoord speel je ook om de prijzen. Nu is het allemaal opgehelderd en voel ik me weer helemaal fris.’’

Daarbij, Valente speelde veel. Heel veel. Hij miste slechts twee van de 45 wedstrijden van Feyenoord. Alleen de vertrokken keeper Timon Wellenreuther kwam evenveel wedstrijden in actie.

Het is dat Valente nog wel eens een overtreding maakt en geel pakt, want zonder schorsingen had hij vorig seizoen waarschijnlijk niets gemist. „In het hele seizoen heb ik twee wedstrijden gemist door schorsingen. Voor de rest, alles gespeeld. Ik merkte op den duur dat het fysiek een klap gaf.’’

Het intensieve programma bij Feyenoord in zijn eerste seizoen zorgde volgens Valente voor een terugval. „Vooral dat heeft in de tweede seizoenshelft verschil gemaakt. Ik kwam over van Groningen en daar speelde ik één keer in de week en werd altijd gewisseld in de 70ste minuut omdat ik niet meer kon. Nu speelde ik alles en twee keer per week.’’

Die 43 wedstrijden onderstrepen hoe belangrijk Valente direct in zijn eerste seizoen voor Feyenoord is geweest. Altijd met zijn kenmerkende arbeidsethos. „Niet verzaken. Zo goed en hard mogelijk werken.’’

Her en der klonk nog weleens de kritiek dat Valente misschien te veel wilde doen. „Natuurlijk had ik momenten dat het niet goed was en daar ben ik me van bewust. Dat heeft niet zozeer te maken met dat ik meer wilde doen, meer dat ik vermoeid was. Ik had dezelfde instelling als vanaf dag één toen het wel goed ging en het allemaal fantastisch was. En ik zal het nu nu ook weer doen, vanaf wedstrijd één.’’

Eigenlijk is het best bijzonder dat een 22-jarige nieuwkomer uit het noorden van het land binnen no time een drijvende kracht en het gezicht van een van de grootste clubs van Nederland wordt.

Een jaar geleden arriveerde Valente in de Kuip met de rotsvaste overtuiging dat hij zou slagen. ,,Ik had als doelen: basis, belangrijk zijn en een dragende speler worden. Ik kwam naar Feyenoord met de gedachte dat ik wat anders kon brengen. Maar het is makkelijk om te zeggen dat ik het allemaal zag aankomen. Dat het zo goed zou uitpakken, had ik niet verwacht. Daar moet ik eerlijk in zijn. Met ook nog een debuut bij het Nederland Elftal. Het is wel heel snel gegaan.’’

Het maakt Valente een van de gegadigden voor de aanvoerdersband aankomend seizoen. Als het Legioen zou moeten stemmen, was die keuze allang gemaakt. Het gejuich bij de Open Dag, twee weken geleden, liet nog maar eens zien wie de populairste Feyenoorder van het moment is. „Ik weet ook niet hoe het komt maar waardeer het heel erg. Ik wilde naar Feyenoord omdat ik hou van hoe de club beleefd wordt. En alles is hier samengekomen. Zoals ik speel, dat willen de Feyenoord supporters graag zien.’’
 
Terug in Oranje
Uitgerust en inmiddels alweer vijf weken in training maakt Valente zich op voor zijn tweede Feyenoord-seizoen onder de nieuwe trainer Giovanni van Bronckhorst. „Er is een nieuwe dynamiek. Er zijn stafleden weggegaan, er gaan spelers weg en er komen nieuwe spelers en stafleden bij.”

„Iedereen begint weer op nul en wil zich weer laten zien”, vervolgt hij. „Zo gaat de intensiteit op trainingen omhoog en de sfeer zit er goed in. Iedereen is weer fris. Dat bedoel ik met het belang van vakantie. Daar wordt iedereen een beter mens van.’’

Nieuw seizoen, dus stelt Valente zich ook nieuwe doelen. „Goals en terug in Oranje.’’ Meer scoren, het is makkelijk gezegd dan gedaan, zegt Valente. „Ik wil me er niet achter verschuilen, maar ik ben van mezelf nooit een echte doelpuntenmaker geweest. Ik ben er nu veel mee bezig. Het is iets dat je moet ontwikkelen want je gaat niet opeens vanzelf veel goals maken.”

„Het gaat om momenten kiezen, positie kiezen, afwerken. Daar praat ik over met iedereen. Met de hoofdtrainer, assistent- trainer maar ook onze specialist voor corners en vrije trappen.’’

Valente weet inmiddels dat wanneer hij bepalend is bij Feyenoord het Nederlands elftal vanzelf in beeld komt. Zo ging dat afgelopen seizoen ook met twee invalbeurten bij Oranje als beloning. „Het was lastig dat ik er uiteindelijk niet bij zat voor het WK. Oranje is een doel en blijft een droom. Elke keer als ik me daar zou mogen melden. Ik ga hard mijn best doen om de volgende periode daar weer bij te zijn.’’

Blijven rechtsback Givairo Read (20) en Gjivai Zechiël (22) deze zomer bij Feyenoord? Voor trainer Giovanni van Bronckhorst staat één ding vast: hij rekent komend seizoen op beide zelfopgeleide spelers.
 
Gjivai Zechiël en Givairo Read, die allebei uit de Feyenoord-jeugd komen, mogen rekenen op serieuze belangstelling. Zechiël heeft zich na een sterk seizoen als huurling bij FC Utrecht in de kijker gespeeld bij Lille, dat 10 miljoen euro overheeft voor de middenvelder. Dat bod werd afgewezen, omdat hij in de Kuip een serieuze kans krijgt.

Op het trainingskamp in Tubeke zei Van Bronckhorst in Zechiël een potentiële basisspeler te zien. Tegen Rayo Vallecano, de Conference League-finalist van afgelopen seizoen, startte hij in plaats van Oussama Targhalline.

Van Bronckhorst was na afloop tevreden over het spel van Zechiël, die hem op het middenveld met zijn aanvallende intenties een extra optie geeft om te variëren en de assist gaf bij de fraaie 1-0 van Shaqueel van Persie.

20 miljoen voor Read
De situatie van Read verschilt van die van Zechiël. Nottingham Forest is concreet. De club uit de Premier League heeft naar verluidt een tweede bod van 20 miljoen euro neergelegd. Dat lijkt voor Feyenoord nog niet genoeg, want de club zou een transfersom boven de 30 miljoen euro voor de rechtsback verlangen.

Eerder kwam ook de Europese elite op de radar: Bayern München en Manchester City. Ook zouden meerdere Franse clubs interesse hebben in Read, die de Ligue 1 zelf niet direct als optie ziet. In die situatie zit Zechiël nog niet.

Voor Read ligt een transfer deze zomer nadrukkelijker op tafel. De lokroep van de Premier League, het grote geld en wekelijks de beste aanvallers als tegenstanders maken een vertrek aantrekkelijk. „Kijk, als ik vorig seizoen alles had gespeeld, was ik hier nu misschien wel helemaal niet meer geweest. Maar nu ik nog wél bij Feyenoord ben, wil ik me ook gaan laten zien”, vertelde hij eerder deze voorbereiding.
 
Read als nieuwe aanvoerder?
Van Bronckhorst houdt - logischerwijs - het liefst beide spelers binnenboord. Tegen Rayo Vallecano droeg Read de aanvoerdersband. Voor de wedstrijd zei Van Bronckhorst bij Feyenoord ONE: „Het zegt wel iets dat hij aanvoerder is.”

Wat bedoelde de Feyenoord-trainer daar nu mee? Na afloop gaf hij tijdens de persconferentie tekst en uitleg. „Ik vond het geen goede reden om Tjark Ernst aanvoerder te maken bij zijn eerste wedstrijd in de Kuip”, zei hij lachend. Om er vervolgens niet dieper op in te gaan waarom hij dan wel voor Read koos, behalve dat de 20-jarige back dat afgelopen seizoen onder Van Persie ook regelmatig was.

Van Bronckhorst wil het aanvoerderschap van Feyenoord niet te groot maken, maar afgelopen seizoen was het in de Kuip wél een heikele kwestie. Met de wetenschap dat Read alsnog kan vertrekken, klinkt het onlogisch hem tot aanvoerder te benoemen, maar hij blijft voor Van Bronckhorst een serieuze optie.

„Ik wil voor de start van de competitie mijn aanvoerders bekendmaken. Dat zal ook zijn nadat ik met spelers gesproken heb. Daar wil ik de tijd voor nemen. Jullie zullen het zien in de week van Sparta (zondag 9 augustus, red.).”
 
‘Toekomst bij Feyenoord’
De trainer spreekt dus hardop zijn vertrouwen uit in Read én Zechiël. Wat voor gesprekken voert Van Bronckhorst met deze spelers als een mogelijke transfer boven hun hoofden hangt? „Het gaat erover dat ik toekomst met hen zie bij Feyenoord”, antwoordde hij.

„Read speelt al wat langer, maar heeft afgelopen seizoen pas in de laatste fase mee kunnen doen (vanwege zijn hamstringblessure, red.). Dit zijn jongens die vanwege hun talent in de belangstelling staan”, aldus Van Bronckhorst.

Dat beiden zijn opgeleid op Varkenhoord, maakte hem ‘blij’. „Het is zaak om die jongens het vertrouwen te geven, wat ik doe, en duidelijk te maken dat hun toekomst bij Feyenoord ligt. Uiteindelijk is dat mijn taak en ik hoop dat ze dat dit seizoen zullen laten zien.”

De boodschap van Van Bronckhorst is daarmee duidelijk: ondanks de interesse ziet de trainer in zowel Zechiël als Read een belangrijke rol weggelegd bij Feyenoord. Nu en in de toekomst. Of die toekomst ook daadwerkelijk in de Kuip ligt, hangt de komende weken af van de transfermarkt.

Twee wereldgoals in de Kuip, een zware knieblessure en het ontslag van zijn vader, die hem liet debuteren bij Feyenoord. Het eerste seizoen van Shaqueel van Persie (19) was even mooi als zwaar. „Van een van de mooiste momenten uit mijn leven naar slecht nieuws in twee weken.’’
 
Bij de training van Feyenoord op de strak gemaaide velden in het Belgische Tubeke is Shaqueel van Persie een attractie op zich. Telkens wanneer de training even stil ligt, is het showtime. Een overstapje, achter het standbeen langs, een sleep, een bal doodleggen vanuit de lucht of laten balanceren op zijn voorhoofd. Altijd weer een ander trucje uit zijn onuitputtelijke voetbalgoocheldoos.

In het afsluitende partijspel laat Van Persie zien dat zijn techniek functioneel is. Net nadat de nieuwe spits Nacho Ferri met een vlammend schot het ene team op 1-0 heeft gezet, dribbelt Van Persie tussen drie man door. Van rechts naar binnen, om met links de lange hoek te vinden: 1-1. „Die was goed, hè?”, zegt hij daarna met een dikke glimlach. Dit is wat Giovanni van Bronckhorst bedoelde toen de coach het na de oefenwedstrijd tegen Sporting Charleroi had over ‘een extra optie’ met Van Persie aan de rechterkant.

„Ik ben van nature spits. Ik denk ook dat het mijn beste positie is. Maar voor mij maakt het niet echt uit waar ik speel. Rechts of links, op 10 of spits. Als je kunt voetballen, kun je overal staan. Ik heb wel techniek, dus ik denk wel dat ik dat kan op rechts. Ik vind het ook leuk. Je komt wat vaker aan de bal.”
 
Vader Robin
‘Wel techniek’. Het is een understatement. Iets met een appel die niet ver van de boom valt. Van jongs af aan is het ook ingeslepen door af te kijken bij zijn vader. Robin van Persie brak door bij Feyenoord, werd topschutter bij Arsenal, Manchester United en Fenerbahçe en eindigde weer bij Feyenoord.

De gelijkenissen aan de bal tussen vader Robin en Shaqueel als jonge jongen waren al enorm. Bekijk het de oude filmpjes met balkunstenaar Soufiane Touzani maar: ‌ Nu als 19-jarige gaan de overeenkomsten met zijn vader nog veel verder. Het is meer dan de techniek en de naam op het shirt. Zijn kromme benen, hoe de armen fladderen naast het lichaam bij het kappen en draaien. „Ik hoor het vaak. Onze motoriek is bijna hetzelfde. Het zullen de genen zijn en we houden allebei van spelletjes. Voetvolley of tafeltennis. Dat is echt niet leuk om tegen hem te spelen. Als jongen nam ik al die kleine dingen mee en probeerde het na te doen. Ik heb van hem heel veel meegekregen.”

Net als zijn vader was ook Shaqueel als jeugdspeler al mateloos populair, zeker onder de jeugdige aanhang van Feyenoord. Vorig weekend werd hij op zijn eerste Open Dag in de Kuip met luid applaus onthaald. „Mooi. Daar droom je van als klein kind. Niet vanwege de status, maar dat ik met mijn voeten mensen blij kan maken. Ik waardeer het heel erg dat mensen dat zo mooi vinden.”
 
Ontslag
In de jeugdelftallen werd hij al jarenlang gecoacht door zijn vader, die hem in november liet debuteren in Feyenoord 1. Dat zijn vader zeven maanden later ontslagen werd, liet hem niet onberoerd. Maar in huize Van Persie kennen ze de wetten van het topvoetbal.

„Ik vind het jammer, maar zo werkt dat in de voetbalwereld. Hij gaat zijn eigen pad en ik ook. Uiteindelijk maakt het voor mij niet heel veel uit. Ik ben gewoon voetballer. Ik geloof in mijn eigen kwaliteiten. Het is aan mij om die te laten zien.”

Het ontslag was het slot van een turbulent debuutseizoen, dat zo mooi begon. In zijn tweede eredivisiewedstrijd, vlak na de winterstop, zette Van Persie als invaller een afgeladen Kuip in vuur en vlam met twee wonderschone doelpunten tegen Sparta. Eerst een vernuftig hakje achter het standbeen, daarna een omhaal die de hele wereld over ging. ‌ In twee minuten twee goals, van het kaliber waar de meeste spelers in een hele carrière nog niet toe in staat zijn. Feyenoord verloor alsnog met 3-4, maar Shaqueel van Persie vestigde zijn naam. „Ik denk daar nog veel aan en zie de doelpunten nog vaak voorbij komen. Die omhaal kijk ik vaak terug, want ik geniet daar ook van.”

In zijn eerste thuiswedstrijd voelde hij al hoe het is om het middelpunt van een ontploffende Kuip te zijn. „De ontlading en adrenaline bij die tweede goal... Het is heel moeilijk te omschrijven, maar het was een van de mooiste momenten van mijn leven.”
 
Blessure Elf dagen later lag hij op een brancard in stadion La Cartuja in Sevilla. Gevreesd werd voor een afgescheurde kruisband.

„Het kan heel snel gaan. Binnen twee weken van zo’n piek naar slecht nieuws. Voor mijn blessure was ik goed onderweg. Ik bracht veel en toen kwam dat moment. De dokter kwam na de MRI-scan naar me toe en zei: ‘Je moet echt blij zijn, want er zit bijna niks.’ Ik had geen scheur of iets anders in mijn knie. Het was een overstrekking waarbij mijn kapsel aan de achterkant een tik heeft gekregen.”

Met twee keer een half uur speeltijd in de oefenwedstrijden is Van Persie nu op de weg terug. „Ik denk dat ik inmiddels wel 45 minuten aankan. Het doel is helemaal fit worden en constant 90 minuten maken. Of er nog angst is? Nee. Als je jezelf niet vrij voelt, heb je niet lang genoeg gerevalideerd. Alles gaat goed.” ‌ Het Feyenoord-jongensboek van Shaqueel van Persie kent al aardig wat hoofdstukken, maar is goedbeschouwd pas net begonnen. Tijd voor het vervolg. Een nieuw seizoen met Champions Leaguevoetbal lonkt. Die zware knieblessure en het ontslag van zijn vader heeft hij achter zich gelaten. „Mijn vader heeft als voetballer zijn droom al beleefd en heeft al een heel mooie carrière achter de rug. Ik kijk niet naar zijn carrière en wil het zelf maken. Nu is het mijn beurt om het te laten zien. Spelen in de Kuip is magisch. Ik kom er al vanaf mijn 10de of 11de. Op die leeftijd verwacht je niet daar ooit te spelen en goals te scoren. De kans dat je het haalt, is zo klein. Dat ik er nu mag spelen, daar ben ik trots op.”
 
‘Het liefste speel ik voor beide landen’
Nederland - Marokko op het afgelopen WK was in huize Van Persie een speciale wedstrijd. Maar Shaqueel van Persie, zoon van een Marokkaanse moeder en de oud-topscorer van Oranje, lag zelf gewoon te slapen. „Mijn moeder was denk ik toch voor Marokko en mijn vader voor Nederland. Maar die wedstrijd begon om drie uur ’s nachts en ik moest gewoon om acht uur op om daarna te trainen. Mijn ouders hebben gekeken en ik heb de volgende dag highlights gezien.”

Van Persie zag de afgelopen weken dat zijn naam werd gelinkt aan het Marokkaanse elftal. Het heeft hem enigszins verbaasd. „Ik zie het heel vaak voorbijkomen. Maar heb de vraag nog niet eens gekregen en kan die ook niet beantwoorden. Ik heb er ook niet echt over nagedacht en ben er nu niet mee bezig.”

In het verleden speelde hij een handvol interlands voor Nederland Onder 17. „Het liefst speel ik voor beide landen. Wat ik zou doen als de keuze komt? Ik zou het echt niet weten. Dat is mijn eerlijke antwoord. Als het op mijn pad komt, ga ik erover nadenken. Mijn ouders zullen zeggen: volg je hart. In hun ogen is alles prima wat mij een goed gevoel geeft.”

In het Belgische Tubeke boetseert trainer Giovanni van Bronckhorst aan een nieuw Feyenoord. De intensiteit in het spel gaat omhoog, maar vooral: er moeten spelers weg. En niet alleen de beste. „Uiteindelijk moeten we wel een elftal hebben dat om het kampioenschap gaat strijden.”
 
De voetafdrukken van de Belgische WK-gangers Romelu Lukaku en Kevin De Bruyne, alsmede de handen van keeper Thibaut Courtois, zijn in brons gegoten bij de entree van het trainingscomplex van de Belgische voetbalbond in het Waalse Tubeke. Zodat direct duidelijk is dat dit de thuisbasis is van de Rode Duivels. De plek waar Feyenoord voor een week haar intrek heeft genomen als voorbereiding op het nieuwe seizoen.

Het kan zomaar zijn dat een paar maanden na Giovanni van Bronckhorst met Feyenoord ook Mark van Bommel als bondscoach van de Belgen hier zijn trainingen af werkt. „Als ik de berichten moet geloven is dat wel voor 99 procent rond’’, zegt Van Bronckhorst over de toekomst van zijn voormalig ploeggenoot bij FC Barcelona en het Nederlands elftal. „Nou, hij heeft een goede omgeving hier. Goede velden, goede voorzieningen. En Mark hoeft niet bang te zijn dat de spelers hier weg gaan’’, zegt Van Bronckhorst lachend over het trainingscomplex middenin het Waalse platteland op een half uur rijden van het centrum van Brussel.

Na een lange ochtendtraining in Tubeke laat Van Bronckhorst ‘s middags zijn licht schijnen over de selectie van Feyenoord die hij nu een maand onder zijn hoede heeft na het ontslag van Robin van Persie.

De afgelopen weken heeft hij zijn spelers meegegeven wat hij wil zien aankomend seizoen. Mede ingegeven door wat hij vorig jaar zag in de Premier League als assistent van de inmiddels ontslagen Liverpool-coach Arne Slot.

Sleutelwoorden voor Van Bronckhorst in zijn tweede tijdperk als coach in de Kuip: intensiteit en agressiviteit. „Ik wil een Feyenoord zien dat met een hoog ritme speelt, met hoge intensiteit en met veel passie. Vast aan de bal, niet bang om te voetballen en waar kan direct spelen. Verdedigend moeten we ons mannetje staan. Je kan niet uit staan, altijd aan staan. Met z’n allen kunnen aanvallen én verdedigen. Dat is het nieuwe voetbal.’’

‘s Ochtends op het trainingsveld zetten zijn assistenten Sipke Hulshoff en Said Bakkati de lijnen uit en instrueren de spelers. Tactische trainingen en teambesprekingen doet Van Bronckhorst zelf. Mede aan de hand van beelden laat hij zien wat van de spelers verwacht wordt bij het drukzetten en in de opbouw. „De mindset van spelers willen we veranderen naar hoe wij het willen. Als we vooruit kunnen, zo snel mogelijk vooruit. En als we verdedigen kunnen we geen spelers hebben die toekijken. Allemaal de bal proberen te veroveren. Die mindset is de basis.’’

Feyenoord haalde deze zomer vier nieuwe spelers die volgens Van Bronckhorst passen in deze manier van trainen en spelen. Middenvelder Charles Van Houtte, verdediger Mika Mármol, keeper Tjark Ernst en spits Nacho Ferri kunnen in zijn ogen allemaal aankomend seizoen basisspeler zijn in de Kuip. Belangrijkste voor nu is dat er vooral spelers weg moeten bij Feyenoord, zo zegt Van Bronckhorst.

Deze woensdagochtend staan er 28 spelers op het veld, Feyenoord is in totaal met 32 spelers afgereisd naar België. En dat is passen en meten bij een training, legt Van Bronckhorst uit. ,,We komen nu nog een beetje uit omdat we spelers hebben die niet helemaal fit zijn. Die kunnen we tegen elkaar inwisselen. Maar uiteindelijk wil je dat alle spelers alles in een training kunnen doen.’’

In de huidige spelersgroep zijn spelers aan wie getrokken wordt, zoals Ayase Ueda, Anis Hadj Moussa of Givairo Read. Maar ook voor spelers die minder goed in de markt liggen kan de toekomst bij Feyenoord ongewis zijn. Van Bronkhorst: ,,Het is een hele grote groep waar ik mee moet werken en de positie van elke speler verschilt. Het belangrijkste is dat je duidelijk bent naar ze over hun toekomst. Zolang ze bij Feyenoord zijn, zijn het mijn spelers. Maar hoe dichter we bij de start van het seizoen komen, hoe meer ik voor jongens kies die zullen spelen. ’’

Als de selectie die even later aan tafel gaat in het restaurant van de trainingscomplex maakt Feyenoord bekend dat het contract met Calvin Stengs per direct is ontbonden. Stengs had nog een contract voor een jaar, maar kan nu transfervrij op zoek naar een nieuwe club. En zo is er meer ruimte op het trainingsveld.

Precies zoals Van Bronckhorst al schetste. En het is volgens Van Bronckhorst ook niet gezegd dat alle transfertargets bij Feyenoord zomaar vertrekken. „We hebben heel veel spelers die goed in de markt liggen. Als je die allemaal verkoopt heb je veel geld, maar te weinig kwaliteit in de selectie. Uiteindelijk moeten we wel een elftal hebben dat om het kampioenschap gaat strijden. Als Anis Hadj Moussa en Ayase Ueda nog bij Feyenoord zijn als de competitie start, zou ik gek zijn om niet met ze te spelen.’’