Ankara kitap klubü
Bildiğiniz, katıldığınız ve memnun olduğunuz kitap klubü var mı?
Bildiğiniz, katıldığınız ve memnun olduğunuz kitap klubü var mı?
I feel lucky that I genuinely enjoy sports. I always have, whether it was soccer, basketball, skiing, or whatever else I could get into. I was the skinny dude growing up, not because I was unathletic, but simply because I could never eat enough.
Gaining over 30 kg didn’t change my life, though. I still carry many of the insecurities that once permeated almost every aspect of it; they’re just more mellow now. Those 30 kgs simply freed me from the feeling of being small, and that alone gave me a kind of mental relief. I don’t think much about how I look anymore.
Bench atarken gücümü çok etkiliyor, bir hafta bench atmayayım azıcık dinlensin gücüm o kadar artıyor ki şaşırıyorum.
Yüzerken fark ettim, her kulaç atışımda tak tuk ses geliyor. Isınmalarımı iyi yapıyorum oysa ama sakatlamaya yaklaştım herhalde. Doktora gitsem spor yapma geçer diyecek, haklı da ama geçiyor geri geliyor.
Rotation cuff mı başka bir şey mi nasıl anlarız. Napmak lazım
Standartlar yüksek
Kendim kadar biri yeter. Benim gibi spor yapsın ama sporu kimliği yapmasın. Benim gibi kitap okusun sanat sevsin, felsefe sevsin ama bunlardan bir kişilik oluşturmasın.
Olgunlaşmış olsun, nerede ne diyeceğini bilsin. Öz eleştiri yapabilecek kadar farkında, bunları paylaşabilecek kadar da kendisiyle barışık olsun.
Komplekslerinin hareketlerine dikte etmemesi gerektiğini bilecek kadar farkındalığı yüksek, kararlarına müdahale etmesine izin vermeyecek kadar güçlü olsun.
İnsanları anlayabilsin, kibar olmak için kibar olmasın, onları anlayabildiği, kendini onların yerine koyabildiği için şefkatli ve kibar olsun.
Kendisi için yaşamayı da bilsin.
Adaletli de olsun.
Muhakemesi de yüksek olsun. Ondan çıkan bir fikri her zaman dinlenmeye değer olduğunu bileceğim kadar muhakemesi güzel olsun.
Bi de minyon olsun
Playstation’um var ama playstationu olan tanıdığım yok, sizin var mı, beraber oyun neyim atabilir miyiz.
Başlıktan bağımsız içimi dökmek istiyorum. 10 yıla yakındır antrenman yapıyorum, sıkıldım.
Hayat bi ara izin veriyor, iyi yiyorsun, iyi basıyorsun, iyi büyüyorsun. Sonra bir daha izin vermiyor. O eski fiziğine ulaşamıyorsun, sikinde de olmuyor, iki kg daha kas alsam ne işe yarayacak diyorsun. Daha az yiyor, boşver bu seti de girmeyim, belim ağrıyor row atmayım diyorsun.
O motivasyon gidiyor alışkanlık kalıyor. Normali mi bu, yoksa zayıflık mı bilmiyorum ama işin gücün başka hobin varsa oturup kalori hesabı yapmaya, 2 saat antrenman atmaya, sonraki gün yürüyemeyecek kadar ağır squat atmaya üşeniyorsun. Millete eskiden 140 bench atardım diyorsun, kimsenin sikinde olmuyor. Senin de değil aslında amk. İyi spor da çok nankör