u/Bulbasaurus19

Hi everyone, I am male 26 and I only seem to get attention from girls around age 21 on dating apps and in real life. The last girls I matched with are all around 21 and also girls I got attention from irl are around 20-22 years old. Strangely it’s happening now, because for years not a single girl gave me any attention not on dating apps or in real life.

However in my head 26 - 21 feels like a huge age difference. I always think about my niece and she is 21 and I always considered her as being really young. It’s weird I can’t even imagine her being 21 already. Anyway, I know age is not everything.

Also I get like 0 attention from women who are actually my age 25-27. A 21 year old girl is younger, probably still studying or just graduated from college. Not having a lot of saved money, still pretty young. I’m not saying it’s bad or has to be bad, but if your 21 you’re in such another phase of your life as when you are 26. I graduated when I was 21, worked for 5 years now and having some savings, a car, an appartement and I am so much more mature compared when I was 21. I was basically still a kid when I was 21.

Hi, I am 26 male. Never had a relationship and I am struggling. I’m trying to date but it’s very hard almost impossible. I try just to focus on my own life, work, hobby’s and friends because dating is making me feel miserable.

Why are women so fixated on their type? Some only want to date a certain type of guy often I notice most of their preferences aren’t even realistic and that guy doesn’t even exist.

Most dates more feel like a job application. Do I earn enough money? Am I tall enough? Is my hair (colour) good? Am I funny enough? Is my posture good enough? It make me genuinely feel bad since it feels like I am not good enough every time I get rejected again about something stupid along that line.

When I date a women I am more looking at the whole picture. When a women’s personality is awesome, but she has a big nose or a bad haircut or a birthmark on her face, I am not making me that fully reject someone if you know what I mean. Everybody has a flaw and it’s okay.

Only thing what I would like is to find love. Getting rejected for not making enough money in her eyes feels so bad. And I am making far more money than average.

Hai! Eind vorig jaar was ik aan het daten met een vrouw die ik had leren kennen. Super leuke vrouw en we hadden een leuke klik. We hebben een tijd gedate en ik moet zeggen dat ik echt verliefd op haar werd en zij op mij (tenniste hoe ver ik dat moet geloven). Ik vond haar mooi, lief, grappig en de persoon waar ik allang naar op zoek was. En zij zei dat ze mij ook erg leuk vond, grappig etc.

Alleen na een aantal weken vertelde ze me dat ze al een vriend had. Dit kwam voor mij als donderslag uit heldere hemel. Ik was echt even helemaal verward. Ik zei waarom date je me dan? Vind je je vriend niet meer leuk? Waarom? Wil je uit elkaar? De grond zakte onder m’n voeten vandaan en het werd me ook duidelijk waarom ik haar vriendinnen niet mocht ontmoeten, terwijl ik al vaak had aangegeven best een keer mee zou willen gaan. Maarja ze wilde eigenlijk niet uit elkaar met haar vriend. Ik snap er nog steeds niks van. Heb aan een goede vriend van mij advies gevraagd en dat was het einde van het verhaal.

Ik heb nog steeds vaak nachtmerries over deze situatie. Ik droom vaak over haar en haar gezicht. Ik voel me er nog steeds kut bij. Ben haar nog een paar keer tegengekomen in de stad en dat was confronterend en ben gauw de andere kant opgelopen. Ook zag ik vorige week foto’s van haar en haar vriend online en er bekroop mij een enorm naar gevoel van wat ben je toch allemaal aan het doen? Zie ze gelukkig zijn dan, maar ondertussen worden er vervelende spelletjes gespeeld.

Hoe kom ik hier vanaf? En kan ik me meer focussen op m’n eigen leven? Ik droom er nog vaak over of ras afgeleid door gedachten over haar en de situatie. Of ik voel me een hele dag verrot, omdat ik er niet overheen kom. Ik heb geprobeerd om nieuwe mensen te daten, maar dat lukt ook allemaal niet echt.