u/Character_Wedding_5

I've been working through complex trauma for a while now, and I recently discovered that my core wound is a mother wound — the feeling that from the very beginning, my existence wasn't a given. Not being seen by my mother, even though she was a loving person. Those two things can coexist, but it's a painful realization.

My grandmother was the one person who truly saw me — from the very start. She passed away when I was 14. Years later I had a relationship that lasted six months, and I recently realized that my ex embodied my grandmother. She saw me in the same way. Because of that, she unconsciously became my safety anchor — even though the relationship ended three years ago. I still long for her, but what I'm really longing for is what my grandmother gave me. And deeper still — what my mother couldn't give me.

I work with a coach and do brainspotting, and I notice this wound sits very deep — deeper than words can reach.

I'm curious: do more people recognize a screaming mother wound? And how are you healing it? What has helped — body work, therapy, inner child work, something else?

All experiences welcome. 🙏

Ik ben al een tijdje bezig met het verwerken van complex trauma en ben onlangs tot de ontdekking gekomen dat mijn kernwond een moederwond is: het gevoel dat ik er van het allereerste begin niet vanzelfsprekend mocht zijn. Niet gezien worden door mijn moeder, terwijl ze tegelijk wel lief was. Die twee dingen kunnen naast elkaar bestaan, maar het is een pijnlijk inzicht.

Mijn oma was de enige die mij echt zag, van jongs af aan. Zij overleed toen ik 14 was. Jaren later had ik een relatie van zes maanden, en onlangs besefte ik dat mijn ex mijn oma belichaamde. Ze zag mij op dezelfde manier. En daardoor is zij onbewust mijn veiligheidsanker geworden, ook al is de relatie jaren geleden voorbij. Ik hunker nog steeds naar haar, maar eigenlijk hunker ik naar wat mijn oma mij gaf. En dieper nog, naar wat mijn moeder mij niet kon geven.

Ik werk met een coach en doe brainspotting, en merk dat deze wond heel diep zit, dieper dan woorden kunnen bereiken.

Ik ben benieuwd: herkennen meer mensen een schreeuwende moederwond? En hoe werken jullie daaraan? Wat heeft geholpen, lichaamswerk, therapie, innerlijk kind werk, iets anders?

Alle ervaringen welkom. 🙏