u/CialCZ

ANO SA TINGIN MO, may koneksyon ba ang tindi ng grief o hindi mo pagtanggap sa pagkawala ng isang tao sa kung bakit hindi mo siya mapanaginipan?

Sabi ng matatanda, kapag hindi raw nagpaparamdam o hindi mo mapanaginipan ang isang mahal sa buhay na kamamatay lang, ibig sabihin ay tahimik at payapa na siya kung nasaan man siya. Pero para sa taong naiwan—para sa best friend o soulmate na nangungulila—masakit 'yun. Pakiramdam mo tuloy, pati ba naman sa panaginip, iniwan ka na niya? O baka naman sobrang gulo lang ng isip at puso mo ngayon kaya hindi magtagpo ang frequency niyo?

Question: Para sa mga nakaranas na mawalan ng "safe place" o soulmate, matagal ba bago niyo sila napanaginipan? Ano sa tingin niyo ang dahilan—dahil ba sa "tahimik" na sila, o dahil ba sarado pa ang isip natin sa sobrang bigat ng lungkot?

ANO SA TINGIN MO, may patutunguhan ba ang relasyon kung saan ramdam mong 100% ang ibinibigay mong pagmamahal at pag-unawa, pero ang natatanggap mo pabalik ay parang "tira-tira" na lang na oras, pride, at atensyon?

'Yung handa mong lunukin ang pride mo para lang walang away, intindihin ang mga hobbies niya, at suportahan siya sa lahat—pero kapag ikaw na 'yung nangangailangan ng kahit kaunting effort o heads-up man lang sa mga plano niya, parang kailangan mo pang magmakaawa. Para kang nagpapakain sa taong busog habang ang sarili mo namang puso ang unti-unting nagugutom.

Question: Paano niyo ba tinuturuan ang sarili niyo na magtira ng pagmamahal para sa sarili niyo kapag nararamdaman niyo nang hindi na pantay ang timbangan? Sign na ba ito na dapat mo nang bawiin 'yung effort na hindi naman na-a-appreciate? 👇

ANO SA TINGIN MO, may patutunguhan ba ang isang relasyon kung ang partner mo ay may pride na kasing-taas ng Bundok Pulag?

'Yung tipong kahit malinaw na siya ang nagkamali, hinding-hindi mo maririnig sa bibig niya ang salitang "Sorry." Baligtarin man ang mundo, gagawa at gagawa siya ng paraan para ikaw pa rin ang lumabas na may kasalanan o ikaw ang unang magmakaawa. Dadaanin ka sa silent treatment, titiisin ka ng ilang araw, at hahayaan kang maubos sa pag-iyak basta lang hindi maapakan ang ego niya. Parang sa relasyon niyo, mas priority niya ang manalo sa contest ng "Sino ang Mas Matigas" kaysa sa kapakanan ng feelings mo.

Question: Ang lalaki bang mataas ang pride, magbabago pa pagdating ng panahon, o habang-buhay mo na lang bang kailangang lunukin ang pride mo para lang walang away? Hanggang kailan valid ang magtiis sa taong mas mahal ang ego niya kaysa sa'yo?