u/Constant_Ear9456

Hoi Reddit,

Al langer dan een jaar droom ik van het kopen van een nieuwere auto. Momenteel rijd ik een fijne Ford Fiesta ST line Ecoboost 1.0 en heb hier geen enkel probleem mee ondervonden. Zeer tevreden over mijn auto, ligt lekker op de weg en in de bochten, rijd zuinig en en merk er financieel niets van.

Toch elke keer als ik auto's zie rijden zoals bijvoorbeeld een Mazda CX-60, Volvo S60 of Volvo S90 dan kan ik helemaal inbeelden hoe t zou zijn om er zelf in te rijden en dan kan ik dat ook echt voor me zien.

Financiëel kan ik het gemakkelijk verantwoorden en dragen. Tegelijkertijd vraag ik me af hoe lang het zal duren voordat ik spijt zou krijgen van het geld dat ik dan heb gespendeerd aan een van deze auto's naar keuze, of dat het gewoon een auto is naast een droomwagen.

Hier zie ik toch vaak hele mooie wagens voorbij komen, soms ook hele prijzige.

Was benieuwd hoe jullie tot een besluit komen om ook werkelijk de auto te kopen.

Tldr; wil al meerdere jaren een mooie auto kopen en dat is financiëel ook haalbaar en te dragen maar kan mezelf er niet toe zetten om er echt een te kopen.

I (M32) met my wife last year (F34). It was amazing and fun, everything clicked incredibly well and things moved very fast. We moved in together after 3 months (I gave up my own place and moved in with her), and after 4 months she became pregnant with our son (who is now 3 months old).

Since her pregnancy, she has been struggling heavily with hormones. They seemed to completely take over her body. I became some kind of emotional punching bag for her, where she constantly took out her anger and frustration on me. Multiple times she threatened to break up with me and throw me out of the house. She said things like, “Then just get rid of the child, I don’t want this.” She screams that we would be better off apart and that we are not a good match. She told me I’m like a child and that she basically has to raise me, that she doesn’t want to be the one who always has to carry and provide, that I’m not assertive enough, that I’m lazy, while she is someone who constantly needs to be busy and can never sit still.

She also smoked a lot during the pregnancy and still does now that our son is born. If I say anything about it, she tells me to get lost.

Meanwhile, our son is now 3 months old, and she still explodes over the smallest things. She says I annoy her and thinks we are not a match. She tells me I should go look elsewhere to see if the grass is greener. She constantly insults me with harmful things and belittles me, even when I tell her to stop, but it doesn’t help and she just goes on.

I want the best for our family. I’m becoming exhausted and I can’t keep this up much longer, while at the same time it feels like nothing is ever going to change.

She is now saying that I should put my own savings into the house, but I don’t want to do that. I want to keep that money as an emergency escape fund in case things really become unbearable and since she keeps threatening to kick me out over every minor thing

I genuinely don’t know what to do. I know this situation is unhealthy, and I keep enduring her behavior because I’m terrified of losing my son in a divorce.

Does anyone have any advice for me?