u/Dripcake

Naar aanleiding van een afwijzing voor een leidinggevende functie, waarvoor ik niet zou matchen met alle "sterke persoonlijkheden", voel ik me nogal gefrustreerd.

Ik vind het heel oneerlijk hoe anders vrouwen beoordeeld worden als leidinggevende. Maar überhaupt lijkt het ook dat je als leidinggevende maar een grote bek en intimiderende houding moet hebben, want leidinggeven betekent de baas zijn, ofzo.

Zelf werk ik in de horeca en ik merk dat van bijv. mannelijke chef-koks heel veel wordt gepikt; als ze schelden, schreeuwen, imposant doen. Het is echt een macho cultuur. Ik merk ook dat ze mij minder serieus nemen. Maar toen ik afgelopen week een experiment deed waarbij ik meer assertief leiding gaf op een locatie waar ik meestal niet werk (i.p.v. 'Kunnen jullie de vaat gaan doen als jullie tijd hebben?' zei ik bijv. 'Als jullie tijd hebben om te kletsen, kan iemand wel de vaat gaan doen'), vond iedereen me bitchy.

Ik ben misschien een zachtaardig type en ben qua uiterlijk/voorkomen ook vrouwelijke lang haar, hoge stem. Maar ik heb meer ervaring dan bijna al mijn collega's. Toch heb ik meerdere keren in m'n leven gehoord van een manager bij een mogelijke promotie dat een team van mij niks aan zou nemen, omdat het merendeel mannen was en ik een vrouw. Ondertussen moet ik wel dealen met ontevreden gasten en vervelende types. Dat lukt me ook gewoon.

Zijn er meer die hier tegenaan lopen? Ik vind het rot als ik door mijn persoonlijkheid niet verder zou kunnen "klimmen" in mijn carrière. Of misschien heeft iemand tips voor boeken/video's hierover? Het is een beetje 'nice girl don't get the corner office', maar goed, ik wil gewoon geen asshole manager zijn, daar zijn er al heel veel van.

Hoi. Ik zit in een hoekje op de bank. Kan net zo goed naar bed gaan, want deze avond wordt niks meer. Ik voel me echt intens verdrietig, niet echt om directe aanleiding, maar alles is gewoon veel ofzo.

Ik voel me mega neerslachtig over de toekomst van de wereld en hoe die nu is. Ik ben al sinds kleins af aan bewust van klimaatverandering en dat het nu alleen maar erger wordt maakt me super angstig. Ik wil heel graag moeder worden, maar ik voel me er zo angstig over dat ik denk, dat moet ik niet willen, een kind in zo'n wereld. Dus daar voel ik me heel erg verdrietig over. Ik voel echt een soort rouw voor een leven wat ik waarschijnlijk niet ga hebben.

Ik worstel ook al heel mijn leven met depressie. Denk aan de ene kant georven van mijn moeder, aan de andere kant omstandigheden. En daardoor voelt het alsof ik een groot deel van mijn leven, de momenten dat ik de hele dag niet uit bed kon, toen ik parttime in therapie zat, heb verspild.

Het voelt te laat om nog wat van het leven te maken. En aan de andere kant ben ik zo angstig over de toekomst dat ik ook niet zo veel durf. Dus ik voel me mega neerslachtig. Een half jaar geleden dacht ik nog, ik kan eicellen in laten vriezen, ik kan een heel ander veld van beroep zoeken, misschien nog een studie doen. Maar nu denk ik, waarom? Het wordt hier waarschijnlijk vreselijk om te leven.

Ik ben ook nog niet zo super lang samen met iemand en in het begin was ik er super blij mee, want hij is heel lief. Maar omdat ik 34 ben wil ik wel echt serieus en investeren en het liefst op de niet zo lange termijn samenwonen, maar hij lijkt niet zo enthousiast als ik en heeft meer tijd op zichzelf nodig, denk ik. Dus ik voel me vaak ook eenzaam. En hij vertelde me dat hij therapie volgde, dus ik durf hem niet zo goed te vertellen dat ik me zo voel. Misschien jaag ik hem dan weg.

En dit alles is gewoon veel. En ik kan dit met niemand delen.

Zeg maar, zijn het hokjes? Ik ga naar Best Kept Secret en hoewel ik best een paar dagen in hetzelfde shirt wil lopen en dagelijks op een veredelde Dixie zitten, wil ik heeel graag douchen. Maar ik ben een beetje verlegen dus ik wil me er eigenlijk wel mentaal op voorbereiden 😭

Heb wel m'n schaamte overwonnen en gedoucht en omgekleed op Lowlands, dus hoop dat het er een beetje op lijkt.

Hey iedereen,

Sinds een paar maanden werk ik bij een restaurant dat vegan en biologisch is. Het bedrijf gebruikt hele mooie merken, gaat super om met afval (voedselresten worden gecomposteerd voor oesterzwammen bijv.) We werken niet met bijv Coca Cola, maar huisgemaakte fris, etc.

Ik ben sinds een maand manager en hierdoor weet ik dat het financieel niet best gaat, doordat er een paar maanden een soort chique concept is geprobeerd, wat veel vaste gasten en andere mensen afschrok. Inmiddels is de kaart terug naar wat het was en mensen vinden het heel lekker.

Er zijn niet veel vegan restaurants, maar toch lukt het ons niet de bezoekersaantallen van een jaar terug te halen. Terwijl veganisme hier echt wel leeft. Als het zo doorgaat gaat is het financieel niet houdbaar en ik zou dat zonde vinden als het moet sluiten, want dan komt er iets in de plaats wat vlees verkoopt en vooral geeft om zoveel mogelijk winst en niet om de planeet.

De vorige vegan plek waar ik werkte was een cutesie cafeetje, wat het financieel super had door een hele toeristische ligging. Het restaurant is wat minder knus, want restaurant en geen koffiebar. Maar daardoor ook wat minder instagrammable ofzo.

DUS mijn vragen zijn; wat zou een evenement of actie zijn die jou zou trekken naar een restaurant als deze? Krijg je je meeste vegan adressen via via, of volg je vegan influencers?

Ik had al als ideeën: spelletjesavond met snacks en borrelplanken (toegankelijk voor kleine groepjes of alleen). Een duurzame bookclub: men leest een boek en bespreekt het, met bijv een taartje of cocktail erbij.

Verder werken we ook samen met groene studentenverenigingen etc. (Maar dat zijn geen big spenders natuurlijk)