grades wasn’t the worst part
woke up today and nalaman ko na lumabas na pala grades namin sa major subject. pag-open ko ng GC namin, nag-backread ako and dun ko nakita na ako lang sa magkakaibigan yung naka-4.00 which is mababa sinend nung cm ko na friend yung grades. tapos nakita ko pa na yung isa kong friend, tumawa dahil sa grade ko. sabi niya “(NAME KO) QUATRO TANGINA HAHAHAHAHAAH” COF ko sila nung first sem, first year pa lang kami magkakasama at wala naman kaming ganung klaseng biruan sa isa't isa. kapag biruan nagbibiruan naman. iba kasi kapag ang pinagtatawanan ay isang bagay na alam mong ikinadidismaya na nga ng tao sa sarili niya.
ngl, masakit. not because of the grade alone, kasi alam ko naman na mababa siya at disappointed na rin ako sa sarili ko. iba pala yung feeling kapag yung taong akala mong safe space mo, nakikitawa sa situation mo. baka sa kanya joke lang yun, pero sa'kin hindi siya funny. imagine waking up, finding out na ikaw lang yung mababa yung grade, tapos mababasa mo pa na tinatawanan ka ng friend mo. ngayon tuloy, napapaisip ako kung valid bang mag-distance sa tao dahil dun. kasi minsan, it's not about the joke itself eh. It's about realizing who respects your feelings and who doesn't. idk the grade is something I can work on and bawiin. but yung feeling na matawanan ng kaibigan habang down ka na nga, that hits different.