Jetten liegt weer!
Na mooie traditionele dans, Molukse muziek kwamen de zeer emotionele toespraken der Molukse nazaten en ouderen. De tranen liepen over doch vertrapte Jetten gevoelloos over de emoties en de waarheid heen, net als zijn tien steden blijft de rollercoaster van leugens alsmaar door denderen.
Hij heeft niet de echte excuses gegeven waar iedereen op wachte en nog steeds wacht en waar de vreselijke woede onbegrip en verdriet wringt bij deze mensen wiens ouders en grootouders kei en keihard voor de Nederlandse schatkist gewerkt en gestreden hebben.
Nog geen greintje excuus voor de echte reden heeft hij gegeven Namelijk dat Joseph Luns hun na de oorlog een onafhankelijk eigen Ambon zouden geven ddar ze anders hun leven niet meer zeker waren! Alles hebben zij opgeofferd en gegeven! Ze kregen niets meer dan een bootreis zogenaamd tijdelijk naar een piepklein ijskoud huisje in een van de zogenoemde Molukkerskampen in Nederland
Terug gaan was ook geen optie Soekarna had hen immers als verraders bestempeld en vogelvrij verklaard ipv de helden een beetje te ontzien Hij kon zich niet inleven in de voorbije situatie. Immers er werd geen woord gerept tussen Wilhelmina Luns en Soekarna. Ambon werd dood gezwegen ipv een voorstel te doen voor deze mensen zoals beloofd. Met bloed getekend.
Daar hij een Indo is is het tweemaal zo triest en harteloos niet voor een keer de waarheid te geven. Heeft deze man wel een hart vraag ik me af?