A controversial analyst Jan Oberg writes that "Despite the largest rearmament wave since 1945, not a single major European research institute has produced a study comparing military and civilian multipliers." [source] What does "major" mean here is probably relative. You're welcome to debunk the claim, and discuss the actual research and its results.
Frank Zappa in a filmed interview from 1984: "The classical music that everybody rever so much today, you know, the music from the 16, 17, 1800s that they say is a really good stuff. Do you know how many people were writing music during those years? Lots. Most of them you've never heard of. So, guess who survives? The ones who had "hits," not because they were the best, [but] because they were kissing ass in the court, made a deal with the church or had a personal relationship with a dictator. Either that or they managed to get good reviews. There's a lot of people who have been writing music for centuries. Most of them, nobody ever will know. [We'll] never hear their music." -- (source)
Предмалку на улица по работа, наидов на човек висок со црна бизнис чанта в рака(!) и со детенце покрај себеси. Детето мало - го злоставуваше. Го злоставуваше со зборови овака:
„Штом не се разбираш од збор, ќе добиеш шамар.“
„Шамар ќе добиеш, јасно!?!“
„Ќе те оставам сред пустелија“
итн. итн. без крај и конец.
Од тоа ми дојде лошо. МНОГУ лошо. Застанав му пријдов и го погледав попреку, додека низ умот забрзано ги разгледував овие опции: Како би било ...
- Да НЕМУ му се заканам, да влезам во караница?
Знаеш она : ти ќе се направиш кал а тој ќе си биде во свој елемент.
- Да НЕГО го удрам сред лице?
Тоа може да направи да се најдам во полиција, која веќе има во документација пријави против и опомени за мене (- сите без врска со мозок, ама ајде докажи)
А,
- Да се обидам да се разберам со фин аргумент
е очигледен нон-стартер.
А во некој рационален свет, би му рекол ова:
>Ти од една страна, и твоето дете од друга, сте ЕДНО. Твоето дете е ДЕЛ од тебе. Неговите гени се твои и на жената твоја. Културата исто. Општо, се' што тоа има и нема, си одредил ТИ. Каква е тогаш смислата да го третираш како туѓо, па
- да го осудуваш
- да му се лутиш
Како тоа може да има смисла?
.........
Како на ова вие гледате? Што мислите дека во оваква ситуација треба да се направи?