u/NLQuincy

A complaint rant,

Not the first time I travelled from there and experienced an UK Border Force worker who presented himself like he hates his job, but this time was worse.

I walked up after passing through Dutch Douane without issues, and was asked the reason for my stay which I answered with “roughly longer than a week”, it immediately turned into a very derogatory lecture session from this man who found me to be vague.

I ended up getting in an argument with him over this and the fact that when he asked follow-up questions he listened to only two words I said then just respectlessly talked over me with a loud voice, I in frustration told him we’re in the Netherlands and he needs to be more polite and understanding (english is not my first language and different social norms here), in the end his female colleague next to him joined in, loudly shouted at me, and she looked and sounded absolutely like she had a mental breakdown in that moment (ranted about not feeling welcome here, how american customs treated passengers, and other stuff i didn’t understand) I had never seen such an unprofessional and strange thing before.

I was detained for a little bit due to this argument but was later allowed on the Eurostar regardless.

It was an unpleasant and dehumanizing experience, and the Border Force guards were not de-escalatory at all, they felt very power-trippy and rude and continued to threaten to not let me pass through while I told them to be more polite and to behave themselves, not okay.

I was however still co-operative and tried to answer all they wanted from me without issues, as difficult as it was because listening was definitely something they didn’t do…

(I’m Dutch and have diagnosed Autism and they didn’t give me any time to think or answer back on their questions, seriously rude and inconsiderate)

Misschien krijg ik hier downvotes voor want het is een soort rant, maar ik begin echt te merken dat de acceptatie voor LHBTI’ers aan het dalen is overal en persoonlijk als iemand met een vriend voel ik me tussen wal en schip zitten.

Als je kijkt op Instagram, X, bepaalde Reddit kringen, en zelfs in het openbaar, zie ik bijvoorbeeld gewoon een toename in haat en een verdwijning van mildere houdingen in het algemeen.

“Links” (met een luide LHBTI achterban) is enorm erg bezig met Palestina en “Nederland/Westen haat” tegenwoordig en slaat door in de globalisatie en “iedereen is welkom” agenda, Hamas en Iran worden gewoon stiekem gesteund of zelfs vereerd, en moslims (maar ook mensen van bepaalde culturele afkomst) nog steeds veelal gezien als slachtoffers die we moeten beschermen terwijl ze ons diep vanbinnen het liefst een mes in de rug zouden steken of van gebouwen af zouden gooien.

Doordat ik steeds meer het idee kreeg dat het boven benoemde “links” de samenleving compleet wil ontwrichten en hun protesten niet meer zo onschuldig zijn als ze zich presenteren wil ik mij hiervan distantiëren.

“Rechts” gebruikt het feit dat er zoveel LHBTI’ers meelopen met dit “extreem links” als een stok om mee te slaan en ons allemaal te framen als zieke mensen die het liefst het Westen en zijn beschavingen alsmede talen en culturen compleet willen uitwissen en witte mensen willen uitroeien.

Ik wou dat ik een grap maakte, ik heb echt de raarste en naarste dingen voorbij zien komen afgelopen tijd en word er gewoon bang van, bang dat onze vrijheden straks worden teruggedraaid hierdoor omdat het zo’n grote groep is, en dat terwijl ik juist meer met hun gemeen heb dan niet…

De regenboogvlag bijvoorbeeld wordt nu bijna overal uitgekotst terwijl hij niet zo beladen hoort te zijn, hij zou van alle politieke kampen moeten zijn, een mooi voorbeeld zijn de protesten van Iraniërs tegen hun Islamitische regime, waarbij regenboogvlaggen ook horen en worden gevlogen ondanks dat het een “rechtse” beweging is.

Zij snappen het, zij snappen dat wij ook verdeeld zijn en niet exclusief bij “links” horen, zij strijden nu zelfs vóór LHBTI-rechten in Iran.

Er zijn ook gewoon (witte) LHBTI’ers (zoals ik) die niet zo zijn en houden van Nederland (en daarbij het Westen), de cultuur, de taal, de geschiedenis, de normen en waarden, de vrijheden, met de wil Nederland en zijn mooie karakter en identiteit te beschermen en behouden. Ik voel me juist verbonden met de Nederlandse identiteit en hou enorm van dit land en de mensen, dit is mijn thuis, ik ben óók een trotse Nederlander.

Ik wil daarom gewoon met mijn vriend leven in vrede en bij een kamp horen dat gelijkmatig hierover denkt, maar bestaat dat kamp (nog)? Ik ervaar een soort identiteitscrisis als het om politieke positie gaat, waar mag ik nog bij horen op “(centrum)-rechts”? Want ik heb meer overeen met hun dan “(centrum)-links”, alleen voel ik me niet meer welkom bij ze door al de groeiende haat…

Ik maak me enorm veel zorgen en voel me daarbij ook ongehoord en ongezien, en misschien zijn er meer zoals mij die dit snappen en/of herkennen.

Ik zat afgelopen avond het programma Dit is de Week op NPO 2 te kijken en was verontwaardigd over twee uitspraken die erin werden gedaan door Gert-Jan Segers en Jos Wienen.

Er werd gepraat over hoe de anti-AZC/anti-immigratieprotesten “extreemrechtse” fenomenen waren (bijgewoond door mensen met “angst voor het nieuwe”) die tegen waar Willem van Oranje voor stond ingingen, want “hij was zelf een migrant” (Nederlanders en Duitsers waren toen geen gescheiden volkeren met een eigen staat dus dit is geen term die je hier op die manier kan toepassen)

Verder werd er ook meerdere malen gezegd dat ons land een “kaal land” is door Segers.

Waarom heeft dit land zoveel zelfhaat en geven wij zoveel van ons weg? Waarom verdedigen wij de ondergang van onze identiteit, cultuur, en ons land met zijn rijke geschiedenis?

Meerdere malen is bewezen dat mannen uit het Midden-Oosten en Afrika hier komen, doen alsof ze ontoerekeningsvatbaar zijn, en zo van onze voorzieningen misbruik maken want ze worden “geholpen”, bijna nooit uitgezet… Dit gaat dan mond-op-mond verder naar hun vrienden en families waardoor de migratiegolven maar blijven komen en de straten onveiliger en minder Nederlands worden.

Dan is het toch logisch dat we niet nog meer Lisa-scenarios willen? Gemeenten drukken ook vaak gewoon plannen door ondanks dat inwoners er tegen zijn, en als er niet wordt geluisterd, wat moet je anders doen dan protesteren? Dat is dan toch bijna de enige manier om op te komen voor je land en veiligheid?

De zelfhaat zit zo diep in ons geworteld dat we ons land laten verengelsen, naïef mensen met slechte intenties opvangen, onze taal wegwerpbaar hebben gemaakt, onze cultuur als “niet bestaand” wordt gelabeld, en onze geschiedenis als “kaal” en “gestolen” wordt bestempeld, en dat door onze eigen politici en burgemeesters…

Waarom toch?