u/Necessary_While_8027

بتفكروا ازاى فى الموت ، وبتتقبلوه نفسيا ازاى ؟

وهل هو بيحرككم للاحسن ولا بيحبطكم ويخليك زاهد ف الحياة

بتأثر بشدة بكلام الناس وبكون حساس جدا ليه ، كنت منعزل .. لما ارتبطت بيها كانت كل حاجة ف حياتى وكانت هى الصاحب الوحيد ليا وكانت الملجأ الوحيد ليا لما اخاف أو احزن أو اخد قرار مهم .. سابتنى بأعنف طريقة ممكن حد يعملها و لما حصلت بينا مشاكل بتحصل بين اى اتنين

بهدلتنى وقللت منى جامد جدا فى حاجات كتير .. كلام مش قادر اتخطاه لحد الان كلامها دمرنى نفسيا وخلانى ولا حاجة قدام نفسى رغم انى بمثل العكس ... مش عارف لحد الان هى عملت كده ليه ، انا لغاية دلوقت لما بحزن بفكر فيها انى عايز احكى لها رغم كمية الالم اللى سببتهولى ... وهى كملت حياتها عادى جدا ولا كأن كنت ف حياتها لحظة

انا مليش أصحاب وهى كانت كل أصحابى .. انا مش عارف ليه الناس مش بتخاف ع مشاعر غيرهم .. انا اتفرغت للشغل عشان اهرب خليت الشغل صاحبى .. نجحت وكبرت وعملت فلوس كتير

كل ما بكبر ف شغلى وكل ما بكسب فلوس اكتر واعمل إنجاز اكتر

اسأل نفسى بعمل كده ليه ولمين ؟ كل يوم الفراغ بيكبر جوايا

كل يوم بحس نفسى انى مجرد آلة انى مش انسان حاسس انى فقدت ادميتى وبقيت مجرد روبوت بيحقق نجاحات وهو فاضى من جواه وتايه ف الحياة ...

انا اكتر واحد بلوم ع اللى بينتحروا بس والله تفكيرى اتغير وبدأت احس فعلا أن الحياة تقيلة جدا وفيه ناس مش قادرة تعيشها ..

هل الالم هو المحرك الأساسى للاسئلة الوجودية ؟

وهو اللى بيخلينا نتفلسف