ఈ మధ్యే ఒక 'రోగనిర్ధారణ శాల' కి వెళ్ళటం జరిగింది. అక్కడ ఈ అద్భుతం తారసపడింది. చక్కగా 'దుస్తులు మార్చుకునే ప్రదేశం' అని రాసి ఉండవచ్చు కానీ రాయరు.

దీని పక్కనే ఇంకొక గది కూడా ఉంది. దాన్ని కూడా (కౌన్సిల్ రూమ్) అని రాసి తగలడ్డారు.

Many people may not know this, but ARTOS is a 107 year old cool drink company from Andhra Pradesh with a legacy of its own.

It all began around 1912, when a man named A.R. Raju hailing from Ramachandrapuram in East Godavari district, created a soda drink.

Over time, he refined and developed it into a cool drink and officially started marketing it under the name “A.R. Raju Tonics” which was later renamed as ARTOS.

What drives me crazy is that this brand survived through World War II 😮, one of the toughest times in history. During the war, imports had stopped due to the crisis and many industries across India were shut down, ARTOS continued production by using flavours derived from fruits.

Despite many international companies offering franchise opportunities over the years, ARTOS never lost its identity and stood its ground.

As someone who grew up in East Godavari district, drinking ARTOS always hits me with nostalgia. People from other parts of the Telugu states may not know this cool drink as deeply as people from the Godavari districts do. So I’m posting this to see how many of you know or remember it.

Personally, I love its infamous grape flavour. To me, it tastes very similar to grape Zipzicle tube ice which I love. But I’ll be honest, it’s definitely not everyone’s cup of tea 😄. Some people say it tastes like దగ్గు మందు 😁.

Have you ever tasted ARTOS? If yes, let me know how it felt !

పది నిమిషాల్లో బస్సు..! కడుపులో రాక్షస బల్లులు పరిగెట్టేస్తున్నాయ్ ఒక పక్క. ఎక్కడో సూర్యాపేట లో ఉన్న 'ఉదర భంగం హైవే దాబా' లో కానీ ఆపడు బస్సు.

'కార్డ్ ఏక్సెప్ట్ చేస్తారా భయ్యా?' అని అడిగినప్పుడల్లా రామ్ గోపాల్ వర్మ సినిమా లో విలన్ లాగా కించిత్ కూడా కదలిక కి నోచుకోని కాంక్రీట్ మొహం వేసుకుని, కారా కిళ్ళీ నముల్తూ, అడ్డ గాడిద లా అడ్డంగా తలూపి, 'ఊ...హే' అంటూ బ్రూస్ లీ టైపులో ఆడ గొంతు లో అరిచి పక్కకి గెంటేస్తూ ఉంటాడు ఆ క్యాషియర్ సన్నాసి.

చేతిలో చిల్లి గవ్వ లేదు. అల్లంత దూరంలో ఒక ATM కనిపించింది, స్వాతంత్రోద్యమం వీడియో లో బాపూజీ టైపు లో 10 అడుగులు/సెకండ్ వేగం తో నడుచుకుంటూ పోయాను. మరుగుతున్న నూనె లోంచి ఉబ్బెత్తు గా పొంగిన పూరీ లాంటి షేపు తో, మిణుగురు పురుగులా మిళుక్కు మిళుక్కు మంటున్న డిస్కో డిస్ప్లే మీద సెకనుకు పది సార్లు వెలిగీ ఆరుతున్న ‘Please insert your card’ అన్న సందేశం తో స్వాగతం పలికింది లోపలికి.

ఈ ATM కట్టే టైం లో ప్రభుత్వానికి ఆర్ధిక మాంద్యం గానీ వచ్చి, 1970 ల కాలం నాటి పిక్చర్ ట్యూబ్ T.V ని తెచ్చేసి, దీనికి గుచ్చేసి గానీ వెళ్ళిపోయారా ? అన్న అనుమానం కలిగింది ఒక్క క్షణం. స్క్రీన్ వెలుగుతున్న ఆ మిల్లీ సెకండ్ల కాలం లోనే కావలసిన బటన్ నొక్కేయాలి మరి. లేదా మళ్ళీ నొక్కటానికి ఒక జీవిత కాలం వెయిట్ చెయ్యాల్సిందే. అతికష్టం మీద లాస్ట్ స్టెప్ అయిన Do you want a printed receipt ? కి వచ్చాను. No బటన్ ఇలా నొక్కానో లేదో అది చటుక్కున Yes కి మారిపోయింది. చిరాకొచ్చి ఒక్క పిడి గుద్దు గుద్దాను.

ఒక్కసారిగా Do you want to check your current balance ? అన్న మెసేజ్ ప్రత్యక్షం అయ్యింది. మళ్ళీ No బటన్ నొక్కాను. గుద్దినందుకు కక్ష కట్టిందో ఏమో, డిస్కో డిస్ప్లే ని కాస్తా వేసవి కాలం సూర్యుడు లాగా కాన్స్టెంట్ గా మార్చేసి, తెల్ల రంగు అక్షరాలను కాస్త ఎర్ర రంగులోకి మార్చేసి, తాటి కాయంత సైజు కి జూమ్ చేసేసి అడ్డంగా చూపించేసింది నా కరెంట్ బాలన్స్.

ఏదో నా భుజం మీద బరువు గా పడ్డట్టు అనిపించింది. వెనక్కి తిరిగి చూసాను. ROFL అనే ఎక్స్ప్రెషన్ ఎగ్జాజురేషన్ కాదని నిజంగానే అలా నవ్వచ్చని నిరూపించేస్తున్నాడు ఒక తాత. చెయ్యందించి పైకి లేపి, తాతా మీ కుల దైవం ‘నాగమ్మ తల్లి’ కదా? అనడిగాను. ‘అజ్జ బాబోయ్ నీ కెలా తెలిసిపోయింది బాబూ?’ నీకు జ్యోతిష్కం గానీ తెల్సా ? అయితే నా పట్టాదారు పాసు బొక్కు ఎక్కడడిపోయిందో కూతంత సూసి సెప్పు బాబూ..!

- నీ కుల దైవం గురించి తెలుసుకోటానికి జ్యోతిష్కమే తెలియక్కర్లేదు. నీ లాఫింగ్ స్టైల్ చూస్తే కళ్ళున్న ఎవడికైనా అర్ధమైపోతుంది. ఇంతకీ నీ పళ్ళ సెట్టు ఊడి నా భుజం మీద పడే రేంజ్ లో ఎందుకు నవ్వావో అది చెప్పు ముందు..!

నువ్వు సాట్టు వేరా బాబూ ?

- హా

నా కొడుకు ఆటో డైవారు బాబూ..ఆడి బేంక్ బేలన్సే నీ కంటే శానా నయ్యం.   ఈ సారి పట్టలేని కోపం తో నా బ్యాంకు బాలన్స్ చూపించినందుకు ఆ ATM ని కసి తీరా తన్నేసి బయటకి వచ్చేసాను. తర్వాత అర్ధమైంది ఎంత పెద్ద తప్పు చేసానో. నా ATM కార్డ్ ని దాని నోట్లోనే మర్చిపోయా.

జస్ట్ గుద్దినందుకే ఇంత కక్ష తీర్చుకుంది. ఇప్పుడేకంగా తన్నేసొచ్చాను. ఏం చేస్తుందో ఏంటో అనుకుంటూ లోపలికెళ్ళాను.

చెరుకు రసం మెషీన్ చెరుకు పిప్పి ని బయటకి ఉమ్మినట్టు, నా కార్డు ని నా కళ్ళ ముందే ముక్క ముక్కలు గా నమిలేసి బయటకి ఉమ్మేసింది.

అయినా ఆ తాత ఎందుకలా నవ్వాలి ? డబ్బంటే అంత చులకనైపోయిందా జనాలకి ? వెయ్యి అడుగుల ప్రయాణమైనా ఒక్క అడుగు తో మొదలవుతుంది. అలాగే కోటి రూపాయిలైన 1 రూపాయి తోనే మొదలవుతుంది.

1 రూపాయి అంటే ఎందుకు అంత చులకన ? I don't understand.

#కక్షకట్టినATM 

#మిషన్లక్కూడాఎమోషన్లుంటాయ్ 

#CurrentBalance_001

పంచాయితీ కార్యదర్శి గా పనిచేస్తున్న మా నాన్నగారికి కోనసీమ నుంచి అన్నవరం దగ్గరలో ఉన్న ‘రావికంపాడు’ అనే చిన్న గ్రామానికి ట్రాన్స్ ఫర్ అయ్యింది.

చుట్టూ ప్రహారీ, కొబ్బరి, వేప, దూది చెట్లు, గుమ్మం లో సన్నజాజి పందిరి ఉన్న భాస్కరమ్మ గారి పెంకుటింట్లో అద్దెకు దిగాం.

కుడివైపు ప్రహారీ కి, ఇంటికీ మధ్య ఒక 80 గజాల ఖాళీస్థలం ఉండేది. కాలక్షేపం కాక నేను మా తమ్ముడు (పిన్ని కొడుకు) పొయ్య పక్కన పడున్న ఎండి పోయిన కొబ్బరి మట్టల్లోంచి ఒక A క్లాసు మట్టని ఎంపిక చేసుకున్నాం బ్యాట్ చెక్కటానికి.

బాల్ రెడీ గా ఉంది కానీ బ్యాట్ చెక్కటానికి కత్తి మాత్రం లేదు.

అసలే కొత్త ఊరు, అప్పుడే పరిచయం చేసుకుని వెళ్ళిన పక్కింటి 'రేడియమ్మ' (ఒకరి విషయాలు ఇంకొకరికి పైసా ఖర్చు లేకుండా ట్రాన్స్మిట్ చేయటం వల్ల ఆ పేరొచ్చిందిట) తప్ప ఊర్లో ఇంకెవ్వరి పేర్లు తెలియవు మాకు. కనుక వాళ్ల దగ్గర ఉందేమో అని అడగటానికి వెళ్ళాం ఇద్దరం.

- ఏవండీ..!

రేడియమ్మ: ఆ..ఏటండీ...?

- కత్తి కావాలండీ...!

రే: ఇక్కడే ఆడుకుందండీ..ఇప్పడి దాకానీ..! ఎక్కడికెలిపోయిందో ఎలిపోయిందండి సిత్రం గానీ..! (అటూ ఇటూ చూస్తూ)

- తెర్ర మొహాలు వేసుకుని నిలబడ్డాం నేను మా తమ్ముడూ అసలు ఏం జరుగుతోందో అర్ధం కాక..!

రే: అల్లదిగో..! లక్కడుందండి (గట్టిగా) కత్తీ..! కత్తీ..! ఇల్రా.. పిల్తనారు...నిన్నే (వాళ్ళమ్మాయిని పిలుస్తూ)

- నేను, మా తమ్ముడూ కోరస్ లో: ఓహో..! అక్కర్లేదు లెండి అంటూ సైలెంట్ గా మా పెరట్లోకి వచ్చేసి, ఆ మట్టతో పరస్పరం తట్లొచ్చేలా బాదేసుకుని, ఏడవటానికి బదులు నవ్వేసుకున్నాం.. ఆ షాక్ లో..!

#విశ్వదాభిరామఈవింతపేర్లేంటిరామామా #యదార్ధగాధ

ఒక్కోసారి విధి వశాత్తూ ఎక్కడో ఉండవలసిన వాళ్ళు ఇక్కడే ఉండిపోవాల్సివస్తుంది.

MMTS లు METRO లు ఎక్కే ఓపిక లేక చందానగర్ నుంచి సికింద్రాబాద్ రైల్వే స్టేషన్ కి Ola ఆటో బుక్ చేసాను.

ట్రాకింగ్ లో చూస్తే 'Your driver is 6min away' అని చూపించింది. సర్లే టైముంది లే అనుకుని మొహం కడుక్కోటానికి బాత్రూం లోకి దూరాను. ఇంతలో ఏదో F1 రేస్లో లాగా పెద్ద టైర్ స్క్వీలింగ్ సౌండ్లు వినపడ్డాయ్. వామ్మో ఏదో పెద్ద ఆక్సిడెంట్ లా ఉందనుకుని పరిగెత్తుకుంటూ బయటకి వచ్చి చూసా.

దుమ్ము మేఘాలని చీల్చుకుంటూ, బిగుసుకు పోయిన చక్రాలని ఈడ్చుకుంటూ ఒక ఆటో వచ్చి మా గుమ్మం ముందాగింది.

వెంటనే Ola యాప్ ఓపెన్ చేసి చూసాను. Your ride is here అనే ఒక వాక్యం, దాని చివర ఒక ఆశ్చర్యార్థకం ప్రత్యక్షమయ్యాయ్.

ఛ..ఛ..! యాప్ లో ఏదో పొరపాటు జరిగి ఉంటుంది. లేకపోతే ఇది అసాధ్యం అనుకుంటూ ఎక్కి కూర్చున్నా. 1st గేర్ వేసి క్లచ్ వదిలాడో లేదో అమాంతం ముందు టైరు మూడు అడుగులు పైకి లేచి, ఆటో ఆరడుగుల ముందుకి దూకింది.

వాడు ఆక్సెలరేటర్ ని బొంగరం తిప్పినట్టు గిర గిరా తిప్పుతూ ఉంటే ఆదిత్య 369 లో టైం మిషీన్ టైపు లో హైదరాబాద్ లో ప్రదేశాలాన్నీ కళ్ళ ముందే గుర్తుపట్టలేనంత వేగంగా జారిపోయాయ్.

'కొమ్మ గొంతులోన గుండె కొట్టుకుంటే నవ్వుతావు..!' అని వేటూరి గారు ఆ పాటలో రాస్తే పెద్దాయన కదా చాదస్తం కొద్దీ రాసుంటారనుకునే వాడ్ని అప్పట్లో.

వాడి ప్రచండ వేగానికి నా గుండె గొంతులోకి వచ్చేసి ఎడా పెడా కొట్టేసుకుంటూ ఉంటే వెనక్కి తిరిగి చూసి, 'చూసావా భయ్యా ఎలా కోస్సేనో కటింగు..' అంటూ గర్వం తో కూడిన నవ్వు నవ్వుతుంటే గాని అర్ధమవ్వలేదు. వేటూరి గారన్నది అక్షర సత్యమని..! ఊరికే అవ్వరు మహానుభావులు...!

20 నిమిషాలు గడిచాక అపస్మారక స్థితి లో ఉన్న నన్ను ఎవరో చెంప తట్టి లేపినట్టనిపించి కళ్ళు తెరిచి చూసా.

దిగు భయ్యా వచ్చేసాం. మంచి రేటింగ్ ఇయ్యే...!

అంటూ ఒక కార్బన్ మోనాక్సైడ్ పొగ మేఘం నా మొహం మీద వదిలి, క్షణం లో మాయమైపోయాడు.

ఏ యుద్ధ విమాననికో పైలట్ అవ్వాల్సిన వాడు విధి వికటించి Ola ఆటో డ్రైవర్ గా మిగిలిపోయాడు.

ఔను..!

ఒక్కోసారి విధి వశాత్తూ ఎక్కడో ఉండవలసిన వాళ్ళు ఇక్కడే ఉండిపోవాల్సివస్తుంది.

#కర్బనవిమానం #పునర్జీవితం

నేపథ్యం: 90 వ దశకం లో సుమారు పదేళ్ళ వయసున్న మనవళ్ళకి దీపావళి సందర్భంగా తీసుకోవలసిన జాగ్రత్తలు తెలియజేస్తూ ఒక తాత రాసిన లేఖ.

ప్రియమైన అల్లుడు గార్కి, మీ మామ గారైన వెన్నెలకంటి ఉమామహేశ్వరరావు ఆశీర్వదించి వ్రాయునది. ఇచట అంతా క్షేమం అచట అంతా క్షేమమని తలుస్తాను. దీపావళి సందర్భం గా మా కుమార్తె, మనవలు కొత్త బట్టలు ధరించి కలియతిరుగుతుంటే చూడాలని మనసు ఉవ్విళ్ళూరుతున్నా అనివార్య కారణముల చేత రాలేకపోతున్నాను.

దీపావళి కావున బాణా సంచా కాల్చేటప్పుడు పిల్లలు మిక్కిలి జాగ్రత్త వహించాలని సూచించటానికి, ఎటువంటి పనులు చెయ్యకూడదో పిల్లలకి తెలపటానికి ఈ లేఖ వ్రాయుచున్నాను. ఇది వారికి చదివి వినిపించమని మనవి.

ఒరేయ్ బడుద్దాయిల్లారా..! మీ అల్లరి బాగా ఎక్కువైంది అని మీ అమ్మమ్మ నుంచి నాకు ఫిర్యాదు వచ్చింది. కాబట్టి నేను చెప్పేవి కిక్కురు మనకుండా చెవులు రిక్కించి మరీ వినండి.

అప్పట్లో మా ఇంటిపక్కనుండే గోగులు అనే సన్నాసి దీపావళి పూట గొప్పలకి పోయి లక్ష్మీ బాంబు ని చేతిలో హారతి కర్పూరం లా పట్టుకుని గిర గిరా తిప్పేసరికి అది కాస్త చేతిలో ‘ఠపీ’ మని పేలి, వాడి చూపుడు వేలు అంతరిక్షం లోకి ఎగిరిపోయింది.

మొన్నే ఈ అమెరికా సన్నాసుల Hubble Space టెలిస్కోపు తీసిన ఛాయచిత్రం మానవుని వేలు ఒకటి భూమి చుట్టూ స్థిర కక్ష్య లో పరిభ్రమిస్తోంది అని నిర్ధారించింది. అది వీడి వేలే అని రుజువు ఏంటి తాతా ? అని చచ్చు ప్రశ్నలు వేయకండి. ఆ వేలి గోరు మీద ఆరోజు వాడు ఓటేసి వచ్చిన నీలం సిరా స్పష్టం గా కనిపిస్తోంది. అది ముమ్మాటికీ వాడిదే. అందుకే బాంబుల జోలికి వెళ్ళకండి.

మీ చిన్న మావయ్య శుంఠ చిన్నప్పుడు కలశానికి వాడే ఇనప గుండు లాంటి ఇత్తడి చెంబు లో పురుకొస బాంబు పెట్టి పేలిస్తే అది కాస్తా ఆకాశమంత ఎత్తు ఎగిరి పక్కింట్లో తువ్వాలు కట్టుకుని నూతి దగ్గర స్నానం చేస్తున్న పీతాంబరం మాస్టారి గుండు మీద 'ఠంగ్' మనే శబ్ధం తో క్షితిజ లంబం గా ల్యాండ్ ఐయిపోయేసరికి, ఆయన పెద్ద పెద్ద కేకలు వేసుకుంటూ నా మీదకి గొడవకి వచ్చి, మాస్టారు మీ వాడు చేసిన పని చూడండి. దీపావళి ని కాస్త నా పాలిట శివరాత్రి గా మార్చి ఎంత పెద్ద శివ లింగం ప్రతిష్టింపజేసాడో నా గుండు మీద, అంటూ నానా రభస చేసాడు. కాబట్టి వస్తువుల్లో బాణాసంచాలు లాంటివి పెట్టి పేల్చకండి.

మీ పెద్ద మావయ్య సన్నాసి దీపావళి పూటా అందరి ముందూ పోజు కొడదామని గాడిద తోకకి సీమ టపాకాయలు, తాటాకు టపాకాయలు కట్టి పేలిస్తే, ఆ శబ్ధానికి అది హడలి ముందు కాళ్ళతో నుంచుని వెనక కాళ్ళతో పెడేల్ మని మూతి మీద ఒక్క తన్ను తన్నే సరికి, యేరు దాటి అవతలి ఒడ్డు కి ఎగిరిపోయిన వాడి దగ్గరకి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి చూస్తే, డ్రాకులా లాగ రెండు పళ్ళే మిగిలాయ్ ముందు వరస లో. ఆ దెబ్బతో పెద్దయినా కూడా జ్ఞాన దంతం మొలవ లేదు వెర్రి పీనుక్కి. అందుకే సీమ టపాకాయలు, తాటాకు టపాకాయ లు పేల్చకండి.

ఆ మధ్య ఊళ్ళో ఏ పండగ వచ్చినా పేల్పు జువ్వలు వేసే భూషణం గాడు, పేల్పు జువ్వల కట్టని రోకలి కి పక్కనే పెట్టి చచ్చాడు. పిల్లాడు కుదురుగా ఉండట్లేదని వాడి భార్య రోకలి అనుకుని పేల్పు జువ్వల కట్టకీ, పిల్లాడి నడుం కీ తాడు కట్టేసింది. ఈ భూషణం సన్నాసి పరధ్యానం లో పడి చూసుకోకుండా ఆ జువ్వలు వేసేసరికి, పిల్లాడు కాస్తా రెండు తాడి చెట్లంత ఎత్తు ఎగిరి, అదృష్టవసాత్తు పక్కనే దేవుడి కోసం దేవుడిలా నమాజ్ చేస్తూ చేతులు చాచిన ‘రహీం’ క్షేమ హస్తాల్లో పడేసరికి ఒడిసి పట్టుకుని ప్రాణాలు కాపాడాడు. అంచేత జువ్వల జోలికి వెళ్ళకండి.

భూచక్రాన్ని బొడ్డు మీద పెట్టుకుని కాల్చుకుంటే, 'నాభి నుండి ఉద్భవించిన బ్రహ్మ సమేత అనంత పద్మనాభ స్వామి' కనిపిస్తాడని ఒక అల్లరి కుంక చెప్పటంతో అలాగే చేసి ఆస్పత్రి పాలైన శుంఠ ఒకడూ...

చిచ్చుబుడ్డి ని వెలిగించి అది ఆరే దాకా దాని మీదే కూర్చుంటే 'కూర్చుని ఉన్న అయ్యప్ప స్వామి' కనిపిస్తాడని మరొక్కడూ...

కాకరపువ్వొత్తు ని వెలిగించి, అది ఆరే దాకా కొండనాలుక్కి తగిలేలా నోట్లో ఉంచుకుంటే, చుట్టని అచ్చం అలాగే వెలిగించే రజనీకాంత్ కనిపిస్తాడని మరొక్కడూ...

ఇలా బాణాసంచా తో ఆటలాడి పెక్కు దిక్కుమాలిన కష్టాలు అనుభవించారు నాయనల్లారా ! కాబట్టి ఇలాంటి విపరీత చేష్టలకి పోకండి.

చక్కగా అమ్మ చేసిన మిఠాయిలు, పులిహోర అవి తిని, 'దిబ్బి దిబ్బి దీపావళి మళ్ళీ వచ్చే నాగుల చవితి' అని దివిటీలు కొట్టి కీడు వదిలించుకుని, ఏ పాము బిళ్ళలో, వెన్న ముద్దలో, మతాబులో, భూచక్రాలో, చిచ్చు బుడ్లో చెరోటీ కాల్చుకుని, చక్కగా అమ్మ చెప్పే కధలు విని హాయిగా నిద్రపొండి.

ఇద్దరు ఫస్టు ర్యాంకు ల్లో పాసవుతున్నారని చదువుల్లో రాణిస్తున్నారని తెలిసింది. చక్కగా చదువుకుని వృద్ధి లోకి వచ్చి, పెద్ద ఉద్యోగం చేసి అమ్మ నాన్నలని చక్కగా చూసుకోండి నాన్నా....

ఇట్లు,

మీ తాతయ్య.

తొమ్మిది వందల తొంభై తొమ్మిదీ,

తొమ్మిది వందల తొంభై తొమ్మిదీ పాయింట్ తొమ్మిదీ ఐదు

తొమ్మిది వందల తొంభై తొమ్మిదీ పాయింట్ తొమ్మిదీ ఆరు

తొమ్మిది వందల తొంభై తొమ్మిదీ పాయింట్ తొమ్మిదీ ఏడు

తొమ్మిది వందల తొంభై తొమ్మిదీ పాయింట్ తొమ్మిదీ

తొమ్మిది వందల తొంభై తొమ్మిదీ పాయింట్ తొమ్మిదీ తొమ్మిదీ తొమ్మిదీ తొమ్మిదీ తొమ్మిదీ తొమ్మిదీ తొమ్మిదీ తొమ్మిదీ...

ఇంటర్ ఫలితాలలో అన్నింటా పారాయణ ర్యాంకుల పంట... (కచ్చి కచ్చి గా ఒక గాడ్జిల్లా గొంతు)

వెధవ కాకి గోల...న్నారాయణ...న్నారాయణ... ( వేసవి తాపానికి తాళలేక, నిమ్మ సోడా తాగుదామని కిళ్ళీ కొట్టు దగ్గర ఆగిన నారదుడి అంతర్మధనం. ఏంటి 'న్నారాయణ' లో 'నా' కి ఒత్తు పెట్టానని ఆశ్చర్యపోతున్నారా ? పొంగుకొస్తున్న ఉక్రోషాన్ని పంటి బిగువున అదిమి పట్టి ఒత్తి ఒత్తి పలికిన నారాయణ కదా మరి ! వినటానికి అలాగే ఉంటుంది మరి)

కొట్టోడు: ఇదుగో బాబూ సోడా...అరే..ఏడీ మడిసి ? ఇప్పటిదాకా ఇక్కడే ఉన్నాడు...

సిత్రం గా మాయమైపోనాడు..ఏటిదిదీ ఇడ్డూరం....!

నారదుడిపొట్టకొట్టారుకదరాదుర్మార్గులారా

నారదుడికే_భృకిటి_ముడిపడింది

ఇల్లు కొందామని రోడ్లమ్మటా తిరుగుతున్న నాకు, అవే ఇళ్ళు చక్రాలు బిగించుకుని రోడ్ల మీద దొర్లుకుంటూ పోతూ కనిపించాయ్.

కొన్ని 80 నుంచి 90 లక్షలు చేసే 2 BHK లు

కొన్ని కోటి నుంచి కోటిన్నర చేసే 3 BHK లు

కొన్ని రెండు నుంచి రెండున్నర కోట్లు చేసే విల్లా లు

కొన్ని మూడు నుంచి మూడున్నర కోట్లు చేసే బంగ్లా లు

వాటినే వాడుక భాష లో  Volvo XC 90, BMW Z4, Mercedes Benz SLC, Mercedes Benz S, Lexus LS, Jaguar XJL, Porsche 911, Mercedes BenZ AMG, Lamborghini Urus అని పిలుచుకుంటున్నారని తెలిసింది.

For reasons unknown, the post I shared approximately two months ago was inadvertently removed by some filter. I am reposting it now and sincerely hope you find it worthwhile.

Covered this masterpiece back in 2020. Had to keep the mic away since it was a video shot on my phone. Please put on headphones for profound listening experience. చూసి, విని పెట్టండి.

Original Vocals: Sid Sriram

Composer: Justin Prabhakaran

Lyrics: Rahman

Song: Kadalalle

Movie: Dear Comrade

నేపధ్యం:

వార్తా పత్రికలు జోరుగా హవా కొనసాగిస్తున్న రోజులవి. 'తిమిర సంహరణం' వార్తా పత్రిక లో Sub-Editor గా పని చేస్తున్న 'కఠోరకలం కమలాకర రావు' Feature Writer అందుబాటు లో లేనందున Chief Editor ని ప్రాధేయపడి మరీ బలవంతంగా ఒప్పించి, ప్రపంచానికి కనీ వినీ ఎరుగని కొత్త తెలుగు పదాలని పరిచయం చేద్దామనే దుగ్ధ తో తానే Software Industries మీద ఒక ఆర్టికల్ వ్రాస్తారు. తన వ్యాసాన్ని చదివి దిగ్భ్రాంతి కి గురైన Chief Editor కి, కమలాకర రావు కి మధ్య జరిగే సంభాషణ.

అసిస్టెంట్ – సర్.! నిన్న సాఫ్ట్ వేర్ ఇండస్ట్రీ ల మీద మీరు రాసిన ఫీచర్ అర్టికల్ మీద చీఫ్ ఎడిటర్ గారు మీతో మాట్లాడాలని రమ్మన్నారు సర్..!

కమలాకర్రావ్ – సరేనయ్యా.. ఇదుగో ఇప్పుడే వెళ్తున్నా..

  -  ఆ..ఆ..రావయ్యా ‘కమలాకర్రావ్’ కూర్చో..! నువ్వు రాసిన కళా ఖండం మీద చాలా మాట్లాడాలి. Sub-editor వి కాస్తా Feature writer అవతారమెత్తి జిజ్ఞ కొద్దీ ‘యువ తరం’ లో ఫీచర్ రాస్తానని పట్టుబట్టావ్. సరే అన్నందుకు ఇదిగో..ఇప్పుడు అనుభవిస్తున్నాను.

థాంక్యూ సర్..! ఈ ఆధునిక జీవనం లో నిత్యం ఆంగ్లమూ ఆంగ్లమూ అంటూ ప్రాకులాగే యువతరానికి, ఇప్పటి వరకూ కనీ వినీ ఎరుగని తెలుగు పదాల్ని పరిచయం చేద్దామని ప్రయత్నించాను. మీ ఆరంభం చూస్తే మీకు చాలా నచ్చినట్టుగా గోచరిస్తోంది.

- ఆ..ఆ.. వర్ణనాతీతం గా ఉంది. అందుకే నీ ఆర్టికల్ ని, నీ ముందే చదివి వినిపిద్దామని పిలిపించాను. విని తగలడు..

- “శీర్షిక: ‘సున్నితపు తొడుగు’ పరిశ్రమలపై మొగ్గు చూపుతున్న యువత...!”

-  ఏమిటయ్యా ఇది ? నీ శ్యార్ధం, నా పాటిమట్టి కాకపోతేను...! ద్వంద్వార్ధం ఇంత ప్రస్ఫుటం గా ప్రతిధ్వనిస్తూ ఉంటే ఎలా వాడబుద్ది అయ్యింది ఇంత అనుచిత వాక్యాన్ని? Wear కి Ware కి కూడా తేడా తెలియట్లేదా నీకు?

‘సున్నితపు సామాను’ అంటే ఎబ్బెట్టు గా ఉంటుంది అని అలా ప్రయత్నించాను గురువు గారు. అయినా మొబైల్ ని ‘కరవాణి, చేవాణి ’ అని నేను మొట్ట మొదటి సారి అనువాదం చేసినప్పుడు రాని తర్కం ఇప్పుడెందుకు వస్తోందో ? ‘కరవాణి, చేవాణి’ అంటే ‘చేయి స్వరం’ అని అర్ధం. ఎవరైనా ప్రశ్నించారా ? ఇదీ అంతే..

- “ఆధునిక ప్రపంచం లో అనేక రంగాల్లో కొలువులున్నా అత్యధిక శాతం మంది యువత ‘సున్నితపు తొడుగు’ పరిశ్రమల వైపే మొగ్గుచూపుతున్నారు. కెరీర్ ఆరంభం లోనే 6 అంకెల జీతం, సులభతరమయ్యే విదేశీయానం, సౌకర్యవంతమైన కార్యాలయాలు, యువతని ఆకర్షిస్తున్నాయ్. ఈ క్రమం లో ‘తిమిర సంహరణం’ ఈ రంగంలో పనిచేస్తున్న యువతను పలకరిచింది. ఆ విశేషాలు మీ కోసం”

- ఆ 'తొడుగు' మినహాయిస్తే ఈ ముక్క బానే చచ్చింది మళ్ళీ..!

కృతజ్ఞతలు..

- “నేను ఈరోజే కార్యాలయం లో చేరాను. ‘జ్వాలా నక్క’ అంతర్జాలదర్శిని లో మా బృందనాయకుడు చాలా మెళకువలు నేర్పుతున్నారు. 'తాజా మనుషులు' అందరం చాలా నేర్చుకుంటున్నాం - 'సీమ రేగి పండు' ఉద్యోగి” 

- ఏం చెప్పదలచుకున్నావ్ నాయనా ఇక్కడ ? ఈ 'తాజా మనుషులు' ఎవరు ?

Freshers సార్, Firefox - జ్వాలా నక్క, Browser – అంతర్జాల దర్శిని, Apple – సీమ రేగి పండు. మీకు అర్ధం కావటం లేదు..ఈ రోజుల్లో ఇదే ట్రెండ్.

- “మాకు శిక్షణ చాలా బాగా జరుగుతోంది. సాయం సంధ్యలో అల్పాహారం కొరకు ఉచితంగా మాకు ‘వేడి కుక్క’ లను సరఫరా చేస్తున్నారు. వాటిని ‘సూక్ష్మ తరంగ జ్వలిత పొయ్యి’ లో వేడి చేసుకుని మరీ ఆరగిస్తున్నాము. ఆట విడుపు సమయం లో ‘కాఫీ విసర్జిని’ నుండి విసర్జింప బడిన వేడి పానీయములను అస్వాదిస్తున్నాం. శుక్ర వారం పూట రంగు రంగుల ‘ఏక ముక్క వస్త్రము’ లలో స్త్రీ 'తాజా మనుషులు' తళుక్కుమంటున్నారు. – 'సూక్ష్మ సున్నితం' ఉద్యోగి”

-  ఈ సుంఠ  ఎవడో కానీ ఉద్యోగం తప్పితే అన్ని పనికి మాలిన విషయాలు మాట్లాడాడు. వీడ్ని మన పత్రిక తరపున ఇంటర్వ్యూ తీసుకోటానికి నువ్వు ఉండనే ఉన్నావ్. సరిపోయారు, దొందూ దొందే..! నీ ట్రూ ట్రాన్స్లేషన్లూ నువ్వూ..! అవునూ... ఈ 'సూక్ష్మ సున్నితం' ఏంటి ?

Micro Soft: సూక్ష్మ సున్నితం, ఎలా ఉంది సార్ నా ప్రయోగం ?

- ఏడ్చి మొహం కడుక్కునట్టు ఉంది.

- మీ వంశీకుల ముందుచూపుకు నా జోహార్లు. నీ శక్తి సామర్ధ్యాల గురించి ముందే అంచనా వేసారో ఏమిటో..! ‘కఠోరకలం’ అనే ఇంటి పేరును పెట్టి, అక్షరం పొల్లు పోకుండా న్యాయం చేశారు. నాకొక సందేహం, నువ్వు 'తిమిర సంహరణం' లో చేరటానికి ముందు ఎక్కడ పనిచేశావ్ నాయనా ?

గతం లో ‘పురుగుల మందు’ అనే పత్రిక లో సేవలందించాను తర్వాత అక్కడ నాడు దక్కాల్సిన గౌరవం దక్కక ఇక్కడికొచ్చాను.

- శివ శివా..! పురుగుల మందా ? అదేం దినపత్రిక నాయనా? కొంప తీసి ఆ పేరు పెట్టింది నువ్వేనా ?

సరిగ్గా చెప్పారు. కొంప తీయకుండా నేనే. సంఘ విద్రోహ శక్తులు అనే పురుగుల మీద ఎండ్రిన్ లాగ పనిచేసే పత్రిక అని దాని నేపధ్యం.

- నీ అర్టికల్ ప్రచురించే ధైర్య సాహసాలు మాకు లేవు నాయనా. నిన్ను తక్షణమే విధుల నుండి బహిష్కరించమని యాజమాన్యం నుంచి ఆదేశాలు కూడా వచ్చాయ్. I’m sorry. You are dismissed. 

మీరు నన్ను చాలా అవమానిస్తున్నారు సర్. నా సృజనాత్మకత మీకు నచ్చక ఈర్ష్య పడుతున్నారు కాబోలు. ‘ఆరుపలకల దేహం, కరవాణి’ లాంటి పదాల సృష్టికర్త ని. ఇప్పుడు మొత్తం ఇండస్ట్రీ వాటినే ఫాలో అవుతోంది, నా ప్రతిభ ని గుర్తించక పోవటం మీ దురదృష్టం. కానీ పెళ్ళాం, బిడ్డలు కల వాడ్ని ఇప్పటికిప్పుడు కొత్త ఉద్యోగం వెతుక్కోవటం సమయాభావం తో కూడుకున్న విషయం. అందువలన ‘గమనిక గడువు’ నిమిత్తం నెల జీతం ఇప్పించండి.

- గమనిక గడువా ? దీనర్ధం ఏమిటో క్షణం ఆలస్యం చెయ్యకుండా చెప్పేయ్..!

‘Notice Period’ ని కొత్తగా ప్రయత్నించా..!

- ఇంకొక్క క్షణం నా ముందు ఉన్నావంటే నీ పుర్రెను ఆ అచ్చు యంత్రం లో గుచ్చి మరీ ముద్రించేస్తాను, రక్త సిరా తో రేపటి ప్రతి లో మొదటి ‘పుట’ ని. పో అవతలకి..!

అది ఒక వర్షం కురిసిన రాత్రి. ఆఫీస్ లో వర్క్ అయ్యే సరికి రాత్రి 11 అయ్యింది. ఇప్పటికే బాగా లేట్ అయ్యింది త్వరగా ఇంటికి పోవాలి అనుకుంటూ వచ్చాను పార్కింగ్ లోట్ లోకి. బయట ఉరుములు, మెరుపుల తో కూడిన భారీ కుంభవృష్టి వర్షం. వెయిట్ చేస్తూ ఉండిపోయాను 1 గంట దాకా. మొబైల్ స్విచ్ ఆఫ్ అయిపోయింది. వాన ఆగింది. బయలుదేరాను బండి మీద. మెయిన్ రోడ్ లో డైవర్షన్ పెట్టటం తో పక్కనే ఉన్న గల్లీ లోకి మళ్ళాను. 

టపాకాయ పేలినట్టు శబ్దం చేస్తూ తెగిపోయింది బండి చైన్. బండి అక్కడే పెట్టేసి మర్నాడు వద్దాం అంటే ఇంటికి వెళ్ళటానికి ఒక్క ఆటో కూడా రావటం లేదు. క్యాబ్ బుక్ చేద్దాం అంటే మొబైల్ ఆఫ్ లో ఉంది. 

ఆ టైం లో మెకానిక్ కూడా దొరికే ప్రసక్తేలేదు. ఏం చెయ్యాలి రా దేవుడా అనుకుంటూ తచ్చాడుతూ ఉంటే కాలికి ఏదో గుండ్రటి ఇనప రేకు లాంటిది తగిలింది. అదేంటో చూద్దామంటే కరెంట్ కూడా లేదు. అంతా చిమ్మ చీకటి. 

మెరుపు లాంటి ఒక ఐడియా తట్టింది మెదడు లో. తక్షణమే ఆ రేకుని ఒక చుట్ట లాగా చుట్టి, తెగిపోయిన రెండు చైన్ స్పోకెట్స్ లోకి గుచ్చేసి, మెలితిప్పేసి అతికించేసాను. నెమ్మదిగా తోలుకుంటూ ఇంటికి పోయాను. మర్నాడు నన్ను దేవుడిలా కాపాడిన ఆ రేకుకు దండం పెట్టుకుందాం అని వెళ్ళి చూసాను. దెబ్బకి కళ్ళు బయర్లు కమ్మిపోయి కరెంట్ షాక్ కొట్టేసింది ఆ దృశ్యాన్ని చూడగానే. 

అది ఇనప రేకు కాదు అని, చైన్ తెగిన ప్రాంతానికి ఆనుకుని ఉన్న బాయ్స్ హాస్టల్ నుంచి విసిరి పారేసిన 'చపాతీ' అని, దాన్ని తయారు చేసిన కుక్ పేరు 'ఇనప రొట్టెయ్య' అని, నా స్టింగ్ ఆపరేషన్ లో తేలింది. (నమ్మరా ? అయితే పైన upload చేసిన image ని ఈ సారి క్షుణ్ణంగా చూడండి)

వెంటనే 'రాయల్ ఎంఫీల్డ్' కంపెనీ కి ఫోన్ చేసి వాళ్ళ 'ఆటో మొబైల్ ఇంజినీరింగ్' డిపార్ట్మెంట్ వాళ్ళతో అపాయింట్మెంట్ బుక్ చేసాను. ఒరేయ్ వెర్రి భద్రాల్లారా ! చైన్ లు తయారు చెయ్యటానికి అనవసరంగా లోహాలని వేస్ట్ చేస్తున్నారు. 

Meet Mr. ఇనప రొట్టెయ్య. Because iron and titanium are just too mainstream, the man who looked at those metals and said ‘Nah, chapati is better, stronger, 1000 times cheaper, clearly the future of engineering, and probably edible too” అని చెప్ప బోతున్నాను.

జర్మనీ హెవీ వెయిట్ లిఫ్టింగ్ క్రైన్ లకి కూడా ఐరన్ రోప్ లకి బదులు మన 'ఇనప రొట్టెయ్య' చేసిన తేలిక పాటి 'చపాతీ చైన్' లని రికమెండ్ చెయ్యబోతున్నాను. టెలీ ఫిలిమ్స్ వాళ్ళకి కూడా ఫోన్ చెయ్యబోతున్నాను. "కదులుతున్న బీరువాలు, భూషాణాలు, మంచాల కోళ్ళ కింద కదలకుండా మడిచి పెట్టుకోండి, మా 'ఇనప రొట్టెయ్య' చపాతీలు" లాంటి కమర్షియల్స్ టెలికాస్ట్ చెయ్యటం కోసం. 

#ఇనప_చపాతీ

#ఇనప_రొట్టెయ్య

#ఒక్క_చపాతీ_వీడి_జీవితాన్నే_మార్చేసింది

నేపథ్యం: హోటెల్ ఓనర్ కి ఒక సౌండ్ ఎలర్జీ రోగి కం వన్ టైం కస్టమర్ రాసిన వ్యంగ్య లేఖ.

హోటెల్ ‘ఖర్జూరం’ యజమాని గారైన మహారాజశ్రీ ‘మిక్కిలినేని ముష్టాన్నం’ గారికి, తమ పలహారశాల ఒక పూట వినియోగదారుడైన ‘రేగిపండేశ్వర రావు’ నమస్కరించి వ్రాయునది. ఇచట అంతా క్షేమం (నేను మినహాయించి నా కుటుంబం అంతా), మీ హోటెల్ లో కస్టమర్ లు తప్పించి అచట అంతా క్షేమమని తలుస్తాను.

ఏక కుశులోపరి ! (ఉభయ కుశులోపరి అని రాసి, నేను కూడా కుశలం అనటానికి ధర్మం అడ్డు తగులుతోంది. అర్ధం చేసుకోగలరు).

గత వారం నా జాతకం లో దుష్ట ఫలాలు ప్రవేశించాయని, ప్రయాణం చేయటం మంచిది కాదు అని, మా సిద్ధాంతి మిత్రమ శుంఠ ‘చీకటిరంధ్రం గ్రహశకలశాస్త్రి’ ఎంత వారించినా వినకుండా మా చిన్నాడ్ని చూడటానికని, రోళ్ళు పగిలే రోహిణీ కార్తి ఎండ లో మధ్యాహ్నం బండికి దిగియున్నాను హైదరాబాదు లో.

అడుగు పెట్టాకా కానీ తెలియలేదు. ఆ దుష్ట ఫలం మరేదో కాదు, మీ ‘ఖర్జూరమే’ అని. అవును ! పాపం మా ‘గ్రహ శకలం’ గాడు చెప్పింది అక్షరాలా నిజం.

నెత్తి మీద జీడి మామిడి కాయని పెడితే క్షణం లో కాల్చేసి జీడిపప్పు చేసేసే సూర్యుడు, కడుపు లో ఆకలికి అలమటిస్తున్న ఆత్మారాముడు అనే రెండు శక్తుల ఒత్తిడి కి తాళ లేక విల విల లాడుతున్న నాకు తమ హోటెల్ ‘ఖర్జూరం’ బోర్డు కనిపించినది.

ఫల నామధేయుడ్నైన నాకు, ఫల నామధేయురాలైన మీ హోటెల్ కనిపించటం శుభసూచకం అనుకొని, సంధి కుదిరి సత్ఫలితాలుంటాయేమోనని భావించి అడుగుపెట్టి యున్నాను తమ ‘ఖర్జూరం’ లోనికి. పెట్టీ పెట్టగానే ఒక పిల్లదండు మేస్తున్న టేబుల్ పక్కనే కూర్చోపెట్టాడు మీ బేరర్ ‘మొండి హస్తేశ్వర రావు’.

అక్కడ రోళ్ళ తయారీ పరిశ్రమ నడుస్తోందో, 'పిల్ల రాక్షసులు ఐస్ క్రీం మేయటం' అనే ప్రక్రియ జరుగుతోందో తెలుసుకోటానికి 10 నిమిషాల సమయం పట్టినది. ఇంతలో  కోన్ ఐస్ క్రీం మేస్తున్న ఓ కుర్ర కుంక, గొట్టం క్రింది భాగాన్ని కొరికి, పక్కనే నూడిల్స్ తింటున్న ఓ బీహారీ వాడి ప్యాంటు వెనుకభాగం లో నిట్టనిలువు గా ప్రతిష్ఠించే సరికి, ఆ శీతల హిమ నదీ ప్రవాహానికి దక్షిణ పీఠభూముల్లో కలిగిన ప్రకంపనానికి గుండె ఝల్లు మని చివుక్కున పైకి లేచేసరికి ఆ అదురుకి అతని చేతిలో ఉన్న ఫోర్క్ 343 m/s వేగంతో (ధ్వని వేగం) ప్రయాణించి, అప్పుడే భోంచేసి చెయ్యి కడుక్కుంటున్న ఓ అభాగ్యుడి పిరుదుల్లో కొబ్బరిచెట్టుకి గుచ్చిన కొడవలి టైపులో దిగబడి పోయేసరికి, అతడు పెడుతున్న ఆర్తనాదాలను వినలేక, నా సున్నిత శ్రవణాలని గట్టిగా మూసుకోవటం తప్ప ఏమియూ సాయలేని నిస్సహాయుడనై మిన్నకుండి పోయినాను. 

మనవి 1: దయచేసి గాజు కప్పుల్లో, ఇనప చెంచా లతో పిల్లలకి ఐస్ క్రీం లు సర్వ్ చెయ్యద్దని భారీ మనవి. దానికి బదులు రబ్బరు చెంచా, రబ్బరు చిప్పల్లో సర్వ్ చెయ్యమని కోరుకొను వాడను. అలాగే కొరకటానికి వీల్లేని ఇనప గొట్టాలలో కోన్  ఐస్ క్రీం లను సరఫరా చేయ వలసినదిగా మనవి. 

మనవి 2: సొట్టలు పడిన సత్తు పళ్ళాలలో భోజనాలు పెట్టద్దని మనవి. కంకరాళ్ళ పై రోడ్డు రోలర్ దొర్లుతోందా ? అన్న భ్రాంతి కి గురి చేసినది. ఆ అసమతల పళ్ళాల నాట్య విభావరి.

అడిగిన ప్రతి పదార్ధానికి 'లేవు' అని మొండి హస్తం చూపించే సార్ధక నామధేయుడైన మీ 'మొండి హస్తేశ్వర రావు' ని, ఏం నాయనా మరి ఏమున్నాయి తినటానికి ? అని అడగగానే, భర్తన్ బాదుతా, తోటి కోడల్ తోల్తా, అమ్రిత్సరీ కుల్చా, బతూర, కరేలా బార్త, లౌకీ కే కోఫ్తే అంటూ కనీ వినీ ఎరుగని వంటకాలని ఏకరువు పెట్టేస్తుంటే, నాయనా ఆగు, నార్త్ ఇండియన్ కాదు స్వచ్చమైన సౌత్ ఇండియన్ భోజనం ఉంటే పట్రా అని యున్నాను.

వాడు ‘తాళి’ ఉంది సార్ తెమ్మంటారా ? అనగానే అరికాలి మంట నెత్తి మీదకి వచ్చి, హవ్వ హవ్వ.. పవిత్రమైన తాళి బొట్టుని తినటానికి తీసుకొస్తాను అంటావా ? అంటూ ఒంగోబెట్టి వాడి వీపు మీద నాలుగు మినప రొట్టె లు వేసియున్నాను. అది తాళి కాదు, ‘సౌత్ ఇండియన్ తాలీ’ అని తెలుసుకొని పాపం వెర్రి సన్నాసికి క్షమాపణలు కూడా తెలియజేసి యున్నాను.

తరువాత వాడు తెచ్చిన తాలీ ని చూసి దుఃఖం పొంగుకు వచ్చినది. దానికి 'సౌత్ ఇండియన్ తాలీ' అనే పేరు పెట్టే కంటే ‘సౌత్ ఇండియన్ ఉగ్గు గిన్నెలు’ అని పెట్టి ఉంటే న్యాయం జరిగేది అని తోచినది. 24 టానిక్ మూతల్లాంటి చిప్పల్లో మిల్లీ గ్రాముల పరిమాణం లో ఉన్న పదార్ధాలను బూతద్దం లో చూస్తే గానీ గుర్తు పట్టలేను అని తెలుసుని, పక్కనే ఉన్న నూపొడి కలుపు కొని తిని యున్నాను. మధ్యలో ఆ వెల్లుల్లి ఆవకాయ ఒకటి తమ బొంద, బియ్యం గింజ పరిమాణంలో ఉన్న ఆ పదార్ధం  వెల్లుల్లిపాయో ఆవగింజో తెలుసుకోవటానికి ఆరు నిమిషములు పట్టినది. ఆ వెల్లుల్లిపాయని నా చొక్కా గుండీ రంధ్రం లో భద్రపరచి ఇందాకే గిన్నిస్ బుక్ వాళ్ళకి అందజేసాను. మైక్రో బయాలజీ రంగం లో దాన్ని పండించిన వాళ్ళకి ఏమైనా అవార్డు వస్తుందేమో చూడాలి మరి. 

ఎరుపు రంగులోకి మారిపోతున్న ముఖం, చెవుల్లోంచి కమ్ముకొస్తున్న పొగలూ చూసుకున్నాక కానీ అర్ధం కాలేదు. నేను తిన్నది నూపొడి కాదు మిరియాల పొడి అని. పైగా దానికి 'పెప్పర్' అని ఆంగ్ల నామధేయమొకటి తమ శ్యార్ధము. ఆరోజు నుంచి ఈరోజు దాకా విరోచన పరంపర ఆగటం లేదు. ఈ లేఖని కూడా విసర్జన శాల నుండే వ్రాయుచున్నాను.

మనవి 3: వంటకాలకి తాళి బొట్టు, మంగళ సూత్రం, పసుపు కొమ్ము లాంటి పేర్లు పెట్టకుండా చక్కగా ‘అచ్చతెలుగు భోజనం’ లాంటి పేర్లు పెట్టవలసినది గా మనవి.

మనవి 4: ఇనప డబ్బాలలో పేర్లు లేని డబ్బలలో మిరియాల పొడి, ధనియాల పొడి లాంటివి వేయకుండా, చక్కగా కాగితాల పై తెలుగు లో ‘మిరియాల పొడి’ అని రాసి ఆ డబ్బాల పై అంటించాలని మనవి.

స్వస్తి..!

ఇట్లు తమ బాధితుడు,

సున్నితశ్రవణం కాశీరేగిపండేశ్వర రావు

ఎలక్షన్ కమీషన్ ఆఫ్ ఇండియా కి, సూర్య రిగ్గింగ్ బాధితుడు రాసిన లేఖ

ఎలక్షన్ కమీషన్ ఆఫ్ ఇండియా వారికి ఒక భీభత్సమైన సిన్సియర్ విన్నపం. 

ఎండాకాలం లో ఎలక్షన్ లు పెట్టాల్సివచ్చినప్పుడు దయచేసి ప్రతి ఓటర్ ఇంటికీ వచ్చి ఒక టోపీ గానీ, కళ్ళద్దాలు గానీ ఇప్పించవలసినదిగా మనవి.

ఓటు వేయటానికి వెళ్ళే ముందు చెట్ల మధ్యలో ఏదో కదిలినట్టనిపిస్తే తలెత్తి పైకి చూసాను. ఆ ఎండకి రెండు కళ్ళూ పచ్చగా బయర్లు కమ్మి, ఏ అసెంబ్లీ, పార్లమెంటు అభ్యర్ధులకి, పార్టీల గుర్తులకి ఓట్లేసి చచ్చానో ఇప్పటికీ అర్ధమయ్యిచావట్లేదు..!

ఇట్లు,

అడయార్ పొన్నియన్ సెల్వ రేగి ఒడియన్

(ఇటీవల జరిగిన ఎన్నికల్లో సూర్య రిగ్గింగ్ కి గురై ఓటు హక్కును దుర్వినియోగం చేసుకున్న ఓ తమిళ ఓటరు)

#సూర్య_రిగ్గింగ్

#కబోది

బయటకి వెళ్ళాలి..ఒక పనుంది. షర్ట్ ఇస్త్రీ చేసుకుందాం అంటే కరెంట్ లేదు.  

విజయవాడ రామలింగేశ్వర పేట్ నుంచి బెంజ్ సర్కిల్ వెళ్ళే ఆటో ఎక్కికూర్చున్నాను. ఒక 10 నిమిషాల తర్వాత దిగి, ఆటో వాడికి డబ్బులిచ్చి, చేతులు చూసుకున్నాను. వాక్సింగ్ చేయించినట్టు ఒక్క వెంట్రుక కూడా లేకుండా నున్నగా నూనె రాసినట్టు ఉన్నాయి.

వేసుకున్న షర్టు చూసుకున్నా. ఒక్క ముడత కూడా లేదు. 

సూర్యుడు ఇస్త్రీ చేసి పాడేసాడు..!

#వెంట్రుకలంటావా_కాలిపోయి_రాలిపోయాయ్ #44degrees