Hayattan soğutan aile ve kayfe keyfi
Yks ye 2. kere girdim bu yıl ve bi dolu hastalık geçirerek yılı bitirdim 19 oldum. Potansiyelimin altında kalsamda üzüldüğüm şey bu değil. Konunun nereye geleceğini tahmin etmişsinizdir. En son bundan bir ay önce karnımdan bi ameliyat oldum normal yürüyebilmek dışında pek bi fiziksel aktivite yapamıyorum. İşe bakın ki ben yürüyebilmeye başladığım anda fotoğraftaki böcek gibi muamele görmeye başladım. Akşama kadar evde yatan, kimseye hayrı olmayan bir parazitim aileme göre. Buldukları her fırsatta ya aşağılanır ya da rencide edilirim, bi türlü kendimi kabul ettiremem yani.
Üzülmekten çok çaresiz hissediyorum. Git çalış derken amelelik yap üç kuruş para kazan da değerini bil gibi beylik laflar duyuyorum. Paraya ihtiyacımız olduğundan da değil, ben fazla para istediğimden de… Sanki maaşının yarısı bana veriyorda evde durmam bu kadar batıyor anlamıyorum. Ki günübirlik bir işte aralıksız 20 saat çalıştım bi yaz biliyorum amk eziyetin ne olduğunu. Ben şu durumda işimin deneyimden çok vasıf kazandırması gerektiğini düşünüyorum yanlışsam düzeltin. Ayrıca iş öğrenemeyecek kadar mal mıyım da sikindirik bi işte çalışmam isteniyor niyetlerini anlamıyorum. Bulunduğum durum acayip değersiz hissettiren bi vaziyet.
Doğrusu ben de işsiz olmaktan memnun değilim ama işte durum bu. Koca bi yaz hiç oluyor, keyifli bir gün geçiremeyeceğimi bildiğimden ne sabah kalkasım, ne gecenin sessizliğini bırakıp yatağa gidesim oluyor. Evden çıkmam zaten ayıp ilan ediliyor akşamına, gezip tozar bu oğlan anca ne hakediyorki. Yarı cahil ebeveyn dayatmaları olduğunu düşünüyorum, inşallah öyledir. Durduğum yerde bu kadar devamlı stresle yaşayamıyorum çünkü, sakinleştiricilerle günüm geçiyor bir nevi. Keşke tercih günü kadar uyanmasam, mis gibi olurdu.
Düşüncelerimi bile devam ettiremiyorum, dağılıyor, sonra unutuyorum. Uzun zamandır kafamın içindekileri yazmamıştım, yazamıyordum çünkü.
Hem onların gönlünü edebilecek hem bana iyi gelecek bir plan düşünüyorum ama yapamıyorum. Büyük ihtimal tercih yapıp gidicem ama o zamana kadar bu baskının altında ezilmek istemiyorum, usandım yav. Nasihat vermek istiyorsanız çekinmeyin. Daha detay merak ediyorsanız hayvan gibi okb ve panik atak oluyor uzun süredir.
1 ay tatil yapacaktım belki, o da haram oldu. Sikeyim böyle vaziyeti