u/Terrible_County_2726

Mental olarak güçlü olmak sizce neleri kapsar yorumlarda tartışalım.

Küçük bir şehirde ve kötü bir üniversitede Tıp okuyorum. Bu sene 1. Sınıf bitti ve tüm yıl acaba şu an puanımla ODTÜ çimleri üzerinde belki çok iyi değil ama orta şeker bir bölüm okusaydım, orada kendi kafamdan insanlarla kelimenin tam anlamıyla gençliğimi yaşasaydım daha mı mutlu olurdum acaba diye düşündüm. Evet garanti (bence hayatta hiçbir şey garanti değil ama hadi yine de garanti diyelim) bir meslek, itibar fln filan. Lanet olsun ki bölümü okumayı da seviyorum ama..

Tüm yılım o kadar kuru geçti ki. Çok yalnız hissettim. Ve genel olarak öğrenci profili düşük olan bir okul olduğu için yurda gitmek istemiyordum. Tüm yıl kütüphanedeydim iyi sayılabilecek bir ortalama yaptım ama üniversiteye dair anım var mı derseniz yok neredeyse. Bir yanım anı yapmanın çok gerekli bir şey olmadığını söylüyor. Bu yıllarda yaptığım birikimler sonuçta bir yere varacak. Fakat diğer yanımda hepimizin zamanı kısıtlı bu hayatta, ve ne kadar deneyim yaşarsak o kadar iyi olabilir diyor. Bilmiyorum. Evet her şeyin bir zorluğu var ama. Bu sene bambaşka bir insandım. Çünkü benim dilimden anlayan biri yoktu gurbette. O yüzden ne fikirleri olan biriydim ne de hobileri. Sadece ders çalıştım. Dümdüz. Lütfen farklı açılardan bakmamı sağlayın yorumlarda. Ben hayatımın hatasını mı ediyorum yoksa kendimi sahte bir hayal dünyasının güzel olduğuna mı şartlamışım.

Okuduğunuz için teşekkür ederim

Akademik takvimimiz diğer fakültelerden erken bittiği için mayısın son haftası memlekete dönüyorum. Haziranda tamamen olmamama rağmen niye KYK ücreti ödemek zorundayım saçma değil mi bu