u/Uuppssiiee

Merhaba, buradaki paylaşımlardan birkaçının insanların kendini ne kadar tıkanmış ve tükenmiş hissettiklerini yazdığını gördüm. Bu durumun alışkanlıkları yüzünden olduğunu gözlemledim. Pratik bilgiler verebileceğimi düşündüm. Belki birilerine yardımı dokunur. Bu yazıda iki düşünce taktiği, kendinize nasıl uyarlayacağınızı yazacağım ama önce alışkanlıklarımızın nasıl çalıştığını ve neden bazılarının işe yaramadığını kısaca anlatayım.

İlk olarak bir çoğumuz ödül sistemi ile büyüdük. İyi bir şey yap, karşılığında iyi bir şey al. Çok çalış, çok kazan. Aklımıza bir şey yaptığınızda sonucunun iyi olması şeklinde bir algı var ve bu algı hayatımızda kişilik/benlik olarak sürdürülebilir bir şey değil.
Peki bunun hayatımızdaki alışkanlıkları değiştirememesindeki rolü ne?
Ödüle giden yolda aksiyonu doğru ve tekrarlı yapmamamız.
Örneğin, ben düzenli biri olmak istiyorum ve odamı topluyorum. Şimdi ben düzenli biri miyim? Hayır sadece odamı topladım yani geçici bir ödül/mutluluk.

Amaç: düzenli biri olmak
Ödül: odam toplandı

Bu geçici bir durumdur. Yarın tekrar dağılabilir ve ben bana yük olana kadar herhangi bir şey yapmam.
Kendinizi programlamayı öğrenmeniz gerek.

1.Taktik, kendime soru sormak.
Etrafıma baktığımda ya da bir şeyi bozduğumda “Bu düzenli bir insanın yapacağı şey mi? / yaşayacağı şekil mi?”
Cevap “Hayır” ise hemen yaptığımı düzeltmem gerek. En ufak bir bozulmada kendime bu soruyu sorarak hemen aksiyona geçebilirim. Böylece ödül sistemi, aksiyon ile birleşir yeni alışkanlığım olur. Kendinize istediğiniz gibi uyarlayın. Bırakmak istediğiniz bağımşılıklar da olur. Örneğin “Bu sigara/içki içmeyen birinin yapacağı şey mi?” vs.

2.Taktik, konuşma şeklinizi düzeltmek
İnsanlarla konuşurken “Ben zaten düzenli değilim.” “Ben tembelim” “Ben dağınık bir insanım” gibi kelimeler kullanılmamalı. Tekrar söylüyorum insan kendini programlamayı öğrenmeli.
Eğer içkiyi bırakmak istiyorsanız biri size teklif ediyorsa veya satın almak üzerdeyken “Hayır teşekkürler, ben içkiyi bırakıyorum” demek yerine “Hayır teşekkürler, ben içki içmem” demeniz gerekir. Birinci cümle gelecek zamanda kesinliği olmayan bir cümleyken, ikincisi kesindir. Beyninizin bunu duyarak kendisine yeni bir kapı açmasını sağlar. Alışkanlığınız kesin olur.

Kişisel önerilerilerim: Mindfulness meditasyonu yapın gece yatmadan önce veya sabah zamanının varsa. Erken uyuyun. Telefonu yatmadan 40dk önce bırakın.
Mavi ve siyah ışık gözler için çok zararlıdır.

Not: bu taktikleri şuan okuduğum bir kitaptan aldım, bende yarısındayım kitabın, adını yazmayacağım reklam gibi olmasın. Açıkçası hangi etiket altına giriyor bilmediğim için gelişim psikolojisine koydum.

First things first, I am not even sure if this type of thing belongs to this sub but I will try my luck to describe what happened as much as possible. It’s gonna be long.

So weeks ago (two weeks maybe more) I saw some TikTok videos and how people ‘communicate’ or seeing and talking Anubis in their dream. Describing him. Making and showing their small area dedicated to Anubis.

Something gotten into me and I wanted to try it as well. Search it some small Anubis figures to buy on online but couldn’t find to my taste, so I drew a small sketch. I had black obsidian bracelet so I put next to drawing and I put a tea glass of water (well it may sounds stupid but where I live gets hot in summer and weather generally warm, I just put it, thinking it’s a good idea to give some water) and lastly said something similar to “I am not wanting anything in return, just want to let you know you have someone (addition) like others” I mean my intention was making clear I was just praying and maybe he will talk or someway we get in connect in my dreams (my dreams always weird anyway)

This is the point of what happened. I just saw a man, barely taller than me (I am 1.60 mind you) has a black hair, wearing some white/grey/ some golden long clothes/dress yk, had a very long black prayer beads in his hand and went like “🤗Hey” I, out of fear, flinched back almost stumbled to wall and he disappeared. Then my mom comes in to my room and hugs me, I feel she saw the same man and just quickly ran to me checking if I am okay and let me tell you I can even get close to her spiritual energy. BUT, after that… I realized after some days that actually didn’t happened. My mom didn’t come to my room and hugged me, no. I know that didn’t happened. After very long debate with myself of if I saw a dream or not, I remember it wasn’t a dream I put those things (water bracelet and drawing to my library) but could it be real? Bc the man I saw is nothing like how Anubis described (I am aware I should not believe other people about how a god/deity described but still). Well at least his clothes from wall paint similar. Am I tricked by something else, or… like what happened?!? I feel like I no longer can see him just bc I feared in that moment.

Anyway, I really needed to talk about this but can’t tell anyone, especially my mom I don’t want her get scared. If this one doesn’t fit to this sub please let me know where I can ask. Thanks.