u/__sai__1000

lowkey i js wake up and play video games, i failed my entry exams to my dream uni , my parents love me but at the same time they are disappointed in me. society and capitalism is going into shit and rich are getting richer and poor and getting even more poor, genuinely whats the point of living i dont understand. I should definitely get a job or something, but after that what? im so confused and i hate everything. if I didnt have my 2 only friends id probably have killed myself, I dont go outside or anything, I eat like shit and I have bad sleep.

I cant get a girlfriend cause im too shy to talk to a girl and I hate that so much, I dont think im bad looking but where does that help if i cant even talk to her, idk i just feel like a useless human rn

i havent felt proud of myself in years, I wish I was never born

δε περασα για 2η φορα στην σχολη που ηθελα, ξεπατωθηκα στο διαβασμα ολη την χρονια και δεν εβγαινα σχεδον καθολου ολη την χρονια για να γραψω εναν αριθμο που δεν δειχνει τον κοπο μου.

Δεν εχω γενικα ορεξη για τιποτα απο το δευτερολεπτο που βγηκαν αυτοι οι βαθμοι, δεν θελω ουτε να βγω, ουτε να φαω, ουτε να μιλησω με κανεναν. Εχω ξενερωσει απιστευτα και απλα πιστευω πως αυτο που θελω να σπουδασω πολυ απλα δεν προκειται να γινει γιατι πολυ απλα δεν τοχω με τις εξετασεις, γενικα δεν τοχω με τιποτα. Δεν ξερω αν εχω καποιο μυστικο ταλεντο που δεν εχω βρει ακομα αλλα εως τωρα δεν εχω καμια ιδιοτητα, ειμαι απλα ενα σωμα που ζει και δεν κανει τιποτα.

εχω βαρεθει να βλεπω στα σοσιαλ τον καθε παπαρα να ανεβαζει πως εγραψε 17κ κ 18κ μορια με "ελαχιστο διαβασμα".

εχω βαρεθει να διαβαζω τις ιδιες μαλακιες ξανα και ξανα

εχω βαρεθει τα παντα , καθε φορα που χαμογελαω σε κατι και γελαω στα αληθεια απλα θυμαμαι πως δεν περασα και το χαμογελο μ εξαφανιζεται.

Ώρα 1.28 το βράδυ, δεν μπορώ να κοιμηθώ, δίνω δεύτερη φορά και δε με βλέπω να περνάω. Δεν εχω ενέργεια για το τελευταίο μάθημα και με έχει πιάσει κατάθλιψη και νίωθω πως γενικά είμαι απλά άχρηστος σε αυτό το ζήτημα. Δεν ξέρω, πιο πολύ στεναχωριέμαι για τα λεφτά που έδωσε η μάνα μου στο φροντιστήριο και πήγε χαμένο. Εντωμεταξύ όλη την χρονία διάβαζα και διάβαζα και διάβαζα και διαβαζα, τίποτα αλλό. Βολτά το πολύ να βγήκα 9 φόρες όλη την χρονία και όλο αυτό επειδή δεν έγραψα καλά στα μαθηματικά.

Νίωθω πως με κοιτάνε όλοι, αλήθεια δεν έχω όρεξη να ξανά δω τα αποτελέσματα και να μάθω οτί δεν πέρασα.

Όλοι οι φίλοι μου πέρασαν εκεί που ήθελαν, άλλοι είχαν λεφτά και πήγαν ιδιωτικό, άλλοι ζουν μόνοι τους και σπουδάζουν μακρία απο το σπίτι. Δεν αντέχω άλλο.