u/blub6blu6

Dün, şu kedi severken yakalandığım çıtırlardan bir tanesi (kızlardan) beni yine kedi severken yakalayıp konuştu benle.Mama almış beraber verelim mi dedi ben de olur dedim sonra sosyal ankastrem götüme girdi ve düzgün bir insan gibi soru sorup konuşmaya başladım ben de, sohbet sardı işte kız da spor yapmayı sever misin dedi ben de evet deyince gel arkadaşlarla sahilde çimenlerin orda fitness yapıyoruz, fitness öğretmeni bir arkadaşımız da var kız kıza 5 kişi spor yapacağız dedi ben öne bir korktum çünkü aslında 1 yıldır doğru düzgün spor yapmıyorum arada bir yeniden başlamaya çalıştım ama yine bıraktım ve sadece hayvan gibi yedim ve yine tam sosyal anksatrem tutacaktı ki kız bir yokunu bulup ikna etti beni götürdü diğer kızların yanına götürdü ben de onlarla spor yaptım 1 saat.

Çok eğlenceliydi. Şu fitness öğretmeni olan kız bir sürü güzel tüyo verdi ve vajina kaslarınız sıkmayı unutmayın kızçelerim, yaşlanınca sonra altımıza işemeyelim dedi bir sürü güzel hareket önerdi yaptık. Şu kadın olmanın gerçeklerinden konuşmaktan çekinmeyen insanları çok seviyorum ya. Herkesin enerjisi de çok güzeldi, müzik açtık, terledik.

Ben uzun zamandan sonra yaptığım için ve utangaç olduğum için biraz rezil ettim yine kendimi ama hiç yüzüme vurmadılar çok tatlıydılar, zorlama kendini bu daha ilk günün dediler biz her gün hem gündüz hem gece gelip yapıyoruz sahilin etrafında da koşuyoruz sen de katıl dediler ben de yine utangaç utangaç olur dedim bir tanesi gelmezsen kapına dayanıp zorla getiririz seni dediler. Hepsinin evi de benimkine yakınmış 😭

Bugün de yine arayıp gel dediler. Yazın çok kilo aldım, bacaklarım kötü gözüküyor diye hiç şort giymemiştim bu yaz , bugün bir çılgınlık yapıp giydim ve kızlarla koşup yine spor yaptık sonra beni kendi sitelerindeki havuza davet ettiler ama benim götüm oraya yetmedi mayom yok ya dedim kaçtım.Ben yine biraz rezil oldum ama eğlenceliydi çok mutluyum. Sokaktan kedi sahiplenir gibi beni de sahiplenidiler yine🥹

LGBTQ+ tarihi, teoriler, politikası, bilimsel araştırmalar vb hakkında bilgim nerdeyse sıfır bunun en büyük sebeplerinden biri de yerleştirilmiş homofobi/transfobiydi benim için. Kütüphanedeki her türlü kitabı yalayıp yutardım küçükken ama LGBTQ kitaplarına gelince ellim gitmek istese de çevrede biri görür, ne düşünür, “ay neyini öğreneceksin gayler işte” diyen beynim olunca direkt yanından geçiyordum. Şimdi yine aynısı biraz kütüphanede queer bölümüne gelince dönüp duruyorum etrafında ama götüm gene yetmiyor elime almaya. Zaten kitaplar hakkında da pek bir bilgim yok diye hangisini alacağımı bilmiyorum.

Sizin bu konular için önerdiğiniz herhangi bir kitap, edebiyat, makale, internet sitesi vb var mı?
Acil cahilliğimi yenmem lazım.

Kedi severken yakışıklı çıtırlara yakalandım.Of ya kedi sevip, garip garip sesler çıkarıp, saçma sapan şeyler söylüyordum sonra dedim tamam artık gideceğim çok sevdirdin kendini o götünü de yerim ha peşime takılma ve ayağa kalkıp gidiyordum tam sonra bir baktım 8 tane yakışıklı ve güzel sarışın çıtır hemen bir kaç adım ötede beni seyrediyormuş 😭😭 çok utandım amk ben tek başımdayım yanımda kimse yok sanıyordum sonra bana bir şey dediler ama ben duymadım ve hahah evet diyip kaçtım hemen. Çok malım ya of

I am pansexual and demisexual and naturally, I'm 'gender-blind.' I've never really understood the whole gender thing and still don't quite get it; to me, it's just a social construct.

Biologically, I'm a woman, but sometimes I feel like I'm not the 'right' kind of woman, and I don't know if that's something that naturally exists within me or if it's because of the phases of rejecting femininity that a lot of girls raised in a patriarchal system tend to go through. When I was younger, I always felt a bit resentment towards being a girl,often wishing I could be a boy. I started to hate the color pink, the dresses, and the people who called me a princess; I got angry seeing how easily men could have certain things just because they're men, and I started to view femininity as a bad thing. I began dressing in a more 'masculine' way, never wearing makeup, and trying to be 'male' through intense workouts. As I grew older, of course, I realized the roots of those thoughts and understood how silly they were, working to re-educate myself.

Now, I don’t think the same way, but I still feel a sense of jealousy towards male bodies and sometimes still feel like I’m not enough of a woman. I think about how I wish I had a penis, but at the same time, I don’t want to lose my femininity. I both hate and love my body and gender. Sometimes those thoughts and feelings are overwhelming, and sometimes I feel nothing at all. I feel like I'm both male and female, and sometimes neither. The idea of being a man excites me but also stresses me out because losing my femininity (both female morphology and social femininity) scares me. I think a lot of that fear comes from worrying about how others perceive me. When I think about how I would want things to be in a world where genders didn’t matter and I wouldnt be judged, I find myself stuck in between, and a part of me wants to be both a guy and a girl. This desire applies to both biological and social gender. I want to be feminine and masculine, and sometimes I want to have a penis and sometimes a vagina, and there are times I don’t want either.
But again sometimes I feel like I would be very happy if I was a man but then I get stressed out because I get scared that people will see me as a man and will judge me that I am trans.Also i feel like my fear of losing femininity is somewhat selfish(?) I am scared of losing femininity because I fear I won’t be able to do things I could do when I was a woman anymore.

Also, I have two different personalities in my mind: my 'male' self and my 'female' self, which exist more as fantasies for me, but I don't know, im not sure anymore.

Is there a name for what I'm describing? Some people tell me I'm a trans man, but I'm unsure. Others have called me gender fluid, but I don't really feel like I fit into that either.

I might have repeated myself a lot, so I'm sorry for that, and thank you in advance for your replies.

Pan ve Demiyim ve haliyle de “gender-blind”im. Cinsiyet olayını hiç anlamazdım hala da pek anlayamıyorum ve benim için sosyal bir yapıdan başka bir şey değil.

Biyolojik olarak kadınım ama bazen yeterince “doğru” kadın değilmişim gibi hissediyorum ama bu gerçekten bende doğal olarak oluşan bir şey mi yoksa ataerkil sistemin getirildiği o kızların genel olarak yaşadığı feminenliği reddetme fazlarımdan sonra eskisine dönememden mi kaynaklanıyor bilemiyorum. Küçükken hep kadınlığıma karşı bir sitem hissettim keşke erkek olsaydım diye düşündüm hep, pembe renginden, elbiselerden bana prenses diyenlerden nefret ettim, erkeklerin erkek oldukları için kolayca sahip olabildikleri pek çok şeyi görünce öfkelendim ve feminenliği kötü bir şey olarak algılamaya başladım. Kendimi daha “maskülen” giydirmeye başladım, hiç makyaj yapmadım, yoğun spor yaparak “erkek” olmaya çalıştım.
Büyüdükçe tabii bu düşüncelerin kökünü fark ettim ve ne kadar aptalca olduklarını fark edip kendimi yeniden eğitmeye çalıştım.

Şimdi ise eskisi gibi düşünmüyorum ama hala erkek vücuduna karşı bir kıskançlık besliyorum ve de hâlâ bazen yeterince kadınmışım gibi hissedemiyorum.
Keşke penisim olsa diye düşünüyorum ama aynı zamanda kadınlığımı kaybetmek istemiyorum. Kendi vücudumdan ve cinsiyetimden hem nefret ediyorum hem de çok seviyorum. Bu düşünce ve hisler bazen çok olurken bazen hiç hissetmiyorum. Hem kadın hem erkek hem de bazen hiçbiriymişim gibi hissediyorum. Erkek olma fikri hem beni heyecanlandırıyor hem de geriyor çünkü kadınlığımı kaybetmek korkutuyor beni. Bu korkunun çoğu başkalarının beni algılama şeklini düşünmekten geldiğini düşünüyorum daha çok. Eğer cinsiyetlerin önemsiz, yargılanmadığım bir dünyada olsaydım nasıl olmasını isterdim diye düşününcede yine arada kalıyorum ama canım hem erkek hem kız olmak istiyor. Bu isteğim hem biyolojik hem de sosyal cinsiyet açısından aynı. Hem feminen olmak istiyorum hem maskülen ve de hem penisim olsun istiyorum hem de vajinam bazen de hiçbirini hissetmiyorum ve istemiyorum.

Bir de zihnimde oluşturduğum “erkek” ben ve “kadın” ben olmak üzere iki farklı kişiliğim de var daha çok fantezi olarak var olan bir şey benim için ama bilmiyorum

Bu bahsettiğim durumun bir ismi vb var mıdır acaba? Bazıları trans erkeksin sen diyor bana ama bilemedim. Gender fluid diyenler de oldu ama yine ona da pek uyduğumu hissetmiyorum.

Kendimi çok kez tekrarlamış olabilirim onun için özür dilerim ve cevaplarınız için de şimdiden teşekkürler

Edit: şimdi biraz daha düşününce arada düşündüğüm bir şey geldi aklıma; erkek olsaydım gerçekten mutlu olurdum gibi hissediyorum ve kadınlığımı kaybetme korkusunun da asıl trans olsam çevrem tarafından yargılanırım ve de erkek olursam artık kadınken yapabildiklerim bir daha yapamamaktan gibi geliyor bazen.Ama yine ilk yazdıklarım daha yoğun bu yüzden bu hissin de ne kadar gerçek olduğunu bilemiyorum.

Ss olarak paylaşmıştım ama kaldırılmıştı ya 😔Birine anlatmam lazım ama bunu of. Normaldi bayağı realde sonra ben buna Ig verdim nasıl olmuşsa artık benim tiktoku da bulmuş ordan da yazmış bana. İşte bir süre yazıştık falan (1 hafta amk) sabah uyandım bir gün baktım bana “Amerika’da oylamada sadece beyaz erkekler oylasaydı sonuçlar” diye bir video atmış, videoda da işte eğer öyle olsaydı bir eyalet dışı tüm eyaletler trumpa basarmış olarak gösteriyor.
Bu da o videoyu atıp bana “😁 2030 a kadar feminism ve liberalism bitecek💪💪💪” yazmış
Ben de diyom noluyo Feminist ve solcu olduğum çok bariz bu arada

Bende işte “??” Olarak cevap verdim
İğrenç ırkçı, faşist, cinsiyetçi , trumps destekleyen iğrenç fikirlerini sanki çok iyi bir şeymiş gibi döktürdü bende ıyy yazdım. O da bilmem neden tamam artık politik şeyler konuşmayalım biz sevgiliyiz dedi 1 haftadır konuşuyoruz ve sadece flörtümsün buddy 🥀Bende işte yanlış anlamışsın galiba falan ve fikirlerimiz uyuşmuyor dedim bizden olmaz direkt konuşmayı da keselim lütfen dedim bir süre yazmadı ve şimdi de bütün hesaplaradan sesli mesajda bağıra çağıra macarca küfür spamlıyor 🥰 tatliş şey ya
Engellerim gitti de şimdi ben bu malla realde karşılaşsam ne yapacağım acaba ya

Çok sevdiğim bir arkadaşım ama dişlerini fırçalamıyor😭Ve bu böyle bir iki günlük bir şey değil yıllarca böyle gitmiş. Ailesi sürekli dişini fırçalamasını söylüyor ona ama fırçalamıyor düzgün. Nefesi o kadar kötü kokuyor ki abi aynı odadayken adam ağzını açsa biri sıçtı sanarsın.
Bir kaç kez dedim gel ben sana öğreticim nasıl dişini fırçalarsın diye ama pek bir değişiklik olmadı o zamandan beri. Böyle ağız spreyleri önerdim, dedim para sıkıntı olabilir kendim aldım hediye ettim ona. Kullandı ilk başta ama şu an yine kullanmıyor galiba 😔Ne yapabilirim ben artık ya aklıma başka hiç bir şey gelmiyor.

Arkadaşlarım yok artık pek.Normalde halimden memnunum, tek başıma takılmayı seviyorum ve
ilişki yapınca( platonik, romantik, artık her ne tik fark etmez) hayatımın akılı bozulmuş gibi hissediyorum, beynim hata veriyor, çok yıpranıyorum nedense, bu yüzden bıraktım bende. Kimse tarafından sevileceğime de inanamıyorum hiç. Uzaklaştırıyorum herkesi kendimden ama klasik işte hayatta bit yerlere gelebilmek için sosyalleşip, bağ kurman falan gerekiyor o yüzden kıskanıyorum bazen şu ilişki işlerini bir de doğal olarak da insanız sosyalleşmemiz lazım ama sosyallerime sebebimin bu olduğunu düşünmek beni kendimden iğrendiriyor, bencil hissediyorum kendimi ve yine insanları kendimden uzaklaştırıyorum çünkü benim gibi iğrenç ve bencil bir insanla zaman geçirmelerini istemiyorum. Gariptir en ufak samimiyet, ilgi ve temasta gözüm yaşarıyor ama konuşamıyorum düzgün ağlayacak gibi oluyorum. Sevmiyorum bunu da. Çok zayıf hissettiriyor.

Bugün de işte konusu açıldı aile evinde kızım senin arkadaşların yok mu ya getireydin, tanışaydık tarzı. Ben de güldüm ettim yok dedim. Çok kötü baktılar bana ya. Utandım😭

Biliyorum uzun zaman alan bir şey ve şu an için öyle bir imkanı yok ama hipotetik olarak soruyorum işte. Politikalar nasıl değişirdi? Sizce devletleri yıkıp başa geçmeye çalışırlar mıydı?Yasal hakları, eğitim ve koruma hakları olur mu?Mülk sahibi olabilirler veya topluma katılabilirler mi?Tamamen farklı bir dilleri veya düşünme biçimleri olsaydı nasıl iletişim kurardık?Hükümetler onları temsil eder mi? Ayrı topluluklar mı yoksa ortak topluluklar mı oluşurdu?
Ve daha bir çok soru ama asıl soru başlıktaki artık nerden yaklaşırsanız soruya o size kalmış. Cevaplarınız merak ettim

Evlenmeden gitmiş vermişim efendim kızlık zarımı vermiş oruspu olmuşum efendim. Tampon “evlenmiş, bakireliğini kaybetmiş” kadınlar için yapılmış ben kullanıyorsam oruspu oluyormuşum😰

Ne yapacağım ben bu annemle ya. Bir eğitimli, tatlı, açık fikirli oluyor bir yobazlaşıyor ne oluyor anlayamıyorum ya. Anne kızlık zarı ne alaka be dedim mit bunların hepsi gir kendini eğit dedim daha da kızdı bağırtma beni dedi
Açtı çöpe attı tamponlarımın hepsini😭
o kadar para verdim amk yapılacak iş mi şimdi bu ya bari git ihtiyacı olana ver ya. İçim sızladı attıklarını izlerken ya. Spor yaparken daha rahat diye bir de havuza rahat rahat gireyim diye takıyorum böyle şey mi olur

Aynaya bakınca off bu ateşli karı da kim diyip azıyorum kendime ama kamera açılınca işlerin rengi değişiyor, çok çirkinleşiyorum 😔 Hangisi gerçekleri söylüyor bilemedim şimdi.Pamuk prensesteki ayna şu cadıya yalan söylediği için asıl gerçeği kamera söylüyora yorup çirkin olduğum kanısına vardim.

Benim gözümde çirkin kimse yok, belli bir sosyal standartların altı ve üstü var sadece ama her nasılsa bunun istisnası benim kendim için. Ya da lutealden kafayi yiyorum şu an galiba

Bugün bayağı kötü hissediyordum bu yüzden okulun tuvaletine koşup ağlıyordum falan. Yandaki tuvalete de biri ağlıyordu ya çıkıp bana sen de mi ağlıyon falan dedi kısa bir konuşma geçti. Böyle şeylerde aklıma “ çıkıp sarılsam mı” “en azından iyi dileklerde bulun” falan geliyor ama hiçbirini yapamıyorum 😭 ben de sadece sonda “ah” dedim sadece kız da susup gitti.
Kötü hissettim ya
Aklıma hep böyle şeyler geliyor bir şey söylemek/ yapmak istiyorum ama kendimi bir türlü eylemi gerçekleştirmeye itemiyorum. Kızı da tuvaketten çıktıktan sonra gördüm koridorda. Daha önce de böyle üzgünken gördüm. Gidip sevindirmek istedim ama rastgele biriyim onun için o yüzden çok saçma gelir, garip bulur falan diye yapamıyorum hiç bir şey.

Rastgele insanlar bana böyle rastgele tatlış iyilikler yaptığı için önceden canım yapmayı daha çok istiyor ama ben kimim ki abi . Ben yapınca her şey daha da bir garip geliyor bana en sonunda da bir bok yapamıyorum

Kızı sürekli kafeteryadan ananas alırken görüyorum gidip ananas alıp versem diye geçti içimden bir ara ama yine yapmadım hiçbişi çok aşırı hissetiriyor ya bilemiyorum😔

Artık yok…😔
Sıcaktan terlemediğim yerim kalmadı duşta bile terliyorum amk bu yüzden ağdaya verdim gitti…
Pembeye boyama hayallerim de yok oldu
Ne güzel arkadaşlarla gidip boyatacaktık
Örecektim ben onu…Yeni yerler görecekti daha….

🕊️💔2023-2026 💔🕊️

Ya neden bilmiyorum kaç haftadır böyle rastgele ağlamaya başlıyorum.Yolda yürürken, evde, derslerde, insanlarla konuşurken ve artık başka her neresi varsa sürekli rastgele ağlıyorum. Sebebini de bulamayınca acaba depresyonda mıyım ben yine diye stres oluyorum ve daha kötü ölüp panik yapıp daha beter ağlamaya falan başlıyorum. Abi neyim var benim
Kendimi çok izole etmeye başladım yine son 2 hafta kimseyle konuşmadım. Konuştuysam da ölü gibi konuşmuşumdur veya gereksiz sinirlenip aptalca yanıtlar vermişimdir. Selam bile veremiyorum insanlara , duymuyorum kimseyi mesela teşekkürler falan dese sadece bomboş bakıyorum. Ya çok duygusuz oluyom ya da mal mal ağlıyorum

Arkadaşlarımı da sürekli itmeye başladığım için onlar da benle konuşmuyor artık. Hak veriyorum şahsen selam bile vermiyorum çünkü. Bir de her şey rüya gibi hissettiriyor hiç bir şey gerçek değil gibi ve hafızam falan garip. Böyle arada iki saat kaç yıldır tanıdığı. Adamın yüzüne bakıp bu kim be diyorum

Küçükken daha yakın olan geçmişi o dönemde hatırlanılamamsı ama zaman geçip daha da uzaklaşınca hatırlanmaya başlaması durumu neden oluyor ya

Küçükken diyelim 6-7 yaşımda falan daha da küçük olduğum zamanları düşünemiyordum, hatırlayamıyordum hiç bir şey. Ailem de hep gelip anlatıyordu bir şeyler sonra hatırlamıyor musun ya ben senin yaşlarımı ve öncesini hatırlıyorum diyordu. O zamanlar da bu konu da düşünmüştüm biraz işte neden büyükler geçmişlerini benden iyi hatırlıyor acaba bizim nesil telefondan hatıraları da mı kalmayacak şeklinde düşünüyordum ya da işte sorun bende sanıyordum. Ama daha yaşlanınca küçüklüğümü daha iyi hatırlıyorum
Yani böyle mükemmel bir hatıram yok tabii ama böyle hiç o yaşlarda farkında olmadığım hatırlara geliyor arada rastgele ve küçüklüğümü cidden büyüdükçe daha iyi hatırlıyorum. Belki de sadece hatıraların zihnimin kendi anlatsında kaybolup yeniden doğmasıdır , ki bir kısmı mutlaka öyledir ama doğru çoğu şey.