u/guzelisim

"Haram ile hamir tuttu cihanı,

Fesat işler eden hürmetli oldu.

Kime ki Tanrı'dan haber verirsen,

Kakır başın salar hüccetli oldu."

YUNUS EMRE

Bu nefes kişinin canına ve malına dokunmadığında da dokunduğunda da, o canın ve o malın nelerin üstüne imar edildiği ortaya çıkar.

Her suretin aslından yansıyıp ve kırılıp bir dünya, evren yada zihnin algılamaya çalıştığı varlık tasavvurunun ortaya çıktığı bu mümkünat aleminde zaman; tüm bu kırılma ve eksilmeleri ifade eden bir mefhumdur.

Tüm bu kırılmaların sonunda artık binasız kalmak zaman sonucunda meydana geldiyse hafriyata tabidir.

Ama kendi kırmışlar harab olur.

Neyin ne olduğunu bildim demeye bildim dediğin olmak gerek. Yani harab olmadan, aşık olmadan yada sözün özü er olmadan eri bildim diyemez; olmadığı şeyi ise tanıyamaz kimse. Bildim diyenler surete aldanıp hakikati artta bıraktı tatlı sözlere kandı.

Aşkın, harabın; erin ne olduğunu duymak için ise ere sormak lazım.

"Zühdünü ko aşka düş, ehli canan etsin seni

Piri aşka kulluk et canana can etsin seni"

NİYAZİ MISRİ

Zühd, suretlerle ve şekillerle kendini kandırmış her kişinin alnındaki damga gibidir. Aşkı duymayan, aşığın ayağının tozunu gözüne sürme edemeyenler yaptığı her işe zühdünü katar. Taklide başlar; mukallit olur.

"Taklit ile tok olan hakikate aç ola"

Burada weghrumi'nin bir klibi ile alakalı ufak bir paylaşımda bulundum ve hiçbir tepki gelmedi o paylaşıma. Gelmemesini normal karşıladım çünkü fesat işler edenler hürmetliler. Onların gayet halleri vakitleri yerinde ve hürmetinize şayan olup olup duruyorlar birden ortalığa çıkan bu adamlar.

Acaba Türkiyede rastgele birilerinin veya çok bilindik şairlerin, edebiyatçıların veya filozofların söz söyledim sanmasının ardındaki tek dayanak Yunus Emre değil midir, Kaygusuz Abdal değil midir?

Mesela Yunus Emreyi Türkçeden çekmeye çalıştığımızda Türkçe diye bir şey ortada kalıyor mu?

Bu soruya cevap olarak "hayır kalmaz" diyorsanız, weghrumi'nin Cemal Söyleyen'in eserinden kırpıp kırpıp yüzbinlere dayadığı şeyin ilk olduğunu mu düşüneceksiniz?

Yunus Emreyi Türkçeden çekince olacaklar ile en yakın, izole edilmiş ve çok basitleştirilmiş bir örnek olarak; Weghrumi'nin Halef Selef'inin ardından Cemal Söyleyen'in dervişin rüyasını çekince olacaklar çok benzerdir.

Kabuk kalır yalnızca!

Bu misal diğer misallerin yanında hafif kalıyor çünkü Cemal abinin 11 yıldan fazladır yaşadıkları bugüne bugün kimselerin gözüne çarpmamış şimdi göze sokmaya çalışarakta bir şeyin değişeceğini sanmak yanıltıcı ve yanlış yansıtıcı olur. Kaldı ki 700 yıldır kimsenin gözüne, yüzüne doğru düzgün çarpmamış.

Sebebini yine ere sormak lazım, neden çarpmamış?

"Bu bir 'acâib hâldir bu hâle kimse ermez

'Âlimler da'vâ kılar velî değme göz görmez"

YUNUS EMRE

Değme göz görmez, görsede işe yaramaz.

Er o sebep mi harab olsun harabatın hanesi demiş?

"Ben şu *kitap, defter, külliyat, divan'ı okuyorum bunu okuması lazım insanın dediğiniz bir şey var mı?

Bu sub'ın ismi Edebiyat, Edebiyatın Sub'ının açılımı acemi şiirlerin paylaşıldığı platform mu?

Neden böyle bir eğilim meydana geldi yada kuruluş amacı mı buydu?