u/notsonormalol

Fresh graduate ako. Habang nag-aaral naging working student ako saglit hanggang sa nakapasa sa isang scholarship which financed the rest of my college journey.

Ngayong nag-aapply ako ng trabaho lagi akong sinasabihan ng mga kakilala ko na walang silbi daw yung credentials ko kasi yung mga may backer lang yung nahahire. Pero bakit normalized yung ganito? Wala na bang chance yung mga taong gusto patunayan yung sarili nila na makahanap ng maganda at makataong trabaho na hindi nagpapalamon sa nepotismo?

Please huhu nanghihina ako. Yung mga ka batch ko ambilis makakuha ng work kasi may kilala. Ganito ba talaga? Tell me na may chance pa akong guminhawa na hindi kailangan umasa sa connection connection na yan huhu

ang hirap mabuhay sa mundong 'to. i was raised in a middle class family. di kami mahirap pero di rin angat ang buhay namin. oo nakakakain kami araw-araw pero puno 'yan ng pagtitipid. nakakabili ng mga gamit at nakakakain ng masasarap, yan ay kung mangungutang sa 56 ang mama 'ko.

kada konting gastusin, ultimo mga babayaran sa eskwelahan utang. tapos sa araw-araw na binigay ng diyos dahil nga may utang babayaran ang pamilya niyo nadadagdagan ang pagtitiis mo.

ano kaya pakiramdam ng hindi nagtitiis. yung kaya mong ubusin isang pakpak ng manok sa isang kainan kasi alam mong may ulam kayo mamaya. yung pakiramdam na yung baon mo, baon talaga at di mo kailangang ipunin para ipambayad sa mga school contribution o para mabili ang mga kailangan mo.

napapagod na ako, lord. gusto ko na makalaya sa pagtitiis na to. buong buhay ko parang nakabaluktot lang lagi sa kumot at habang patanda ako nang pantanda paiksi nang paiksi naman ito. kailan ba uunlad ang buhay?

kailan ako mabibigyan ng pagkakataon na makaranas ng buhay na sapat? huhu ayaw ko na