u/nuggetscave21

Yavşağın tekisin öyle yok seni seviyorum seni çok özledim cart curt derken gayet de seviyordun rahat batınca yok ben ilgiyi seviyordum aslında seni değil sktir git amk o bana solo çaldığın gitarı bir yerine sokarsın o kadar sevişmek istiyorsan

Ayrıca gavatlığın da bitirdi resmen hiç kimseden kıskanmıyorsun ve ne demek aklıma gelmedi eximle tatile gittiğimi haber vermek ben böyle bir şey yapsam sorun etmeyscwk miydin awk

Deminki postta biraz agresiftim şuan daha sakin akılla yazıyorum. Doğru düzgün kesemedim bile korkak poserın teki olduğum için doğru düzgün kanamadı bile, muhtemelen gecenin ilerleyen zamanlarında tekrar denerim. 16 yaşındayım artık yemin ederim dayanamıyorum. 2-3 yıl süren aşırı travmatik bir süreçten geçtim 1 yıldır da depresyondayım ve baya uzun bir süredir artık yaşamak istemiyorum. Annemi memnum edememekten çok yoruldum. 16 yıldır istemediği hiçbir şey yapmadım, hep sınıfın en başarılı öğrencisiydim, hep aşırı sessiz sakin bir çocuktum ama hala bana dünyanın en aykırı en kötü çocuğuymuşum gibi bakıyor. 1 yıldır hiç doğru düzgün ders çalışmıyorsun diyor ama 1 yıldır gücümün yettiği tek şey hayatta kalmak ki bunu ne kadar sürdürebilirim bilmiyorum. Ne yaparsam yapayım inandıramıyorum benim acımın da geçerli olduğuna. Sürekli biz de senin yaşındayken böyleydik biz bu kadar güçsüz değiliz diyip kendi travmalarını saymaya başlıyor. Tamam eyvallah sen de çekmişsin ama neden benim kalbimin acıdığını anlamıyorsun? Neden annem neden? Ağlamaktan bi hal oldum gece gece. Bugün o kadar çok üstüme geldi ki arabada giderken kendimi atmamak için çok zor tuttum, hiç dürtümün bu kadar güçlü olduğunu görmemiştim. Ben elimden geldiğince iyi bir evlat iyi bir öğrenci olamaya çalışmıştım ama demek ki ne yaparsam yapayım yetersiz ve güçsüzüm. Şubattan beri öyle bir noktaya geldim ki artık insanların arkamdan güçsüz veya salak veya şımarık rahat battı diyecekeleri umurumda bile değil, bırak öyle düşünsünler yeter ki bitsin bu acı. Buna artık son veda mektubu mu dersiniz dertleşme mi dersiniz bilemem ama pedleşme halkına yüzümü güldürdüğü için çok teşekkür ederim bu yüzden yazıyorum bu postu. Keşke önceki denemelerimde başarılı olsaydım da annem en azından 1 şeyde başarılı olduğumu görseydi. İlk ölmek istediğimi öğrendiğinde dediklerini hep unuttu. Yavrum sen böyle şeyler düşünme okul mokul hiç dert değil vb vb. Şuan böyle şeyler düşündüğüm için onu strese sokuyormuşum asıl o atacakmış kendini bıkmış herşeyden o yüzden kızıyor bana. Onun gözünde hiçbir şey için çabalamıyormuşum. Bana sürekli soruyor neden depresyondasın diye ama verdiğim hiçbir cevabı beğenmiyor. Belki evde sürekli baskı yapan ve acımı asla kabul etmeyen birinin bir etkisi vardır? Çok mutsuzum acımın değersiz görülmesi yüzünden ama artık kabul ettim çok zayıf çok başarısız biri olduğuma. Bende böyleymişim napalım. Çünkü köpekler gibi çalışıp en iyi liselerden birini kazanıp üstüne Fransızca öğrenip yüksek notlar almam annemin gözünde değersiz. Artık hiçbir şey umurumda değil. Çok karışık anlattıysam özür dilerim, aklıma geldikçe içimdekileri yazdım. Tek dileğim bu gece böyle bir günah işleyeceğim için cehenneme gitmemek. Özür dilerim anne.

Yeter amk ya bıktım artık annem hala gelip işin gücün eğlencede hiç ders çalışmadın bu sene diyor amk 1 senedir her gün ölmek istediğim için azcık mutlu olayım diyorum kadına diyorum depresyondayım bak diye depresyondan çıkmak için çaba gösteriyor musun diyor AMK SENCE SIÇTIĞIMIN TRAVMASINI 2 YIL BLYUNCA HER GĞN YAŞADIKTAN SONRA KOLAH MI AYRICA PSİKOLOĞA GİDİYORUM YA AMINA KODUĞYMUN RUH HALİNDEN ÇIKMAK İÇİN ARKADAİLARKMLA VAKİT GEÇİRMEK İSTİYORUÖ O DA SUÇ OLDU 7 24 DERS ÇALIŞAYIM HOCALAR EVİ ARIYOR SENİN ÇOCUĞUN ÇOK İYİ ÖĞRENCİ NOTŞSRI ÇOK YÜKSEK DİYE AMA YETMEZ ÇÜNKÜ BENİM KIZIM AMK SALAĞI AMK KAFAYI YİCEM SIÇTIĞIMIN MAKASI DA KESMİYOR BİLEĞİMİ İKİ SAATYİR DENİYOEUM YETER ARTIK AMK HE EN SENİN DE DEDİĞİN GİBİ ANNE EN ZAYIF BENİM SEN DE BENİM ZAMANKMDA STRESLİYSİN HE AMK YARIŞTIRALIM ACILARIMIZI YADA BEN KABUL EDİYPRUM EN BAŞARISIZ İNSAN BENİM BIRAK DA HUZURLA ÖLİYM

AMK ÖZLEDİM DİYE POST ATMIŞTIM BİDE İNSTAYA EXİYLE FOTO KOYMUŞ TATİLE BİRLİKYE GİTMİŞLER VE BUNU BANA SÖYLEMEDİ AMIN EVLADI SİKTİRSİN GİTSİN BİDE DEDİ Kİ TATİLDEYKWJ SENİ SEVMEDİĞİNİ FARK ETTİM ACABA NEDEN AMK MADEM EXİN BU KADAR ABUSİVEDİ NEDEN HALA TATİLE GİDİYORSUNUX VE BUNU BANA SÖYLEMEMESİ BİLE ALDATMAK SİKTİRSİN PİÇ KURUSU

++ çocuğa baya sövdüm ne kadar omurgasızsın vb gibi şeyler çocuk aldatmadım aldattığımı düşünüyorsan bu kendine söylediğin en büyük yalan olur dedi. Kızın ekimden beri başka sevgilisi varmış ve neden söylemedin dediğimde aklımın ucundan bile geçmedi bunu söylemek dedi. Kendimi çok kötü hissediyorum çocuğa iftira attım ama hala manipüle mi ediyor çözemedim ne kadar boklu işler keşke yazmasaydım ama beni salak yerine koymasını da istemedim. Ama sonuçta kim olsa aynı şeyi düşünürdü exiyle tatile gitmiş sonuçta ve iletişim çok önemli diye zırvalayan adam bu kadar önemli bir şeyi söylememiş.

Çocukla çok yakışıyorduk. İkimiz de gitar çalıyoruz (o çok daha iyi çalıyor arada video atıyordu solo çalarken), müzik zevklerimiz çok benzer, sohbetimiz hoş, ve daha neler neler. Onun yanındayken kendimi çok iyi hissediyordum. Hayatım boyunca ilk kez kendim olabildim ve o bunu tatlı buluyordu. Ona günümü veya aklıma gelen rastgele bir şeyi detaylı anlatırken gözüme aşkla bakması çok hoşuma gidiyordu. Bana öyle bakarken onun gözlerine bakınca söyleyeceğim şeyi unutuyordum her seferinde.

Ona sarılmak çok güzeldi. Öpmek, el ele tutuşmak, iltifat etmek, gözlerine bakıp gülümsemek bile. İlk başlarda çok iyiydik. Karşılıklıydı sevgimiz. Her gözüme baktığında, her bana sarılışında görüyordum sevgisini.

Son günlerde çok fazla konuşmuyorduk. Arkadaşlarıyla tatildeydi, ben de çok yazıp darlamadım rahat rahat gezsin diye. Cuma günü buluşacaktık, gelmedi. Haliyle tartıştık. İlişkilerde tartışmak çok doğal bir şey. Alttan aldım ve barışmak için çaba gösterdim. Barıştık aslında, hala soğuk davranıyordu ama zamanla düzeliriz dedim. Düzelmeyince aradım, şuan kafam çok karışık, bir ilişkiye hazır mıyım bilmiyorum dedi. Ben de haliyle ayrılmak istiyor sandım, ayrılırsak yüzümü dahi göremezsin dedim. Ayrıldık.

Bugün yüz yüze konuştum çocukla. Birkaç gündür böyle hissediyormuş. Bana gösterdiğin ilgiyi seni sevdiğimden daha çok seviyorum dedi. Sevmediğin bir insanla böyle romantik şeyler yapmazsın dedim. Hatasını kabul etti ve özür diledi. Birden ayrılıp üzülmeyeyim diye yavaş yavaş soğuk yaparak ayrılmayı planlamış. Ayrılırsak yüzümü dahi göremezsin diyince şaşırdım çok ani oldu dedi. Acaba ben mi mahvettim diye düşünmeden edemiyor insan.

Onunlayken kendimi çok iyi hissediyordum. Onun yanındayken istediğim kadar gülebiliyordum, yargılayan biri yoktu. Sadece beni tatlı tatlı seyrediyordu, gülümsemeden duramıyordu. Ona kaygılarımdan da bahsettim. İstediğin zaman benimle konuşabilirsin dedi, konuşunca ne diyeceğimi bilmiyorum dedi ve hatta bir sessizlik oluştu.

Bana gösterdiği sevgi o kadar gerçekçiydi ki öyle bir sevginin aslında hiç olmadığına inanmak istemiyorum. Öyle bir sevgi vardı, ama yavaş yavaş azaldı demek daha az üzüyor. O kadar sevgi doluydu ki anlatamam. Yüzümü görünce bile çok mutlu oluyordu. Gözlerine, gülümsesine bakınca anlıyordun.

Neden bu sevgisi değişti bilmiyorum. Bana söylediği, aynı konuları yaşıtlarıyla konuşunca daha farklı cevaplar aldığıydı (ikimiz de liseliyiz). Ben çevremdeki büyükler tarafından sürekli olgunluğumla ilgili iltifat alan birisiyim. Onun yanındayken küçük çocuk gibi gülümsememi kastediyor olabilir. Hayatımda ilk defa birine bu kadar açılabildim ve korktuğum başıma geldi. Gitti.

Kendim olduğum her an hayatımdan bir kişi eksiliyor. Kendim gibi davrandığımda sanmayın serseri oluyorum, aksine 2dakikada özet geçilebilecek şeyleri uzun uzun detaylarıyla anlatır, anlatırken gülmekten konuşamam. Bu tür şeyleri onunla yaşarken başım hep onun omzunda olur, elini tutar ve parmaklarını okşardım. Böyle teker teker insanlar hayatımdan çıkarken umarım kapı açık kalmaz da ben de çıkmam.

Böyle olsun hiç istememiştim. Onu deliler gibi seviyorum. O da beni seviyordu, ne değişti hiç anlamdım. Tek isteğim son bir öpücük, son bir sarılma, son bir güle güle. Dudaklarım dudaklarını ezberleyene kadar öpmek istedim onu.

Aradım çocuğu bana hala kızgın mısın diye sordum. Evet biraz dedi ben de bu kadar büyütmeye gerek yok barışalım gel dedim, çocuk tamam barışalım diyeceğine şuan çok kararsızım dedi. İlişkimiz hakkında kararsızmış. Seninle ciddi bir şekilde konuşamıyorum dedi, ben de ciddi bir konuda benimle daha önce hiç konuşmadın ve böyle şeyler mesajla olmaz yüz yüze de zaten 3-4 kere buluştuk daha dedim. 2 tane hot wheels verdim hediye olarak bi de tatlı yapmıştım, bana diyo ki senin bana verdiğin sevgiyi sana geri verebilir miyim bilmiyorum. Ulan sen değil miydin ilk flört eden, çıkma teklifi eden, sevişmek isteyen, öpen, dokunmadan duramayan, ay seni şöyle seviyorum böyle özledim diyen? Ben miydim? Ben bu çocuğa seni seviyorum dahi demedim ve sanki ben onun peşine takılmışım o da hayrına seviyormuş gibi davranıyor. Ağzıma geleni söyledim çok pısırıksın korkuyorsun hep, çocukça davranan asıl sensin şuan yok kararsızım yok şöyleyim böyleyim diye naz yaparak vb şeyler söyledim. Hayır anlamıyorum kendi her şeyi mahvediyor. Senden artık hoşlanıyor muyum bilmiyorum dedi. İki gün önce beni ne kadar çok sevdiğini anlatıyordun ne değişti iki günde?? Hani o çok olgun davranıyor ya her yaşadığım problemde ne diyeceğimi bilmiyorum, keşke sana sarılabilsem, özür dilerim tarzı şeyler söylüyor. Her gece sevişmekle adam olunmaz öğrensin bunu. Pısırıklığı çok gözüme batıyordu zaten nasıl biri olduğunu da belli etti bugün şimdi siktirip gidebilir.

Üzüldüğüm şey birden her şeyi çöpe atması ve gerçekten kafa dengi birbirine yakışan insanlar olmamızdı. Onunla konuştuğumuzda içinde bulunduğum depresif ruh halinden çıkıyordum ve kendimi dünyanın en mutlu insanı hissediyordum.

Benim onun peşinde koştuğumu düşünmesi çok sinir bozucu. O istedi sevgili olmak ben de bana gösterdiği sevgiye karşılık verdim olan bu. Ama şuan çok stresli bir dönemden geçiyormuş, ilişki istiyor mu bilmiyormuş (geleceğimiz hakkında konuşurken de bilmiyordu herhalde). Exi bundan ayrılınca iki kez ölmeyi düşünmüş, maazallah üçüncü düşünür falan kıyamam ben (çektiği psikolojik zulme saygım sonsuz ben her gün bunu düşünüyorum ve bundan söz etmesi bile çok ezikçe geliyor). Ama söz vermek göt vermeye benzemiyor o yüzden ayrılmak istedi beyefendi.

Seven böyle mi sever? Söylediğin her şey yalan mıydı be adam?

Kaç haftadır cuma günü buluşucaz film izlicez lego yapıcaz diye plan yapıyorduk. Her gün cuma günü için çok heyecanlıyım diye mesaj atıyordu. Planımız cuma günü saat 7de trenle eve gelicek(şehir dışındaydı) öğleden sonra saat 1 gibi bulucaz okulda 1 saat gösteri için soundcheck prova vb sonra saat 5 buçuğa kadar beraber takılacaktık. Saat 1 oldu 1 buçuk saat bekledim gelsin diye aramadım uyuyordur diye de. Saat 2 buçuk oldu ya çok iyi uyudum çok ihtiyacım vardı dedi. Ne zaman geleceksin dedim önce duş alırım yemek yerim kıyafetlerimi yıkarım evde de bi prova yaparım saat 4 gibi gelirim dedi. Ben de haliyle tepki gösterdim ama neyse çok uzatmadım şakasına tatlı tatlı trip atıyordum ve şaka olduğu baya belliydi. Sonra kızdı bana yok sen hiç anlayış göstermiyorsun zaten hastayım stresliyim sanki bilerek gelmemişim diyorsun uyanır uyanmaz ilk yaptığım şey mesajına bakmak zaten vb şeyler söyledi. Ben de uyumana bir şey demiyorum zaten, stres olma diye o kadar çaba gösterdim, yeriz diye tatlı yaptım, zaten son mesajlarımda şakaya vurduğum çok belli ve söz verdiğinden 3 saat sonra gelmene ve bunu 1 buçuk saat sonra söylemene tepkisiz kalmamı bekleme, ayrıca hasta olduğundan bahsetmedin mesajlarından anlayamam hasta olduğunu ama seni kırdıysam yine de özür dilerim dedim. 4de de yetişemicem dedi sırf bana kızdığı için saat 5de geldi. Geldi işte ben hala alttan alıyorum sarılıyorum ediyorum en sonunda konuştuk işte yine ben özür diledim, oturuyorduk başımı omzuna yasladım elini omzuma bile atmadı dokunmadan duramayan adam, elimi bile zorla tuttu. Gösteri oldu ben kameradaydım o da bi tane şarkı söyleyecekti, şarkıdan sonra gel yanıma otur madem öyle zaman geçirelim dedim belki gelirim bakmam lazım dedi. Şarkısından sonra tanıma gelmedi, sahneyi toplarken yardım etmedi ve hep kendi arkadaşlarıylaydı bi selam bile vermedi bana. Çıkarken hatta küçük bi hediye almıştım onu verdim ondan sonra yalandan bi özür diledi ben de hoş olmadı böyle olması diyince sonra konuşuruz dedi uğurladı gitti. Bugün de mesajlarıma dönmüyor, aktif olmasına rağmen okumuyor bilerek görmezden geliyor ve aşırı soğuk yapıyor. Gözlerin çok güzel dedim teşekkür bile etmedi dil çıkaran selfie attı. Hayır hem sen sözünde durmuyorsun hem de bana tepki gösterdim diye kızıyorsun. Dün yüzüme bile bakmadı yaptığımız tek şey benim 30dk boyunca özür dilemem ve gönlünü almamdı. Madem o kadar seviyor neden böyle yapıyor?

Mesaj attı kavga ettikten sonra bir hafta boyunca falan özür diledi vb burada anlatınca çok kuru duyuluyor ama gerçekten pişmandı ve beni seviyordu baya bende onu seviyordum öyle barıştık yanlış anlaşılabilecek bir şey söylediğinde söylüyor onu kastetmediğibi bende makarasına üstüne gidince stres oljyo çok dadlu

arada yine laf sokuyorum ama çok tatlı efendi biri yicem pedleşme halkına haber vermek için bu post

Bakire kalmak istediğim için ayrılan çocuk hakkında. Ertesi gün konuşabilir miyiz dedi ben de aynı şeyleri söylemeyeceksen olabilir dedim. Gün yer ayarladık neyse dün daha erken yapabilir miyiz dedi yine tamam dedim. Nasıl hissettiğimi falan sordu, her şeyi mahvettiğim için kendime çok kızgınım vb şeyler dedi. Buluşma yerini çok izole bulup değiştirince, geçen sevişmediğim için ayrılan adam kendini nasıl rahat hissedeceksen dedi. Onu tanıyan arkadaşlarımla da konuştum ve mesajları gösterdim. Hepsi gerçekten pişman olduğunu ve beni sevdiğini söylüyorlar. Ama çocuk beni aşırı soğuttu kavga ettiğimiz günkü tavırlarıyla. Artık her yaptığı şey gözüme batıyor ve sanırım artık onu sevmiyorum. Aslında bence hiçbir zaman o kadar aşık değildim, sadece birinin beni sevmesi hoşuma gidiyordu ve de çocuk tatlıydı ilgiliydi, hayatımda ilk kez birinin beni ben olduğum için sevdiğini görmüştüm. Tabii ki de hiç aşk yok değil, sadece o beni bariz daha çok seviyor.

Çocuk düzelmek için çabalıyor, kavga etmeden önce de çok iyiydi. Kafa dengiyiz, anlaşabiliyoruz ve flört etmek hoş hissettiriyor. Hızlı karar verip ayrılmak istemiyorum ama hem böyle birisini ailem kabul etmez hem de kalbini kırmak istemiyorum. Kafam şuan allak bullak, çocuğu sevip sevmediğimi bile bilmiyorum. Sevilip de kibirlenmiş biri gibi hissediyorum. Olmak istemediğim birine dönüşüyorum yavaş yavaş.

Rahatsız olduğum şeylerden biri de selfie atmak. Çocuk sürekli yüzünün tam göründüğü fotoğraflar atıyor ama ben ya yüzümün yarısı yada dışarının falan fotoğrafını atıyorum ve beni sürekli yüzümün tamamını atmaya zorluyor. Şakayla karışık dile getirdim ama çok ısrarcı. Buluştuğumuzda bunu da konuşabilirim.

Pazartesi buluşucaz, o zamana kadar bekleyeceğim. Eğer düzelirsek bile ilişkinin uzun süreceğini hiç düşünmüyorum. Şuan ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok.

Not: bu çocuk benim ilk sevgilim olduğu için acemi olabilirim bu konularda ama olan bitenlerin farkındayım. İkimiz de liseliyiz (çocuğun son senesi bu yıl). Evet biliyorum küçüğüz ve evet 'ilişki' anca yetişkin olunca olur ama kullanacak başka kelime yok ve çocuk gerçekten 'yetişkin ilişkisi' istiyor.

Çocukla sabahtan beri flörtleşiyoruz. Yok seni çok seviyorumlar yok çok tatlısın güzelsin falan filan sürekli de aşk meşk reelsları gönderiyor instadan. Cumartesi günü buluşmuştuk tiyatro gösterisi izliyorduk (teknik ekip olarak seyirci değil). Salonun balkonunda ikimiz yan yana oturuyorduk işte az ötemizde de başka 2 kişi var. Çocuk iki gündür keşke olmasalardı da seni öpebilseydim falan filan. Gösteriden sonra parka gittik oturduk sarıldık ettik ayrılmadan önce. Bugün de instadan yazışıyoruz çok kısa sarıldın dün falan dedi gösteride sürekli sana pas verdim anladın mı dedi ben de sana pas vermiştim falan dedim öyle tatlı tatlı flörtleşiyorduk. Sonra birden ilişkide onun için olmazsa olmazı sevişmekmiş onu söyledi. Ben de evlenmeden olmaz ve ben kendimi hazır hissetmiyorum falan dedim. O da o zaman bence birlikte olamayız seks benim için olmazsa olmaz dedi. ???

Sonrasında baya tartıştık işte neden kendini hazır hissetmiyorsun aşk sence sadece sevişmekten mi ibaret falan filan. Benimle en başından beri bu yüzden mi flört ettin diye sordum. Hala seni seviyorum yemin ederim sonrasında seks istemek için senin flörtleşmedim diyor. Daha sabah flörtleşiyorduk şimdi de bizden olmaz diyor. Madem o kadar seviyorsun sırf seks istemedi diye 'o kadar aşık' olduğun bir insanı böyle kestirip atar mı insan? Sonunda bir şey olmayacak bir ilişkiyle ikimizin de zaman kaybetmesini istemiyorum vb şeyler söyledi. Sürekli özür diledi bana yanlış ümidi verdiği için. Verdiği ümit de kendi teklif ettiği film izleme aktiveteleri, öpüşmek, sarılmak vb

O hala mesajlarıma kalp atmaya devam etti ama ben hiç taviz vermedim. Üzgün olmam normal mi dedi normal tabi ayrıldık dedim. Sonra snapten hala fotoğraf atıyor üzülmüş. Unarım arkadaş kalabiliriz dedi ben de kanka olamayız öncesi gibi davranacağız normal olacağız dedim. Sonra belki çok sert olmuşumdur diye umarım kalpsiz gözükmüyorumdur ben de çok üzgünüm dedim. Biraz öyle gözüküyorsun ama senin de en az benim kadar üzgün olduğunu biliyorum dedi. Sürekli de onun geçmişte bir ilişki yaşadığını ve onun benim ilk ilişkim olacağını söyledi, naifsin sen dedi.

Bunlar gece saat 11e kadar sürdü. Sabaha karşı 3te anca uyuyabildim saat 5te de uyandım. Uyku yok.

Amına koyduğumun evladı hala seni seviyorum diyor. Daha sabah seni seviyorum dedin. Seven böyle mi yapar? Her şeyi buruşturup çöpe attın. Ve hala bana kalpsiz diyorsun.

Bu ne biçim son böyle?

Erkek arkadaşıma doğum günü için türkiyeden plak almak istiyorum. Çoğunlukla klasik rock dinliyor, o yüzden cem karaca, barış manço vb seveceğini düşünüyorum. Ben 2000ler rock dinlediğim için pek aşinalığım yok, hangi albümü önerirsiniz? Çocuk yabancı o yüzden plak hem klasik bir parça hem de türk bir sanatçının olsun istiyorum.