Matagal tagal na rin hindi ko nabayaran ‘to due to personal circumstances. Finally, nabayaran ko na rin. One step at a time. Shopee lang yung may loan ako kasi ayaw ko rin na may malaking loan amount, and pang emergency ko lang ‘to talaga.
Yon nga lang, nalock naman yung account after. HUHU kung sino man nakaranas nito, would you happen to know ilang days or weeks or months malilift ‘to?
• To All The Boys I’ve Loved Before — PHP 200
• Holding Up The Universe — PHP 200
P.S. Books are evidently foxing. Please manage expectations.
RFS: Decluttering
Location:
• Meet up: Estancia Mall, City of Pasig - Starbucks or TMB
• Lalamove/Grab
Apple Watch SE 44mm GPS (Midnight) ⌚✨
Complete box and accessories included. Never been used. DM for inquiries 📩
last pic - feeling extra Magical in my disney pink headband 🏰💗
Mag-anniversary na ulit yung batch namin sa June.
Lately, I've been finding myself revisiting memories that seemed so ordinary back then but now feel priceless.
I miss Asturias. Yung 50 pesos na milktea na sapat na para sumaya ang araw. Angkong after class. Dimsum. The Pit. Yung isang inuman na parang lumang bahay na tambayan kapag gusto lang magkwentuhan at magpahinga sandali sa bigat ng requirements. Yung mango graham na comfort food kapag stressed. At syempre, I <3 Milktea na literal na pampa-tawid lang hanggang makauwi.
I miss V. Concepcion. Yung karinderyang may masarap na sisig. Tori Box. Sisig Express. Starr's. Yung simpleng paghahanap ng kakainan bago pumasok o pagkatapos ng klase. Tapos kapag may mahabang vacant, derecho sa comshop para maglaro habang naghihintay ng next subject. Ang simple pero sobrang saya.
Pero siguro pinaka-favorite ko talaga ang Antonio.
Yung mini sari-sari store ni Tatay (RIP) at ni Nanay. Bumibili ako ng limang pirasong candy para lang manatiling gising sa klase. Yung masarap na liempo. Siomai rice. Hanayo. Yung buong atmosphere ng Antonio na parang second home ng mga taga-AB. Doon nagpapaprint ng readings, doon tumatambay, doon naghihintay ng klase, doon nakikipagkwentuhan sa mga kaibigan tungkol sa buhay, acads, at kung anu-ano pa.
Nakakamiss yung panahon na ang pinakamalaking problema minsan ay kung saan kakain o kung paano matatapos ang readings bago mag-next class.
Nakakamiss din yung mga professors. Sobrang swerte ko sa naging set of professors ko noon. Kahit mahaba ang lecture, hindi nakakasawa makinig. Phil Lit, Phil History, Sociology, MTM – subjects na akala ko requirement lang, pero naging ilan sa mga paborito kong klase dahil sa galing at passion ng mga nagturo sa amin.
At oo, kahit yung AB uniform namimiss ko rin. HAHAHAHA. Ang fashionable kaya. Kahit pagod ka na, parang may konting confidence boost pa rin tuwing papasok.
I miss all of it.
The food. The tambay spots. The random walks around campus. The readings. The vacants. The professors. The friends. The version of myself that was trying to figure life out while unknowingly living some of the best years of it.
Masasabi kong na-enjoy ko talaga ang college life ko.
At siguro iyon ang dahilan kung bakit hanggang ngayon, kapag naiisip ko ang USTe, hindi lang nostalgia ang nararamdaman ko. May halong pasasalamat din.
Kasi minsan sa buhay, hindi natin namamalayan na nasa "good old days" na pala tayo habang nangyayari pa sila. 💛🐯🤍
I hope we all make it.
–AB girl
