Mezuna kalmayı dert eden kardeşlere bir abinizden ufak bir çift söz
Ben 26 yaşında tus çalışan doktor bir abiniz olarak sizden sadece ufak bir miktar fazla hayat ve iş tecrübesine sahibim ve ona nazaran bir çift şey söylemek istiyorum. İş hayatına girince 40-50 yaşlarında insanlarla beraber eş olup çalışıyorsunuz; kimisi o konuma yeni gelmiş oluyor, kimi de geldikten sonra orada kalmış ve keyfine bakıyor. Bir iki sene süreyi bu kadar dert etmeyin. İnsanlar hasta olabilir, eşlerinden ayrılabilir, sevdiklerini kaybedebilir, bu gibi hayatın gerçek sorunları varken ufak şeylerle canınızı sıkmayın. Çevremde o kadar çok sevdiğim insan vefat etti ki bunun derdi yanında gündelik sıkıntılar gözümde yok oldu, bir o kadar katı insanın bizzat ölümüne elimin altında şahit oldum. Yksymiş okulmuş mezunmuş falan insanın sahip olabileceği en güzel dert aslında. Bu da geçer raad olun.