Zoals de titel al doet vermoeden heeft een van mijn opdrachtgevers gevraagd of ik uren wil bijhouden via hun urenregistratie systeem. Aangezien ik al mijn eigen uren bijhoudt en registreer, lijkt me dit onnodig bureaucratisch.
Hebben jullie hier ervaring mee?
Wij willen af van onze lokale Windows Server / Active Directory / Remote Desktop omgeving en volledig overstappen naar Microsoft 365.
De situatie is nu dat medewerkers via Remote Desktop op onze lokale server werken. De vorige IT-beheerder is niet meer beschikbaar en er is helaas nauwelijks overdracht geweest.
Microsoft 365 gebruiken we al en van de server wordt een back-up gemaakt.
Het gewenste eindresultaat is eigenlijk simpel:
Medewerkers werken rechtstreeks op hun eigen Windows-pc/laptop, dus geen Remote Desktop meer.
Pc’s worden gekoppeld aan Microsoft Entra ID.
Gebruikers melden zich aan met hun Microsoft 365-account.
Apparaten en gebruikers willen we daarna zelf kunnen toevoegen/beheren vanuit Microsoft 365/Entra (eventueel Intune).
Bestanden die nog lokaal staan migreren naar SharePoint/OneDrive.
Lokale Active Directory en uiteindelijk de fysieke server uitfaseren.
Wij willen zelf eigenaar blijven van alle adminaccounts, MFA, recovery en Microsoft-tenant.
We zoeken iemand die eerst kort kan inventariseren wat er nu precies op de server draait en vervolgens de migratie kan uitvoeren zonder dat gebruikers/data verloren gaan.
Het belangrijkste is dat we na afloop niet opnieuw afhankelijk zijn van een externe IT-beheerder. We willen een eenvoudige Microsoft 365-omgeving die we voor dagelijkse zaken zelf kunnen beheren, inclusief goede documentatie en een korte overdracht.
Bij voorkeur iemand uit Nederland die ervaring heeft met on-prem Active Directory → Entra ID / Microsoft 365 migraties.
Iemand hier die dit doet of een goede zelfstandige specialist kan aanraden?
De concept-Zelfstandigenwet is vandaag gepubliceerd. Het doel van de wet is om vooraf duidelijker te maken wanneer een opdrachtgever een zzp’er mag inhuren en wanneer er risico ontstaat op schijnzelfstandigheid. De wet moet op zijn vroegst op 1 januari 2028 ingaan, dus er kan de komende tijd nog het nodige veranderen.
De kern van het voorstel bestaat uit twee toetsen: de zelfstandigentoets en de werkrelatietoets. Samen bevatten die zeven criteria. Als je aan alle criteria voldoet én in de praktijk ook daadwerkelijk zo werkt, ontstaat volgens het voorstel een zogenoemde ‘veilige haven’. Dat betekent dat vooraf duidelijk is dat de opdracht als zelfstandige kan worden uitgevoerd, zonder risico op naheffingen of boetes vanwege schijnzelfstandigheid.
De zelfstandigentoets
De eerste toets kijkt vooral naar de vraag of je daadwerkelijk ondernemer bent. Deze toets staat los van een specifieke opdrachtgever of opdracht en bestaat uit drie criteria.
1. Je beschikt over de basisvoorwaarden om als zelfstandige te werken
Allereerst moet je beschikken over de basisvoorwaarden om als zelfstandige in het economisch verkeer te kunnen werken. Denk aan een KvK-inschrijving, btw-nummer, een aparte zakelijke bankrekening en het zelf verantwoordelijk zijn voor facturatie en betalingen. Ook moet je bijvoorbeeld een betalingstermijn hanteren voor klanten en zelf betalingen aan derden kunnen verrichten.
2. Je hebt in twee jaar tijd minimaal drie klanten gehad
Daarnaast moet je in een periode van twee jaar, bestaande uit het lopende en het voorgaande kalenderjaar, minimaal drie klanten hebben gehad. Daarmee wil het kabinet aantonen dat je voldoende onafhankelijk bent als ondernemer en niet volledig afhankelijk bent van één opdrachtgever.
Daarbij is een belangrijk detail dat je niet ieder jaar drie nieuwe klanten nodig hebt. Je kunt dus jarenlang voor dezelfde opdrachtgever werken, zolang je daarnaast ook andere klanten hebt. Die andere klanten moeten wel enige substantie hebben; een paar kleine opdrachten om alleen maar aan de eis te voldoen zouden volgens de toelichting niet voldoende moeten zijn.
Ook telt een intermediair als één opdrachtgever. Werk je bijvoorbeeld via hetzelfde bureau bij drie verschillende organisaties, dan worden die drie organisaties voor deze toets dus niet automatisch als drie verschillende klanten gezien.
3. Je hebt voorzieningen getroffen voor ondernemersrisico’s
Het derde onderdeel van de zelfstandigentoets gaat over het afdekken van ondernemersrisico’s. Een zelfstandige moet jaarlijks een bepaald bedrag besteden aan voorzieningen voor risico’s die bij het ondernemerschap horen. Het exacte bedrag is nog niet vastgesteld.
Daaronder kunnen bijvoorbeeld een arbeidsongeschiktheidsverzekering, een voorziening voor kortdurende ziekte, pensioenopbouw, een bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering, beroepsaansprakelijkheidsverzekering, bedrijfsschadeverzekering of zakelijke rechtsbijstand vallen.
De werkrelatietoets
De tweede toets kijkt niet zozeer naar jou als ondernemer, maar naar de specifieke opdracht en de manier waarop je daadwerkelijk werkt. Deze toets bestaat uit vier criteria.
4. Beide partijen willen buiten een arbeidsovereenkomst werken
Het eerste criterium is dat zowel de opdrachtgever als de zelfstandige daadwerkelijk de bedoeling moeten hebben om buiten een arbeidsovereenkomst te werken. Alleen opschrijven dat iemand zzp’er is, is dus niet genoeg. De praktijk blijft bepalend.
5. Je bepaalt zelf hoe je het werk uitvoert
Vervolgens moet de zelfstandige vrij zijn om te bepalen hoe het werk wordt uitgevoerd. De opdrachtgever mag wel duidelijk maken wat er moet worden opgeleverd en welke resultaten worden verwacht, maar zou zich niet moeten bemoeien met de manier waarop de zelfstandige dat resultaat bereikt.
Dat betekent overigens niet dat je nooit met protocollen, veiligheidsregels of andere bedrijfsregels te maken mag hebben. Die kunnen onder voorwaarden gewoon van toepassing zijn. De zelfstandige moet daarbij wel meer vrijheid hebben in de organisatie van het werk dan vergelijkbare werknemers binnen de organisatie.
6. Je bepaalt zelf wanneer en waar je werkt
Het derde criterium gaat over wanneer en waar je werkt. In principe moet een zelfstandige vrij zijn om de werktijden en werklocatie te bepalen. Er kunnen echter afspraken over worden gemaakt wanneer de aard van het werk dat noodzakelijk maakt.
Een opdracht die bijvoorbeeld fysiek op een bepaalde locatie moet worden uitgevoerd, kan dus nog steeds als zelfstandige opdracht worden uitgevoerd. Ook werkzaamheden die alleen op bepaalde momenten kunnen plaatsvinden, zijn niet automatisch uitgesloten. De zelfstandige moet in zulke gevallen wel voldoende vrijheid houden ten opzichte van werknemers.
7. Je werkt voor eigen rekening en risico
Het vierde en laatste criterium is dat de zelfstandige voor eigen rekening en risico werkt.
Daarbij moet vooraf een bepaald resultaat worden afgesproken. De zelfstandige moet bovendien daadwerkelijk ondernemersrisico lopen. Als een opdracht efficiënter wordt uitgevoerd en daardoor meer wordt verdiend, ligt dat voordeel bij de zelfstandige. Maar als er juist meer tijd of kosten nodig zijn om het resultaat te behalen, kunnen die gevolgen ook voor rekening van de zelfstandige komen.
Ook aansprakelijkheid voor bijvoorbeeld schade, extra werkzaamheden, hogere kosten of het niet goed uitvoeren van de opdracht speelt hierbij een rol.
Dit laatste criterium kan vooral interessant worden voor interimprofessionals. In de praktijk wordt namelijk nog vaak gewerkt met tijdelijke inzet waarbij iemand feitelijk hetzelfde werk doet als een werknemer. Volgens de toelichting op het wetsvoorstel zal er dan veel meer aandacht moeten komen voor een concrete, resultaatgerichte opdracht.
Dus: wanneer zit je in de ‘veilige haven’?
Het uitgangspunt van het wetsvoorstel is eigenlijk vrij overzichtelijk: je moet eerst aantonen dat je daadwerkelijk ondernemer bent via de zelfstandigentoets. Vervolgens moet de specifieke opdracht voldoende zelfstandig worden uitgevoerd via de werkrelatietoets.
Je kunt dus niet alleen naar je KvK-inschrijving, meerdere klanten of verzekeringen kijken. Ook een goed contract alleen is niet voldoende. De manier waarop je de opdracht in de praktijk uitvoert blijft belangrijk.
Andersom betekent het ook dat bijvoorbeeld locatiegebonden werk niet automatisch betekent dat je geen zzp’er kunt zijn. Het voorstel maakt daar expliciet ruimte voor, zolang de omstandigheden van de opdracht voldoende zelfstandigheid laten zien.
De wet is overigens nog niet definitief. Het gaat nu om een concept dat via de internetconsultatie kan worden aangepast. Daarna volgen onder meer de Raad van State, uitvoeringstoetsen en parlementaire behandeling. De precieze regels kunnen dus nog veranderen.
Als de wet uiteindelijk in deze vorm wordt ingevoerd, krijgen zzp’ers en opdrachtgevers in ieder geval een stuk concreter kader: ben je ondernemer volgens de zelfstandigentoets én is de opdracht zelfstandig genoeg volgens de werkrelatietoets? Dan kom je in de beoogde veilige haven.