u/No-Gas-3337

Sinds de start van de handhaving op schijnzelfstandigheid zijn er 138.000 zzp’ers minder die eigen arbeid aanbieden. Dat is een daling van 12,6% in anderhalf jaar.

Uit onderzoek van ZiPconomy, HeadFirst en ONL voor Ondernemers blijkt echter dat deze groep niet massaal naar vaste banen gaat. Veel stoppende zzp’ers komen juist terecht in tijdelijke arbeidsrelaties.

In Q2 van 2026 waren er nog 953.000 zzp’ers, tegenover 1,091 miljoen eind 2024. Het aandeel zzp’ers daalde daarmee van 11,1% naar 9,7% van de werkzame beroepsbevolking. Tegelijkertijd groeide het aantal werknemers met een vast contract met 2,1%, terwijl de interne flexschil met 4,9% groeide. Het aantal uitzendkrachten en gedetacheerden daalde juist met 29.000.

Ook opvallend: in Q2 van 2026 schreven 44.766 mensen zich opnieuw in als zzp’er bij de KVK, 6% meer dan een jaar eerder. Onder zzp’ers jonger dan 35 jaar is de daling inmiddels bijna 30%.
De behoefte aan flexibiliteit lijkt dus niet te verdwijnen, maar vooral te verschuiven van zzp naar tijdelijke arbeidsrelaties.

Als zzp’er kun je niet achteroverleunen. Ondernemen is een continu proces van nieuwe opdrachten vinden, klanten behouden, jezelf ontwikkelen en je financiële situatie op orde houden. Tegelijkertijd verandert er de komende jaren veel voor zelfstandigen. Wie ook in 2027 en 2028 succesvol wil zijn, moet daarom niet alleen naar vandaag kijken.

Kies je route zorgvuldig
Kijk verder dan alleen je uurtarief. Een goed inkomen is belangrijk, maar ook stabiele opdrachten, meerdere klanten en een financiële buffer dragen bij aan een gezonde onderneming.

Ook fiscaal verandert er veel. De zelfstandigenaftrek is de afgelopen jaren flink afgebouwd en bedraagt in 2026 nog €1.200. In 2027 daalt deze verder naar €900. Ook de startersaftrek wordt sterk versoberd: het kabinet stelt voor om deze in 2027 te verlagen van €2.123 naar slechts €10 en in 2028 helemaal af te schaffen. Het Belastingplan 2027 moet hiervoor nog definitief worden goedgekeurd.

Blijf écht zelfstandig
De regels rond schijnzelfstandigheid zijn een van de belangrijkste ontwikkelingen voor zzp’ers. De Belastingdienst handhaaft hier inmiddels actief op en vanaf 2026 kunnen ook vergrijpboetes worden opgelegd. Het is daarom belangrijk dat je niet alleen op papier zelfstandig bent, maar ook in de praktijk voldoende vrijheid en ondernemersrisico hebt.

Meerdere opdrachtgevers, duidelijke afspraken en zelf bepalen hoe je je werkzaamheden uitvoert, worden daarmee steeds belangrijker.

Blijf jezelf ontwikkelen
De arbeidsmarkt verandert snel. Nieuwe technologie, AI en veranderende regelgeving kunnen invloed hebben op de vraag naar bepaalde kennis en vaardigheden. Blijf daarom investeren in je vakkennis en zorg dat je relevant blijft. Een succesvolle zzp’er verkoopt uiteindelijk niet alleen uren, maar vooral kennis, ervaring en een oplossing voor de klant.

Denk aan later
Als zzp’er moet je zelf nadenken over pensioen, arbeidsongeschiktheid en financiële buffers. Je hebt recht op AOW als je daarvoor verzekerd bent, maar een aanvullend pensioen moet je zelf regelen.

Ook wordt gewerkt aan een verplichte arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zelfstandigen. De exacte invoeringsdatum en voorwaarden staan nog niet definitief vast. Juist daarom is het verstandig om nu al na te denken over je eigen financiële vangnet.

Het geheim van een succesvol zzp-bestaan
Er is geen geheim recept. Zorg voor een sterk netwerk, blijf jezelf ontwikkelen, spreid je risico’s en houd je financiële situatie goed in de gaten.

De komende jaren worden fiscale voordelen voor zelfstandigen kleiner en wordt het belangrijker om daadwerkelijk zelfstandig te ondernemen. Wie flexibel blijft en zich aanpast aan veranderende regels en de markt, vergroot de kans op een succesvol zzp-bestaan, niet alleen vandaag, maar ook in 2027, 2028 en daarna.

https://preview.redd.it/bq5bys2k8tth1.png?width=500&format=png&auto=webp&s=bb377267e7b59c6d1cebfbbcbc6be81686cc167b

Alle feedback, vragen en extra informatie rondom dit weekthema zijn meer dan welkom. We staan open voor suggesties en aanvullingen om starters zo goed mogelijk op weg te helpen.

Volgende week maandag duiken we in Week 20: Zo Haal je het maximale uit je netwerk

De concept-Zelfstandigenwet is vandaag gepubliceerd. Het doel van de wet is om vooraf duidelijker te maken wanneer een opdrachtgever een zzp’er mag inhuren en wanneer er risico ontstaat op schijnzelfstandigheid. De wet moet op zijn vroegst op 1 januari 2028 ingaan, dus er kan de komende tijd nog het nodige veranderen.

De kern van het voorstel bestaat uit twee toetsen: de zelfstandigentoets en de werkrelatietoets. Samen bevatten die zeven criteria. Als je aan alle criteria voldoet én in de praktijk ook daadwerkelijk zo werkt, ontstaat volgens het voorstel een zogenoemde ‘veilige haven’. Dat betekent dat vooraf duidelijk is dat de opdracht als zelfstandige kan worden uitgevoerd, zonder risico op naheffingen of boetes vanwege schijnzelfstandigheid.

De zelfstandigentoets
De eerste toets kijkt vooral naar de vraag of je daadwerkelijk ondernemer bent. Deze toets staat los van een specifieke opdrachtgever of opdracht en bestaat uit drie criteria.

1. Je beschikt over de basisvoorwaarden om als zelfstandige te werken
Allereerst moet je beschikken over de basisvoorwaarden om als zelfstandige in het economisch verkeer te kunnen werken. Denk aan een KvK-inschrijving, btw-nummer, een aparte zakelijke bankrekening en het zelf verantwoordelijk zijn voor facturatie en betalingen. Ook moet je bijvoorbeeld een betalingstermijn hanteren voor klanten en zelf betalingen aan derden kunnen verrichten.

2. Je hebt in twee jaar tijd minimaal drie klanten gehad
Daarnaast moet je in een periode van twee jaar, bestaande uit het lopende en het voorgaande kalenderjaar, minimaal drie klanten hebben gehad. Daarmee wil het kabinet aantonen dat je voldoende onafhankelijk bent als ondernemer en niet volledig afhankelijk bent van één opdrachtgever.

Daarbij is een belangrijk detail dat je niet ieder jaar drie nieuwe klanten nodig hebt. Je kunt dus jarenlang voor dezelfde opdrachtgever werken, zolang je daarnaast ook andere klanten hebt. Die andere klanten moeten wel enige substantie hebben; een paar kleine opdrachten om alleen maar aan de eis te voldoen zouden volgens de toelichting niet voldoende moeten zijn.

Ook telt een intermediair als één opdrachtgever. Werk je bijvoorbeeld via hetzelfde bureau bij drie verschillende organisaties, dan worden die drie organisaties voor deze toets dus niet automatisch als drie verschillende klanten gezien.

3. Je hebt voorzieningen getroffen voor ondernemersrisico’s
Het derde onderdeel van de zelfstandigentoets gaat over het afdekken van ondernemersrisico’s. Een zelfstandige moet jaarlijks een bepaald bedrag besteden aan voorzieningen voor risico’s die bij het ondernemerschap horen. Het exacte bedrag is nog niet vastgesteld.

Daaronder kunnen bijvoorbeeld een arbeidsongeschiktheidsverzekering, een voorziening voor kortdurende ziekte, pensioenopbouw, een bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering, beroepsaansprakelijkheidsverzekering, bedrijfsschadeverzekering of zakelijke rechtsbijstand vallen.

De werkrelatietoets
De tweede toets kijkt niet zozeer naar jou als ondernemer, maar naar de specifieke opdracht en de manier waarop je daadwerkelijk werkt. Deze toets bestaat uit vier criteria.

4. Beide partijen willen buiten een arbeidsovereenkomst werken
Het eerste criterium is dat zowel de opdrachtgever als de zelfstandige daadwerkelijk de bedoeling moeten hebben om buiten een arbeidsovereenkomst te werken. Alleen opschrijven dat iemand zzp’er is, is dus niet genoeg. De praktijk blijft bepalend.

5. Je bepaalt zelf hoe je het werk uitvoert
Vervolgens moet de zelfstandige vrij zijn om te bepalen hoe het werk wordt uitgevoerd. De opdrachtgever mag wel duidelijk maken wat er moet worden opgeleverd en welke resultaten worden verwacht, maar zou zich niet moeten bemoeien met de manier waarop de zelfstandige dat resultaat bereikt.

Dat betekent overigens niet dat je nooit met protocollen, veiligheidsregels of andere bedrijfsregels te maken mag hebben. Die kunnen onder voorwaarden gewoon van toepassing zijn. De zelfstandige moet daarbij wel meer vrijheid hebben in de organisatie van het werk dan vergelijkbare werknemers binnen de organisatie.

6. Je bepaalt zelf wanneer en waar je werkt
Het derde criterium gaat over wanneer en waar je werkt. In principe moet een zelfstandige vrij zijn om de werktijden en werklocatie te bepalen. Er kunnen echter afspraken over worden gemaakt wanneer de aard van het werk dat noodzakelijk maakt.

Een opdracht die bijvoorbeeld fysiek op een bepaalde locatie moet worden uitgevoerd, kan dus nog steeds als zelfstandige opdracht worden uitgevoerd. Ook werkzaamheden die alleen op bepaalde momenten kunnen plaatsvinden, zijn niet automatisch uitgesloten. De zelfstandige moet in zulke gevallen wel voldoende vrijheid houden ten opzichte van werknemers.

7. Je werkt voor eigen rekening en risico
Het vierde en laatste criterium is dat de zelfstandige voor eigen rekening en risico werkt.

Daarbij moet vooraf een bepaald resultaat worden afgesproken. De zelfstandige moet bovendien daadwerkelijk ondernemersrisico lopen. Als een opdracht efficiënter wordt uitgevoerd en daardoor meer wordt verdiend, ligt dat voordeel bij de zelfstandige. Maar als er juist meer tijd of kosten nodig zijn om het resultaat te behalen, kunnen die gevolgen ook voor rekening van de zelfstandige komen.

Ook aansprakelijkheid voor bijvoorbeeld schade, extra werkzaamheden, hogere kosten of het niet goed uitvoeren van de opdracht speelt hierbij een rol.

Dit laatste criterium kan vooral interessant worden voor interimprofessionals. In de praktijk wordt namelijk nog vaak gewerkt met tijdelijke inzet waarbij iemand feitelijk hetzelfde werk doet als een werknemer. Volgens de toelichting op het wetsvoorstel zal er dan veel meer aandacht moeten komen voor een concrete, resultaatgerichte opdracht.

Dus: wanneer zit je in de ‘veilige haven’?
Het uitgangspunt van het wetsvoorstel is eigenlijk vrij overzichtelijk: je moet eerst aantonen dat je daadwerkelijk ondernemer bent via de zelfstandigentoets. Vervolgens moet de specifieke opdracht voldoende zelfstandig worden uitgevoerd via de werkrelatietoets.

Je kunt dus niet alleen naar je KvK-inschrijving, meerdere klanten of verzekeringen kijken. Ook een goed contract alleen is niet voldoende. De manier waarop je de opdracht in de praktijk uitvoert blijft belangrijk.

Andersom betekent het ook dat bijvoorbeeld locatiegebonden werk niet automatisch betekent dat je geen zzp’er kunt zijn. Het voorstel maakt daar expliciet ruimte voor, zolang de omstandigheden van de opdracht voldoende zelfstandigheid laten zien.

De wet is overigens nog niet definitief. Het gaat nu om een concept dat via de internetconsultatie kan worden aangepast. Daarna volgen onder meer de Raad van State, uitvoeringstoetsen en parlementaire behandeling. De precieze regels kunnen dus nog veranderen.

Als de wet uiteindelijk in deze vorm wordt ingevoerd, krijgen zzp’ers en opdrachtgevers in ieder geval een stuk concreter kader: ben je ondernemer volgens de zelfstandigentoets én is de opdracht zelfstandig genoeg volgens de werkrelatietoets? Dan kom je in de beoogde veilige haven.

Het kabinet wil de plannen voor box 3 aanpassen. Volgens de NOS van 29 september wil het kabinet al in 2028 een vermogenswinstbelasting invoeren voor aandelen. Tegelijkertijd zou de vrijstelling voor rendement dalen van € 1.800 naar € 1.000 per persoon.

Wat betekent dit concreet?
Bij een vermogenswinstbelasting betaal je pas belasting over koerswinst op aandelen wanneer je ze verkoopt. Je betaalt dus niet jaarlijks belasting over een waardestijging die je nog niet hebt gerealiseerd. Rente, dividend en huurinkomsten zouden wel jaarlijks belast blijven.

Daar staat tegenover dat de vrijstelling voor rendement omlaag gaat. Bij een spaarrente van 2% bereik je bijvoorbeeld al € 1.000 rendement met ongeveer € 50.000 spaargeld. Daardoor kunnen meer spaarders en beleggers met box 3-belasting te maken krijgen.

Ook voor zzp’ers kan dit gevolgen hebben. Wie zelf spaart of belegt voor zijn pensioen, bouwt vaak vermogen op in box 3.
Voor ondernemers met een bv liggen er daarnaast plannen om de grens voor excessief lenen bij de eigen bv te verlagen van € 500.000 naar € 100.000. Tegelijkertijd zou het box 2-tarief op winstuitkeringen tijdelijk vier jaar worden verlaagd. Hoeveel het tarief precies daalt, is nog niet bekend.

Let op: het gaat op dit moment om plannen die volgens de NOS zijn gebaseerd op politieke bronnen. De officiële uitwerking moet nog volgen.

Het kabinet wil de plannen voor box 3 aanpassen. Volgens de NOS van 29 september wil het kabinet al in 2028 een vermogenswinstbelasting invoeren voor aandelen. Tegelijkertijd zou de vrijstelling voor rendement dalen van € 1.800 naar € 1.000 per persoon.

Wat betekent dit concreet?
Bij een vermogenswinstbelasting betaal je pas belasting over koerswinst op aandelen wanneer je ze verkoopt. Je betaalt dus niet jaarlijks belasting over een waardestijging die je nog niet hebt gerealiseerd. Rente, dividend en huurinkomsten zouden wel jaarlijks belast blijven.

Daar staat tegenover dat de vrijstelling voor rendement omlaag gaat. Bij een spaarrente van 2% bereik je bijvoorbeeld al € 1.000 rendement met ongeveer € 50.000 spaargeld. Daardoor kunnen meer spaarders en beleggers met box 3-belasting te maken krijgen.

Ook voor zzp’ers kan dit gevolgen hebben. Wie zelf spaart of belegt voor zijn pensioen, bouwt vaak vermogen op in box 3.
Voor ondernemers met een bv liggen er daarnaast plannen om de grens voor excessief lenen bij de eigen bv te verlagen van € 500.000 naar € 100.000. Tegelijkertijd zou het box 2-tarief op winstuitkeringen tijdelijk vier jaar worden verlaagd. Hoeveel het tarief precies daalt, is nog niet bekend.

Let op: het gaat op dit moment om plannen die volgens de NOS zijn gebaseerd op politieke bronnen. De officiële uitwerking moet nog volgen.

Moet je als zzp’er meerdere opdrachtgevers hebben? Drie recente uitspraken laten zien dat één opdrachtgever op zichzelf niet genoeg is om van schijnzelfstandigheid of een arbeidsovereenkomst te spreken.

De Rechtbank Rotterdam oordeelde in december 2024 in de ByBlue-zaak dat het ontbreken van andere opdrachtgevers niet doorslaggevend was. De zzp’er had er zelf voor gekozen geen andere opdrachtgevers te zoeken.

De Rechtbank Zeeland-West-Brabant kwam in februari 2026 in een zaak over een logopedist tot een vergelijkbare conclusie.

En de Rechtbank Limburg oordeelde in augustus 2026 dat een zzp’er in de gehandicaptenzorg zich vrij op de markt bewoog, ondanks dat hij maar korte tijd voor twee andere opdrachtgevers had gewerkt.

De uitspraken:

Rechtbank Rotterdam, ECLI:NL:RBROT:2024:13328
Rechtspraak

Rechtbank Zeeland-West-Brabant, ECLI:NL:RBZWB:2026:1391
Rechtspraak

Rechtbank Limburg, ECLI:NL:RBLIM:2026:9159
Rechtspraak

Maar: het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch liet in maart 2025 juist zien dat één opdrachtgever wél kan meewegen wanneer andere kenmerken van ondernemerschap ontbreken.

Gerechtshof ’s-Hertogenbosch, ECLI:NL:GHSHE:2025:756
Rechtspraak

Kortom: het lijkt niet zo simpel als “één opdrachtgever = geen zzp’er”. Uiteindelijk wordt naar het totaalplaatje van de arbeidsrelatie gekeken.

Het kabinet wil dat ondernemers vanaf 1 juli 2030 elektronische facturen versturen bij zakelijke transacties. Een gewone pdf-factuur via e-mail is dan niet meer voldoende.

Dat blijkt uit een Kamerbrief van staatssecretaris Eelco Eerenberg van Financiën. Het gaat om e-facturen in een gestructureerd formaat volgens de Europese norm EN 16931, zodat boekhoudsoftware deze automatisch kan verwerken.

Wat zijn de belangrijkste punten?

Vanaf 1 juli 2030 wordt e-facturatie verplicht voor zakelijke facturen. Voor transacties met ondernemers in andere EU-landen geldt vanaf die datum ook digitale rapportage per factuur.

Een gewone pdf-factuur volstaat dan niet meer. Facturen moeten worden opgesteld in een gestructureerd, machineleesbaar formaat dat automatisch door software kan worden verwerkt.

Vanaf 1 juli 2031 moeten ondernemers voor binnenlandse zakelijke facturen een selectie van de factuurgegevens digitaal aan de Belastingdienst rapporteren.

Voor ondernemers die daadwerkelijk gebruikmaken van de kleineondernemersregeling (KOR), met maximaal €20.000 omzet per kalenderjaar, geldt grotendeels een vrijstelling. Zij hoeven geen e-facturen te versturen of binnenlandse transacties te rapporteren. Wel moeten zij e-facturen van andere ondernemers kunnen ontvangen. Alleen een omzet onder de €20.000 hebben, is niet voldoende voor deze vrijstelling.

Het kabinet werkt de plannen de komende jaren verder uit. Het conceptwetsvoorstel wordt dit najaar ter internetconsultatie aangeboden. De Tweede Kamer moet het voorstel uiterlijk voor de zomer van 2027 ontvangen.

Ook is nog niet besloten via welk netwerk de e-facturen straks worden uitgewisseld.

Denk jij dat verplichte e-facturatie de administratie voor zzp’ers uiteindelijk makkelijker maakt, of wordt het vooral weer een extra verplichting?

Opvallend verschil in de nieuwste cijfers over de Nederlandse zzp-markt. Terwijl de KVK een flinke groei ziet in het aantal ingeschreven zzp’ers, registreert het CBS juist al zes kwartalen op rij een daling van het aantal mensen dat daadwerkelijk als zelfstandige werkt.

Volgens de KVK stonden er eind augustus 2026 ruim 1,818 miljoen zzp’ers ingeschreven. In juli kwamen er 6.741 bij en in augustus nog eens 6.237. Ook het aantal starters ligt hoger, terwijl het aantal stoppers licht afneemt. De groei is bovendien zichtbaar in alle tien grootste sectoren.

Tegelijkertijd schetst het CBS een ander beeld. In het tweede kwartaal van 2026 waren er 131.000 minder zzp’ers dan eind 2024. Het CBS kijkt hierbij naar mensen die daadwerkelijk inkomen verdienen als zelfstandige, terwijl de KVK inschrijvingen in het Handelsregister telt.

De aangescherpte handhaving op schijnzelfstandigheid en de afkoelende economie worden genoemd als mogelijke verklaringen voor de daling. Opvallend is dat veel zelfstandigen ingeschreven blijven staan, ook als ze momenteel minder of niet als zzp’er werken.

De grote vraag: groeit het zzp-schap nu echt, of blijven steeds meer mensen ingeschreven terwijl ze minder opdrachten uitvoeren of tijdelijk in loondienst werken?

Wat is een realistisch uurtarief? Het is een vraag waar veel startende zzp’ers mee worstelen. Veel ondernemers noemen zomaar een bedrag zonder goede onderbouwing. Het gevolg: ze vragen te weinig of juist te veel.

Je staat veel sterker in onderhandelingen wanneer je tarief geen nattevingerwerk is, maar gebaseerd op een duidelijke berekening. Opdrachtgevers zullen bijna altijd zeggen dat je te duur bent. Grote organisaties werken soms zelfs met vaste tarieven waar weinig ruimte lijkt voor onderhandeling. Toch blijkt in de praktijk dat er bijna altijd nog iets te bewegen valt, zeker als je goed kunt uitleggen hoe jouw tarief is opgebouwd.

Een belangrijke realiteit in 2026 is dat er ook een ondergrens bestaat. Het minimale zzp-uurtarief dat vaak als richtlijn wordt genoemd om zelfstandig rond te kunnen komen ligt rond de €38 per uur. Alles daaronder maakt het voor veel zelfstandigen moeilijk om kosten, belastingen en risico’s te dragen.

1. Begin bij je laatste salaris
Een logisch startpunt voor het berekenen van je uurtarief is je laatste salaris in loondienst. Op je loonstrook kun je precies zien wat je bruto verdiende.

Dat bedrag geeft een realistisch beeld van wat jouw werk op de arbeidsmarkt waard is. Als zelfstandige moet je daar echter meer bovenop rekenen, omdat je geen vakantiegeld, doorbetaalde vakantiedagen, werkgeverspremies of andere zekerheden hebt.

2. Van uurloon naar uurtarief
Kijk vervolgens naar wat iemand met dezelfde functie verdient in loondienst. Stel dat een specialist in jouw vakgebied gemiddeld tussen €2.800 en €4.200 bruto per maand verdient bij een fulltime werkweek.

Neem als voorbeeld een bruto salaris van €3.400 per maand. Voor een werkgever liggen de totale kosten inclusief werkgeverslasten dan rond €4.300 per maand. Een gemiddelde maand telt ongeveer 21,67 werkdagen. Dat betekent dat de werkgever ongeveer €25 per uur betaalt voor die werknemer.

Als zelfstandige verdubbel je dat bedrag ongeveer. In dit voorbeeld kom je dan uit op een uurtarief van ongeveer €50 per uur. Dat klinkt misschien hoog, maar onderaan de streep is dat vaak nog een bescheiden tarief.

Een snelle rekenmethode die veel ondernemers gebruiken is deze formule:
brutoloon × 125% ÷ 173,36 = uurloon werknemer
Daarna vermenigvuldig je dit bedrag met twee om een realistisch freelance uurtarief te krijgen.

3. Vergelijk met tarieven in jouw beroepsgroep
Onderzoek vervolgens wat andere zzp’ers in jouw vakgebied vragen. Dat kan door te praten met collega-ondernemers, maar ook via tariefonderzoeken of brancheorganisaties.

Misschien ontdek je dat het gemiddelde tarief in jouw sector rond de €70 of €90 per uur ligt. In dat geval is een tarief van €50 misschien zelfs te laag. Door marktprijzen te vergelijken voorkom je dat je jezelf onderwaardeert.

4. Vergeet je bedrijfskosten niet
Elke ondernemer heeft overhead: de kosten die je maakt om je werk te kunnen doen. Denk aan software, apparatuur, opleidingen, verzekeringen, marketing, administratie en eventueel een werkruimte.

Werk je vanuit huis en heb je weinig vaste lasten, dan kun je iets flexibeler zijn met je tarief. Huur je een kantoorruimte of heb je dure apparatuur nodig, dan moeten die kosten worden terugverdiend in je uurtarief.

5. Houd rekening met de omvang van de opdracht
De grootte van een opdracht kan invloed hebben op je tarief. Een langdurig project of een grote opdracht geeft zekerheid van inkomen. Sommige zzp’ers geven daarom een kleine korting wanneer een opdrachtgever veel uren afneemt.

Dat betekent niet dat je jezelf moet onderwaarderen. Het blijft een kwestie van onderhandelen. Je bent ondernemer, dus zorg dat een korting ook echt in verhouding staat tot de zekerheid die je ervoor terugkrijgt.

6. Vergeet het ondernemersrisico niet
Een belangrijke reden dat een zzp-uurtarief hoger ligt dan een salaris in loondienst is het ondernemersrisico. Je hebt geen doorbetaling bij ziekte, geen vakantiegeld en geen pensioenopbouw via een werkgever.

Daarnaast heb je uren die je niet kunt declareren. Denk aan marketing, administratie, netwerken of het schrijven van offertes. Ook investeer je in apparatuur en opleidingen, en moet je zelf zorgen voor pensioen en bijvoorbeeld een arbeidsongeschiktheidsverzekering.

Daarom is een hoger uurtarief niet overdreven. Het is simpelweg nodig om je onderneming gezond te houden.

7. Een tweede manier: rekenen vanuit je gewenste inkomen
Je kunt je uurtarief ook berekenen vanuit het inkomen dat je nodig hebt. Daarbij kijk je naar je totale jaaromzet en het aantal uren dat je daadwerkelijk kunt factureren.

Je berekent eerst je benodigde jaaromzet door deze posten bij elkaar op te tellen:

1. het bruto jaarinkomen dat je wilt verdienen
2. een financiële buffer of reserve
3. geld voor pensioen en een arbeidsongeschiktheidsverzekering
4. je jaarlijkse bedrijfskosten

Daarna bepaal je hoeveel declarabele uren je hebt. Veel zzp’ers rekenen met ongeveer 45 werkweken per jaar, omdat vakanties, ziekte en niet-declarabele uren ook tijd kosten.

De formule wordt dan:

benodigde jaaromzet ÷ declarabele uren = jouw uurtarief (excl. btw)

Rekenen per handeling in plaats van per uur
Niet elk beroep werkt met een uurtarief. Sommige ondernemers rekenen per behandeling of per product. Een kapper rekent bijvoorbeeld per knipbeurt.

Stel dat een kapsalon per maand de volgende kosten heeft:

1. huur van het pand €1.500
2. afschrijving van inrichting €200
3. gewenst inkomen €3.000

Samen is dat €4.700 omzet per maand. Omgerekend naar ongeveer €217 omzet per dag. Als er gemiddeld 8 klanten per dag komen, moet een knipbeurt ongeveer €27 tot €30 kosten om rendabel te zijn. Met een kleine opslag voor risico’s en vakantiedagen kan dat bijvoorbeeld €32 tot €35 per behandeling worden.

Reken, onderbouw en sta achter je prijs
Een goed uurtarief ontstaat niet door gokken. Het ontstaat door rekenen, vergelijken en eerlijk kijken naar je kosten en risico’s.

Als je jouw tarief goed kunt uitleggen, straal je professionaliteit uit. En dat maakt onderhandelingen een stuk makkelijker. Want uiteindelijk geldt: een opdrachtgever betaalt niet alleen voor jouw tijd, maar voor jouw kennis, ervaring en ondernemerschap.

https://preview.redd.it/0qnk21uoqtqh1.png?width=500&format=png&auto=webp&s=4e879e6e6cf831cf38e599cce536bb797cbf5abc

Alle feedback, vragen en extra informatie rondom dit weekthema zijn meer dan welkom. We staan open voor suggesties en aanvullingen om starters zo goed mogelijk op weg te helpen.

Volgende week maandag duiken we in Week 18: Kan ik als zzp’er voor één opdrachtgever werken?

Het Belastingplan 2027 ligt inmiddels bij de Tweede Kamer en voor zzp’ers zitten er behoorlijk wat veranderingen in.

De grootste opvallende wijziging is misschien wel de startersaftrek. Die gaat in 2027 van €2.123 naar slechts €10. Vanaf 2028 verdwijnt de startersaftrek helemaal. Er komt ook geen overgangsregeling. Ben je in 2025 of 2026 gestart en had je dus nog gerekend op meerdere jaren startersaftrek, dan krijg je in 2027 nog €10 en daarna niets meer.

De reden is nogal opmerkelijk: de regeling zou eigenlijk direct worden afgeschaft, maar dat is volgens het kabinet technisch niet uitvoerbaar voor de Belastingdienst. €10 is blijkbaar het bedrag dat nog wel in de systemen kan worden verwerkt.

Daarnaast daalt de zelfstandigenaftrek in 2027 verder naar €900. De mkb-winstvrijstelling blijft voorlopig op 12,7 procent.

Ook de inkomstenbelasting gaat voor veel ondernemers omhoog. De eerste schijf stijgt van 35,75 naar 36,23 procent en de tweede van 37,56 naar 38,16 procent. Tegelijk worden verschillende belastinggrenzen en heffingskortingen maar gedeeltelijk geïndexeerd. Bij een gelijkblijvend inkomen betekent dat in de praktijk dat je iets meer belasting gaat betalen.

Verder verdwijnen de startersregeling voor willekeurige afschrijving in 2028 en de startersaftrek bij arbeidsongeschiktheid in 2029. De meewerkaftrek en stakingsaftrek worden eerst met 75 procent verlaagd en daarna helemaal afgeschaft.

Aan de andere kant gaat de onbelaste kilometervergoeding met terugwerkende kracht naar €0,25 per kilometer vanaf 1 januari 2026.

Voor mij roept dit vooral de vraag op hoeveel fiscale voordelen er uiteindelijk nog overblijven voor iemand die als zzp’er begint. De startersaftrek was ooit bedoeld om ondernemerschap in de beginfase te stimuleren, maar met €10 stelt die regeling natuurlijk praktisch niets meer voor.

Wat vinden jullie hiervan? Wordt ondernemen als zzp’er hiermee te weinig gestimuleerd, of is het juist logisch om fiscale voordelen voor zelfstandigen verder af te bouwen?

Het Belastingplan 2027 ligt inmiddels bij de Tweede Kamer en voor zzp’ers zitten er behoorlijk wat veranderingen in.

De grootste opvallende wijziging is misschien wel de startersaftrek. Die gaat in 2027 van €2.123 naar slechts €10. Vanaf 2028 verdwijnt de startersaftrek helemaal. Er komt ook geen overgangsregeling. Ben je in 2025 of 2026 gestart en had je dus nog gerekend op meerdere jaren startersaftrek, dan krijg je in 2027 nog €10 en daarna niets meer.

De reden is nogal opmerkelijk: de regeling zou eigenlijk direct worden afgeschaft, maar dat is volgens het kabinet technisch niet uitvoerbaar voor de Belastingdienst. €10 is blijkbaar het bedrag dat nog wel in de systemen kan worden verwerkt.

Daarnaast daalt de zelfstandigenaftrek in 2027 verder naar €900. De mkb-winstvrijstelling blijft voorlopig op 12,7 procent.

Ook de inkomstenbelasting gaat voor veel ondernemers omhoog. De eerste schijf stijgt van 35,75 naar 36,23 procent en de tweede van 37,56 naar 38,16 procent. Tegelijk worden verschillende belastinggrenzen en heffingskortingen maar gedeeltelijk geïndexeerd. Bij een gelijkblijvend inkomen betekent dat in de praktijk dat je iets meer belasting gaat betalen.

Verder verdwijnen de startersregeling voor willekeurige afschrijving in 2028 en de startersaftrek bij arbeidsongeschiktheid in 2029. De meewerkaftrek en stakingsaftrek worden eerst met 75 procent verlaagd en daarna helemaal afgeschaft.

Aan de andere kant gaat de onbelaste kilometervergoeding met terugwerkende kracht naar €0,25 per kilometer vanaf 1 januari 2026.

Voor mij roept dit vooral de vraag op hoeveel fiscale voordelen er uiteindelijk nog overblijven voor iemand die als zzp’er begint. De startersaftrek was ooit bedoeld om ondernemerschap in de beginfase te stimuleren, maar met €10 stelt die regeling natuurlijk praktisch niets meer voor.

Wat vinden jullie hiervan? Wordt ondernemen als zzp’er hiermee te weinig gestimuleerd, of is het juist logisch om fiscale voordelen voor zelfstandigen verder af te bouwen?

In de troonrede van vandaag kwam de Zelfstandigenwet opnieuw ter sprake. Volgens koning Willem-Alexander komt het kabinet met een nieuwe wet die zzp’ers ruimte moet geven om te ondernemen, maar tegelijkertijd schijnzelfstandigheid moet tegengaan.

Opvallend is vooral de reden die wordt genoemd: de wet moet “rust en duidelijkheid” brengen, zodat zzp’ers geen opdrachten mislopen omdat opdrachtgevers bang zijn voor boetes achteraf.

De Zelfstandigenwet moet gaan werken met twee toetsen. Een zelfstandigentoets kijkt naar de persoon en een werkrelatietoets kijkt naar de manier waarop iemand werkt binnen een specifieke opdracht. De eerder voorgestelde toetsingscommissie en het sectorale rechtsvermoeden lijken geen onderdeel te worden van de nieuwe wet.

Het conceptwetsvoorstel moet eind september in internetconsultatie gaan. Daarna volgen onder meer advies van de Raad van State en behandeling in de Tweede en Eerste Kamer. De beoogde datum voor invoering is 1 januari 2028.

Tot die tijd blijft de Wet DBA het wettelijke kader, aangevuld met de jurisprudentie van de Hoge Raad, waaronder de zaken Deliveroo en Uber.

Wat vinden jullie van de insteek dat de Zelfstandigenwet vooral “rust en duidelijkheid” moet brengen?

Is dit inderdaad wat zzp’ers en opdrachtgevers nodig hebben, of wordt de regelgeving hiermee juist weer ingewikkelder? En denken jullie dat 1 januari 2028 realistisch is?

De discussie over de Wet Platformwerk gaat vooral over één vraag: wanneer is iemand eigenlijk werknemer?

Maar er ligt volgens mij nog een andere belangrijke vraag onder: wat als iemand juridisch gewoon zelfstandige is, maar economisch nauwelijks onderhandelingsmacht heeft en structureel te weinig verdient?

In reacties op de internetconsultatie van onder andere VZN en VNO-NCW, MKB-Nederland en AWVN valt iets op. Beide partijen willen voorkomen dat normale zzp-bemiddeling te snel onder het rechtsvermoeden van werknemerschap valt. Zaken als maximumtarieven, matching, ratings en kwaliteitsregels zouden volgens hen ook bij echte zelfstandigen voorkomen.

Dat is op zichzelf begrijpelijk. Een echte zelfstandige moet natuurlijk niet zomaar als werknemer worden aangemerkt.

Maar daarmee lossen we een ander probleem niet op.

VZN erkent bijvoorbeeld dat grote opdrachtgevers door hun marktmacht maximumtarieven kunnen dicteren. Dan kun je formeel volledig zelfstandig zijn, maar in de praktijk nauwelijks invloed hebben op wat je verdient.

En juist bij platformwerk lijkt dat relevant. Volgens Europese cijfers verdient ongeveer 55 procent van de platformwerkers minder dan het netto minimumuurloon in hun land. Daarnaast is een groot deel van de tijd die zij aan platformwerk besteden onbetaald, bijvoorbeeld door wachttijd.

Dan kun je iemand juridisch heel goed beschermen als zelfstandige, terwijl die persoon economisch nog steeds nauwelijks beschermd is.

Wat mij betreft zou de discussie daarom niet alleen moeten gaan over de vraag of iemand écht zzp'er is, maar ook over de vraag of het verdienmodel economisch houdbaar is.

Een zelfstandige heeft immers niet alleen te maken met zijn eigen uurloon. Daar moeten ook pensioen, arbeidsongeschiktheid, ziekte, bedrijfskosten en niet-declarabele uren uit worden betaald.

Misschien moeten we daarom nadenken over een wettelijke inkomensbodem voor platformwerk. Als iemand inclusief noodzakelijke werk- en wachttijd structureel minder verdient dan het minimumuurloon, zou je je kunnen afvragen of er überhaupt nog sprake zou moeten zijn van zelfstandige arbeid.

De interessante vraag vind ik dan ook: is het voldoende om de zelfstandigenstatus te beschermen, of moet wetgeving óók voorkomen dat echte zelfstandigen structureel onder een economisch houdbare ondergrens terechtkomen?

Er is een nieuwe update over de Zelfstandigenwet. Minister Aartsen heeft namelijk voor het eerst meer concrete duidelijkheid gegeven over hoe de nieuwe wet moet worden ingericht én wanneer we deze kunnen verwachten.

De wet moet zelfstandigen straks meer zekerheid geven door te werken met twee duidelijke toetsen: een zelfstandigentoets en een werkrelatietoets. Daarbij wordt gekeken naar onder andere de vrijheid, onafhankelijkheid en het werken voor eigen rekening en risico.

Aartsen wil nadrukkelijk af van de huidige vage criteria: “Daar wil ik echt vanaf. Door te komen met heldere, objectiveerbare criteria.”

Het idee is dat er een ‘veilige haven’ ontstaat: voldoe je aan de criteria, dan moet vooraf duidelijk zijn dat je als zelfstandige kunt werken. “Wie conform die spelregels werkt, weet zeker dat er als zelfstandige kan worden gewerkt.”

De volgende grote stap komt eind september, wanneer het conceptwetsvoorstel openbaar wordt. De planning is vervolgens behandeling in 2027 en invoering per 1 januari 2028.

De komende weken worden dus interessant, want dan zien we eindelijk hoe deze criteria er in de praktijk uit gaan zien.

Gaat dit volgens jullie echt meer duidelijkheid geven aan zzp’ers en opdrachtgevers?

Wat kun je als zzp’er per uur vragen? Het is een van de spannendste vragen als je net start – en eerlijk gezegd ook als je al langer onderneemt. Veel zelfstandigen zijn bang dat ze te hoog inzetten en zichzelf uit de markt prijzen. Dus zetten ze te laag in.

Maar hier komt de realiteit: te laag inzetten kost je meer dan te hoog inzetten. Bluf loont. Omdat jij je waarde kent, ook als je die nog moet leren uitspreken.

De beste onderhandelingsstrategie voor zzp’ers
Onderhandelen draait niet om winnen of verliezen. Het draait om verbinding. Je wilt geen eenmalige deal, je wilt een duurzame samenwerking. Een bekende ondernemerswijsheid zegt dat het tien keer zoveel energie kost om een nieuwe klant te werven als een bestaande klant te behouden.

Ga daarom het gesprek in met humor, enthousiasme en zelfvertrouwen. Je doel is een win-winsituatie.

Laat je niet wegzetten als “starter”. Je bent misschien nieuw als ondernemer, maar je neemt ervaring, opleiding en expertise mee. Positioneer jezelf professioneel. Gebruik de principiële onderhandelingsmethode: werk met objectieve criteria. Verwijs naar marktprijzen, vergelijkbare functies in loondienst en branchecijfers.

In 2025 en 2026 liggen gemiddelde zzp-uurtarieven in veel zakelijke en creatieve sectoren tussen de € 75 en € 110 per uur, afhankelijk van specialisatie en ervaring. In de techniek en IT liggen tarieven vaak nog hoger. Een uurtarief van € 50 is in veel branches inmiddels echt de onderkant van de markt.

Vergelijk het met een vakman: als je een loodgieter belt, betaal je ook voor expertise, reistijd, gereedschap en verantwoordelijkheid. Waarom zou dat voor jouw kennis anders zijn?

Denk mee met je opdrachtgever
Te veel zzp’ers kruipen tijdens een onderhandeling automatisch in de schoenen van de opdrachtgever. “Ze hebben vast niet zo’n groot budget.” “Misschien vinden ze me te duur.”

Maar onthoud: ze huren je in omdat ze jouw expertise nodig hebben.

Dat betekent niet dat je niet flexibel kunt zijn. Bij kleinere bedrijven kun je meedenken in oplossingen zonder je tarief te verlagen. Bied bijvoorbeeld een projectprijs, werk in fases of stel prioriteiten binnen het budget. Wat opdrachtgevers waarderen, is dat je oplossingsgericht denkt. Vaak weten zij zelf ook niet precies wat de beste aanpak is – daarom schakelen ze jou in.

Je tarief verlagen is zelden de beste oplossing. Slimmer structureren bijna altijd wel.

Hierom moet je hoog inzetten bij een offerte
Een laag uurtarief is om twee redenen een fout die je moet vermijden.

1. Eenmaal gegeven blijft gegeven. Als je eenmaal een opdracht hebt aangenomen voor een bepaald tarief, wordt het lastig om bij een volgende klus ineens hoger te gaan zitten. Tarieven verhogen voelt voor opdrachtgevers vaak als een prijsstijging, zelfs als het marktconform is. Daarom is het verstandiger om direct stevig maar realistisch in te zetten.

Sterker nog: als een opdrachtgever meteen zonder enige aarzeling akkoord gaat, is de kans groot dat je te laag hebt ingezet. Durf een prijs te noemen waarvan je denkt: “Oei, dit is spannend.”

1. Te goedkoop werken drukt de markt. Als zelfstandigen elkaar op prijs beconcurreren, komen tarieven breed onder druk te staan. Recente tariefonderzoeken uit 2025 en 2026 laten juist zien dat tarieven stijgen door inflatie, hogere kosten en toenemende schaarste aan specialisten. Door jezelf te laag te positioneren, ondermijn je niet alleen je eigen inkomen, maar ook je professionele uitstraling.

Een hoger tarief straalt vertrouwen uit. En vertrouwen is vaak doorslaggevender dan prijs.

Omdat jij het waard bent
Je uurtarief is niet alleen een rekensom van kosten en winst. Het is ook een signaal. Over je positionering. Over je zelfvertrouwen. Over de waarde die je toevoegt.

Bluf betekent niet dat je onrealistisch wordt. Het betekent dat je stopt met jezelf klein maken. Dat je uitgaat van je expertise. Dat je je voorbereidt met feiten. En dat je stevig blijft staan in het gesprek.

De paradox is dit: opdrachtgevers zoeken geen goedkope zzp’er. Ze zoeken een goede zzp’er.

En daar mag een passend tarief bij horen.

https://preview.redd.it/g0pvckmun1oh1.png?width=500&format=png&auto=webp&s=7c323c348e1690315752d282fb33f999e48c2967

Alle feedback, vragen en extra informatie rondom dit weekthema zijn meer dan welkom. We staan open voor suggesties en aanvullingen om starters zo goed mogelijk op weg te helpen.

Volgende week maandag duiken we in Week 17: Zo bereken je als zzp’er je uurtarief

Je doet een klus, levert goed werk, de klant is tevreden en vervolgens stuur je een factuur. Zo zou het in de basis moeten werken, maar wanneer je als zzp’er voor een grote organisatie of overheidsinstantie werkt, kan het blijkbaar een stuk ingewikkelder worden.

In dit verhaal verandert een relatief eenvoudige opdracht in een lange bureaucratische zoektocht. Eerst moet er een uitgebreide offerte worden aangeleverd, daarna moet je wachten op een opdrachtverlening en vervolgens blijkt er ergens “aan de achterkant van het systeem” een verkeerd nummer gekoppeld te zijn.

Wanneer de opdracht uiteindelijk officieel is bevestigd, blijkt een gewone factuur per e-mail geen optie te zijn. De factuur moet via eConnect en Peppol worden ingediend, waarbij je te maken krijgt met onder andere OIN-nummers, ordernummers, projectnummers, contractnummers en verschillende identificatiecodes.

En zelfs wanneer je dat allemaal voor elkaar hebt, ben je er nog niet. Het ordernummer blijkt nog niet opengesteld voor betaling, waardoor je opnieuw contact moet opnemen met verschillende afdelingen. Uiteindelijk krijg je de geruststellende mededeling: “Wij streven naar een snelle betaling.”

Het is natuurlijk een extreem voorbeeld, maar het roept wel een interessante vraag op. Hoeveel tijd zijn we als zzp’ers eigenlijk kwijt aan administratieve processen die niets met het daadwerkelijke werk te maken hebben? En herkennen jullie dit wanneer jullie voor grotere organisaties of overheidsinstanties werken?

Van de 661 cao’s die bij het ministerie van SZW zijn aangemeld, bevatten inmiddels 49 cao’s afspraken over zzp’ers. Denk aan tarieven, hoeveel zzp’ers er mogen werken en hoe ze worden ingezet.

Maar daar zit volgens de auteur een interessante juridische paradox in.

Een echte zzp’er is namelijk gewoon een ondernemer. Als een cao vervolgens bepaalt wat die ondernemer mag verdienen of hoe hij of zij moet worden ingezet, behandel je die persoon eigenlijk steeds meer als een werknemer.

Het Europees Hof van Justitie heeft in de FNV Kiem-zaak al bepaald dat collectieve tariefafspraken voor zelfstandigen alleen onder bepaalde omstandigheden buiten het mededingingsrecht vallen. Bijvoorbeeld wanneer sprake is van economische afhankelijkheid of een situatie die vergelijkbaar is met die van werknemers.

En dan wordt het helemaal interessant.

Sommige cao’s koppelen het zzp-tarief rechtstreeks aan interne loonschalen. Andere nemen zzp’ers mee in roostersystemen van werknemers.

Maar juist inbedding in de organisatie is één van de factoren waar de rechter naar kijkt bij de beoordeling of iemand daadwerkelijk zelfstandig is.

Daar ontstaat dus een vreemde situatie. Een sector wil schijnzelfstandigheid bestrijden, maar stelt vervolgens regels waardoor zzp’ers steeds meer volgens werknemersvoorwaarden worden behandeld. Daarmee kan juist een argument ontstaan dat die zzp’er helemaal niet zo zelfstandig opereert.

Daar komt nog iets bij. “Zzp’er” is natuurlijk geen uniforme groep. Je hebt iemand die volledig zelfstandig meerdere klanten bedient, iemand die economisch vrijwel volledig afhankelijk is van één opdrachtgever en iemand die feitelijk als werknemer werkt, maar op papier zzp’er is.

Moeten we die drie groepen eigenlijk wel met dezelfde regels behandelen?

Vanaf 31 december 2026 komt er bovendien een wettelijk rechtsvermoeden voor mensen die minder dan €38 per uur verdienen. Daarmee wordt juist gekozen voor een algemene wettelijke toets, in plaats van per sector allerlei eigen regels te maken.

Mijn vraag aan jullie:

Zijn cao-afspraken over zzp’ers een goede manier om schijnzelfstandigheid tegen te gaan?

Of creëren we hiermee juist een situatie waarin echte zelfstandigen steeds meer als werknemers worden behandeld?

Een interessante uitspraak voor zzp’ers die via bemiddelingsbureaus werken.

Een bemiddelingsbureau uit Capelle aan den IJssel eiste ruim €75.000 van een zzp’er nadat deze jaren later opnieuw opdrachten aannam bij twee opdrachtgevers, maar dit keer via een ander bemiddelingsbureau.

In de oorspronkelijke overeenkomsten stond dat de zzp’er tot drie jaar na zijn laatste werkzaamheden voor deze opdrachtgevers nog bemiddelings- en factoringvergoedingen moest betalen wanneer hij opnieuw rechtstreeks of via een andere partij voor dezelfde opdrachtgever zou gaan werken.

De zzp’er had in 2023 en 2024 opnieuw twee korte opdrachten aangenomen, samen goed voor ruim €15.000 omzet. Hij had dit niet gemeld aan het oorspronkelijke bemiddelingsbureau en droeg ook de afgesproken vergoedingen niet af.

Het bureau stapte vervolgens naar de rechter en claimde ruim €75.000, opgebouwd uit onder meer misgelopen vergoedingen, boetes, rente en juridische kosten.

De rechter ging echter lang niet volledig mee in die claim.

De zzp’er betaalde via de oorspronkelijke afspraken al 10 procent van zijn omzet aan het bemiddelingsbureau en nog eens 5 procent aan een gelieerd factoringbedrijf. De rechtbank vond dat al een zeer ruime vergoeding voor de geleverde diensten.

Ook vond de rechter de termijn van drie jaar in deze situatie te lang. Bij één opdrachtgever zat er ongeveer 2,5 jaar tussen de oorspronkelijke opdracht en de nieuwe opdracht. Bij de andere opdrachtgever was dat ongeveer 1,5 jaar.

Voor de eerste opdrachtgever hoefde de zzp’er uiteindelijk niets te betalen. Voor de tweede opdracht vond de rechter een boete van €4.000 wel gerechtvaardigd, omdat de zzp’er zich had verbonden aan de overeenkomst en de nieuwe opdracht binnen een kortere periode viel.

Uiteindelijk moest de zzp’er €4.932 betalen: €4.000 boete en €932 aan de overeengekomen vergoeding. Daar kwamen nog ongeveer €1.500 aan juridische kosten bij. Dat is aanzienlijk minder dan de ruim €75.000 die het bureau oorspronkelijk eiste.

Wat ik vooral interessant vind aan deze uitspraak, is dat de rechter dus niet zegt dat een zzp’er dergelijke afspraken zomaar kan negeren. Een bemiddelingsbureau kan onder omstandigheden wel degelijk afspraken maken over wat er gebeurt wanneer een zzp’er na afloop van een opdracht opnieuw bij dezelfde opdrachtgever aan de slag gaat.

Tegelijkertijd lijken er duidelijke grenzen te zitten aan hoe lang en hoe zwaar zo’n afspraak mag doorwerken.

Vooral interessant voor zzp’ers die standaardcontracten van bemiddelaars tekenen zonder precies te kijken naar bepalingen over relatiebedingen, boetes en vergoedingen na afloop van een opdracht.

Opnieuw opvallend nieuws rondom een bekend platform voor freelancers. De Rechtbank Amsterdam heeft op 18 augustus Informa BV failliet verklaard. Informa was de Nederlandse bv achter de freelanceplatformen Hoofdkraan en ProLinker.

Wat het verhaal extra opvallend maakt, is dat de activiteiten van de platformen inmiddels zijn ondergebracht bij een Estse onderneming: ProLinker OÜ. Die onderneming werd op 14 juli 2026 opgericht, kort nadat er door ZiPconomy en het Algemeen Dagblad onderzoek werd gedaan naar de platformen.

Dat onderzoek bracht eerder verschillende klachten van zzp’ers aan het licht. Zo zouden bij meer dan duizend freelancers zonder toestemming bedragen zijn geïncasseerd. Het zou volgens de berichtgeving gaan om een totaalbedrag van naar schatting €50.000 tot €150.000. Daarnaast waren er meldingen van nepvacatures, problemen met betalingen en dreigementen richting freelancers die negatieve reviews plaatsten.

De bedrijfsstructuur rondom de platformen lijkt ondertussen behoorlijk complex te zijn geweest, met verschillende Nederlandse bv’s en uiteindelijk een Amerikaanse ProLinker LLC in Delaware. Voor freelancers die geld tegoed hadden of een geschil wilden aangaan, maakte dat het volgens een betrokken advocaat lastig om überhaupt vast te stellen tegen welke partij zij hun recht moesten halen.

Nu is de Nederlandse bv failliet verklaard, terwijl de platformactiviteiten al naar een nieuwe onderneming in Estland zijn verplaatst.

Volgens Niels van der Schoot, de ondernemer achter de platformen, wordt Informa BV al sinds 2022 niet meer gebruikt. De keuze voor Estland zou volgens hem onder andere zijn gemaakt omdat het bedrijf daar binnen de EU kan factureren en incasseren en dit meer vertrouwen zou wekken.

Los van de specifieke beschuldigingen roept dit wat mij betreft een bredere vraag op voor freelancers.

Hoe belangrijk vinden jullie het om te weten met welke juridische entiteit je als zzp’er daadwerkelijk zaken doet?

Bij een freelanceplatform laat je vaak je profiel, persoonsgegevens en soms ook betalingsgegevens achter. Je gaat er bovendien vanuit dat het platform financieel en juridisch betrouwbaar is wanneer je via zo’n platform opdrachten vindt of betalingen ontvangt.

Maar hoeveel kijken jullie daadwerkelijk naar de bedrijfsgegevens, algemene voorwaarden en de partij achter een platform voordat jullie ermee gaan werken?

En wat gebeurt er volgens jullie met freelancers die nog geld tegoed hebben van een bedrijf dat failliet gaat, terwijl de activiteiten inmiddels bij een andere onderneming zijn ondergebracht?

Benieuwd hoe jullie hier als freelancers naar kijken.

Interessante ontwikkeling rond de Wet DBA: bij ruim 200 zelfstandigen die werken voor de Nationaal Coördinator Groningen (NCG) is volgens een nieuwe controle sprake van een risico op schijnzelfstandigheid.

De NCG werkt met deze zzp’ers aan de versterking van woningen in het aardbevingsgebied. Volgens minister Heerema zijn hun specialistische kennis en ervaring belangrijk voor de voortgang van de operatie.

Eind 2024 werd de inzet van zzp’ers nog onderzocht en werden de genomen maatregelen voldoende geacht. Een aanvullende controle begin 2026 geeft echter een ander beeld.

De NCG onderzoekt nu per zelfstandige welke oplossing mogelijk is. Daarbij wordt onder meer gekeken naar indiensttreding, detachering, het aanpassen van de aansturing of het omzetten van de opdracht naar een meer resultaatgerichte overeenkomst.

En daar ontstaat een interessant dilemma.

De overheid moet natuurlijk de regels rondom schijnzelfstandigheid handhaven. Tegelijkertijd bestaat het risico dat ervaren zzp’ers vertrekken als zij niet langer zelfstandig kunnen werken. Volgens de minister kan dat vervolgens weer leiden tot vertraging bij de versterking van enkele honderden woningen.

Het doet mij vooral afvragen hoe we hier in Nederland mee om willen gaan.

Als een zelfstandige jarenlang specialistisch werk doet, veel verantwoordelijkheid draagt en essentieel is voor een project, maar de manier waarop de opdracht is ingericht uiteindelijk te veel op loondienst lijkt: moet de oplossing dan altijd zijn dat iemand in dienst komt?

Of zouden we veel meer moeten kijken naar hoe opdrachten, aansturing en verantwoordelijkheden daadwerkelijk worden ingericht?

En misschien nog belangrijker voor de zzp’ers hier:

Zou jij een opdracht bij een overheidsorganisatie accepteren als vooraf duidelijk is dat er gedurende het project opnieuw wordt getoetst op schijnzelfstandigheid?

Benieuwd hoe jullie hiernaar kijken.