r/erteleme

Genel olarak her şeyi mi erteliyorsunuz, ya da sevmediğiniz işleri yapma mecburiyetiniz olduğunda mı ertelersiniz?

kahve yapmak beni hep motive ediyo o yuzden buyrunuz bir de gunun kahvesi

normalde baya erken kalkmistim bugun kahvalti yapip uykudan bayilmisim o yuzden baya kotu hissediyorum programim yetismez diye ama pes etmek yojjj.ilk basta normalde dun cozmem gereken denemeyi cozucem uzun sure analizini yaparim konu calisirim.bu aralar kimya calismadigim icin bazi seyleri unutmusum kimya calismam ve ozet cikartmam lazim.hatta fizikten de ozet cikarticam dalgalardan.sonra tekrar deneme atarim mecbur.vaktim kalirsa onun da analizini yaparim yarina sarkmasa iyi olur.bu hafta boyunca bitirmek istedigim birkac deneme var haftaya da tamamiyle cikmislari cozmek istiyorum.umarim yetisir.bu kadardi işim ne zaman biter bilmiyom ama arada kontrol ederseniz hoş olur 🌹🌹🌹

"Ben buralar tarlayken de erteliyordum" diyerek subreddit ileride 10.000 kişi olduğunda havanızı atabilirsiniz. Bu postun altına flair almak istediğini yorum yapan herkese "İlk 250" flair'ı vereceğim(subreddit 250 kişi olana kadar).

birçoğumuz ertelemeyi bir "irade zayıflığı" veya "zaman yönetimi" problemi sanıyor. bu yüzden çözümü de sürekli kendimizi zorlamakta, alarm kurmakta veya "sadece masaya oturmakta" arıyoruz. Ve sık sık başarısız olmamız öngörülebilir. Bu konuda bilgi sahibi olmak bilinçlenmek, bu sorunu incelemeye ve çözmeye de efor ve vakit harcamak çalışmanın kendisini yapmak kadar önemli olduğunu düşünüyorum bu yüzden bu sub'u size değer katmasını istiyorum.

duygu düzenleme: bireyin kendi düşüncelerini, duygularını ve davranışlarını bilinçli bir şekilde kontrol etme ve yönetme becerisidir

Sirois ve Pychyl'in 2013 makalesi ertelemeyi, uzun vadeli hedef pahasına kısa vadeli ruh hâlini tamir etme davranışı olarak açıklar: kişi görevden kaynaklanan sıkıntı, belirsizlik, sıkılma, utanç, yetersizlik hissi veya kaygıdan kaçınır; rahatlama hemen gelir, bedel gelecekte ödenir

Psikoloji, ertelemeyi bir zaman yönetimi problemi olarak değil, bir duygu düzenleme (emotion regulation) problemi olarak tanımlıyor. Masaya oturduğunuzda hissettiğiniz o aşırı sıkıntı, belirsizlik veya yetersizlik korkusu, beyninizin amigdalasını tetikler(2018'deki bir çalışmada beyindeki amigdala hacmi ile erteleme arasında bir bağlantı bulunmuş). beyniniz o görevi bir "tehdit" olarak algılar ve sizi o tehditten uzaklaştırıp anlık dopamin kaynaklarına (telefona, uykuya) yönlendirir.

sizce erteleme anında asıl kaçtığınız şey görev mi, yoksa o görevin sizde uyandırdığı duygu mu? mesela sıkıntı, belirsizlik, başarısızlık korkusu, yetersizlik hissi, utanç ya da “nereden başlayacağımı bilmiyorum” hissi… en sık hangisi sizi telefona, uykuya veya başka bir şeye itiyor?

Yeditepe Üniversitesi Etik Kurulu onaylı bir akademik araştırma yürütüyoruz. Araştırmamızda üniversite öğrencilerinin akademik erteleme davranışlarının altında yatan psikolojik süreçleri incelemeyi amaçlıyoruz. Katılım tamamen gönüllüdür ve anonimdir. Anketin tamamlanması yaklaşık 10 dakika sürmektedir.

Katılmak isterseniz anket bağlantısına buradan ulaşabilirsiniz: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSesmP2wEdeV7An4Z911s3jOVjCycwbDcqqI0miTeFNezrTIDA/viewform?usp=header

Anketi tamamladıktan sonra uygun olduğunu düşündüğünüz üniversite öğrencisi arkadaşlarınızla paylaşmanız araştırmamıza büyük katkı sağlayacaktır.

Yapacaklarını ertelememek için birbirimizi kontrol edeceğimiz bir grup vs. açılsa iyi olabilirdi.

bir ücretsiz uygulama kullandığınızda karşınıza oyun reklamları çıkar.

bu reklamlar size genellikle "oyunu indirin, ana menüden bölüm seçin, karakterinizi ayarlayın, sonra da oynayabildiğiniz kadar oynayın" demez.

bunun yerine sizi doğrudan küçük bir sahnenin içine atar. ekranda basit bir problem vardır: bir kapıyı açmak, doğru sayıyı seçmek, karakteri kurtarmak, taşı doğru yere koymak. Görev küçüktür, anlaşılırdır ve hemen denenebilir. size oyunun bütününü anlatmaz; sizi oyunun içine sokacak kadar küçük bir merak yaratır.

bu oyun reklamlarını hafife almayın çünkü ellerinde çok büyük veriler var, araştırma(1. UX research, 2. marketing, 3. data scientist) ekipleri var. A/B testleri ile en çok para kazandıran en çok oyunda ilerleme sağlatan ve şirkete para kazandıran reklam türünü benimsemekteler.

---

bu yazıda bahsedilen method'un nasıl uygulandığı, geçerliliği yararları, ve araştırmalarda gösterdiklerini başka bir yazıda bahsedilecek ama bilmeyenler için bahsedilen methodu kısaca geçeyim ve sonra devam edelim: "başlamakta zorlanıyorsanız, hedefiniz işi bitirmek olmasın sadece 15 dakika dokunmak olsun"

---

şimdi devam edelim: çalışmaya başlamayı erteliyoruz çünkü ertelemek için geçerli sebeplerimiz var. görev zor, yapsak da anlamı ne ki, bunun için depresif hissediyorum, geç kaldım, önümde bitirmem gereken 22 makale varken bitiremeyeceğim ama bitirmem gerek dolayısıyla bir ara bitireceğim(gelecekteki kendimize borçlanıyoruz ona yabancı gibi yaklaşıp acımasızlık ediyoruz aslında(kelime oyunu yok)) ama şimdi değil...

15 dakikada bu bahaneleri danışmaya daha kıymetsiz hale getiriyoruz. bu yaptığımız geleceği görme girişimlerini önlüyoruz. öngörülerimizi haksız çıkarmaya çalışmıyoruz, 22 sayfayı bitirebileceğimize kendimizi ikna etmeye çalışmıyoruz. sadece ucundan 5 cm kımıldatabiliyor muyuz diye bakıyoruz.

kendimize küçük bir deneme yapıyoruz bakıyoruz 15 dakika yapabiliyor muyuz. depresifliğimiz hala bunun anlamsız(para, yalnızlık, kimsenin görmeyeceği, zaten bitiremeyecek olmamız, belirsizlik, anlamsızlık) olduğunu söyleyebiliyor ama artık bunun imkansız olduğunu söyleyemiyor.

15 dakikayı bitirerek kendinize birkaç soru daha sorma hakkı kazanırsınız. yani ilk 15 dakika, sizi motive etmek için değil çalışmanın içine girip bir sonraki küçük merakı yakalayabilmeniz için vardır. başlamadan önce iş devasa ve anlamsız görünür ama temas ettikten sonra bazen işin içinden küçük bir sonraki adım belirir

kendinizi zorla saatlerce çalıştırmak değil, merakın yeniden ortaya çıkabileceği kadar yaklaşmak.
kendinize artık "denileni yaptım şimdi mucizevi şekilde saatlerce çalışma makinesine döndüm mü" diye sormayın, yaptığım işin anlamı var mı, kimsenin umrunda olacak mı gibi sorular sormayın.

çünkü 22 makale işini yapmam gerek dediğinizde zihniniz buna karşı hemen savunmaya geçebiliyor. çünkü bu yapmam gerek düşüncelerinin hepsi çok büyük, çok soyut ve duygusal olarak ağır. böyle bir anda beyin doğal olarak “zaten kimse görmeyecek”, “zaten bir anlamı yok”, “zaten enerji yok” diye cevap üretir.

eğer 15 dakika çalışmak hala anlamsız geldiyse kendinizi zorlamayın ama yine de denemek için deneyin, 15 dakikayı kendinizi analiz etmek için deneyin. 15 dakikada hiçbir etki oluşmadıysa bir şey hissetmediyseniz bunu kaydedinç, 15 dakikada öfkelendiyseniz, kötü hissettiyseniz, geride hissettiyseniz bunları kaydedin.

eğer dediklerim sizde bir şey canlandırmadıysa belki gerçek sorunu bu 15 dakikalık seansta bulabilirsiniz belki asıl sorun şunlar vs. olabilir:
- görevin zihninizde zor'dan imkansız kategorisine geçmesi
- mükemmel yapma baskısı
- geç kaldığını düşünüp utanma
- zaten yetişmeyecek diye öğrenilmiş bir çaresizlik
- yalnızlık
- nereden başlayacağını bilememe
- görevin kişisel hale gelmesi

bunları keşfetmek bunu denemek için anlamsız olsa bile yine de değer

Ben 10 dakika içinde resmimi çizmeye başlayacağım, gece 11de yatmayı ve sabah 6-7 arası uyanmayı ertelemeyeceğim, daha sonra kahvaltı edip kalan günümü planlayacağım.

Görsel dikkat çekme amaçlı ve benim değildir.

pazartesiye kadar 23 teorik slayt (her biri en az 100 sayfa) + 5 pratik slaytı (50şer sayfa) yalayıp yutmam lazım çünkü lab sınavı var. en nefret ettiğim ders, ama en çok puan getirecek olan da bu ders (mikrobiyoloji😭). gece 1'e kadar en az 10 slayt bitirirsem yarın başardım postunu atcam ve sabah ertelemeden direkt masa başına geçicem, söz veriyorum. sözümde durmazsam namerdim

sürekli kendime "şu bitsin, sonra insanlarla görüşürüm.", "kendimi daha iyi bir noktaya getireyim, sonra geri dönerim."

ama o arada gerçekten çok çalışmadım bile. yani hayatı erteledim. en çok çalışan top %(bilmem) insan bile olmadım, fazla düşündüm, ekranlarda oyalandım ve "hazır olmadığım" için insanlardan uzak durdum.

bazen mükemmeliyetçilik benim için sadece hayattan sessizce çekilmek, r/erteleme'k oluyor ve o sırada çok geç oluyor. insanlara yazmamak, görünür olmamak. sosyal ihtiyacımı da gerçek ilişkiler yerine ekranlardan karşılamaya alıştım.

daha iyi bir halinizle geri dönmeyi beklediğiniz için arkadaşlıklarınızı kaybettiniz mi?